Πέρυσι, τέτοιες μέρες ήταν η φωτιά που είχε ξεσπάσει στον Βαρνάβα και είχε κάψει τα πάντα στο διάβα της, έμπαινε στον αστικό ιστό καίγοντας σπίτια στην Νέα Πεντέλη και στα Μελίσσια σβήνοντας τις φλόγες της πάνω στο τσιμέντο της πόλης. Τότε λέγαμε πως δεν είναι δυνατόν να καίγονται σπίτια τόσο κοντά στο κέντρο της Αθήνας.
Χθες, το ίδιο έργο βίωσαν οι κάτοικοι της Πάτρας, της μεγαλύτερης πόλης στη δυτική Ελλάδα, όταν οι φλόγες μπήκαν σε αυλές σπιτιών, στον αστικό ιστό, ενώ την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές το μεγαλύτερο πρόβλημα το αντιμετώπιζαν οι περιοχές δυτικά της πόλης, από την Κάτω Αχαΐα έως τον Αλισσό.
Το 112 ηχούσε άλλα….
Το 112 πρέπει να ήχησε τουλάχιστον μια ντουζίνα φορές την Τρίτη 12 Αυγούστου στην ευρύτερη περιοχή της Πάτρας. Από το μεσημέρι και μετά όταν ξέσπασε η πρώτη φωτιά στα δυτικά της πόλης άρχισαν και οι προειδοποιήσεις για τους κατοίκους. Αλλά, ειλικρινά πως μπορεί να εκκενωθεί μια πόλη 7.000 κατοίκων όπως είναι η περιοχή της Κάτω Αχαϊας και όταν έχουν μπλοκαριστεί κατά τόπους, τόσο η νέα εθνική οδός Πατρών-Πύργου όσο και η παλιά; Ποιες ασκήσεις έχουν γίνει ώστε να γνωρίζει ο κόσμος προς τα που να φύγει;
Πληροφορίες ανέφεραν αργά χθες ότι γινόταν εκκένωση κατοίκων με λεωφορεία της Πολεμικής Αεροπορίας και ότι οι άνθρωποι θα μεταφέρονταν σε ξενοδοχεία στην πόλη προκειμένου να φιλοξενηθούν.
Το μήνυμα του 112 έλεγε «φύγετε προς Πύργο». Μα ο Πύργος είναι σε απόσταση τουλάχιστον 70 χλμ. και στο δρόμο υπάρχουν χωριά και κωμοπόλεις που στη συνέχεια ήταν φυσικό να απειληθούν από τη στιγμή που χθες βράδυ το μέτωπο της πυρκαγιάς ξεπερνούσε σε έκταση τα 20 χλμ.
Και την ώρα που είχε πέσει το σκοτάδι, τα εναέρια μέσα είχαν σταματήσει τις ρίψεις και ό,τι γινόταν, αποτελούσε προσπάθεια των επίγειων δυνάμεων της πυροσβεστικής και των εθελοντών, ξέσπασε νέα φωτιά στα βόρεια της πόλης, στα Συχαινά, στην περιμετρική οδό, η οποία επίσης έκλεισε και στα δύο ρεύματα – και προς Πύργο αλλά και προς Αθήνα.
Συνθήκες εξάπλωσης
Αναγκαστικά, στην περιοχή έσπευσαν δυνάμεις πυρόσβεσης που αποσπάστηκαν από το δυτικό μέτωπο με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον διαμοιρασμό δυνάμεων όταν οι πυρκαγιές είναι πολλές και εξόχως επικίνδυνες όπως οι συγκεκριμένες, καθώς το κλίμα της περιοχής τις τελευταίες μέρες -ξηρό με έντονα μελτέμια- δημιούργησε τις κατάλληλες συνθήκες εξάπλωσης της φωτιάς σε όλα τα μέτωπα.
Αυτό που πρέπει να τονιστεί όμως και οφείλουν να το λάβουν πλέον στα σοβαρά υπόψιν τους οι υπεύθυνοι, είναι ότι έχει έρθει η εποχή που δεν απειλείται απλώς ένα δάσος ή εκτάσεις με καλλιέργειες. Έχουμε φτάσει στο σημείο να απειλούνται ευθέως μεγάλες πόλεις και με τις φλόγες να μην καίνε κάποιο αυθαίρετο στο δάσος ή τα σπίτια ενός χωριού, αντιθέτως να κάνουν στάχτη κατοικίες εντός του άστεως.
Στο ίδιο έργο θεατές
Οι δικαιολογίες των υπευθύνων ας λείψουν. «Μα, είχαμε πολλές φωτιές σε μια μέρα» ή «οι καιρικές συνθήκες ήταν πολύ άσχημες» ή οτιδήποτε άλλο σκαρφιστούν ως υπεκφυγή δεν μετράει. Και δεν μετράει επειδή τα ίδια είδαμε να συμβαίνουν και πέρυσι και πρόπερσι και πριν από τρία χρόνια όταν έγινε στάχτη όλη η Εύβοια. Κι ακούσαμε τις ίδιες εξαγγελίες για το πως πρέπει να εκσυγχρονιστούμε και να αντιμετωπίσουμε τις νέου τύπου φωτιές, όπου σε συνδυασμό με την κλιματική αλλαγή θα κάνουν τα πράγματα όλο και πιο δύσκολα κάθε χρόνο.
Τα πράγματα όντως εξελίσσονται όλο και πιο άσχημα κάθε χρόνο. Το θέμα είναι τι κάνει η Πολιτεία για να το αντιμετωπίσει, πέρα από το να εξαντλείται σε υποσχέσεις. Η καταστροφή της δυτικής Αχαΐας είναι απίστευτη κι έρχεται να προστεθεί στη λίστα των περιοχών που απέτυχε να προστατέψει το επιτελικό κράτος, όπως ακριβώς συνέβη στην Εύβοια, στη Ρόδο, στον Έβρο (η φωτιά εκεί έκαιγε για σχεδόν ένα μήνα το 2023) και αλλού.
