Το πηγάδι που έδωσε τη νίκη – Αποκλειστικό –

Η διένεξη μεταξύ Δήμου Ραφήνας- Πικερμίου και Δήμου Σπάτων – Αρτέμιδας για το τμήμα της παραλίας Μελτέμι με το τοπωνύμιο “Φίλιππας” φαίνεται να λήγει οριστικά με νικητή τον Βαγγέλη Μπουρνού. Η απόφαση της επιτροπής ορίων του 1930 που επικαλείται ο δήμαρχος Ραφήνας- Πικερμίου για την οριοθέτηση των πρώην κοινοτήτων Σπάτων και Ραφήνας δεν αμφισβητείται ούτε από τον Δημήτρη Μάρκου. Τι αμφισβητείται; Η γεωαναφορά των ορίων που αναφέρει η απόφαση καθώς και η επίκληση ότι έχει αλλάξει η μορφολογία της περιοχής. Οι χάρτες του Kaupert όμως του 1895 τον διαψεύδουν. Όχι μόνο δείχνουν ότι στο πέρασμα αυτών των 130 σχεδόν χρόνων η μορφολογία της περιοχής δεν άλλαξε, αλλά λεπτομερώς περιγράφει και την θέση πηγάδι Μπούτσι ( Pousci Boutzi) και μάλιστα πιο πέρα και από την παραλία Φίλιππας. Αξίζει να αναφερθεί ότι το πρώτο συνθετικό Pousci (πούσι) στα αρβανίτικα σημαίνει πηγάδι. Οπότε βρέθηκε και το πηγάδι, συνεπώς η απόφαση έχει πλέον γεωαναφορά και το κτηματολόγιο δίνει όλη την παραλία στο δήμο Ραφήνας Πικερμίου. 

Το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ραφήνας με πρακτικό του (το οποίο θα δείτε παρακάτω) αποδίδει την παραλία -και την αρμοδιότητα τοποθέτησης ναυαγοσώστη- στον δήμο Ραφήνας Πικερμίου οπότε τα πράγματα δικαιώνουν πλήρως τον Βαγγέλη Μπουρνού. Αξίζει να αναφερθεί ότι αμφισβήτηση περί της πιστότητας των γεωαναφερθέντων θέσεων των χαρτών ΚAUPERT του 1895 δεν μπορεί να τεθεί και χαρακτηριστικά το έγκυρο επιστημονικό – μηχανικό site michanikos.gr λέει για τους χάρτες kaupert της Αττικής: Οι «Χάρτες της Αττικής» είναι τοπογραφικοί χάρτες μεγάλης ακρίβειας ακόμη και με τα σημερινά δεδομένα, οι οποίοι παράλληλα περιλαμβάνουν και έναν εκπληκτικό πλούτο πληροφοριών: γεωφυσικά στοιχεία που σήμερα δεν υπάρχουν πια (θυμηθείτε τα ποτάμια και τους λόφους που χάθηκαν με την ανάπτυξη της Αθήνας), παλιούς οικισμούς, δρόμους, εκκλησίες, καλλιέργειες, τοπωνύμια και πάνω από όλα λεπτομερή αρχαιολογική πληροφορία με μνημεία, κάθε λογής ερείπια, τάφους, αρχαία λατομεία ή ορυχεία κ.ά. Πολλά από αυτά τα αρχαία έχουν έκτοτε χαθεί, και όχι μόνον τις τελευταίες δεκαετίες της ανάπτυξης… Δεν είναι τυχαίο ότι οι χάρτες αυτοί παρέμειναν σε χρήση μέχρι και τη δεκαετία του 1930, ενώ τα τελευταία χρόνια έχουν συγκεντρώσει ξανά το ενδιαφέρον κάθε λογής επιστημόνων (αρχαιολόγων, περιβαλλοντολόγων, πολεοδόμων, λαογράφων κ.ά.). Ακολουθούν οι χάρτες ΚAUPERT του 1895, αμέσως μετά η έκθεση του Δήμου Σπάτων που θέτει τα σύνορα με την κοινότητα Ραφίνος τότε(του 1930), το έγγραφο του Κεντρικού Λιμεναρχείου Ραφήνας, το έγγραφο της αποκεντρωμένης διοίκησης και το επίσημο έγγραφο του ΥΠ.ΕΣ. Ρεπορτάζ Κατερίνα Τράση