Απαχθείσες από συμμορίες ως παιδιά, πουλημένες από την ίδια τους την οικογένεια και εξαπατημένες από φίλους και μαστροπούς, η ζωή για κάποια κορίτσια και γυναίκες αγγίζει τη φρίκη.

Η ζωή τους, περιορίζεται μέσα σε ένα χωριό του Μπαγκλαντές που είναι αποκλειστικά αφιερωμένο στην πορνεία.

«Θέλουμε απλώς να παίζουμε» λένε τα κορίτσια

Περισσότερες από 1.500 γυναίκες και κορίτσια αναγκάζονται να εξυπηρετούν τις επιθυμίες περισσότερων από 3.000 ανδρών την ημέρα για μόλις 2 ευρώ στο χωριό Νταουλάτνια, όπου βρίσκεται ένας από τους μεγαλύτερους οίκους ανοχής στον κόσμο.

Το Μπαγκλαντές είναι μια από τις λίγες χώρες που ανέχεται την πορνεία και τα κορίτσια αναγκάζονται να ακολουθούν τις μητέρες τους στην εκμεταλλευτική βιομηχανία από την ηλικία των 14 ετών – η ηλικία συναίνεσης στη χώρα.

Παγιδευμένα μέχρι να αποπληρώσουν το χρέος τους, τα κορίτσια που πέφτουν θύματα εμπορίας στη Νταουλάτνια – που αποτελείται από μια σειρά από παράγκες απλωμένες σε έναν λαβύρινθο από σοκάκια – αντιμετωπίζουν μια ζωή γεμάτη σωματική και ψυχική ταλαιπωρία στην οποία κανένα παιδί δεν πρέπει να υποβάλλεται.

«Θέλουμε απλώς να παίξουμε, μας αρέσει να παίζουμε. Μακάρι κάποιος να μπορούσε να μας κανονίσει ένα άλλο μέρος, κάπου έξω από το σπίτι όπου θα μπορούσαμε να ζήσουμε», είχε αποκαλύψει στο παρελθόν ένα αθώο κορίτσι που είχε παρασυρθεί στην Νταουλάτνια, σύμφωνα με την Daily Mial.

Οι πελάτες το θεωρούν διασκέδαση

Η ζωή της, μαζί με τις χιλιάδες άλλες ευάλωτες γυναίκες και κορίτσια που έπεσαν θύματα, αποκαλύφθηκε από έναν πελάτη που καυχήθηκε: «Όποια κορίτσια μου αρέσουν, θα πάω μαζί τους. Δεν νιώθω άσχημα για κανέναν, όλοι πρέπει να διασκεδάζουν».

Περίπου 3.000 άνδρες επισκέπτονται τον οίκο ανοχής κάθε μέρα, οι περισσότεροι από τους οποίους είναι οδηγοί φορτηγών που σταματούν στο Νταουλάτνια λόγω της προνομιακής του θέσης δίπλα σε έναν σιδηροδρομικό σταθμό και έναν τερματικό σταθμό πορθμείων στον ποταμό Πάντμα, ένα σημαντικό κανάλι που ξεκινά από τον Γάγγη.

Όταν ένας οδηγός φορτηγού ρωτήθηκε αν η γυναίκα του ξέρει τι κάνουν, γέλασε και είπε στο ARTE.tv το 2020: «Όχι, θα με σκότωνε».

Ένας άλλος, γελώντας με τον φίλο του, «αστειεύτηκε»: «Υπάρχουν νέοι και ηλικιωμένοι. Από 10 έως 40 ετών. Οι τιμές ποικίλλουν ανάλογα, από 60 σεντς έως 10 ευρώ».

Η Διεθνής Αμνηστία

Τον περασμένο μήνα, η Διεθνής Αμνηστία δήλωσε προς τις γυναίκες της Νταουλάτνια ότι δεν είναι μόνες, μετά από μια σπαρακτική έκκληση για λήψη μέτρων για το κλείσιμο της Νταουλάτνια και την αντικατάστασή της με «κατάλληλα σπίτια και έναν χώρο εργασίας για τις γυναίκες».

Αυτό συνέβη λίγες εβδομάδες αφότου νέα πλάνα που τραβήχτηκαν μέσα στο χωριό των 12 στρεμμάτων εμφανίστηκαν στο διαδίκτυο. Στο βίντεο, άνδρες φαίνονται να περιπολούν σε πυκνά σοκάκια, αναζητώντας τις γυναίκες που επιθυμούν.

Γεμάτο με παράγκες από κυματοειδές σίδερο, μικρά μαγαζιά και ανοιχτούς υπονόμους, η Νταουλάτνια είναι ένα χωριό που δεν επισκευάζεται – και δεν είναι το μόνο.

Η ροή γυναικών και παιδιών που διακινούνται στη βιομηχανία του σεξ στο Μπαγκλαντές είναι τόσο υψηλή που χρειάστηκε να κατασκευαστούν ιδιωτικά νεκροταφεία σε τουλάχιστον δύο πορνεία, την Κανταπαρά και την Νταουλάτνια, λόγω του υψηλού ποσοστού θνησιμότητας και της αύξησης των γυναικών που αυτοκτονούν.

Μαρτυρίες γροθιά στο στομάχι

Η δεινή θέση των γυναικών και των κοριτσιών που ζουν στη Νταουλάτδια έχει αποκαλυφθεί όλα αυτά τα χρόνια, καθώς οι κάμερες μπόρεσαν να εισέλθουν στο εσωτερικό και να πάρουν συνεντεύξεις από τα θύματα του φρικτού εμπορίου.

Τις τελευταίες δύο δεκαετίες, οι τοπικές ΜΚΟ έχουν αγωνιστεί για τη βελτίωση των συνθηκών διαβίωσης των γυναικών και των παιδιών. Πιστεύεται ότι 500 έως 1.000 παιδιά ζουν στον χώρο, κυρίως στα ίδια δωμάτια όπου εργάζονται οι μητέρες τους.

Στο παρελθόν η εφημερίδα The Guardian μίλησε με κορίτσια, γυναίκες και άνδρες για τη ζωή μέσα στο χωριό-πορνείο.

Ένα νεαρό κορίτσι αποκάλυψε με σπαρακτική μελαγχολία: «Υπάρχουν κακοί άνθρωποι εδώ γύρω, αγγίζουν το σώμα σου και κάνουν αυτά τα άλλα πράγματα και μετά η μαμά μου θυμώνει».

Μια άλλη γυναίκα, η οποία έπεσε θύμα εμπορίας ανθρώπων στη Νταουλάτνια όταν ήταν παιδί, είπε: «Δεν ξέρω από πού με πήραν, με έφεραν εδώ και μετά με πούλησαν».

«Με έπιασαν όταν ήμουν περίπου οκτώ χρονών. Δεν καταλάβαινα πολλά, σήμερα τα παιδιά καταλαβαίνουν περισσότερα, αλλά εγώ δεν ήμουν έτσι».

«Μια γυναίκα μου πρόσφερε δύο σοκολάτες και την ακολούθησα ως εδώ. Με έφερε εδώ και μετά μου πούλησε. Μπήκαμε από την μπροστινή είσοδο και μετά έφυγε από την πίσω πόρτα. Με απείλησαν, οπότε αναγκάστηκα να μείνω εδώ. Δεν είχα άλλη επιλογή από το να μείνω».

Λαχταρώντας ακόμα να πάει σπίτι, πρόσθεσε: «Αν έβλεπα τη γυναίκα που με πούλησε, δεν θα έλεγα τίποτα. Θα της έδινα ό,τι χρήματα ήθελε. Απλώς πήγαινέ με πίσω πάλι σχολείο και άφησέ με εκεί. Αυτό είναι όλο που χρειάζομαι. Αν με αφήσεις πίσω στο σχολείο, θα μπορέσω να βρω τον δρόμο και για το σπίτι».

Μια άλλη μητέρα, μιλώντας για την δεκάχρονη κόρη της, είπε: «Πρέπει να δεχόμαστε πελάτες μπροστά της».

Κράτος και αστυνομία γνωρίζουν

Ενώ πολλά κορίτσια πουλάνε σεξ από τα σπίτια τους ή από τον δρόμο, περισσότερες από 5.000 γυναίκες και κορίτσια είναι μοιρασμένες σε 11 τεράστιους οίκους ανοχής σε όλη τη χώρα.

Κάποια από αυτά χρονολογούνται εκατοντάδες χρόνια πριν, κάθε οίκος ανοχής είναι εγγεγραμμένος στην κυβέρνηση και παρακολουθείται από την τοπική αστυνομία. Εδώ, μια τριανδρία ισχυρών θεσμών – κυβέρνηση, αστυνομία και θρησκεία – επιβλέπουν και εγκρίνουν τον βιασμό, την υποδούλωση και την κακοποίηση εκατοντάδων χιλιάδων κοριτσιών προεφηβικής ηλικίας.

«Η αστυνομία του Μπαγκλαντές γνωρίζει όλα όσα συμβαίνουν στα πορνεία», λέει ο Azharul Islam, διευθυντής προγράμματος του Rights Jessore, μιας τοπικής μη κυβερνητικής οργάνωσης που εργάζεται για την αποκατάσταση παιδιών-θυμάτων εμπορίας που εργάζονται στο εμπόριο του σεξ και την επιστροφή τους στις οικογένειές τους.

«Οι ιδιοκτήτες των πορνείων εμπλέκονται σε συμμορίες, και οι πολιτικοί ηγέτες μας και οι αρχές επιβολής του νόμου εμπλέκονται επίσης σε αυτές τις συμμορίες».

Διεφθαρμένοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι επωφελούνται δεχόμενοι δωροδοκίες και σεξουαλικές χάρες σε αντάλλαγμα για να αγνοούν την κακοποίηση.

Πηγή φωτογραφιών και βίντεο: Guardian και Daily Mail

Οι εγγραφές για το voucher των βρεφονηπιακών και παιδικών σταθμών, για το πρόγραμμα ΕΣΠΑ 2025-26 που χορηγούνται μέσω της Ελληνικής Εταιρείας Τοπικής Ανάπτυξης και Αυτοδιοίκησης (ΕΕΤΑΑ) άρχισαν στις 30/7 και εξελίσσονται βάσει του αριθμού που λήγει το ΑΦΜ.

Η καταληκτική ημερομηνία για τις online υποβολές είναι στις 14/8.

Η σημαντική αλλαγή στο πρόγραμμα για το 2025 είναι ότι τα voucher που θα δοθούν έχουν διετή διάρκεια, δηλαδή καλύπτουν τη φιλοξενία του παιδιού για δύο χρόνια, ώστε να μειωθεί η γραφειοκρατία και το άγχος των οικογενειών.

Στα κριτήρια για την επιλογή προφανώς είναι τα ηλικιακά όρια. Tα περισσότερα είναι κοινωνικά και οικονομικά. Μέσω αυτών γίνεται η μοριοδότηση που καθορίζει τη σειρά προτεραιότητας.

Επιπλέον μόρια δίνονται σε κοινωνικά κριτήρια όπως η αναπηρία γονέα ή παιδιού, οι μονογονεϊκές, τρίτεκνες ή πολύτεκνες οικογένειες, αν ο ένας γονέας είναι άνεργος, ενώ παιδιά ή γονείς με αναπηρία πάνω από 67% έχουν απόλυτη προτεραιότητα παίρνουν voucher, ανεξάρτητα από το εισόδημα.

Σε ό,τι αφορά τα οικονομικά κριτήρια για τις γενικές δομές, το ετήσιο εισόδημα της οικογένειας για το 2023 πρέπει να είναι

• έως 27.000 ευρώ για οικογένειες με έως 2 παιδιά,
• έως 30.000 ευρώ, για οικογένειες με έως 3 παιδιά,
• έως 33.000 ευρώ για οικογένειες με έως 4 παιδιά και
• έως 36.000 ευρώ, για οικογένειες με 5 ή περισσότερα παιδιά.

Εάν το συνολικό εισόδημα υπερβαίνει τα όρια της προϋπόθεσης, τα ωφελούμενα παιδιά λαμβάνουν voucher μειωμένης αξίας.

ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΕΙΣΟΔΗΜΑ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΕΙ ΤΟ ΚΡΑΤΟΣ ΥΠ ΟΨΙΝ

Ήδη έχουν προκύψει ζητήματα, όπως αυτό που ανέφερε μέλος της σελίδας Παιδικοί-βρεφονηπιακοί σταθμοί (των 62.6 χιλιάδων μελών) στο Facebook, σύμφωνα με το οποίο δεν επελέγη, καθώς το οικογενειακό εισόδημα υπερβαίνει τα όρια της πρόσκλησης.

Ο ίδιος άνθρωπος ανέφερε ότι «έχω θέμα κατά τη δήλωση. Μου βγάζει παραπάνω εισόδημα, ενώ με βάση τις φορολογικές δηλώσεις εμένα και του συζύγου, δεν αντιστοιχούν αυτά τα ποσά. Έχει συμβεί σε κάποιον κάτι παρόμοιο; Πώς το διαχειρίστηκε;».

Όπως εξηγεί στο NEWS 24/7 η λογίστρια, φοροτεχνικός Μαριάτζελα Πρίφτη εάν το εισόδημα είναι έστω 30 λεπτά πάνω από το όριο, το σύστημα μπλοκάρει την αίτηση -δεν επιτρέπει καν, την υποβολή της. Το σημαντικότερο πρόβλημα, βέβαια, είναι άλλο.

«Εντοπίζεται στο γεγονός ότι, βάσει του νόμου που είχε ψηφιστεί το 2023 (5073 του ‘23, άρθρο 15, προσθήκη 28 Α), στην ουσία το εισόδημα που λαμβάνεται υπ’ όψιν δεν είναι το πραγματικό, αλλά το τεκμαρτό».

Όπου “τεκμαρτό εισόδημα”, η κυρία Πρίφτη εξηγεί πως είναι αυτό που προκύπτει από τα λεγόμενα “τεκμήρια”, δηλαδή αντικειμενικά στοιχεία, όπως είναι οι δαπάνες διαβίωσης, η περιουσία -ακίνητα, αυτοκίνητα κ.α.- που υποδηλώνουν πως το βιοτικό επίπεδο είναι υψηλότερο από το δηλωθέν εισόδημα.

Εάν το τελευταίο είναι μικρότερο του τεκμαρτού, για φορολογικούς σκοπούς το κράτος λαμβάνει υπ’ όψιν το μεγαλύτερο -δηλαδή, το τεκμαρτό.

«Στην περίπτωση των αιτήσεων για το voucher, στα προαπαιτούμενα είναι η υποβολή της εκκαθάρισης φόρου, για να διαπιστωθεί το δηλωθέν εισόδημα και τα αυτοτελώς φορολογούμενα ποσά -όπως αναφέρονται στο πεδίο Δ1 του εκκαθαριστικού).

Στα επίσημα έγγραφα αναφέρεται ρητά ότι λαμβάνεται υπ’ όψιν το δηλωθέν εισόδημα. Αυτό όμως, που ισχύει είναι ότι όπως συμβαίνει με όλους τους επαγγελματίες, το τεκμαρτό εισόδημα λειτουργεί ως δείκτης και χρησιμοποιείται διοικητικά για τη διασταύρωση ή την αμφισβήτηση των στοιχείων».

Στο τέλος της ημέρας, είναι αυτό που έχει σημασία -μολονότι δεν είναι το πραγματικό.

Η κυρία Πρίφτη ανέφερε και ένα πραγματικό γεγονός, ως παράδειγμα. Αφορά πελάτισσα της, που θέλησε να κάνει δήλωση για voucher.

«Χρειάζεται να διευκρινίσουμε ότι τα εκκαθαριστικά ενός ζευγαριού βγαίνουν μεν, ξεχωριστά, αλλά η αίτηση για το voucher γίνεται κοινή, είτε από το σύζυγο, είτε από τη σύζυγο και “τραβάει” αυτόματα τα εισοδήματα.

Ως ελεύθερη επαγγελματίας λοιπόν, το έτος 2023 η πελάτισσα μου είχε δηλώσει 7.535,95 ευρώ, ως καθαρό κέρδος. Ο σύζυγος της είχε δηλώσει 13.169,90. Άρα το οικογενειακό εισόδημα ήταν 20.705,85 και δικαιούνται το voucher.

Στο εκκαθαριστικό, κάτω από το συνολικό δηλωθέν εισόδημα αναφέρεται το συνολικό εισόδημα με εφαρμογή των Αρ. 28Α-28Δ ΚΦΕ, το οποίο και έλαβαν υπ’ όψιν αυτοί που έκαναν την αξιολόγηση της αίτησης και την απέρριψαν!»

«Δεν βγαίνουν τα μαθηματικά -και οι οικογένειες»

Η ειδικός σχολίασε ότι «θέλουν να νικήσουν μεν, τη φοροδιαφυγή και δεν υπάρχει κανένα πρόβλημα με αυτό. Αλλά όταν έρχεται η ώρα να πάει ένας γονέας το παιδί του σε παιδικό σταθμό ή σε βρεφικό, πρέπει να είναι πιο προσεκτικοί ως προς το ποιους μπλοκάρουν και θα ήταν χρήσιμο να κρίνουν σύμφωνα με το δηλωθέν εισόδημα.

Σε αυτό, ειρήσθω εν παρόδω, συμπεριλαμβάνεται και το επίδομα παιδιού, το οποίο δεν “λογαριάζεται” από το κράτος ως βοήθημα. Σε πολλές περιπτώσεις, εν τω μεταξύ, γίνεται ο λόγος που το εισόδημα υπερβαίνει του ορίου που επιτρέπει το voucher. Σε αυτήν την περίπτωση, δίνεται η μισή επιδότηση. Τα άλλα μισά τα βάζει ο γονέας από την τσέπη του».

Άρα, στο μυαλό του κράτους μια τετραμελής οικογένεια με συνολικό δηλωθέν εισόδημα στα 30.000 ευρώ, που πληρώνει ενοίκιο και έχει όλα τα άλλα έξοδα (σούπερ μάρκετ, λογαριασμοί, ένδυση, υπόδηση παιδιών και ενηλίκων, έξοδα μετακίνησης κλπ), τα οποία σταθερά διαγράφουν ανοδική πορεία, μπορεί να αντέξει το οικονομικό βάρος και ενός βρεφικού ή παιδικού σταθμού.

«Δεν βγαίνουν όμως, τα μαθηματικά» ομολογεί η κυρία Πρίφτη, η οποία λέει πως χρειάζεται ένας επανέλεγχος του τρόπου που δίνονται τα voucher, με κριτήρια που να ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα. «Εφόσον “ανεβαίνουν” όλα τα έξοδα, ας “ανέβουν” και τα εισοδηματικά κριτήρια, γιατί πρόκειται για “αλυσίδα”».

Η ανθρωπότητα βρίσκεται αντιμέτωπη με ένα αμείλικτο ερώτημα εδώ και καιρό, και η ιστορία θα είναι αυτή που θα μάς φερθεί σκληρά, όταν θα γράφει για όσα δεν κάναμε για να αποτρέψουμε τη γενοκτονία και τον λιμό που βλέπουμε να σαρώνει με τον πιο φρικτό τρόπο τη Γάζα.

Εικόνες αποστεωμένων παιδιών – και όχι μόνο – έρχονται διαρκώς από τη Γάζα, με την «προηγμένη Δύση» να παρακολουθεί σε ζωντανή μετάδοση σκληρές εικόνες ίδιες με εκείνες που τραβήχτηκαν στις πιο μαύρες περιόδους της ιστορίας της ανθρωπότητας.

Aνθρωπιστικές οργανώσεις δηλώνουν ότι η περιορισμένη ποσότητα βοήθειας που έχει επιτρέψει το Ισραήλ να εισέλθει στη Γάζα την τελευταία εβδομάδα είναι απίθανο να αποτρέψει τον λιμό, για τον οποίο οι ειδικοί προειδοποιούν εδώ και μήνες.

Ενώ αρχικά τα περισσότερα θύματα της πείνας ήταν παιδιά και βρέφη, όλο και περισσότεροι ηλικιωμένοι υποκύπτουν στην πείνα που έχει επιβληθεί στον παλαιστινιακό θύλακα από τον Μάρτιο.

Την Κυριακή, ακόμη έξι ενήλικες πέθαναν από υποσιτισμό, ανεβάζοντας τον αριθμό των ενηλίκων που έχουν πεθάνει από την πείνα στη Γάζα στους 82 τις τελευταίες πέντε εβδομάδες, από τότε που καταγράφηκαν για πρώτη φορά τέτοιοι θάνατοι.

Ενενήντα τρία παιδιά έχουν επίσης χάσει τη ζωή τους από την πείνα που έχει προκληθεί τεχνητά από το Ισραήλ, μέσω του υποσιτισμού που έχει επιβάλει στον παλαιστινιακό θύλακα από την έναρξη του πολέμου.

Έχουμε όμως πραγματική εικόνα του τι σημαίνει λιμός, πώς ένας άνθρωπος οδηγείται βασανιστικά στην εξόντωση από την πείνα; Γιατρός που βρέθηκε ως εθελοντής στη Γάζα, περιγράφει στο Al Jazeera την φρίκη του «πιο απάνθρωπου τρόπου» να οδηγηθεί ένας άνθρωπος στον θάνατο.

Παλαιστίνιοι παρατάσσονται για ένα γεύμα στη Ράφα, στη Λωρίδα της Γάζας Fatima Shbair, File/AP Photo

Τι σημαίνει να πεθαίνεις από την πείνα

«Είναι φρικτό», λέει ο Δρ Τζέιμς Σμιθ, γιατρός επειγόντων περιστατικών που έχει προσφέρει εθελοντική βοήθεια δύο φορές στη Γάζα.

Στα αρχικά στάδια, μετά από μέρες στέρησης τροφής, το σώμα αρχίζει να αποδομεί τους μύες και άλλους ιστούς για να αντλήσει ενέργεια.

«Είναι ένας από τους πιο απάνθρωπους και εξευτελιστικούς τρόπους να σκοτώσεις κάποιον. Η πείνα είναι πάντα κάτι που κάνει ένας άνθρωπος σε έναν άλλο. Είναι μέσο βασανισμού, σχεδιασμένο να διαρκεί και να μεγιστοποιεί τον πόνο», εξηγεί.

Σύντομα, ο μεταβολισμός επιβραδύνεται, η ικανότητα του σώματος να ρυθμίζει τη θερμοκρασία χάνεται, η λειτουργία των νεφρών εξασθενεί και – κάτι ιδιαίτερα κρίσιμο στη Γάζα – το ανοσοποιητικό σύστημα αρχίζει να καταρρέει, ενώ μειώνεται και η ικανότητα του οργανισμού να επουλώνει τραύματα.

Όταν εξαντληθούν τα αποθέματα του σώματος, ο οργανισμός αδυνατεί να μεταφέρει θρεπτικά συστατικά στα ζωτικά όργανα και τους ιστούς. Ως αποτέλεσμα, ζωτικά όργανα όπως η καρδιά και οι πνεύμονες γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά. Οι μύες συρρικνώνονται και οι άνθρωποι νιώθουν αδυναμία.

Τελικά, καθώς τα αποθέματα πρωτεΐνης του οργανισμού εξαντλούνται, οι ιστοί αρχίζουν να αποδομούνται — και ο θάνατος δεν αργεί να έρθει.

Παιδιά παλεύουν για μια μπουκιά στη Γάζα AP Photo Abdel Kareem Hana

Πόσος χρόνος χρειάζεται για να πεθάνει ένας άνθρωπος από την πείνα

Αν και η επιστημονική έρευνα γύρω από το θέμα είναι περιορισμένη για ηθικούς λόγους, εκτιμάται ότι ένας κατά τα άλλα υγιής και καλά τρεφόμενος ενήλικας μπορεί να επιβιώσει χωρίς τροφή για διάστημα μεταξύ 45 και 61 ημερών.

Ωστόσο, μετά από 22 μήνες πολέμου, ελάχιστοι άνθρωποι στη Γάζα μπορούν να χαρακτηριστούν καλά τρεφόμενοι ή υγιείς, γεγονός που τους καθιστά ιδιαίτερα ευάλωτους στον υποσιτισμό και στις πολυάριθμες λοιμώδεις ασθένειες που επικρατούν στον θύλακα.

«Με την πείνα, το σώμα χάνει την ικανότητά του να ενεργοποιήσει ανοσολογική απόκριση σε ασθένειες ή τραυματισμούς που υπό φυσιολογικές συνθήκες θα μπορούσε να αντιμετωπίσει, όπως η γαστρεντερίτιδα, ένα τραύμα ή μια λοίμωξη του αναπνευστικού. Έτσι, συνήθως αυτό που σκοτώνει δεν είναι μόνο η πείνα, αλλά η πείνα σε συνδυασμό με κάποια λοίμωξη», εξηγεί ο Δρ Σμιθ.

Ποιοι άνθρωποι κινδυνεύουν περισσότερο να πεθάνουν από την πείνα;

Οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά, όσοι είναι ήδη άρρωστοι και — με σκληρό τρόπο — όσοι είναι μόνοι.

«Ένα παιδί θα πεθάνει νωρίτερα από την πείνα. Η απώλεια μυϊκής μάζας και λίπους ξεκινά σχεδόν αμέσως. Το ίδιο ισχύει και για τους ηλικιωμένους, που θα καταρρεύσουν πιο γρήγορα», εξηγεί ο Δρ Γκασάν Αμπού-Σίτα, Παλαιστίνιος Βρετανός χειρουργός που εργάστηκε επί 43 ημέρες στη Γάζα.

«Δεν έχει να κάνει μόνο με την ηλικία. Υπάρχουν και κοινωνικές διαφορές», συνεχίζει.

«Σήμερα υπάρχουν χιλιάδες ορφανά παιδιά που περιπλανώνται στη Γάζα. Δεν υπάρχει κανείς να τα ταΐσει ή να ρισκάρει τη ζωή του για να τους φέρει τροφή, επομένως είναι επίσης πιο πιθανό να πεθάνουν», τονίζει.

AP PHOTO

Ποιοι είναι αυτοί που πεθαίνουν από την πείνα στη Γάζα

Τα διαθέσιμα στοιχεία δείχνουν ξεκάθαρα ότι, εξαιτίας των διαφόρων μορφών αποκλεισμού που έχει επιβάλει το Ισραήλ στη Γάζα, η απειλή του θανάτου από πείνα έχει ξεφύγει από τις «ευάλωτες ομάδες» και αφορά πλέον ολόκληρο τον πληθυσμό της περιοχής.

Τον Φεβρουάριο του 2024, πέντε μήνες μετά την έναρξη του πολέμου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμούσε ότι ένα στα έξι παιδιά κάτω των δύο ετών, κυρίως στον βόρειο τομέα της Γάζας (τότε υπό ισραηλινή πολιορκία), ήταν σοβαρά υποσιτισμένο.

Μέχρι τον Αύγουστο του 2025, 82 ενήλικες έχουν χάσει τη ζωή τους από την πείνα μέσα σε μόλις πέντε εβδομάδες.

Το Ισραήλ περιορίζει την πρόσβαση της Γάζας σε τρόφιμα εδώ και χρόνια. Πώς έχει επηρεάσει αυτό τον πληθυσμό;

Το Ισραήλ ελέγχει την ποσότητα τροφίμων που επιτρέπει να εισέρχονται στη Γάζα εδώ και δεκαετίες, κάτι που υποδηλώνει ότι γνωρίζει με ακρίβεια πόσο είναι το ελάχιστο αναγκαίο για να αποτραπεί — ή να προκληθεί — πείνα στον παλαιστινιακό θύλακα.

Το 2007, μετά την ανάληψη της εξουσίας από τη Χαμάς, το Ισραήλ επέβαλε τον πρώτο του αποκλεισμό στον πληθυσμό της Γάζας, μειώνοντας την ανθρωπιστική βοήθεια που επέτρεπε να περάσει, ενώ ταυτόχρονα διαβεβαίωνε δημόσια ότι δεν οδηγούσε στη λιμοκτονία τους κατοίκους.

Ωστόσο, έγγραφα που αποκαλύφθηκαν μετά από νομική διαμάχη μεταξύ μιας ισραηλινής ΜΚΟ και της κυβέρνησης επιβεβαίωσαν ότι, την περίοδο 2007 έως 2010, το Ισραήλ περιόρισε σκόπιμα την ποσότητα τροφίμων που επέτρεπε να εισέλθουν στη Γάζα σε επίπεδα «ελάχιστης επιβίωσης».

«Σε επίπεδο γενεών, η ζημιά από τον υποσιτισμό είναι μόνιμη», δήλωσε ο Δρ Αμπού-Σίτα, αναφερόμενος στις μακροχρόνιες επιπτώσεις της πείνας στη λειτουργία του εγκεφάλου, αλλά και στην αυξημένη εμφάνιση ασθενειών όπως ο διαβήτης, η υπέρταση και οι καρδιακές παθήσεις μεταξύ όσων επιβιώνουν.

Ο Δρ Σμιθ πρόσθεσε ότι οι υποσιτισμένες μητέρες γεννούν πολύ πιο συχνά λιποβαρή βρέφη, με τις συνέπειες να «διαχέονται από γενιά σε γενιά».

Στα όρια της πείνας η Γάζα AP Photo Abdel Kareem Hana

Μπορεί να αποφευχθεί ο λιμός στη Γάζα;

Είναι απίθανο. Πριν από λιγότερο από μία εβδομάδα, ο Μηχανισμός Ενοποιημένης Ταξινόμησης Φάσεων Επισιτιστικής Ασφάλειας (IPC), υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, εξέδωσε την πιο σοβαρή προειδοποίησή του έως τώρα: ότι το χειρότερο σενάριο λιμού εξελίσσεται ήδη στη Γάζα.

Ωστόσο, άλλοι παρατηρητές εκτιμούν πως ο λιμός έχει ήδη φτάσει στη Γάζα. «Υπάρχουν τρία αυστηρά κριτήρια για να κηρυχθεί επίσημα ένας λιμός», εξηγεί ο Δρ Τζόουνς.

Τα δύο πρώτα — εκτεταμένη έλλειψη τροφίμων και υψηλά ποσοστά οξέος υποσιτισμού — έχουν ήδη καλυφθεί, όπως αναφέρει. Το τρίτο, που αφορά τον αριθμό των θανάτων λόγω υποσιτισμού, είναι δύσκολο να επιβεβαιωθεί με σαφήνεια.

«Ορισμένοι από όσους κινδυνεύουν περισσότερο να πεθάνουν από την πείνα πιθανότατα δεν έχουν τη δυνατότητα να φτάσουν σε νοσοκομείο, όπου συνήθως καταγράφονται οι θάνατοι», λέει.

«Επίσης, παρότι πολλά παιδιά στη Γάζα εμφανίζουν σημάδια υποσιτισμού, διατρέχουν εξίσου υψηλό κίνδυνο να σκοτωθούν από ισραηλινά πυρά ή βομβαρδισμούς — και αυτό θα καταγραφεί ως η βασική αιτία θανάτου».

«Ωστόσο, ανεξάρτητα από τον όρο που θα επιλέξουμε για να περιγράψουμε την κατάσταση, άνθρωποι συνεχίζουν να πεθαίνουν από την πείνα σε όλη τη Γάζα, ενώ ο κόσμος παρακολουθεί», κατέληξε.

«Αυτό είναι χειρότερο κι από λιμό. Είναι το πιο αποτρόπαιο θέαμα ανθρώπινου μαρτυρίου».