Για πολλούς στις ΗΠΑ, τα σκάνδαλα κακοποίησης ανηλίκων –τύπου Τζέφρι Έπσταϊν- συναντώνται ανάμεσα σε πλούσιους. Σε μια μικρή πόλη στην Αλαμπάμα των ΗΠΑ, όμως, οι κάτοικοι έχουν βγει στους δρόμους και προσεύχονται καθώς συνειδητοποιούν ότι στην ίδια τους της πόλη, διαπράχθηκαν ακόμα πιο φρικιαστικά εγκλήματα από εκείνα του Έπσταϊν.

Στην αποκάλυψη ενός φερόμενου κυκλώματος εμπορίας παιδιών για σεξουαλική εκμετάλλευση, που λειτουργούσε σε τσιμεντένιο υπόγειο καταφύγιο πίσω από μια κατοικία, προχώρησε ο σερίφης της κομητείας Μπιμπ.

Ειδικότερα, τουλάχιστον δέκα παιδιά, ηλικίας από 3 έως 15 ετών, φέρονται να υπήρξαν θύματα., όπως ανακοίνωσε το γραφείο του σερίφη, στις παρυφές του Μπρεντ, μιας μικρής πόλης περίπου 3.000 κατοίκων.

Όπως αποκαλύπτει η Washington Post, για χρονικό διάστημα τουλάχιστον τριών ετών, τα παιδιά μεταφέρονταν στο καταφύγιο — μια κατασκευή στην άκρη ενός δάσους, η οποία είχε αρχικά χτιστεί ως υπόγειο καταφύγιο για θύελλες, σε μια περιοχή γνωστή για τους καταστροφικούς της ανεμοστρόβιλους. Εκεί κακοποιούνταν από επτά άτομα που συνδέονται με φερόμενο κύκλωμα εμπορίας παιδιών στο Μπρεντ της Αλαμπάμα.

Αυτό το καταφύγιο, που είχε σχεδιαστεί ως χώρος προστασίας, μετατράπηκε, σύμφωνα με τον σερίφη Τζόντι Γουέιντ, σε σκηνή φρίκης. Τα παιδιά φέρονται να ναρκώνονταν και να κακοποιούνταν σε μια επιχείρηση που περιλάμβανε εμπορία ανθρώπων, βασανιστήρια και σεξουαλική κακοποίηση — πράξεις τόσο απάνθρωπες που, όπως δήλωσε ο ίδιος, τον έκαναν να αμφισβητήσει την ίδια την ανθρώπινη φύση.

Προς το παρόν έχουν συλληφθεί και κατηγορούνται επτά άτομα για πληθώρα εγκλημάτων: επανειλημμένους βιασμούς, σεξουαλική κακοποίηση, απαγωγές και εμπορία ανθρώπων. Ανάμεσα στους κατηγορούμενους βρίσκονται και οι γονείς τουλάχιστον τεσσάρων από τα θύματα.

Πως ξεκίνησε η αποκάλυψη

Ο σερίφης Γουέιντ ανέφερε ότι το γραφείο του έλαβε πληροφορία για πιθανή κακοποίηση στις αρχές του έτους από έναν κοινωνικό λειτουργό του Υπουργείου Ανθρωπίνων Πόρων της Αλαμπάμα (DHR), της υπηρεσίας που είναι υπεύθυνη για την ευημερία των παιδιών. Εκπρόσωπος της υπηρεσίας αρνήθηκε να σχολιάσει οποιαδήποτε πτυχή της υπόθεσης, επικαλούμενος «νόμους περί απορρήτου», ενώ ο Γουέιντ δεν απάντησε σε αιτήματα για σχόλιο. Ωστόσο, αυτό οδήγησε τους ερευνητές σε ένα ακίνητο στην οδό Aaron Drive, πέντε μίλια έξω από την κεντρική πλατεία της Σέντρεβιλ.

Στις 15 Ιουλίου, μεγάλο σώμα ενόρκων της κομητείας Μπιμπ απήγγειλε νέες κατηγορίες σε τρία άτομα για βιασμό, εμπορία ανθρώπων, απαγωγή και κακοποίηση.

Οι καταγγελίες έχουν οδηγήσει πολλούς στην κοινότητα να αναρωτιούνται τι μπορεί να είχε παραβλεφθεί. Ο Γουέιντ δήλωσε ότι τα θύματα πήγαιναν στο σχολείο και συμμετείχαν σε άλλες καθημερινές δραστηριότητες — ένα σχόλιο που προκάλεσε ερωτήματα για το αν δάσκαλοι ή άλλοι είχαν παρατηρήσει και αναφέρει κάτι.

Ο διευθυντής των σχολείων της κομητείας Μπιμπ δεν απάντησε σε αίτημα για σχολιασμό της αμερικανικής εφημερίδας.

Η συγχώρεση από τον Θεό έχει όρια

Ο Γουέιντ έχει προειδοποιήσει πολλές φορές ότι οι αποκαλύψεις αυτές πιθανότατα είναι μόνο η αρχή, καθώς αναμένονται περισσότερα θύματα και συλλήψεις. «Ξέρω ότι η συγχώρεση του Θεού είναι άπειρη», είπε, «αλλά αν είχε όριο, νομίζω ότι το φτάσαμε». Χαρακτήρισε την υπόθεση ως την πιο φρικτή περίπτωση παιδικής κακοποίησης που έχει δει στην καριέρα του.

Για κάποιους, η φρίκη που αποκαλύφθηκε δίπλα τους ήταν μια δοκιμασία της πίστης τους, αναφέρει η Washington Post, καθώς και μια απόδειξη του πόσο έχουν αλλάξει οι μικρές πόλεις, και του πόσο συχνά αποτυγχάνουν τα θεσμικά συστήματα προστασίας των παιδιών.

«Τα συναισθήματά μου είναι ανάμικτα, όπως και όλων», είπε ο πάστορας Μπόμπι Τέρι, που συμμετέχει στις αγρυπνίες. «Δεν θέλω ο κόσμος να νομίζει ότι αυτή είναι η κοινότητά μας. Ζω εδώ όλη μου τη ζωή και δεν έχει συμβεί ποτέ κάτι τέτοιο. Έχουμε τα προβλήματά μας, ναι — αλλά τίποτα σαν αυτό».

Για ορισμένους, αυτό διέλυσε την πεποίθηση ότι η μικρή τους κοινότητα ήταν πιο ασφαλής από τις μεγάλες πόλεις, σημειώνεται στο δημοσεσίευμα. Όμως οι ειδικοί επισημαίνουν ότι οι αγροτικές περιοχές είναι από τα πιο ευάλωτα μέρη στην εμπορία ανθρώπων και την κακοποίηση, και η Αλαμπάμα δεν αποτελεί εξαίρεση, καθώς τοπικοί εισαγγελείς αναφέρουν αυξανόμενο αριθμό τέτοιων υποθέσεων.

«Δεν μπορούμε να θεωρούμε ότι, μόνο και μόνο επειδή ζούμε σε μικρές πόλεις, όλα λειτουργούν όπως στις μέρες του “The Andy Griffith Show”», δήλωσε στο WAKA-TV ο Ρόμπερτ Τέρνερ Τζούνιορ, εισαγγελέας της τέταρτης δικαστικής περιφέρειας της Αλαμπάμα, που περιλαμβάνει και την κομητεία Μπιμπ. «Πολλές από αυτές τις μικρές πόλεις ίσως μοιάζουν με το Mayberry — αλλά απέχουν πολύ από αυτό».

Υπήρχαν σημάδια

Σύμφωνα με τον Γουέιντ, προς το παρόν μόνο εκείνοι που είχαν άμεση γνώση της επιχείρησης εμπορίας παιδιών γνώριζαν ότι τα παιδιά κακοποιούνταν.

Ωστόσο, η Κάρολιν Πότερ, επί χρόνια υπερασπίστρια παιδιών και διευθύνουσα σύμβουλος της οργάνωσης The WellHouse –μιας ΜΚΟ που διαχειρίζεται ένα από τα μεγαλύτερα θεραπευτικά προγράμματα για θύματα εμπορίας ανθρώπων στις ΗΠΑ- είναι δύσπιστη απέναντι στους ισχυρισμούς ότι δεν υπήρχαν σημάδια.

Λέει ότι οι άνθρωποι σε αγροτικές περιοχές, που πλήττονται από φτώχεια, είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στην εκμετάλλευση από συγγενείς ή άλλους με οικογενειακούς δεσμούς. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα σε περιοχές με μειωμένη παρουσία της αστυνομίας. Το 47% του πληθυσμού του Μπρεντ ζει κάτω από το όριο της φτώχειας.

Η Πότερ σημειώνει επίσης ότι είναι δύσκολο να εντοπιστεί η ψυχολογική βλάβη στα παιδιά. Οι εκπαιδευτικοί παίζουν συχνά κρίσιμο ρόλο στην αναφορά πιθανής κακοποίησης, λόγω των στενών δεσμών που αναπτύσσουν με τους μαθητές τους.

Ο Ρομαντισμός (τέλη 18ου–αρχές 19ου αιώνα) θεωρείται ευρέως ως μια περίοδος άνθησης της φαντασίας, της ελευθερίας και της εξύμνησης του ανθρώπινου συναισθήματος. Ωστόσο, όπως υποστηρίζει το νέο έργο The Trembling Hand της Ματελίντα Ναμπουγκόντι, λέκτορα Λογοτεχνίας του UCL, η ιστορία αυτής της παράδοσης δεν μπορεί να απογυμνωθεί από το γεγονός ότι τα κέρδη και οι αξίες της στηρίχτηκαν σχεδόν συστηματικά στη δουλεία και την αποικιοκρατία.

Σύμφωνα με την Ναμπουγκόντι, η δουλεία δεν υπήρξε περιφερειακό φαινόμενο: αποτέλεσε τον οικονομικό «πνεύμονα» της ευρωπαϊκής κουλτούρας. Η λογοτεχνία, η πολιτική σκέψη αλλά και η αισθητική θεωρία χρηματοδοτήθηκαν, άμεσα ή έμμεσα, από τα κέρδη των φυτειών και του δουλοκτητικού καπιταλισμού. Ταυτόχρονα, η δημόσια συζήτηση για την κατάργηση της δουλείας πλάσαρε ιδέες για ελευθερία και δικαιοσύνη — τις ίδιες ιδέες που αργότερα έγιναν κεντρικές στη ρομαντική αισθητική.

Η ανορθόδοξη ιστορία μέσα από το βλέμμα των «άλλων»
Σε παραδοσιακές αφηγήσεις, οι ρομαντικοί ποιητές και συγγραφείς, όπως οι Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ, Ουίλιαμ Μπλέικ, Σάμιουελ Τέιλορ Κόουλριτζ και Πέρσι Σέλλεϋ, θεωρούνται ανεξάρτητοι από την ατμόσφαιρα της δουλείας. Όμως έρευνες όπως της Έλεν Τόμας δείχνουν ότι οι συνθήκες και οι αφηγήσεις των σκλάβων — όπως των Ολόντα Εκουιάνο, Φίλις Γουίτλι, Ουκάουσο Γκρόνιοσο και Οτόμπα Κουγκοάνο — βρίσκονταν σε άμεσο διάλογο με αυτά τα έργα.

Οι αφηγήσεις αυτές, περισσότερο από αρχεία, αποτελούσαν «διεθνή μαρτυρία» της βίαιης πραγματικότητας. Διαπλέκονταν με την αγγλική πνευματικότητα και τις αντιπροσωπευτικές τάσεις των ρομαντικών συγγραφέων. Το περιοδικό παράδειγμα είναι η σύνδεση που επιχειρείται μεταξύ μεταστροφής (redemption) και αφηγήσεων δουλείας, μέσα από την ανάδειξη της πνευματικής ελευθερίας ως μέσο αντίστασης.

Ολόντα Εκουιάνο, Πηγή: Wikipedia

Η αισθητικοποίηση της βίας
Σύγχρονοι κριτικοί αναλύουν πώς η ρομαντική γραφή – από ποίηση έως δημοσιεύματα – συχνά απεικόνιζε την αποικιακή βία με τρόπους που είτε την εξιδανίκευαν είτε την προέβαλαν υπερβολικά (hyperbolic realism), χωρίς πάντα να διακρίνεται σαφής κριτική στάση, υποστηρίζει η Ναμπουγκόντι σε άρθρο της στο The Conversation.

Η ρομαντική λογοτεχνία συχνά μετέτρεψε την εμπειρία της δουλείας σε αισθητικό «θέαμα», υψώνοντάς την σε πεδίο συγκίνησης ή τρόμου μέσα από τη ρητορική του υψηλού (sublime). Σε πολλά έργα, η βία της αποικιοκρατίας δεν απεικονίζεται ρεαλιστικά αλλά ενδύεται μεταφορές και υπερβατικούς συμβολισμούς, δημιουργώντας μια εικονογραφία που εξιδανικεύει ή αποστασιοποιεί την εμπειρία της σκλαβιάς. Το αποτέλεσμα είναι μια τέχνη που, ενώ φαινομενικά καταγγέλλει την καταπίεση, στην πράξη την αισθητικοποιεί, συσκοτίζοντας τις υλικές και σωματικές διαστάσεις της.

Φίλις Γουίτλι, Πηγή: Wikipedia

Η σίγαση των μαύρων φωνών στην εκπαίδευση
Πολλές φορές, τα διδακτικά προγράμματα επέλεγαν να αναδείξουν έναν κανόνα ελευθερίας χωρίς να ενσωματώνουν τις φωνές των σκλάβων. Όταν κανείς αναφέρει τους Γουίτλι ή Εκουιάνο ή ακόμα έργα όπως The Woman of Colour (1808), η διδασκαλία παραμένει περιορισμένη και συχνά συμβολική, χωρίς να αναλύει το συστημικό θεμέλιο της ρομαντικής κουλτούρας στη δουλεία.

Η απουσία αυτή καταλήγει να διαμορφώνει ένα ιδανικό αφήγημα για τη ρομαντική παράδοση, που τηρείται με περηφάνια αλλά ταυτόχρονα αποκρύπτει τις υλικές βάσεις της.

Η «κατάρα της μαύρης επιδερμίδας»
Οι ποιητικές και λογοτεχνικές φόρμες των ρομαντικών δεν ήταν απούσες πολιτικού σχολιασμού. Ωστόσο, παράδειγμα όπως το ποίημα «The Negro Girl» της Μαίρη Ρόμπινσον (1800), δείχνουν ότι ακόμα και θέλοντας να διαμαρτυρηθούν για τη δουλεία, συχνά ενίσχυαν ρατσιστικές λογικές.

Η συχνή χρήση της ρητορικής ερώτησης «Am I not a man and a brother?» (Δεν είμαι άνθρωπος ή αδελφός) ή της έννοιας της «κατάρας της μαύρης επιδερμίδας» αναπαρήγαγαν συχνά την ίδια τάση που θέλησαν να καταδικάσουν — ότι η μαύρη ύπαρξη είναι «προκαθορισμένη» και άρα καταδικασμένη να καταπιέζεται, αναφέρει η Ματελίντα Ναμπουγκόντι.

Η δουλεία ως δομικό στοιχείο του πολιτισμού
Το κίνημα του ρομαντισμού συνδέθηκε θεωρητικά με ιδέες ελευθερίας και κατά της τυραννίας, συχνά μέσα σε πλαίσια φεμινισμού, δικαιωμάτων των ανθρώπων και δημοκρατικών ιδεών. Ωστόσο, αυτή η ίδια αισθητική εμπεριείχε και αντιφάσεις όταν δεν πραγματευόταν κριτικά τη δουλεία ως δομικό στοιχείο του πολιτισμού.

Η κατανόηση ότι η δουλεία ήταν πηγή πολιτισμικών και οικονομικών κεφαλαίων για την Ευρώπη των λευκών είναι κλειδί για να επανεκτιμήσουμε την κληρονομιά της Ρομαντικής εποχής — όχι ως μύθο καθαρής ελευθερίας αλλά ως προϊόν μιας εποχής όπου η ελευθερία και η δουλεία συνυπήρχαν συμβολικά και πρακτικά.

Μια άλλη αφήγηση
Για την Ναμπουγκόντι , το καίριο ζητούμενο είναι μια ολική επανεξέταση της ευρωπαϊκής κουλτούρας του Ρομαντισμού: να ενσωματωθούν οι φωνές και οι αφηγήσεις των σκλάβων ως κεντρικά στοιχεία κι όχι περιθωριακό πλαίσιο. Να αναγνωριστεί ότι οι καλλιτεχνικές και θεατρικές αφηγήσεις που εξύμνησαν την ελευθερία συχνά μιλούσαν πάνω στην ταπείνωση και την καταπίεση άλλων.

Μόνο με τέτοια κριτική προσέγγιση μπορούμε να αντικρίσουμε την πολυπλοκότητα της ιστορίας: με ταυτόχρονη αναγνώριση των ιδεαλιστικών αξιών και της σκοτεινής πραγματικότητας που τις συνέθετε.

Αυτό είναι το κύριo νόημα της «νέας ιστορίας της Ρομαντικής εποχής»: όχι μόνο η αναγνώριση της εμπλοκής της δουλείας στη δημιουργία της ευρωπαϊκής κουλτούρας, αλλά και η επανατοποθέτηση των ηθικών και λογοτεχνικών αξιών μπροστά σε αυτήν την ιστορική συνθήκη.

Το ΝΑΤΟ ενισχύει διαρκώς την παρουσία του στη Βαλτική Θάλασσα, με τη Ρωσία να ανησυχεί ιδιαίτερα για το γεγονός, καθώς η «Μεσόγειος της Βόρειας Ευρώπης» αποτελεί νευραλγικό θαλάσσιο κόμβο προς τον Ατλαντικό ωκεανό για τα εμπορικά πλοία της και πολύ περισσότερο για τα πολεμικά πλοία, που βρίσκονται στο Καλίνιγκραντ, έδρα του ρωσικού στόλου της Βαλτικής.

Ένα θερμό επεισόδιο μοιάζει πιο πιθανό από ποτέ, με το Κρεμλίνο να καταγγέλλει ότι η δυτική στρατιωτική συμμαχία εντείνει σε άκρως επικίνδυνο βαθμό τις εκεί προκλητικές της ενέργειες.

Η Δύση έχει ξεκινήσει κυνήγι ρωσικών πλοίων και οργανώνει προκλήσεις και στρατιωτικοποιεί ενεργά τη Βαλτική Θάλασσα, δήλωσε ο βοηθός του Ρώσου προέδρου και επικεφαλής του Ναυτικού Συμβουλίου, Νικολάι Πατρούσεφ, σε συνεδρίαση του Συμβουλίου Στρατηγικής Ανάπτυξης του Ναυτικού.

«Γνωρίζοντας καλά ότι το μεγαλύτερο μέρος του εξωτερικού εμπορίου θαλάσσιων φορτίων διέρχεται από τα βορειοδυτικά της Ρωσίας, οι αντίπαλοί μας ξεκινούν κυνήγι ρωσικών πλοίων και πλοίων τρίτων χωρών με το φορτίο μας. Προετοιμάζουν και πραγματοποιούν προκλήσεις, προσπαθούν να αναθεωρήσουν μονομερώς τους κανόνες του διεθνούς ναυτικού δικαίου και επίσης στρατιωτικοποιούν ενεργά τη Βαλτική Θάλασσα», δήλωσε ο Πατρούσεφ.

Τόνισε ότι η Δύση έχει ήδη αρχίσει να εφαρμόζει σταδιακά προγραμματισμένες προκλητικές ενέργειες σε διάφορα τμήματα του Υπεραρκτικού Διαδρόμου Μεταφορών. Προκειμένου να μπλοκάρουν τη Βαλτική για τη ρωσική εμπορική ναυτιλία, οι Βρυξέλλες έχουν ξεκινήσει την αποστολή «Baltic Sentry», η οποία μπορεί να αναπτυχθεί ανά πάσα στιγμή ως αποστολή αποκλεισμού, δήλωσε ο Πατρούσεφ.

Ο Πάτρουσεφ θεωρείται ένας από τους πιο ισχυρούς και επιρροή συνεργάτες του Πούτιν, και συχνά χαρακτηρίζεται ως ένας από τους πιο σκληροπυρηνικούς στην πολιτική και στρατηγική σκέψη της Ρωσίας. Έχει κεντρικό ρόλο στη χάραξη πολιτικής ασφάλειας και εξωτερικής πολιτικής της χώρας και είναι γνωστός για τις απόψεις του υπέρ μιας ισχυρής και ανεξάρτητης Ρωσίας, συχνά σε αντιπαράθεση με τη Δύση.

Εν τω μεταξύ, με εμπλοκή της χώρας μας, και ειδικά της Πολεμικής Αεροπορίας, ολοκληρώθηκε η δεύτερη φάση μίας από τις μεγαλύτερες ΝΑΤΟικές ασκήσεις της χρονιάς, της «Neptune Strike 25-2», που διεξάγεται στην ευρύτερη περιοχή των Βαλκανίων, της Αδριατικής και της Βαλτικής, υπό τη διοίκηση και τον έλεγχο του Στρατηγείου της Ναυτικής Δύναμης Κρούσης και Υποστήριξης του ΝΑΤΟ (Naval Striking and Support Forces NATO – STRIKFORNATO).

Ρωσικές δυνάμεις ενίσχυσαν τις θέσεις τους και έστησαν νέες στρατιωτικές υποδομές

Η Baltic Sentry (Φρουρός της Βαλτικής) αποτελεί μια νατοϊκή δράση που παρουσιάστηκε από τη Συμμαχία ως απάντηση σε μια σειρά περιστατικών που έγιναν πριν από μήνες, με ζημιές σε καλώδια ηλεκτρικής ενέργειας, τηλεπικοινωνιακές συνδέσεις και αγωγούς φυσικού αερίου. Η Δύση έπνευσε να επιρρίψει την ευθύνη στη Ρωσία, ισχυριζόμενη ότι τα συγκεκριμένα περιστατικά σχετίζονταν με τον πόλεμο στην Ουκρανία, σε μια περίοδο που η Μόσχα αντιμετώπιζε δολιοφθορές που υποδείκνυαν δυτικό δάκτυλο.

Τότε, πολλά υποθαλάσσια καλώδια τηλεπικοινωνιών και μεταφοράς ηλεκτρικής ενέργειας υπέστησαν ζημιές στη θάλασσα της Βαλτικής. Ευρωπαίοι ηγέτες και ειδικοί υποπτεύονταν ενέργειες «υβριδικού πολέμου» από τη Ρωσία.

Το ηλεκτρικό καλώδιο «EstLink 2», που συνδέει τη Φινλανδία με την Εσθονία, καθώς και άλλα 4 καλώδια τηλεπικοινωνιών, υπέστησαν ζημιές στις 25 Δεκεμβρίου, λίγες εβδομάδες αφότου είχαν υποστεί ζημιές δύο καλώδια τηλεπικοινωνιών στα σουηδικά ύδατα.

Η αποστολή περιπολίας υπό την αιγίδα του ΝΑΤΟ εποπτεύει πλέον τις δραστηριότητες «πάνω, κάτω και στην επιφάνεια της θάλασσας».

Άλλη μια απόδειξη της «επιθυμίας του ΝΑΤΟ να μετατρέψει τη Βαλτική Θάλασσα σε λίμνη του ΝΑΤΟ»

Πριν από την ίδρυση της εν λόγω δράσης, το ΝΑΤΟ είχε ήδη προσφέρει δύο πλοία για να φυλάσσουν τις υποθαλάσσιες υποδομές και να προστατεύουν από τον «σκιώδη στόλο» της Ρωσίας – πλοία υπό ξένες σημαίες τα οποία η Μόσχα κατηγορείται ότι χρησιμοποιεί για να μεταφέρει το πετρέλαιό της, παρακάμπτοντας τις «δυτικές» κυρώσεις.

Η Σουηδία διέθεσε τρία πολεμικά πλοία και ένα αεροσκάφος για τον ίδιο σκοπό.

Η Joint Expeditionary Force (JEF), υπό τη Βρετανία, με τη συμμετοχή των σκανδιναβικών χωρών και των χωρών της Βαλτικής, καθώς και της Ολλανδίας, ενίσχυσε από την πλευρά της την εποπτεία των υποθαλάσσιων υποδομών στη Βαλτική.

Το Κρεμλίνο προειδοποίησε ότι θα υπερασπιστεί τα ρωσικά πλοία του λεγόμενου «σκιώδη στόλου» με «όλα τα νόμιμα μέσα». Παράλληλα, ρωσικές δυνάμεις ενίσχυσαν τις θέσεις τους και έστησαν νέες στρατιωτικές υποδομές κοντά στα σύνορα με τη Φινλανδία.

Ρωσία: Δεν θα επιτρέψουμε την κυριαρχία του ΝΑΤΟ στη Βαλτική Θάλασσα

Θυμίζουμε ότι ανώτερος Ρώσος αξιωματούχος δήλωσε στις 24 Ιανουαρίου πως η Ρωσία θα αντιμετωπίσει οποιεσδήποτε κινήσεις της δυτικής στρατιωτικής συμμαχίας «ΝΑΤΟ» που αποσκοπούν στο να κυριαρχήσει στη Βαλτική Θάλασσα.

Ειδικότερα, ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών, Αλεξάντερ Γκρούσκο, δήλωσε στο ρωσικό τηλεοπτικό κανάλι Rossiya-24 ότι η απόφαση της δυτικής συμμαχίας να αυξήσει τις περιπολίες της γύρω από τη Βαλτική αποτελεί άλλη μια απόδειξη της «επιθυμίας του ΝΑΤΟ να μετατρέψει τη Βαλτική Θάλασσα σε λίμνη του ΝΑΤΟ».

«Αυτό δεν θα συμβεί για πολλούς λόγους. Και ένας από τους κύριους λόγους είναι, φυσικά, ότι η Ρωσική Ομοσπονδία δεν θα το επιτρέψει», προσέθεσε.

Η θέση της Ρωσίας στη Βαλτική Θάλασσα έχει αποδυναμωθεί λόγω της ένταξης της Φινλανδίας και της Σουηδίας στο ΝΑΤΟ. Η αεροπορική σύνδεσή της με τις ακτές του Καλίνινγκραντ, που αποτελεί θύλακά της, περνά από έναν στενό διεθνή αεροπορικό διάδρομο.

Οι δυο χώρες του ΝΑΤΟ, που γειτνιάζουν, δήλωσαν πως οι αεροπορικές και οι ναυτικές τους δυνάμεις θα εντείνουν τις περιπολίες τους.

Το εν λόγω μέτρο ελήφθη ως απάντηση στα πολλά περιστατικά ζημιών στα καλώδια τροφοδοσίας που βρίσκονται στον βυθό της θάλασσας, με τη Δύση να κρίνει τη Ρωσία ως ύποπτη για αυτά.

Επιπλέον, οι δυτικοί σύμμαχοι λένε ότι ένας «σκιώδης στόλος», μη εγγεγραμμένων δεξαμενόπλοιων, δραστηριοποιείται στη Βαλτική Θάλασσα. Προσθέτουν πως, προφανώς, σκοπός του είναι να παρακάμψει τις δυτικές κυρώσεις που στοχεύουν το ρωσικό εμπόριο πετρελαίου.

Ένας σύγχρονος «ψυχρός πόλεμος» βρίσκεται σε εξέλιξη στη Βαλτική Θάλασσα, μια σημαντική θαλάσσια οικονομική ζώνη, κόμβος επικοινωνιών και ενέργειας, απ’ όπου υπολογίζεται ότι εξυπηρετείται το 15% της παγκόσμιας εμπορευματικής ναυτιλίας…

Παιδιά που απέκτησαν smartphone πριν από την ηλικία των 13 ετών είναι σημαντικά πιο πιθανό να παρουσιάσουν σοβαρά προβλήματα ψυχικής υγείας ως νέοι ενήλικες, σύμφωνα με έρευνα από την Sapien Labs, βασισμένη σε δεδομένα από τη βάση δεδομένων Global Mind Project.

Η μελέτη, με τίτλο Protecting the Developing Mind in a Digital Age: A Global Policy Imperative, δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό Journal of Human Development and Capabilities στις πραγματοποιήθηκε σε δείγμα πάνω των 100.000 νέω από διαφορετικές χώρες, εξετάζοντας τη συσχέτιση ηλικίας πρώτης χρήσης smartphone.

Συγκεκριμένα οι επιστήμονες βρήκαν πως όσο νωρίτερα λάμβανε ένα παιδί το πρώτο του smartphone, τόσο χαμηλότερη ήταν η βαθμολογία του MHQ στην ενήλικη ζωή, που είναι ένας δείκτης που συνδυάζει 47 κοινωνικές, συναισθηματικές, γνωστικές και σωματικές λειτουργίες.

Για παράδειγμα, όσοι το έλαβαν σε ηλικία 13 ετών είχαν μέσο σκορ περί 30, ενώ όσοι το έλαβαν στα πέντε έπεφταν κοντά στο 1.

Επίσης, αναφέρθηκαν αυξημένα ποσοστά αυτοκτονικών σκέψεων, επιθετικότητας, αποσύνδεσης από την πραγματικότητα και ακόμη και ψευδαισθήσεων.

Τα κορίτσια εμφάνισαν χαμηλότερη αυτοεκτίμηση, ψυχική ανθεκτικότητα και αυτοπεποίθηση, ενώ τα αγόρια ανέφεραν μειωμένη ηρεμία, σταθερότητα και ενσυναίσθηση, συγκριτικά με όσους απέκτησαν smartphone μετά τα 13.

Το 40 % της επιβάρυνσης αποδίδεται στην πρόσβαση σε social media, ενώ σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης η ηλεκτρονική παρενόχληση cyberbullying (10 %), ο διαταραγμένος ύπνος (12 %) και οι προβληματικές οικογενειακές σχέσεις (13 %). Η μελέτη υπογραμμίζει ότι τα συμπτώματα αυτά συχνά δεν καταγράφονται από παραδοσιακά εργαλεία διάγνωσης

Οι ερευνητές, με επικεφαλής τη νευροεπιστήμονα Tara Thiagarajan, καλούν για έκτακτα μέτρα πολιτικής προστασίας: Περιορισμούς στην πρόσβαση σε smartphones για παιδιά κάτω των 13 ετών. Επίσης, χρειάζεται υποχρεωτική εκπαίδευση σε ψηφιακό εγγραμματισμό, και επίσης νομοθετικό πλαίσιο που να προστατεύει τους νέους, ανάλογο με αυτό που ισχύει για το αλκοόλ και το κάπνισμα.

Ανάγκη συντονισμένης δράσης έναντι smartphone

Η μελέτη ευθυγραμμίζεται με αυξανόμενες τάσεις για απαγορεύσεις χρήσης κινητών συσκευών σε σχολεία σε χώρες όπως η Γαλλία, η Ολλανδία, η Ιταλία και η Αυστραλία Σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως στην πολιτεία Κουίνσλαντ της Αυστραλίας, φαίνεται ότι η απαγόρευση κινητών κατά τη διάρκεια των σχολικών ωρών έχει οδηγήσει σε θετικά εκπαιδευτικά αποτελέσματα και μείωση του cyberbullying

Οι ερευνητές τονίζουν ότι τα ευρήματα μπορεί να μην αποδείχνουν απευθείας αιτιότητα, ωστόσο το μέγεθος και η συστηματικότητα των συσχετίσεων καθιστούν τον παραδειγματισμό προληπτικής παρέμβασης αναγκαίο.

Ταυτόχρονα, τονίζεται η ανάγκη συντονισμένης δράσης από γονείς, εκπαιδευτικούς και νομοθέτες για την προστασία του αναπτυσσόμενου νου στον ψηφιακό κόσμο.

«Επιθυµώ ταπεινά, χωρίς να προσβάλλω τον Κύριό µου / αυτό το χάσµα, όπου φλέγεται το θειάφι και το νίτρο / να έκαιγε τις φλόγες του στα βάθη της ερήµου». Μ’ αυτούς τους στίχους από το «Ποίημα για την Καταστροφή της Λισαβόνας» του 1756, απαντούσε ο Βολταίρος στον διάλογο που είχε ανοίξει μετά τον σεισμό και το επακόλουθο τσουνάμι που είχαν επιφέρει καταστροφές χωρίς προηγούμενο στην Πορτογαλική πρωτεύουσα έναν χρόνο πριν.

Κορυφαίες προσωπικότητες της εποχής, όπως ο ποιητής Αλεξάντερ Πόουπ και ο φιλόσοφος Γκότφριντ Βίλχελμ Λάιμπνιτς -και λίγο αργότερα ο Ιμάνουελ Καντ- αναζητούσαν εξηγήσεις για τη σημασία πίσω από μία καταστροφή τέτοιου μεγέθους και τι μπορεί να σήμαινε για τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό – τι τιμωρία μπορεί να εκπροσωπούσε.

Μπορεί με το πέρασμα των αιώνων τέτοια ερωτήματα να έχουν φθίνει, αλλά οι κίνδυνοι των μεγάλων καταστροφών κάθε άλλο παρά έχουν εκλείψει, όπως δείχνει και πρόσφατη έρευνα του θαλάσσιου γεωλόγου και ερευνητή του ΕΛΚΕΘΕ, Δημήτρη Σακελλαρίου στο Journal of Tsunami Society International, η οποία μελετά τις πιθανές πηγές εμφάνισης τσουνάμι στην Ελλάδα – «μακράν την πιο σεισμογενή χώρα της Ευρώπης και μία από τις περισσότερο σεισμογενείς χώρες του κόσμου», όπως λέει ο ίδιος.

Αυτό που έχει αλλάξει από την Καταστροφή της Λισαβόνας είναι ότι στη θέση των θεολογικών αδιεξόδων που απασχόλησαν τους μεγάλους συγγραφείς του 18ου αιώνα, έχουμε πια πιο πρακτικές επερωτήσεις για τα συστήματα παρακολούθησης, καταγραφής και πρόβλεψης, στα οποία η Ελλάδα αποδεικνύεται -για μία εισέτι φορά- ανεπαρκής.

Ρήγματα, κατολισθήσεις και ηφαιστεία

Αν και τα τελευταία χρόνια, οι σεισμοί εμφανίζονται με πολύ μεγαλύτερη ένταση, τα τσουνάμι δεν υστερούν καθόλου σε συχνότητα. Οι σεισμοί στην Κω το 2017 και στη Σάμο το 2021 αμφότεροι προκάλεσαν τσουνάμι ύψους περίπου 1,5 μ., ενώ το 2002, η βόρεια πλευρά της πόλης της Ρόδου είχε πλημμυρίσει από τσουνάμι ύψους 2-2,5 μ., ευτυχώς χωρίς θύματα, καθώς συνέβη σε εποχή που οι παραλίες δεν είχαν κόσμο.

Πηγή: Δημήτρης Σακελλαρίου

Το 1956, ο σεισμός των 7,2 ρίχτερ στην Αμοργό και το τσουνάμι 30 μέτρων το οποίο προκάλεσε κόστισαν τη ζωή σε 53 ανθρώπους, ενώ μόλις λίγα χρόνια αργότερα, το 1963, ο Κορινθιακός κόλπος είδε τις βάρκες να προσγειώνονται πάνω στα σπίτια του Αιγίου, ύστερα από τσουνάμι το οποίο οι επιστήμονες αποδίδουν σε κατολίσθηση στον πυθμένα της θάλασσας. Οι δε σεισμοί που σημειώθηκαν στην Ελληνική Τάφρο το 365 και 1303 μ.Χ., καθώς επίσης και η ηφαιστειακή έκρηξη της Σαντορίνης στα χρόνια του Μινωικού Πολιτισμού το 1613 π.Χ. εκτιμάται ότι παρήγαγαν τα μεγαλύτερα τσουνάμι στην ιστορία της Μεσογείου.

Η σεισμικότητα είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εμφάνιση τσουνάμι, όντας ένας από τους τρεις παράγοντες που τα προκαλούν, μαζί με τις κατολισθήσεις και την ηφαιστειακή δραστηριότητα. Η έρευνα του κ. Σακελλαρίου δείχνει ότι μεγάλο μέρος των ελληνικών ακτών έχει πληγεί από τσουνάμι στο παρελθόν, ενώ η χαρτογράφηση των υποθαλάσσιων ρηγμάτων και ηφαιστείων που σύμφωνα με την έρευνα θα μπορούσαν δυνητικά να προκαλέσουν τσουνάμι, σχηματίζουν μία ανησυχητική εικόνα.

Πηγή: Δημήτρης Σακελλαρίου

Ακόμα πιο ανησυχητική, δε, είναι η εικόνα των υποθαλάσσιων κατολισθήσεων που έχουν ήδη συντελεστεί, αλλά και των πρανών που θεωρούνται επικίνδυνα για υποθαλάσσιες κατολισθήσεις.

Πηγή: Δημήτρης Σακελλαρίου

Όσο για τις διαφορές στην επικινδυνότητα των διαφορετικών αιτιών πρόκλησης τσουνάμι, ο κ. Σακελλαρίου διευκρινίζει ότι τα τσουνάμι που προκύπτουν από σεισμική δραστηριότητα στα ρήγματα μπορούν να «ταξιδεύουν» σε μεγαλύτερες αποστάσεις, ωστόσο αυτά που προκύπτουν από υποθαλάσσιες κατολισθήσεις μπορούν δυνητικά να φτάσουν τα 50-60 μέτρα σε κοντινές αποστάσεις.

Ατελής πρόληψη και καταγραφή

Μπορεί τα τσουνάμι που έχουν εμφανιστεί ή θα μπορούσαν να εμφανιστούν στην Ελλάδα να είναι κατά πολύ μικρότερα από αυτά που έχουν δει χώρες όπως η Ιαπωνία και η Ινδονησία, αλλά η συνολική δραστηριότητα προσομοιάζει με αυτή του ευρύτερου Ειρηνικού Ωκεανού σύμφωνα με τον κ. Σακελλαρίου.

Ωστόσο, καθώς το μέγεθος της καταστροφής που μπορεί να επιφέρει ένα τσουνάμι καθορίζεται από τα χαρακτηριστικά του εδάφους στο οποίο θα προσκρούσει και ιδίως το υψόμετρο και το πόσο πολυσύχναστο είναι, δεν θα χρειαζόταν πολύ μεγάλο ύψος για να επιφέρει τραγικές συνέπειες. Ένα τσουνάμι ακόμα και 2 μέτρων σε μία παραλία με τουρίστες όπως είναι π.χ. ο Σχοινιάς στην Αττική, θα μπορούσε να αποδειχθεί καταστροφικός και γι’ αυτό στις σχετικές συστάσεις παγκοσμίως, οι εντολές εκκένωσης υπό την απειλή τσουνάμι συνοδεύονται από την οδηγία να κατευθυνθούν οι άνθρωποι σε μεγαλύτερο υψόμετρο.

Ωστόσο, θεμέλιο της έγκαιρης πρόγνωσης στην εμφάνιση των τσουνάμι είναι τα συστήματα αισθητήρων στον βυθό που είναι ικανά να καταλαβαίνουν την αύξηση της στάθμης και της πίεσης του νερού που προκαλείται από το πέρασμα των τσουνάμι. Αυτή τη στιγμή, σύμφωνα με τον κ. Σακελλαρίου, στην Ελλάδα υπάρχει μόνο ένας τέτοιος αισθητήρας σε λειτουργία έξω από την Πύλο.

Περισσότεροι τέτοιοι αισθητήρες υπήρχαν σε λειτουργία συνδεδεμένοι με τους πλωτήρες του συστήματος καταγραφής Ωκεανογραφικών Δεδομένων «ΠΟΣΕΙΔΩΝ», αλλά η σταδιακή αποχρηματοδότηση του προγράμματος τους έχει καταστήσει ανενεργούς. Ένα ιδεατό σύστημα καταγραφής που να καλύπτει τις ανάγκες που αναλογούν στους κινδύνους που έχει η χώρα, λέει ο κ. Σακελλαρίου, θα αποτελούνταν από πλήθος τέτοιων ενεργών αισθητήρων που θα μετέδιδαν δεδομένα στο Εθνικό Κέντρο Προειδοποίησης για Τσουνάμι του Γεωδυναμικού Ινστιτούτου του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, ώστε να υπάρχει ένα «αντίστοιχο 112 για τσουνάμι».

Ας σημειωθεί ότι τα στοιχεία της βυθομετρίας, των υποθαλάσσιων ρηγμάτων και των κατολισθήσεων που χρησιμοποίησε στην έρευνά του ο κ. Σακελλαρίου προέρχονται από τις βάσεις των ερευνητικών δεδομένων του Ινστιτούτου Ωκεανογραφίας ΕΛΚΕΘΕ. «Όμως μόνο ένα μικρό ποσοστό των ελληνικών θαλασσών έχει ερευνηθεί συστηματικά – μόλις το 30% του Αιγαίου», τονίζει. «Χρειάζεται να επενδύσουμε σαν χώρα στη θαλάσσια έρευνα και σίγουρα χρειαζόμαστε ένα νέο ερευνητικό σκάφος που θα αντικαταστήσει το 40χρονο Ω/Κ ΑΙΓΑΙΟ».

*Η μετάφραση του «Ποιήματος για την Καταστροφή της Λισαβώννας» είναι της Νότας Μιλιώνη.

Μια Νεοζηλανδή συνελήφθη την Κυριακή, καθώς ταξίδεψε με λεωφορείο μαζί με ένα κοριτσάκι, δύο ετών, που είχε κλείσει μέσα σε μία βαλίτσα, έγινε γνωστό από μια αστυνομική πηγή.

Η γυναίκα, ηλικίας 27 ετών, κατηγορείται για κακοποίηση και αμέλεια ανηλίκου, δήλωσε αξιωματικός της αστυνομίας.

Οπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ, ο οδηγός του λεωφορείου ήταν εκείνος που ειδοποίησε την αστυνομία, όταν έκανε μια στάση στο Καϊουάκα, σε απόσταση 100 χιλιομέτρων βόρεια του Όκλαντ, αφού παρατήρησε πως κάτι κινήθηκε μέσα σε μια βαλίτσα.

«Όταν ο οδηγός άνοιξε τη βαλίτσα, ανακάλυψε το δίχρονο κοριτσάκι», περιέγραψε ο Χάρισον, υπογραμμίζοντας πως ο οδηγός απέτρεψε «μια πολύ χειρότερη έκβαση» των γεγονότων.

Το παιδί, έμοιαζε σε καλή κατάσταση και νοσηλεύεται προκειμένου να υποβληθεί σε εξετάσεις, συμπλήρωσε ο ίδιος.