Δύο χρόνια μετά την ανάληψη της διοίκησης του Δήμου από τη παράταξη της Δήμητρας Τσεβά, η εικόνα που καταγράφηκε στην εκδήλωση της χθεσινής κοπής της βασιλόπιτας σε γνωστό καφέ της Ραφήνας, δεν πέρασε απαρατήρητη. Η περιορισμένη προσέλευση σε μια συγκυρία που κανονικά θα έπρεπε να λειτουργεί συσπειρωτικά, εκπέμπει ένα σαφές πολιτικό μήνυμα.
Όταν μια δημοτική αρχή διανύει το μέσο της θητείας της και προφανώς δυσκολεύεται να συγκεντρώσει τον δικό της πυρήνα, το ζήτημα δεν είναι αριθμητικό αλλά πολιτικό. Δεν πρόκειται απλώς για μια χαμηλή συμμετοχή σε μια εθιμοτυπική εκδήλωση, πρόκειται για ένδειξη κόπωσης, αποστασιοποίησης και σιωπηλής αμφισβήτησης.
Το μήνυμα απευθύνεται πρωτίστως προς τη δήμαρχο και την παράταξή της. Η συσπείρωση αποτελεί τον βασικό δείκτη πολιτικής αντοχής. Αν αυτή εμφανίζεται χαλαρή στο μέσο της διαδρομής, τότε η επόμενη εκλογική μάχη προμηνύεται άκρως επικίνδυνη…
Παράλληλα, το σήμα φτάνει και προς κάθε κατεύθυνση:
– Προς όσους βρίσκονται «απέναντι», είτε έχουν ήδη ανακοινώσει υποψηφιότητα είτε προετοιμάζονται σιωπηρά.
– Προς τις ομάδες που κινούνται εντός της σημερινής διοίκησης αλλά διατηρούν εντελώς διαφορετική για τους γνωστούς λόγους πολιτική ταυτότητα.
– Προς εκείνους που σκέφτονται να διεκδικήσουν ρόλο και περιμένουν την κατάλληλη στιγμή για να το πράξουν.
Σε ένα πολιτικό περιβάλλον όπως αυτό της Ραφήνας–Πικερμίου, όπου οι ισορροπίες είναι ρευστές και οι προσωπικές διαδρομές συχνά διασταυρώνονται, τέτοιες εικόνες λειτουργούν ως καταλύτης εξελίξεων.
Συνολικά, το μήνυμα είναι προς όλους. Όμως, περισσότερο από κάθε άλλον, αφορά την ίδια τη δήμαρχο. Διότι στο μέσο της θητείας δεν μετριούνται μόνο τα έργα, πόσο μάλλον όταν δεν υπάρχουν κιόλας, μετριέται και η πολιτική δυναμική. Και αυτή, πολλές φορές, αποτυπώνεται πιο καθαρά στις σιωπές και τις απουσίες, παρά στα χειροκροτήματα.
Υ.Γ. Αλγεινή εντύπωση μας έκανε το λογότυπο του δήμου στην συγκεκριμένη πρόσκληση της παράταξης της Δημάρχου
