Εκεί ψηλά σε μια μικρή χερσόνησο της Βόρειας Άνδρου είναι το εξωκλήσι του Αγίου Σώστη. Οι καβοντορίτες της Βόρειας Άνδρου το τιμούν κάθε χρόνο την μέρα της γιορτής του. Είναι ο δικός τους Άγιος. Είναι ο Άγιος των θαλασσινών τους. Είναι η δική τους εκκλησιά των ναυτικών. Μια εκκλησιά που φαίνεται από μακριά πάνω από το πιο επικίνδυνο πέρασμα του Αιγαίου κι ένα από τα πιο δύσκολα της Μεσογείου. Κάθε χρόνο – εδώ και αρκετά χρόνια – τα Superferry την μέρα της γιορτής του Αγίου (7/9) κάνουν μια μικρή παράκαμψη κι αντί για το Γαύριο με το που μπαίνουν στον Κάβο Ντόρο κάνουν μια μικρή παράκαμψη και πλησιάζουν το καβοντορίτικο ξωκλήσι. Σφυρίζουν αποδίδοντας τιμές στον Άγιο των ναυτικών της Βόρειας Άνδρου και μετά στρέφουν για Γαύριο…
Μετά την προσέγγιση και το σφύριγμα του Spuerferry II οι κωδωνοκρουσίες από το ξωκλήσι αντιχαιρετούν το πλοίο που περνά κατευθυνόμενο για Γαύριο…
Αυτή η μικρή συγκινητική τελετή γίνεται χάρη στους ανδριώτες πλοιοκτήτες αδελφους Στεφάνου, που παλιοί καπεταναίοι και οι ίδιοι δίνουν μεγάλη σημασία στις παραδόσεις του νησιού και αποδέχτηκαν ασυζητητί την πρόταση του παπα-Παναγιώτη εδώ και κάποια χρόνια. Έτσι η Άνδρος νοιώθει πιο ενωμένη. Κι έρχεται το ξεχασμένο βόρειο τμήμα της λίγο πιο κοντά στους υπόλοιπους που ζουν πιο νότια.
Εκεί μπροστά στο εξωκλήσι ο παπα-Παναγιώτης – ο ερημίτης εφημέριος – μιας ξεχασμένης και άγνωστης στους πολλούς Άνδρου έστησε εδώ και λίγα χρόνια – μαζί με τον Θανάση – έναν πελώριο ξύλινο σταυρό. Σημάδι αναφοράς το σύμβολο της ελπίδας στο δύσκολο πέρασμα…
Εφέτος μια μέρα με αέρα ήταν η σειρά του Superferry II – με τον καπετάν Τάσο Τρέσσο στη γέφυρα – να περάσει και να αποδώσει τιμές στον Άγιο Σώστη. Και να θυμίσει στους συμμετέχοντες στη λειτουργία πως η Άνδρος των θαλασσών δεν ξεχνά και τιμά με τον μικρό συμβολικό τρόπο κάθε χρόνο τον καβοντορίτη προστάτη των ναυτικών της.
Εφέτος ανάμεσα σε αυτούς που παραβρέθηκαν στη λειτουργία ήταν και ο δήμαρχος. Κάτι που ειδικά επισήμανε ο παπα-Παναγιώτης, που σπάνια βλέπει αιρετούς στην περιοχή του. Εκτός από δύο-τρεις που κατάγονται από εκεί όπως κι ο δήμαρχος που είναι από τον Φελλό. Από τους άλλους θυμόμαστε τον πρώην δήμαρχο Γιάννη Γλυνό κάποιον Δεκαπενταύγουστο να ανηφορίζει για τον Αμόλοχο…
“ΕΝ ΑΝΔΡΩ”
