| Οκτώ χρόνια εγκλωβισμού. Οκτώ χρόνια κακοποίησης. Πόσο ακόμη θα το ανεχόμαστε;
Δελτίο τύπου Archipelagos Institute of Marine Conservation Από το κρύο του χειμώνα στην αφόρητη ζέστη του καλοκαιριού και ξανά από την αφόρητη ζέστη στο κρύο. Εδώ και οκτώ ολόκληρα χρόνια, δύο θαλάσσιοι λέοντες παραμένουν εγκλωβισμένοι σε μία μικρή τσιμεντένια δεξαμενή στο Αττικό Ζωολογικό Πάρκο, καταδικασμένοι να κολυμπούν μονότονα κάνοντας περίπου 240 κύκλους την ώρα, κοιτάζοντας εναγωνίως προς το σημείο που τους δίνεται η τροφή, χωρίς καμία δυνατότητα να εκδηλώσουν τις φυσικές τους συμπεριφορές. Αν αυτό δεν αποτελεί κακοποίηση ζώων, τότε τι ακριβώς θεωρούμε σήμερα κακοποίηση;
Όλες οι συζητήσεις περί ευζωίας των ζώων, οι νομοθεσίες, οι εξαγγελίες και οι δημόσιες τοποθετήσεις χάνουν κάθε αξιοπιστία όταν επιτρέπεται να συνεχίζεται μία τόσο προφανής μορφή βασανισμού, μπροστά στα μάτια χιλιάδων επισκεπτών, μαθητών και παιδιών. Η ευθύνη δεν βαραίνει μόνο την Πολιτεία και τις αρμόδιες αρχές, που εδώ και χρόνια ανέχονται και ουσιαστικά νομιμοποιούν αυτή την κατάσταση. Βαραίνει και όλους εμάς. Ένας ζωολογικός κήπος δεν μπορεί να λειτουργεί και να ευημερεί χωρίς την οικονομική στήριξη των επισκεπτών του. Κάθε εισιτήριο που κόβεται αποτελεί μία ακόμη επιβράβευση αυτής της πρακτικής. Το ζήτημα δεν αφορά μόνο τους θαλάσσιους λέοντες ή τα δελφίνια. Αφορά τα μεταναστευτικά πουλιά, τα τροπικά θηλαστικά, τους πιγκουίνους και κάθε άλλο ζώο που παραμένει εγκλωβισμένο σε έναν χώρο αποκλεισμού και εμπορικής εκμετάλλευσης, με μοναδικό σκοπό το οικονομικό κέρδος. Ήρθε η ώρα να αναρωτηθούμε σοβαρά: θέλουμε πραγματικά να συνεχίσουμε να ανεχόμαστε αυτή την κατάσταση; Ή θα απαιτήσουμε, επιτέλους, η προστασία και η ευζωία των ζώων να πάψουν να αποτελούν ένα επικοινωνιακό προσωπείο και να γίνουν πράξη; Η ανοχή μας δεν είναι ουδέτερη. Είναι αυτή που επιτρέπει αυτή την πραγματικότητα να συνεχίζεται εδώ και οκτώ χρόνια. Και κάθε μέρα που περνά είναι άλλη μία ημέρα εγκλωβισμού, εκμετάλλευσης και κακοποίησης ζώων, στον βωμό του κέρδους |
|---|
