Η Ευρώπη, και όχι η Αμερική, είναι η μεγάλη εξαίρεση. Σε έναν κόσμο κρατών, υπάρχει η υπερεθνική ΕΕ. Σε έναν κόσμο που κατανοεί την αμετάβλητη φύση της βίας, η Ευρώπη πίστεψε ότι είχε ξεπεράσει τέτοια φαινόμενα. (Γι’ αυτό και η ντροπιαστική βιασύνη για επανεξοπλισμό τώρα.)

Και σε έναν κόσμο με ηλικιωμένους ηγέτες, οι Μακρόν και Μελόνι ξεχωρίζουν ολοένα και περισσότερο.

Οι αριθμοί θα έπρεπε να μας εκπλήσσουν. Ο Ντόναλντ Τραμπ, ο Σι Τζινπίνγκ, ο Ναρέντρα Μόντι και ο Βλαντιμίρ Πούτιν διανύουν την έβδομη δεκαετία της ζωής τους. Το ίδιο ισχύει και για τον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν της Τουρκίας, τον Μπέντζαμιν Νετανιάχου του Ισραήλ, τον Σίριλ Ραμαφόσα της Νότιας Αφρικής και τον Λουίζ Ινάσιο Λούλα ντα Σίλβα της Βραζιλίας.

Ο πρόεδρος και ο ανώτατος ηγέτης του Ιράν είναι 70 και 86 αντίστοιχα. Οι πρόεδροι της Νιγηρίας και της Ινδονησίας είναι και οι δύο 73. Περισσότερο από το μισό του πληθυσμού του κόσμου, και μεγάλο μέρος της στρατιωτικής ικανότητάς του, βρίσκεται στα χέρια ανδρών που είναι μεγαλύτεροι από ό,τι ήταν ο Ρόναλντ Ρίγκαν όταν μπήκε στον Λευκό Οίκο στα 69 του, μια ηλικία που φαινόταν επίφοβη.

Μία από τις αποσταθεροποιητικές δυνάμεις στον κόσμο σήμερα, είναι η προχωρημένη ηλικία αυτών που τον διοικούν.

Οι ηλικιωμένοι ηγέτες έχουν κίνητρο να φτιάξουν την υστεροφημία τους — με ένα καθοριστικό επίτευγμα — πριν τελειώσει ο χρόνος τους. Η ενοποίηση της ηπειρωτικής Κίνας με την Ταϊβάν είναι ένα παράδειγμα ενός τέτοιου έργου. Το ίδιο ισχύει και για την εκδίκηση για την απώλεια του κύρους και του “στρατηγικού βάθους” της Ρωσίας μετά τον Ψυχρό Πόλεμο.

Ακόμη και το άγχος του Τραμπ να βρει μια συμφωνία στην Ουκρανία, όσο και αν οι λεπτομέρειες μιας τέτοιας ειρήνης μπορεί να είναι απεχθείς για το έθνος αυτό, και να τερματίσει το παγκόσμιο εμπόριο όπως το γνωρίζαμε, όποιο και αν είναι το οικονομικό κόστος, δείχνει έναν ηλικιωμένο άντρα σε βιασύνη.

Το πρόβλημα με τους ηλικιωμένους ηγέτες δεν είναι η υγεία τους — σχεδόν όλοι αυτοί που αναφέρθηκαν παραπάνω είναι υγιείς και διαυγείς — αλλά τα κίνητρά τους. Εκτός από το ό,τι δεν έχουν πολύ χρόνο για να αφήσουν το στίγμα τους, δεν θα έχουν δεκαετίες μπροστά τους για να υποφέρουν από νομικές και άλλου είδους συνέπειες από οποιαδήποτε καταστροφική πράξη διαπράχθηκε, ενώ κυβερνούσαν.

Πρέπει να κατανοήσουμε, αν όχι το παράδοξο, τουλάχιστον την έκπληξη. Η ηλικία, η οποία “θα έπρεπε” να φέρνει προσοχή και συγκράτηση στους ανθρώπους, συχνά τους κάνει πιο ριψοκίνδυνους.

Αυτό ισχύει τόσο για τους ψηφοφόρους όσο και για τους ηγέτες τους. Ποιος θα μπορούσε να μαντέψει ότι οι δυτικές εκλογικές βάσεις θα γίνονταν πιο αντισυστημικές, καθώς αυξανόταν η μέση ηλικία; Ήταν κυρίως οι ηλικιωμένοι που μας έφεραν το Brexit και τον Τραμπ.

Αλλά είναι οι ηγέτες, στους οποίους αξίζει να εστιάσουμε.

Ακόμα κι αν όλοι αυτοί οι εβδομηντάρηδες ηγέτες κυβερνούσαν με προσοχή, το άλλο πρόβλημα είναι ότι η αντικατάσταση ηγετών, που κυβερνούν για πολύ καιρό, είναι από μόνη της είναι αποσταθεροποιητική.

Στις δημοκρατίες, τουλάχιστον, υπάρχει μια διαδικασία — αν ο Τραμπ επιλέξει να σεβαστεί την 22η Τροπολογία — αλλά ποιο είναι το σχέδιο διαδοχής για έναν Πούτιν ή έναν Σι;

Υπάρχει περιθώριο όχι μόνο για παλατιανές ίντριγκες και αντι-ίτριγκες, αλλά και για λαϊκή δυσαρέσκεια, που είναι αδιανόητο να εκφρασθεί, όταν ένα καθεστώς είναι στην ακμή του.

Η Αραβική Άνοιξη συνέβη εν μέρει επειδή μια ομάδα Βόρειο-Αφρικανών ηγετών, όπως ο τότε 80χρονος Χόσνι Μουμπάρακ της Αιγύπτου, είχαν γεράσει ταυτόχρονα.

Φανταστείτε αρκετές πολύ πιο ισχυρές χώρες να αναγκάζονται να αντικαταστήσουν σκληρά καθεστώτα την ίδια περίοδο. Και φανταστείτε να προσπαθείτε να προβλέψετε τι έρχεται μετά από αυτούς.

Ο Πούτιν και ο Ερντογάν ηγούνται των χωρών τους ως επικεφαλής της κυβέρνησης ή του κράτους για σχεδόν όλο τον 21ο αιώνα. Ο Σι και ο Μόντι είναι στις θέσεις τους πάνω από μια δεκαετία ο καθένας.

Όταν ο Άλι Χαμενεΐ έγινε ανώτατος ηγέτης του Ιράν, η Σοβιετική Ένωση υπήρχε ακόμη. Ο Νετανιάχου, όπως και ο Λούλα, είναι μια επανάληψη του παρελθόντος. Σε κάποιο βαθμό, αυτές οι χώρες — ή τουλάχιστον τα κράτη τους — είναι προϊόντα των σημερινών ηγετών τους.

Λίγα πράγματα είναι πιο δύσκολα από το να ζητήσεις από έναν δυτικό κατάσκοπο ή διπλωμάτη, να αναλύσει το πώς θα μπορούσε να συμπεριφερθεί μια Ρωσία μετά τον Πούτιν. Η αντίδραση θα ήταν εικασίες ή ένα ανασήκωμα των ώμων.

Κάποιος θα με διορθώσει, αλλά δεν μπορώ να σκεφτώ άλλη στιγμή στην ιστορία, που τόσοι πολλοί παγκόσμιοι ηγέτες έφταναν τα γηρατειά τους ταυτόχρονα. (Αν η λέξη “γηρατειά” ακούγεται δραματική, θυμηθείτε ότι πουθενά η προσδόκιμη ζωή των ανδρών δεν είναι μεγαλύτερη από τα 85 έτη).

Ακόμα και την παραμονή του πρώτου παγκοσμίου πολέμου, τώρα που θυμόμαστε την εποχή των φθαρμένων ηλικιωμένων, που έστελναν εφήβους στην κόλαση, ο Κάιζερ ήταν στα μισά της 5ης δεκαετίας της ζωής του.

Πώς λοιπόν η Ευρώπη, που έχει τώρα τη μεγαλύτερη μέση ηλικία από οποιαδήποτε ήπειρο, απέφυγε κατά κύριο λόγο την τάση της επιλογής ηλικιωμένων ηγετών;

Μπορεί να έχει κάτι να κάνει με αυτές τις άλλες εξαιρέσεις της ηπείρου. Σε μέρη του κόσμου που σκέφτονται με όρους σκληρής δύναμης, καθαρών γραμμών εξουσίας και του έθνους ως μια οικογένεια που πρέπει να προστατευτεί, είναι φυσικό να βρει κανείς “γονεϊκούς” ηγέτες.

Εκεί που η κυβέρνηση είναι μια τεχνοκρατική άσκηση ή σταδιακή προσπάθεια βελτίωσης μιας ευημερούσας ειρήνης, αυτό δεν ισχύει. Αξίζει να σημειωθεί, ότι από τότε που η Ευρώπη “ξύπνησε” σε έναν σκληρό κόσμο με την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022, η Βρετανία και η Γερμανία έχουν εκλέξει ασυνήθιστα ηλικιωμένους επικεφαλής κυβερνήσεων. (Ακόμα και έτσι όμως, ούτε ο Σερ Κιρ Στάρμερ ούτε ο Φρίντριχ Μερτς έχουν φτάσει τα 70 τους χρόνια)

Ούτως ή άλλως, ο κόσμος παίρνει ένα μάθημα για τις αντίθετες συνέπειες της γήρανσης. Φαίνεται ότι η ηλικία προσφέρει σοφία, αλλά και μια ορισμένη απελευθέρωση. Επιβάλλει μια αίσθηση κοινωνικής ευθύνης, αλλά και μια ασφυκτική προθεσμία για την επίτευξη προσωπικών στόχων.

Για να εξηγήσουμε την αναταραχή του σύγχρονου κόσμου, είναι πολύ πιο σωστό από διανοητική άποψη να επικαλεστούμε οικονομικές τάσεις και μεγάλες ιστορικές ροπές. Αλλά ίσως ένα μέρος της ιστορίας είναι ότι μερικοί ηλικιωμένοι άνδρες αγωνίζονται για την υστεροφημία τους στον χρόνο που τους απομένει.

Αν ισχύει αυτό, τότε το συμπέρασμα είναι ότι τα πράγματα θα γίνουν χειρότερα όσο περνούν οι περιορισμένες μέρες τους.

Τις δραματικές στιγμές που έζησαν στον Κορινθιακό Κόλπο περιέγραψαν οι δύο πιλότοι του πυροσβεστικού αεροσκάφους τύπου Canadair, το οποίο πραγματοποίησε αναγκαστική προσθαλάσσωση μετά από βλάβη στον αριστερό κινητήρα.

Οι δύο πιλότοι της Πολεμικής Αεροπορίας είναι καλά στην υγεία τους και μίλησαν στην κάμερα του STAR. «Κατά την τελευταία υδροληψία σε φωτιά στον Φενεό από Ελευσίνα, δυστυχώς παρουσίασε πρόβλημα ο αριστερός κινητήρας και μείναμε μέσα στο νερό γιατί το αεροπλάνο δεν μπορεί να απογειωθεί με έναν κινητήρα», είπε ο ένας από τους πιλότους, περιγράφοντας τις κρίσιμες στιγμές. «Ήμασταν μιάμιση ώρα μέσα στη θάλασσα, γιατί είναι και αργό χωρίς κινητήρες», πρόσθεσε.

Από την πλευρά του, ο δεύτερος πιλότος σημείωσε: «Ήμασταν ήδη μέσα στη θάλασσα, δεν ήμασταν στον αέρα, και η βλάβη –ευτυχώς– εμφανίστηκε εκείνη τη στιγμή. Η διαδικασία είναι να κόψουμε τους κινητήρες και να μείνουμε μέσα. Το καλό ήταν ότι η θάλασσα ήταν ήρεμη και δεν μας πήρε το κύμα προς τα έξω. Είχαμε την άγκυρα και κάναμε ό,τι έπρεπε να κάνουμε με το αεροσκάφος».

Οι πιλότοι ακολούθησαν τα πρωτόκολλα ασφαλείας και παρέμειναν μέσα στο αεροσκάφος μέχρι την άφιξη των σωστικών δυνάμεων.

Το συμβάν σημειώθηκε κατά τη διάρκεια επιχείρησης κατάσβεσης πυρκαγιάς στον Φενεό Κορινθίας.

Η Φινλανδία γνωρίζει τη μεγαλύτερη περίοδο θερμοκρασιών άνω των 30 βαθμών Κελσίου, καταρρίπτοντας με αυτόν τον τρόπο ένα ρεκόρ θερμοκρασίας των τελευταίων 50 ετών, ανακοίνωσε σήμερα το Μετεωρολογικό Ινστιτούτο της χώρας.

Ο υδράργυρος ανήλθε στους 30,3 βαθμούς Κελσίου πριν από τη μεσημέρι στην κοινότητα Παρίκαλα, στην ανατολική Φινλανδία, γεγονός που σηματοδοτεί πως οι θερμοκρασίες ξεπέρασαν τους 30 βαθμούς Κελσίου σε ορισμένες περιοχές της χώρας για 14 συναπτές ημέρες, καταρρίπτοντας το προηγούμενο ρεκόρ των 13 συναπτών ημερών που είχε καταγραφεί τον Ιούνιο και τον Ιούλιο του 1972.

«Πρόκειται για το μεγαλύτερο διάστημα με θερμοκρασίες να ξεπερνούν τους 30 βαθμούς Κελσίου από την έναρξη καταγραφής των δεδομένων το 1961», έγραψε στο Χ το φινλανδικό ινστιτούτο.

Η σκανδιναβική χώρα γνωρίζει αυτήν τη στιγμή ένα κύμα ζέστης «με εξαιρετικά μεγάλη διάρκεια», σύμφωνα με την ίδια πηγή.

Η υπερθέρμανση του πλανήτη θα οδηγήσει, γενικώς, σε πιο συχνά κύματα ζέστης, υπογράμμισε στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων (AFP) ο μετεωρολόγος Βιλ Σιισκόνεν, ωστόσο χρειάζεται να γίνουν περαιτέρω μελέτες προκειμένου να καθοριστούν τα ακριβή αίτια αυτού ειδικά του καύσωνα.

«Τα κύματα ζέστης θα διαρκούν περισσότερο και θα είναι πιο πολλά», σύμφωνα με τον επιστήμονα.

Αυτό το ρεκόρ καταγράφεται έναν χρόνο αφού η Λαπωνία, που επεκτείνεται στον βορρά της Φινλανδίας, της Νορβηγίας και της Σουηδίας, γνώρισε το θερμότερο καλοκαίρι της των τελευταίων 2000 ετών το 2024, με την κλιματική αλλαγή να αυξάνει την πιθανότητα τέτοιων θερμών καλοκαιριών κατά περίπου 100 φορές.

Σε οριακό σημείο φτάνει η ανθρωπιστική κρίση στη Γάζα, με το Παγκόσμιο Πρόγραμμα Σίτισης του ΟΗΕ (WFP) να προειδοποιεί ότι σχεδόν ένας στους τρεις κατοίκους δεν έχει φάει εδώ και ημέρες.

Σύμφωνα με ανακοίνωση της υπηρεσίας προς το Γαλλικό Πρακτορείο, «η κακή διατροφή αυξάνεται ραγδαία, με 90.000 γυναίκες και παιδιά να χρειάζονται άμεση θεραπεία».

Μόνο τις τελευταίες ώρες, άλλοι εννέα άνθρωποι πέθαναν από υποσιτισμό, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό σε 122 θανάτους λόγω πείνας από την έναρξη του πολέμου, σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Υγείας της Γάζας, που τελεί υπό τον έλεγχο της Χαμάς.

Παρά τις εκκλήσεις για βοήθεια, το Ισραήλ επιμένει πως δεν εμποδίζει την ανθρωπιστική στήριξη και ρίχνει την ευθύνη για την κατάσταση στη Χαμάς. Την Παρασκευή, Ισραηλινός αξιωματούχος δήλωσε πως εξετάζεται η ρίψη βοήθειας από αέρος, κάτι που πολλές ΜΚΟ θεωρούν αναποτελεσματικό και επικίνδυνο.

Αναφορές στον τοπικό Τύπο θέλουν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και την Ιορδανία να συμμετέχουν στις ρίψεις, όμως ανώτερος Ιορδανός αξιωματούχος δήλωσε στο BBC ότι ο στρατός της χώρας δεν έχει ακόμη λάβει άδεια από το Ισραήλ.

Στα όρια της πείνας η Γάζα AP Photo Abdel Kareem Hana

Τα Ηνωμένα Έθνη χαρακτήρισαν την πρωτοβουλία «απόσπαση της προσοχής από την αδράνεια» της ισραηλινής κυβέρνησης, ενώ αυξάνεται η διεθνής πίεση για τερματισμό της κρίσης.

Σε μια εξέλιξη, η αξία της οποίας θα φανεί το ερχόμενο διάστημα, Γερμανία, Γαλλία και Μεγάλη Βρετανία κάλεσαν με κοινή δήλωση το Ισραήλ να άρει άμεσα τους περιορισμούς στην είσοδο ανθρωπιστικής βοήθειας, κάνοντας λόγο για «ανθρωπιστική καταστροφή που πρέπει να τελειώσει τώρα» και για ανάγκη σεβασμού του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου.

Ο Γενικός Γραμματέας του ΟΗΕ, Αντόνιο Γκουτέρες, δήλωσε ότι δεν μπορεί να εξηγήσει «το επίπεδο αδιαφορίας και αδράνειας» που παρατηρείται στη διεθνή κοινότητα, μιλώντας σε παγκόσμια συνέλευση της Διεθνούς Αμνηστίας.

«Πάνω από 1.000 Παλαιστίνιοι σκοτώθηκαν στην προσπάθειά τους να βρουν τροφή από τις 27 Μαΐου», σημείωσε, δηλαδή από τη μέρα που ξεκίνησε η εναλλακτική διανομή βοήθειας μέσω της GHF (Gaza Humanitarian Foundation), που υποστηρίζεται από τις ΗΠΑ και το Ισραήλ.

Καταγγελίες για εγκλήματα πολέμου

Σοβαρές καταγγελίες για εγκλήματα πολέμου στη Γάζα φέρνει στο φως πρώην Αμερικανός εργολάβος ασφαλείας, ο οποίος εργαζόταν για λογαριασμό του Ιδρύματος Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Γάζας, στο πλαίσιο αποστολής διανομής βοήθειας κατά τους μήνες Μάιο και Ιούνιο.

Ο Anthony Aguilar, απόστρατος στρατιωτικός με μακρά θητεία σε ζώνες σύγκρουσης, μιλώντας στο BBC, περιέγραψε με ανατριχιαστικές λεπτομέρειες όσα είδε επί τόπου: «Χωρίς αμφιβολία, έγιναν εγκλήματα πολέμου. Είδα χρήση πραγματικών πυρών, βαρέως πυροβολικού, όλμων και πυρών από άρματα μάχης εναντίον αμάχων, και μάλιστα σε σημεία όπου γινόταν διανομή τροφής».

Ο Aguilar υποστήριξε ότι, παρά την εμπειρία του σε εμπόλεμες ζώνες, «ποτέ δεν είχε γίνει μάρτυρας τόσης βαρβαρότητας και αδιάκριτης χρήσης βίας απέναντι σε αμάχους, όπως συνέβη στη Γάζα στα χέρια του Ισραηλινού στρατού και των Αμερικανών εργολάβων».

Στα όρια της πείνας η Γάζα AP Photo Abdel Kareem Hana

Από την πλευρά του, το Ίδρυμα Ανθρωπιστικής Βοήθειας της Γάζας απέρριψε κατηγορηματικά τις καταγγελίες, αποδίδοντας τις δηλώσεις Aguilar σε προσωπική δυσαρέσκεια, καθώς -όπως ισχυρίζεται- απολύθηκε για ανάρμοστη συμπεριφορά μόλις ένα μήνα πριν.

Αδιέξοδο και στο διπλωματικό πεδίο

Την ίδια στιγμή, παγώνει η διαδικασία για νέα κατάπαυση του πυρός και ανταλλαγή ομήρων, καθώς ΗΠΑ και Ισραήλ αποχώρησαν από τις συνομιλίες στο Κατάρ.

Ο πρόεδρος των ΗΠΑ, Ντόναλντ Τραμπ, δήλωσε πως η Χαμάς «δεν θέλει πραγματικά συμφωνία», λέγοντας ειρωνικά: «Νομίζω θέλουν να πεθάνουν».

Η Χαμάς δήλωσε έκπληκτη από τη δήλωση και αξιωματούχος της είπε στο BBC ότι οι διαμεσολαβητές ενημέρωσαν πως οι συνομιλίες δεν έχουν καταρρεύσει, και η ισραηλινή αντιπροσωπεία αναμένεται να επιστρέψει στην Ντόχα την επόμενη εβδομάδα.

Αυτές οι τοποθετήσεις ακολουθούν τις δηλώσεις που έκανε χθες το βράδυ ο απεσταλμένος των ΗΠΑ Στιβ Γουίτκοφ, ο οποίος είπε πως η Χαμάς ευθύνεται για το αδιέξοδο στο οποίο περιήλθαν οι διαπραγματεύσεις για κατάπαυση του πυρός, με τη μεσολάβηση του Κατάρ και της Αιγύπτου. Ο Νετανιάχου ανέφερε πως ο Γουίτκοφ έχει δίκιο και ότι η Χαμάς αποτελεί εμπόδιο σε μια συμφωνία.

Η Χαμάς έδωσε χθες την απάντησή της σε μια πρόταση εκεχειρίας που είχε τη στήριξη των ΗΠΑ, με το Ισραήλ να ανακοινώνει ώρες αργότερα ότι αποσύρει τους διαπραγματευτές του για διαβουλεύσεις.

Από την πλευρά της, η Χαμάς διαφώνησε με τον τρόπο που περιέγραψε ο Γουίτκοφ τις συνομιλίες και είπε πως οι διαπραγματευτές καταγράφουν πρόοδο. Σύμφωνα με την παλαιστινιακή οργάνωση, τα σχόλια του Γουίτκοφ στόχευαν να ασκήσουν πίεση στην ισραηλινή πλευρά ενόψει του επόμενου γύρου των διαπραγματεύσεων.

Σοβαρά ερωτήματα εγείρει το γεγονός ότι ο Βαγγέλης Στεφανάκης, που είχε καταδικαστεί για τη δολοφονία της 23χρονης συντρόφου του το 2013 στη Νέα Μάκρη και εντοπίστηκε νεκρός το απόγευμα της Πέμπτης, είχε καταφέρει να αποκτήσει επιχειρήσεις και ένα πολυτελές αυτοκίνητο όσο ήταν έγκλειστος στις φυλακές.

Ο καταδικασμένος για ανθρωποκτονία Στεφανάκης, στις άδειές του από τη φυλακή κυκλοφορούσε με πολυτελή οχήματα

Σύμφωνα με πληροφορίες, ο Στεφανάκης απέκτησε μια μαύρη Ferrari, ένα βενζινάδικο σε κεντρικό δρόμο των Σπάτων, ένα κατάστημα γνωστής αλυσίδας πώλησης καφέ και δύο πιστόλια.

Ο 36χρονος βρέθηκε νεκρός σε σπίτι φίλου του στα Σπάτα, ο οποίος τον φιλοξενούσε, λίγες ώρες μετά την έξοδό του από τις φυλακές με άδεια.  Ο θάνατός του φαίνεται να οφείλεται σε παθολογικά αίτια, πιθανότατα σε έμφραγμα του μυοκαρδίου.

Ο Στεφανάκης που εξέτιε την ποινή του για τη δολοφονία της Φαίης Μπλάχα, είχε βγει από τις φυλακές προκειμένου να επισκεφθεί τη σύντροφό του που είναι ετοιμόγεννη. Δεν πρόλαβε όμως να δει το παιδί του καθώς πέθανε ξαφνικά το απόγευμα της Πέμπτης.

Ferrari 350.000 δολαρίων

Το πολυτελές αυτοκίνητο που είχε στην κατοχή του είναι μια Ferrari 488 η οποία έχει τιμή λιανικής πώλησης για την έκδοση Spider RWD, περίπου 350.000 δολάρια. Ενώ για την έκδοση Pista RWD η τιμή είναι περίπου 330.000 δολάρια.

Πληροφορίες αναφέρουν πως ο Στεφανάκης είχε εμπλοκή στην πώληση αυτοκινήτων, ωστόσο ο ρόλος του παραμένει άγνωστος προσώρας. Κανείς δεν γνωρίζει αν ήταν αγοραστής, πωλητής ή ακόμα και διαμεσολαβητής.

Στις άδειές του από τη φυλακή, πάντως, κυκλοφορούσε με πολυτελή οχήματα. Στη σύζυγό του, είχε παραχωρήσει κατά το παρελθόν ένα υπερπολυτελές Mercedes AMG.

Από το βράδυ της Πέμπτης, στο πάρκινγκ του Αστυνομικού Τμήματος βρίσκεται σταθμευμένη η μαύρη Ferrari, η οποία ανήκε στον Στεφανάκη (υπάρχουν αναφορές πως για ακόμα μια κόκκινη Ferrari που είχε στην κατοχή του).

Ένας πρώτος έλεγχος στο ιταλικό supercar έχει γίνει από τους αξιωματικούς της ασφάλειας, ωστόσο το όχημα αναμένεται να μεταφερθεί στα Εγκληματολογικά Εργαστήρια της ΕΛ.ΑΣ. για πιο ενδελεχή έρευνα.