Έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 93 ετών ο πρώην υπουργός και ιστορικό στέλεχος της Νέας Δημοκρατίας, Γιάννης Βαρβιτσιώτης. Ο θάνατός του σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής 2 Αυγούστου, ημέρα κατά την οποία συμπλήρωνε τα 93 του χρόνια.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, άφησε την τελευταία του πνοή ήρεμα, λίγο μετά τις 15:30, στο σπίτι του στην Αθήνα. Με τον θάνατό του κλείνει ένα μεγάλο κεφάλαιο της μεταπολεμικής πολιτικής ιστορίας, καθώς η δημόσια παρουσία του εκτεινόταν σε διάστημα σχεδόν πέντε δεκαετιών.
Ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης είχε αποκτήσει τέσσερα παιδιά: τον πρώην υπουργό Μιλτιάδη Βαρβιτσιώτη, τη δημοσιογράφο Ελένη Βαρβιτσιώτη, τον επιχειρηματία και σύμβουλο στρατηγικής επικοινωνίας Θωμά Βαρβιτσιώτη και τον Κωνσταντίνο Βαρβιτσιώτη.
Από τη Νομική στην πολιτική
Γεννημένος στην Αθήνα στις 2 Αυγούστου 1933, σπούδασε Νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και συνέχισε τις σπουδές του στο Πανεπιστήμιο του Φράιμπουργκ, στη Δυτική Γερμανία, με αντικείμενο το Εταιρικό Δίκαιο. Το 1960 αναγορεύτηκε διδάκτωρ της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και άρχισε να ασκεί τη δικηγορία.
Η γνωριμία του με τον Κωνσταντίνο Καραμανλή υπήρξε καθοριστική για την είσοδό του στην πολιτική. Σε ηλικία μόλις 28 ετών κατέβηκε υποψήφιος με την ΕΡΕ στη Β΄ Περιφέρεια Αθηνών και εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής το 1961.
Επανεξελέγη το 1963 και το 1964, ενώ μετά την αποκατάσταση της Δημοκρατίας επέστρεψε στη Βουλή με τη Νέα Δημοκρατία. Εκλεγόταν διαδοχικά στη Β΄ Αθηνών από το 1974 μέχρι και το 1996, ενώ στις εκλογές του 2000 τοποθετήθηκε στο ψηφοδέλτιο Επικρατείας.
Υπήρξε ένας από τους τελευταίους εκπροσώπους της κοινοβουλευτικής γενιάς της ΕΡΕ και το τελευταίο εν ζωή μέλος της Βουλής που είχε προκύψει από τις εκλογές του 1961.
Η αντιδικτατορική του δράση
Κατά τη διάρκεια της δικτατορίας ανέπτυξε αντιστασιακή δράση και συνδέθηκε με την οργάνωση «Ελεύθεροι Έλληνες». Από το καλοκαίρι του 1968 συμμετείχε στην έκδοση και προσυπέγραφε ανακοινώσεις με αίτημα την επαναφορά της δημοκρατικής ομαλότητας.
Η δράση του έγινε γνωστή στις αρχές του καθεστώτος και συνελήφθη στις 9 Οκτωβρίου 1968. Ανακρίθηκε στο ΕΑΤ-ΕΣΑ και κρατήθηκε σε πλήρη απομόνωση για περίπου πέντε μήνες.
Η μακρά κυβερνητική διαδρομή
Μετά τη Μεταπολίτευση, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ανέλαβε σειρά σημαντικών κυβερνητικών αξιωμάτων. Το 1974 τοποθετήθηκε υφυπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας και στη συνέχεια υπηρέτησε ως υφυπουργός Εξωτερικών.
Ακολούθησαν οι θητείες του ως υπουργού Εμπορίου και υπουργού Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων. Ανέλαβε επίσης το υπουργείο Εθνικής Άμυνας στις κυβερνήσεις συνεργασίας του 1989 και στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη την περίοδο 1990-1993. Το 1992 διετέλεσε παράλληλα υπουργός Δικαιοσύνης.
Στην κομματική ιεραρχία της Νέας Δημοκρατίας κατείχε τη θέση του αντιπροέδρου από το 1993 έως το 1997, ενώ αργότερα εξελέγη ευρωβουλευτής. Από το 1998 έως το 2010 ήταν πρόεδρος του Ινστιτούτου Δημοκρατίας «Κωνσταντίνος Καραμανλής».
Αποσύρθηκε από την ενεργό πολιτική το 2009, ολοκληρώνοντας μία από τις μακροβιότερες πολιτικές διαδρομές της μεταπολεμικής Ελλάδας.
Συγγραφικό έργο και διακρίσεις
Παράλληλα με την πολιτική του δραστηριότητα, ο Γιάννης Βαρβιτσιώτης ανέπτυξε αξιόλογο συγγραφικό έργο, με βιβλία και μελέτες γύρω από το Δίκαιο, τη λειτουργία των θεσμών, την εθνική άμυνα και τη σύγχρονη πολιτική ιστορία.
Για την προσφορά του στη δημόσια ζωή τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με τον Μεγαλόσταυρο του Τάγματος του Φοίνικος από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας Κάρολο Παπούλια, καθώς και με ελληνικές και ξένες ανώτατες διακρίσεις.
Η πολιτική του πορεία συνδέθηκε στενά με την ιστορία της ελληνικής Κεντροδεξιάς, από την εποχή της ΕΡΕ και του Κωνσταντίνου Καραμανλή μέχρι τη σύγχρονη Νέα Δημοκρατία. Ανεξάρτητα από τις πολιτικές αποτιμήσεις, υπήρξε μία από τις πλέον αναγνωρίσιμες και έμπειρες κοινοβουλευτικές φυσιογνωμίες της γενιάς του.
