Για μια ακόμη φορά, το βράδυ της Κυριακής 11 Ιανουαρίου, ο Νέος Βουτζάς θυμήθηκε κάτι βασικό αλλά όχι αυτονόητο: τη χαρά του «να είμαστε μαζί». Όχι σε οθόνες, όχι βιαστικά, αλλά πρόσωπο με πρόσωπο, όπως γινόταν πάντα και όπως αξίζει να συνεχίσει να γίνεται.
Μέσα σε ένα ζεστό και φιλόξενο κλίμα, στην αίθουσα της Βιβλιοθήκης του Αθλητικού Συλλόγου Νέου Βουτζά «Πρόοδος», οι δύο σύλλογοι της περιοχής μας —ο Εξωραϊστικός και ο Αθλητικός— έκοψαν από κοινού την πρωτοχρονιάτικη πίτα τους. Μέλη των Συλλόγων, φίλοι και συμπολίτες βρέθηκαν κοντά, επιβεβαιώνοντας στην πράξη ότι η συλλογικότητα, ο εθελοντισμός και η συνεργασία δεν είναι απλώς ωραίες λέξεις, αλλά ο ακρογωνιαίος λίθος της κοινής μας πορείας.

Η μαζική συμμετοχή, η έντονη αίσθηση ενότητας και αλληλεγγύης που κυριάρχησε στον χώρο, μας γεμίζει αισιοδοξία αλλά και ευθύνη για το μέλλον. Γιατί όταν ο κόσμος ανταποκρίνεται, ο πήχης ανεβαίνει. Και αυτό είναι καλό.
Η πίτα του Αθλητικού Συλλόγου Νέου Βουτζά ήταν προσφορά του ΑΡΤΙΟΝ (Μαίρη Παρασκευοπούλου) από το Μάτι, ενώ η πίτα του Εξωραϊστικού Συλλόγου, καθώς και τα κομμάτια που μοιράστηκαν στο κοινό, προσφέρθηκαν από την Αρτοποιΐα Μπερρή. Τα δώρα για τα επτά φλουριά προσέφεραν οι Βαγγέλης Μαυρουδής, Σούζυ Χαβιάρα, Λου Κοτσομύτη και Φιλία Αποστολάκου. Αναψυκτικά και νερά προσέφερε το Fruit Gallery (Κώστας και Ελευθερία), ενώ τα κρασιά ήταν προσφορά του STOP & SHOP – Ν. Κίρικου.
Ιδιαίτερα συγκινητική ήταν η ανταπόκριση του κόσμου στο κάλεσμα των Συλλόγων, με άφθονα εδέσματα να καταφθάνουν από σπιτικά χέρια. Η διαδικασία ανάδειξης του καλύτερου εδέσματος είχε το δικό της σασπένς, καθώς η επιτροπή γευσιγνωσίας… δυσκολεύτηκε σοβαρά λόγω της εξαιρετικής ποιότητας τόσο των γλυκών όσο και των αλμυρών. Τελικά, μετά από κλήρωση —όταν η γεύση δεν μπορεί να αποφασίσει— το βραβείο κατέληξε σε μια γευστικότατη μανιταρόπιτα.
Την εορταστική ατμόσφαιρα απογείωσε το συγκρότημα SECOND CHANCE, με επικεφαλής το μέλος του Συλλόγου, Νίκο Χαβιάρα. Με κέφι, ποιότητα και αυθεντική διάθεση, έντυσαν μουσικά τη βραδιά και κατάφεραν το πιο σημαντικό: να μας σηκώσουν από τις καρέκλες και να μας ενώσουν στον χορό.

Σε μια εποχή που όλα τρέχουν και η επαφή συχνά χάνεται, τέτοιες στιγμές δεν είναι απλώς εκδηλώσεις. Είναι υπενθυμίσεις. Και ο Νέος Βουτζάς έστειλε ξεκάθαρο μήνυμα: όταν είμαστε μαζί, είμαστε πιο δυνατοί.

































