Ελεύθερος είναι πια ο συγγραφέας του βιβλίου Δώρο, Στέφανος Ξενάκης , μιας και ολοκληρώθηκε η διαδικασία αποπληρωμής των χρεών του.
Στο ποστ που έκανε ο 55χρονος συγγραφέας εξήγησε το γιατί βρέθηκε προφυλακισμένος και είπε ευχαριστώ στους δικούς του ανθρώπους.
Ταυτόχρονα δεν έκρυψε το παράπονό του για τον τρόπο με τον οποίο τον αντιμετώπισαν κάποια μίντια.
«Λόγω της καθυστερημένης τακτοποίησης κάποιων υποχρεώσεων της εταιρίας μου, που είχε πτωχεύσει το 2015, μετά από 18 χρόνια λειτουργίας, και μιας δικής μου αμέλειας, έπρεπε να προσκομιστώ στο κρατητήριο της ΓΑΔΑ την προηγούμενη Δευτέρα. Έμεινα μέσα 8 μέρες μέχρι να ολοκληρωθεί η διαδικασία συγχώνευσης κι αποπληρωμής των ποινών. (η διαδικασία αυτή είναι χρονοβόρα)
Κάποια ΜΜΕ έκαναν ό,τι μπόρεσαν για να με κατασπαράξουν «ως είθισται» σε αυτές τις περιπτώσεις. Κάποια δε σεβάστηκαν ούτε την οικογένειά μου, ούτε καν τα παιδιά μου, στο γνωστό ανθρωποφάγο κυνήγι. Κανένα από αυτά τα ΜΜΕ μέχρι σήμερα φυσικά, δεν είχε ξαναασχοληθεί μαζί μου. Η κυκλοφορία ενός ελληνικού βιβλίου σε 31 διαφορετικές γλώσσες ΔΕΝ είναι είδηση. Η σύλληψη του μπεστσελερά όμως είναι «λαβράκι».
Στα σημαντικά τώρα: Αυτές οι 8 μέρες στο κρατητήριο της ΓΑΔΑ ήταν με απόσταση οι σημαντικότερες της ζωής μου. Έκανα τις βαθύτερες συζητήσεις που θυμάμαι να έχω κάνει, ένιωσα τα εντονότερα συναισθήματα που θυμάμαι να έχω νιώσει. Βίωσα τι σημαίνει αλληλεγγύη, συνεργασία και μοίρασμα μεταξύ των συγκρατουμένων. (ήμουν στην «καλή» πτέρυγα με τα light θέματα) Το μοίρασμα της τηλεκάρτας, του χαρτιού υγείας και των τσιγάρων ήταν καθημερινό φαινόμενο μεταξύ γνωστών και αγνώστων. Όταν ένας κρατούμενος είχε θέμα, ξέραμε ότι ΟΛΟΙ έπρεπε να τρέξουμε, γιατί ο ΣΥΓΚΡΑΤΟΥΜΕΝΟΣ είναι ΑΔΕΡΦΟΣ», έγραψε ο Ξενάκης και τόνισε στη συνέχεια.
«Για όποιον με ξέρει, μάλλον έχει καταλάβει ότι έχω ήδη ξεκινήσει να γράφω το καινούργιο μου βιβλίο γι’ αυτή τη συγκλονιστική εμπειρία, μακράν τη σημαντικότερη της ζωής μου. Ένα βιβλίο αυτογνωσίας και ανθρωπιάς, γραμμένα από ΜΕΣΑ.
Ένα ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ σε όλους σας, για τα άπειρα μηνύματα αγάπης, στήριξης και συμπαράστασης. Στους εκδότες μου, στους δικηγόρους μου, στη μανούλα μου, στα κορίτσια μου με τα οποία μιλούσα καθημερινά, στην Μαρία, το δικό μου ΒΡΑΧΟ, και στη μαμά των κοριτσιών που ΠΑΝΤΑ κρατάει στα δύσκολα.
Γυρίζοντας χθες, βρήκα τα παραπάνω μηνύματα από τη μεγάλη μου κόρη κι ας επικοινωνούσαμε 2-3 φορές την ημέρα. Ήξερε ότι είμαι μέσα κι όμως κάθε βράδυ μου έστελνε τη δική της ΚΑΛΗΝΥΧΤΑ. Η μικρή μου, στο σχολείο φορούσε κάθε μέρα το ίδιο παλιό μου hoodie κι ας είχε βρωμίσει. «Μπαμπά ήθελα να σε έχω κάθε μέρα πάνω μου»».
