Η χθεσινή (13/5) εικόνα στο Δημοτικό Συμβούλιο Ραφήνας – Πικερμίου δεν ήταν απλώς απογοητευτική.
Ήταν μια ακόμη ένδειξη πλήρους ανευθυνότητας και πολιτικής ευθυνοφοβίας που χαρακτηρίζει εμφανώς, πλέον, μεγάλο μέρος της Διοίκησης του Δήμου.
Με εξαίρεση τους Αντιδημάρχους, Βασίλη Μπουρνιά και Θωμά Μαυρογόνατο που έδωσαν το παρών, οι υπόλοιποι επέλεξαν την… ασφαλή οδό της απουσίας, αποφεύγοντας να αναλάβουν την ευθύνη και το πολιτικό κόστος απέναντι στους πολίτες.
Η προσπάθεια δε, να παρουσιαστεί η συντεταγμένη απουσία ως «σύμπτωση» δεν πείθει κανέναν.
Όταν ένα τόσο σοβαρό θέμα, όπως οι καταγγελίες κατοίκων και φορέων για την επικίνδυνη και αυθαίρετη σήμανση της οδού Ναρκίσσου στον Νέο Βουτζά, οδηγεί σε μαζική αποχή της συμπολίτευσης από τη συνεδρίαση, τότε μιλάμε ξεκάθαρα για θεσμική υποβάθμιση και πολιτική απαξίωση.
Το πιο ανησυχητικό όμως, είναι κάτι βαθύτερο: η συνεχιζόμενη κατάρρευση του κύρους και της λειτουργίας του ίδιου του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ένας θεσμός που οφείλει να αποτελεί χώρο διαλόγου, λογοδοσίας και δημοκρατικής αντιπαράθεσης, μετατρέπεται σταδιακά σε πεδίο μεθοδεύσεων, αποφυγής ευθυνών και αποκλεισμού της κοινωνίας.
Και αυτό δεν είναι απλώς κακή εικόνα. Είναι επικίνδυνο για την ίδια τη δημοκρατική λειτουργία της πόλης. Αν συνεχιστεί αυτή η κατάσταση, σε τρία χρόνια, όταν θα κληθεί να λειτουργήσει το νέο Δημοτικό Συμβούλιο, υπάρχει ορατός κίνδυνος να μην έχει απομείνει καμία εμπιστοσύνη των πολιτών προς τον θεσμό.
Η απαξίωση θα έχει παγιωθεί και η απομάκρυνση των δημοτών από τα κοινά θα θεωρείται… νομοτελειακά φυσιολογική.
Και αυτό θα είναι ίσως η μεγαλύτερη ήττα για τη Ραφήνα, το Πικέρμι και τους ίδιους τους πολίτες τους.
