Βαριά σκιά πένθους έχει απλωθεί στα Τρίκαλα μετά τη φονική πυρκαγιά που ξέσπασε τα ξημερώματα της Δευτέρας 26 Ιανουαρίου στο εργοστάσιο Βιολάντα, έναν χώρο που για δεκαετίες αποτελούσε βασικό πυλώνα απασχόλησης για την τοπική κοινωνία. Στη μονάδα εργάζονταν περίπου 250 άτομα, με ολόκληρες οικογένειες να εξαρτούν το εισόδημά τους από τη λειτουργία της. Η τραγωδία, ωστόσο, δεν μετριέται σε αριθμούς, αλλά στις ζωές που χάθηκαν και στα σπίτια που βυθίστηκαν στο πένθος μέσα σε λίγες ώρες.
Μητέρες που δεν γύρισαν ποτέ στο σπίτι
Ανάμεσα στα θύματα της πυρκαγιάς βρίσκονται τρεις γυναίκες που είχαν αφιερώσει τη ζωή τους στην εργασία και την οικογένεια.
Η Βούλα Μπουκουβάλα, μητέρα τριών παιδιών, συγκαταλέγεται στις εργαζόμενες που έχασαν τη ζωή τους, αφήνοντας πίσω μια οικογένεια διαλυμένη από τον πόνο.
Ιδιαίτερη συγκίνηση προκαλεί η ιστορία της Έλενας Κατσαρού, 45 ετών, μητέρας ενός 13χρονου αγοριού. Εργαζόταν στη νυχτερινή βάρδια, σε μια καθημερινότητα εξαντλητική αλλά αναγκαία. Μαζί με τη μητέρα της είχαν «μοιράσει» τη ζωή τους σε βάρδιες: η μία στο εργοστάσιο, η άλλη στο σπίτι, ώστε το παιδί να μη μείνει ποτέ μόνο. Ένα αθόρυβο οικογενειακό πρόγραμμα, χτισμένο πάνω στην ανάγκη και την αγάπη, που κατέρρευσε μέσα σε λίγα λεπτά.
Στη λίστα των θυμάτων προστέθηκε και η Βασιλική Σκαμπαρδώνη, 42 ετών, από το Γαρδίκι Τρικάλων. Μητέρα δύο παιδιών και ιδιαίτερα γνωστή στην τοπική κοινωνία, είχε στο παρελθόν διατηρήσει κομμωτήριο πριν στραφεί στην εργασία στη βιομηχανία, αναζητώντας σταθερό εισόδημα.
Ένα εργοστάσιο–στήριγμα της περιοχής
Η Βιολάντα δεν ήταν απλώς ένας χώρος δουλειάς. Για εκατοντάδες ανθρώπους στα Τρίκαλα και την ευρύτερη περιοχή ήταν συνώνυμο της σταθερότητας. Η απώλεια εργαζομένων συγκλονίζει όχι μόνο τις οικογένειές τους, αλλά και συναδέλφους που μοιράζονταν καθημερινά τον ίδιο χώρο, τις ίδιες αγωνίες και την ίδια κούραση.
Η τραγωδία αναδεικνύει με τον πιο ωμό τρόπο το ανθρώπινο κόστος ενός εργατικού δυστυχήματος, μετατρέποντας μια συνηθισμένη βάρδια σε εφιάλτη.
Το χρονικό της τραγωδίας
Η φωτιά εκδηλώθηκε περίπου στις 04:00 τα ξημερώματα της Δευτέρας, ενώ το εργοστάσιο βρισκόταν σε πλήρη λειτουργία, καθώς λειτουργεί σε 24ωρη βάση. Στο τμήμα παραγωγής βρίσκονταν εργαζόμενοι, ανάμεσά τους μητέρες και νεαρά άτομα, οι οποίοι προσπάθησαν να αντιδράσουν άμεσα.
Η ταχύτητα εξάπλωσης της φωτιάς και η ένταση της έκρηξης που ακολούθησε κατέστησαν κάθε προσπάθεια εξαιρετικά επικίνδυνη. Οι πυροσβεστικές δυνάμεις έφτασαν άμεσα στο σημείο και ξεκίνησαν επιχείρηση απεγκλωβισμού όσων είχαν παγιδευτεί. Παρά τις υπεράνθρωπες προσπάθειες, τρεις εργαζόμενες δεν τα κατάφεραν, ενώ άλλοι σώθηκαν επειδή εκείνη την ώρα βρίσκονταν σε διάλειμμα.
Την ίδια στιγμή, συγγενείς και φίλοι συγκεντρώνονταν έξω από το εργοστάσιο, περιμένοντας με αγωνία και φόβο νέα για τους ανθρώπους τους. Λίγες ώρες αργότερα, επιβεβαιώθηκε το χειρότερο σενάριο. Ακολούθησε η διαδικασία ταυτοποίησης των σορών και η παροχή ψυχολογικής υποστήριξης στις οικογένειες, που καλούνται πλέον να διαχειριστούν μια απώλεια που δεν χωράει λέξεις.
