Σφοδρή ήταν η αντίδραση του δημοσιογράφου και παρουσιαστή Τάσου Δούση μετά τον θάνατο της εκπαιδευτικού Σοφίας Χρηστίδου, η οποία υπέστη εγκεφαλικό στη Θεσσαλονίκη.
Με ανάρτησή του, ο γνωστός δημοσιογράφος αναφέρεται στη δύσκολη καθημερινότητα που βιώνουν πολλοί εκπαιδευτικοί στα σχολεία της χώρας, εστιάζοντας στο ζήτημα της αυξανόμενης βίας και της έλλειψης προστασίας που, όπως υποστηρίζει, αντιμετωπίζουν από την πολιτεία και την κοινωνία.
Η Σοφία Χρηστίδου υπηρετούσε στο 3ο Γενικό Λύκειο Θεσσαλονίκης και ο θάνατός της προκάλεσε συγκίνηση στην εκπαιδευτική κοινότητα.
Στο κείμενό του, ο Τάσος Δούσης θέτει ευθέως το ζήτημα της βίας απέναντι στους εκπαιδευτικούς, υπογραμμίζοντας ότι αρκετοί καθηγητές φτάνουν στο σημείο να φοβούνται ακόμη και να πάνε στη δουλειά τους.
Όπως επισημαίνει, το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τη συμπεριφορά ορισμένων μαθητών, αλλά και τη στάση της κοινωνίας και των γονέων, οι οποίοι πολλές φορές – όπως τονίζει – σπεύδουν να δικαιολογήσουν τις πράξεις των παιδιών τους αντί να αναλάβουν τις ευθύνες τους.
Η παρέμβασή του άνοιξε εκ νέου τη συζήτηση για το κλίμα που επικρατεί σε αρκετές σχολικές μονάδες της χώρας και για την ανάγκη ουσιαστικών μέτρων προστασίας των εκπαιδευτικών.
Η κυρία Σοφία από την Θεσσαλονίκη δεν άντεξε.
Ομως τα βλαστάρια σας είχαν αντίθετη γνώμη.
Η γυναίκα πέρναγε βασανιστήρια και προσπαθούσε να βρει συμπαράσταση στην διεύθυνσης του σχολείου και στο υπουργείο παιδείας. Στου κουφού την πόρτα.
Ρωτάω λοιπόν…Ναι οι τσογλαναράδες σας (μας)έχουν ξεφύγει. Ναι τα μπουμπούκια μας έχουν γίνει κάφροι. Αλλά φταίει μόνο ο αληταράς; Όχι φταίμε και εμείς. Γονείς ντεμέκ.Σκατά στα μούτρα μας. «Το παιδάκι μου δεν φταίει ήταν εριστικός ο δάσκαλος για αυτό του έσκασε τα λάστιχα»Φτάσαμε στο σημείο αν βρεθεί κανένας εκπαιδευτικός να βάλει τάξη, να τον αποβάλουμε από το σχολείο.Τι ο δάσκαλος να υψώσει φωνή! Ή ο καθηγητής να βάλει όρια! Απευθείας να τον ξεσκίσουμε ακόμα και οι ηλίθιοι οι δημοσιογράφοι. Κατηγορούμενος κατευθείαν ο εκπαιδευτικός που θα φροντίσει να είναι αυστηρός στην τάξη. Ετσι τι κάνουμε; Μαθαίνουμε στο παιδί πως μπορεί να κάνει αρένα την τάξη χωρίς ποινές, χωρίς τιμωρία.Μαθηματικά αυτός ο μαθητής θα γίνει ένα μικρό κάθαρμα χωρίς σεβασμό όχι μόνο στον καθηγητή αλλά σε ΟΛΟΥΣ ακόμα και στους γονείς του ,με το πέρασμα του χρόνου.Φτιάχνουμε στο όνομα της ελευθερίας ,μικρούς εγκληματίες και δεν τρέχει κάστανο. Δεν μαθαίνουμε στο παιδί μας αυτονόητα πράγματα. Ναι ρε τσόγλανε θα σου φωνάξει ο δάσκαλος, δεν έγινε και τίποτα. Θα μπείς και μια τιμωρία. Πριν θυμώσεις κατάλαβε γιατί ο άνθρωπος σου έκανε παρατήρηση. Στο σχολείο πας για να γίνεις κομμάτι της κοινωνίας όχι ένας παραβατικός αληταράς.Οταν μια κοινωνία και πολιτεία αφήνει μια δασκάλα σαν την Σοφία Χριστίδου απροστάτευτη αυτή η κοινωνία πάει για καταστροφή. Στα παιδιά μας πρέπει να λέμε να σέβονται τους δασκάλους. Ο εκπαιδευτικός δεν πρέπει να φοβάται να πάει στο σχολείο.Για την αδικοχαμένη καθηγήτρια Γαλλικών Σοφία του 3ο Γελ Θεσσαλονίκης και για όλους τους εκπαιδευτικούς που δίνουν την ψυχή τους με αγάπη στην γνώση.”
