Ας πούμε τα πράγματα με το όνομα τους, μετά τα 30, οι φιλίες δεν ξεπετάγονται τόσο εύκολα όσο στα φοιτητικά χρόνια ή εφηβικά μας χρόνια. Δεν υπάρχει πια εκείνο το καθημερινό πλαίσιο που σε τοποθετεί αυτόματα δίπλα σε νέους ανθρώπους, ούτε φυσικά ο χρόνος μάς περισσεύει. Δουλειά, οικογενειακές υποχρεώσεις, σχέσεις, η ζωή είναι πια φουλ. Κι όμως, η ανάγκη για ουσιαστική παρέα παραμένει και μάλιστα επιτακτική. Και τελικά γίνεται ολοένα και πιο ξεκάθαρη, δεν ψάχνεις απλώς γνωριμίες, αλλά ανθρώπους που κουμπώνουν με το ποιος είσαι σήμερα πραγματικά.
Το καλό είναι ότι μπορεί να γίνει. Όχι με τίποτα μαγικά κόλπα, αλλά με ρεαλιστικές κινήσεις, συνέπεια και λίγη υπομονή. Γιατί οι φιλίες μετά τα 30 χτίζονται περισσότερο σαν ένα σπίτι με γερά θεμέλια και λιγότερο σαν ένα πυροτέχνημα που είναι όντως εντυπωσιακό αλλά φθίνει στο άψε σβήσε.
Γιατί μετά τα 30 δυσκολεύει το πράγμα;
Πρώτα απ’ όλα, αλλάζει η καθημερινότητα, πολύ βασικό. Οι έξοδοι από το πουθενά κα χωρίς κανένα πρόγραμμα που παλιά ήταν στο καθημερινό ρεπερτόριο, πλέον αρχίζουν να φθίνουν. Το πρόγραμμα γεμίζει φουλ και οι άνθρωποι είναι άκρως επιλεκτικοί, όχι από κακία να το πούμε έτσι, αλλά γιατί η ενέργειά τους δεν είναι ατελείωτη. Επίσης, πολλοί έχουν ήδη έναν βασικό κύκλο, οπότε οι νέες φιλίες θέλουν χρόνο για να πάρουν θέση στη ζωή τους.
Υπάρχει και κάτι ακόμη πιο deep, μετά τα 30 γνωρίζεις καλύτερα τον εαυτό σου. Αυτό είναι δώρο, αλλά έχει και τις συνέπειές του, δεν σε ταιριάζουν όλοι, και δεν ταιριάζεις με όλους. Με λίγα λόγια, αναζητάς πλέον της ποιότητα και όχι να έχεις έναν μεγάλο κύκλο γνωριμιών.
Η ρεαλιστική προσέγγιση
Μια παγίδα είναι να περιμένουμε να βρούμε «κολλητούς» με την πρώτη, έτσι από το πουθενά, γιατί μπορούμε. Στην πραγματικότητα, οι νέες φιλίες συχνά ξεκινούν σαν απλές, χαλαρές γνωριμίες, ένας συνάδελφος που τα λέτε ωραία, μια γειτόνισσα που ανταλλάζετε δυο κουβέντες, ένα φίλος που παίζει και αυτός στο NetBet, ένας τυπάς από ένα μάθημα παραδοσιακών χορών ή μια ομάδα φωτογραφίας. Το μυστικό είναι να δώσεις χώρο σε αυτά τα μικρά ξεκινήματα να εξελιχθούν.
Σκέψου το σαν κηπουρική ένα πράμα. Δεν ποτίζεις μια φορά και περιμένεις να ανθίσει. Ποτίζεις λίγο και σταθερά.
Πού βρίσκεις νέους ανθρώπους χωρίς να το χτίζεις σαν άλλο ένα project
Οι φιλίες δύσκολα γεννιούνται από μηδενική βάση. Θέλουν common ground. Γι’ αυτό, οι καλύτερες ευκαιρίες είναι εκεί όπου υπάρχει επανάληψη και κοινό ενδιαφέρον. Για παράδειγμα ένα σταθερό χόμπι (π.χ. μαθήματα χορού, φωτογραφίας, μαγειρικής). Μπορεί να είναι και μια ομαδική άσκηση (pilates, τρέξιμο, πεζοπορίες). Πολύ δυνατό επίσης ο εθελοντισμός ή η συμμετοχή σε δράσεις γειτονιάς. Ακόμη ακόμη επαγγελματικές κοινότητες, σεμινάρια, meetups (ακόμη και online που οδηγούν σε offline).
Το κλειδί δεν είναι να πας για να κάνεις φίλους και να το έχεις σαν αυτοσκοπό, αλλά να πας γιατί σου αρέσει αυτό που κάνεις.
Η τέχνη του παίρνω πρωτοβουλία
Μετά τα 30, πολλοί περιμένουν κάτι έτσι να προκύψει. Γενικά και αόριστα. Αλλά συχνά δεν προκύπτει τίποτα, γιατί όλοι περιμένουν από όλους. Εδώ χρειάζεται μια μικρή, ευγενική πρωτοβουλία. Όχι κάτι μεγάλο και φαντασμαγορικό, μια απλή κίνηση, τύπου, «θες να πάρουμε έναν καφέ μετά το μάθημα;», «πάω για brunch την Κυριακή το πρωί, αν σε ψήνει έλα». Επίσης, «έχει μια ωραία έκθεση αυτό το ΣΚ, σκέφτηκα μήπως σε ενδιαφέρει».
Δεν είναι καμιά δέσμευση ζωής. Είναι σαν να πατάς ένα μικρό κουμπάκι, για να περάσετε από το απλά γνωριζόμαστε, στο άντε να κάνουμε κάτι μαζί.
Συνέπεια
Οι φιλίες δεν θέλουν εντυπωσιασμό. Θέλουν παρουσία. Μερικά μηνύματα πού και πού, ένα «τι κάνεις;», βρε παιδί μου, μια πρόταση κάθε 1–2 εβδομάδες, ένα σταθερό ραντεβού τον μήνα. Αν ακούγεται λίγο, στην πράξη είναι υπεραρκετό.
Σημασία έχει να δείχνεις ότι θυμάσαι και σκέφτεσαι τον άλλον. Ένα «πώς πήγε εκείνο το meeting που μου έλεγες;» αξίζει περισσότερο από γενικόλογες κουβέντες και αοριστολογίες. Δείχνει ενδιαφέρον, όχι τυπικούρες και κουραφέξαλα.
Τι να περιμένεις και τι όχι
Θα υπάρξουν ακυρώσεις, περίοδοι που ο άλλος θα χαθεί, φάσεις που η ζωή του θα τον έχει πάει αλλού. Μην το παίρνεις πάντα προσωπικά. Μετά τα 30, η φιλία συχνά είναι σαν τα κύματα, άλλοτε πιο κοντά, άλλοτε πιο μακριά. Το ζητούμενο είναι να υπάρχει καλή πρόθεση, αμοιβαιότητα και καλή διάθεση.
Αν όμως βλέπεις ότι μόνο εσύ προσπαθείς, ότι η επικοινωνία είναι μονόπλευρη και η ενέργεια δεν επιστρέφει, είναι οκ να κάνεις πίσω και λίγο πίσω.
Πώς ξεχωρίζεις μια καλή βάση για φιλία
Χωρίς πολλές αναλύσεις και βαρύγδουπα, υπάρχουν μερικά σημάδια που δείχνουν ότι κάτι μπορεί να πάει καλά, όπως ότι νιώθεις άνετα να είσαι ο εαυτός σου, υπάρχει κοινός τρόπος επικοινωνίας, γελάτε με τα ίδια άκυρα πράγματα, και πάνω απ’ όλα υπάρχει συνέπεια στη σχέση, έστω και λίγο ρε παιδί μου.
Η φιλία δεν είναι μόνο χημεία. Είναι και timing.
Oι φιλίες μετά τα 30 χτίζονται ήσυχα, αλλά πατάνε καλά στα πόδια τους
Αν υπάρχει κάτι, για να σταθούμε εδώ, είναι ότι δεν είσαι ο μόνος που το προσπαθεί. Πολλοί άνθρωποι μετά τα 30 θέλουν νέες φιλίες, απλώς δεν ξέρουν από πού να ξεκινήσουν. Κι φυσικά, «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός».
Διάλεξε ένα πλαίσιο που σου ταιριάζει, πάρε μια έτσι μικρή πρωτοβουλία και άφησε τον χρόνο να δουλέψει. Οι καλύτερες φιλίες δεν κάνουν πάταγο στην αρχή. Απλώς, μια μέρα συνειδητοποιείς ότι έχεις έναν άνθρωπο δίπλα σου, και αυτό, τελικά, αξίζει περισσότερο από κάθε τέλεια κοινωνική ζωή που μοστράρει κανείς στα social media.
