Θανατηφόρο τροχαίο δυστύχημα σημειώθηκε σήμερα, Δευτέρα 12 Ιανουαρίου 2026, στη Νέα Ιωνία, στη διασταύρωση της λεωφόρου Κύμης με την οδό Κασταμονής. Πεζός παρασύρθηκε από διερχόμενο όχημα, με αποτέλεσμα να χάσει τη ζωή του.

Το περιστατικό εκτυλίχθηκε υπό συνθήκες που μέχρι στιγμής παραμένουν αδιευκρίνιστες. Στο σημείο έσπευσαν άμεσα δυνάμεις της Τροχαίας και ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Παρά την ταχύτατη κινητοποίηση και τις προσπάθειες των διασωστών, ο άνδρας υπέκυψε στα τραύματά του.

Σύμφωνα με τις έως τώρα πληροφορίες, το θύμα ήταν ηλικίας περίπου 60 έως 65 ετών και διακομίστηκε χωρίς τις αισθήσεις του στο νοσοκομείο «Αγία Όλγα», όπου διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Η Τροχαία διεξάγει προανάκριση για να εξακριβωθούν τα ακριβή αίτια του δυστυχήματος και οι συνθήκες κάτω από τις οποίες σημειώθηκε η παράσυρση, ενώ εξετάζονται καταθέσεις και υλικό από το σημείο. Το τραγικό συμβάν έρχεται να προστεθεί στη μακρά λίστα σοβαρών τροχαίων που καταγράφονται σε κεντρικούς οδικούς άξονες της Αττικής.

Παρότι δεν εκτιμά ότι οι ΗΠΑ θα προβούν σε στρατιωτική εισβολή στη Γροιλανδία ο Μπεν Χότζες, πρώην ανώτατος διοικητής των αμερικανικών δυνάμεων στην Ευρώπη, προτείνει μέσω της συνέντευξής του στα «ΝΕΑ Σαββατοκύριακο» στους ευρωπαίους ηγέτες να καταστήσουν σαφές στον Ντόναλντ Τραμπ ότι μια τέτοια ενέργεια θα είχε επιπτώσεις στις αμερικανικές βάσεις στην Ευρώπη.

Πιστεύετε ότι ο Τραμπ θα εισβάλει στη Γροιλανδία;

Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει εισβολή ή χρήση στρατιωτικών μέσων. Στο Κογκρέσο συνειδητοποιούν τη ζημιά που θα προκληθεί στη συνοχή του ΝΑΤΟ, στη σχέση μας με πολλούς συμμάχους. Καταλαβαίνουν πόσο γελοίο και περιττό είναι. Δεν υπάρχει λόγος να γίνει. Οι Δανοί και οι Γροιλανδοί έχουν πει ότι η Αμερική είναι ευπρόσδεκτη να ανοίξει ξανά στρατιωτικές βάσεις, ενώ θεωρώ ότι θα ξεκινήσουμε πάλι εξόρυξη ορυκτών.

Δανία, Γροιλανδία και ΗΠΑ θα καταλήξουν τελικά σε κάτι αποδεκτό. Αυτό πιθανότατα θα απαιτήσει την εμπλοκή ανθρώπων από άλλες χώρες και τον γενικό γραμματέα του ΝΑΤΟ για να βοηθήσουν στη διαμεσολάβηση, για να αποτρέψουν να χαθεί ο έλεγχος. Προφανώς ακούγοντας τον κ. Μίλερ (στενός συνεργάτης του Τραμπ) στο CNN έμεινα έκπληκτος με αυτά που έλεγε και πώς τα έλεγε.

Δεν μπορώ να το αγνοήσω, αλλά η αίσθησή μου είναι ότι η ρεπουμπλικανική ηγεσία στο Κογκρέσο θα αρχίσει επιτέλους να κάνει το συνταγματικό της καθήκον και όχι απλώς να εγκρίνει τις αποφάσεις του προέδρου, αλλά να βοηθά στην αντιμετώπιση ακατάλληλων ή ζημιογόνων κινήσεών του, όπως είναι η απειλή ενός νατοϊκού συμμάχου.

Τι θα μπορούσε να κάνει το ΝΑΤΟ;

Δεν είναι η πρώτη φορά στην ιστορία του ΝΑΤΟ που χώρες εντός της συμμαχίας διαφωνούν μεταξύ τους. Η Ελλάδα και η Τουρκία είναι προφανώς το πιο πρόσφατο παράδειγμα. Οι Γάλλοι έδιωξαν το ΝΑΤΟ από τη Γαλλία την εποχή του Ντε Γκωλ και μόνο χρόνια αργότερα η Γαλλία επέστρεψε στη στρατιωτική του δομή. Η Μεγάλη Βρετανία και η Γαλλία ήταν πολύ δυσαρεστημένες με τις ΗΠΑ όταν ο Αϊζενχάουερ παρενέβη κατά την κρίση του Σουέζ.

Οι Γερμανοί ήταν εξαιρετικά δυσαρεστημένοι με τις ΗΠΑ κατά την εισβολή στο Ιράκ ή την ανάπτυξη πυραύλων Pershing κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. Η Τουρκία δεν μας επέτρεψε να περάσουμε από την επικράτειά της κατά την εισβολή στο Ιράκ. Αυτή είναι η ομορφιά του ΝΑΤΟ. Παρέχει έναν χώρο όπου οι χώρες μπορούν να συνεργαστούν για να λύσουν προβλήματα και να αντιμετωπίσουν μεγάλα ζητήματα.

Αυτό ελπίζω να συμβεί και σε αυτήν την περίπτωση. Πρέπει να γίνει σαφές ότι μια εισβολή στη Γροιλανδία θα έβλαπτε την αξιοπιστία μας, αλλά και το πόσο εξαρτόμαστε από άλλες χώρες για πληροφορίες, καθώς και την πρόσβαση που μας δίνουν σύμμαχοι όπως η Ελλάδα, η Ιταλία, η Τουρκία, η Ισπανία, το Ηνωμένο Βασίλειο, η Γερμανία στις βάσεις.

Η Ευρώπη πάντως ανησυχεί. Υπάρχουν συζητήσεις για το πώς πρέπει να ενεργήσουν οι Ευρωπαίοι στρατιωτικά σε περίπτωση που ο Τραμπ εισβάλει στη Γροιλανδία.

Οι χώρες του ΝΑΤΟ θα πρέπει να καταστήσουν σαφές στις ΗΠΑ πόσο σημαντικές είναι για την αμερικανική ασφάλεια λόγω των βάσεων, των δυνατοτήτων ανταλλαγής πληροφοριών κ.λπ. Βέβαια η επιχείρηση στη Βενεζουέλα δείχνει ότι ο Τραμπ είναι πρόθυμος να χρησιμοποιήσει βία όποτε και όπου θέλει. Βλέπουμε επίσης την εφαρμογή της στρατηγικής εθνικής ασφάλειας της κυβέρνησης Τραμπ, όπου πιστεύουν ξεκάθαρα ότι οι ΗΠΑ πρέπει να κυριαρχήσουν στο δυτικό ημισφαίριο και μπορούν να εμποδίσουν την Κίνα, τη Ρωσία ή οποιονδήποτε άλλον από το να αποκτήσει πόρους είτε πρόκειται για πετρέλαιο είτε για κρίσιμα ορυκτά.

Η Ρωσία δεν αναφέρεται ούτε μία φορά ως απειλή στην εθνική στρατηγική των ΗΠΑ. Βρισκόμαστε σε μια διαφορετική εποχή, δυστυχώς, για το πώς ο αμερικανός πρόεδρος βλέπει το ΝΑΤΟ. Επικροτώ πάντως αυτό που έκανε με τα δύο δεξαμενόπλοια. Περισσότερα έθνη, συμπεριλαμβανομένης της Ελλάδας, θα πρέπει να επιβάλλουν κυρώσεις κατά του ρωσικού σκιώδους στόλου.

Εάν υπάρξει αμερικανική εισβολή στη Γροιλανδία, είναι δυνατόν οι Ευρωπαίοι να αντιμετωπίσουν τις αμερικανικές δυνάμεις;

Δεν πρόκειται να υπάρξει μεγάλη ανάπτυξη ευρωπαϊκών στρατευμάτων στη Γροιλανδία για να την υπερασπιστούν. Αυτό δεν πρόκειται να συμβεί. Οι Δανοί δεν το κάνουν. Οι ευρωπαϊκές χώρες και ο Καναδάς έχουν άλλους τρόπους να πουν στις ΗΠΑ ότι είστε σύμμαχοί μας, σας χρειαζόμαστε, μας χρειάζεστε και δεν υπάρχει λόγος για κάτι τέτοιο.

Οι ΗΠΑ είχαν 17 βάσεις στη Γροιλανδία στον Ψυχρό Πόλεμο, μπορείτε να τις ανοίξετε ξανά, και εμείς στη Γροιλανδία θα το καλωσορίζαμε. Αλλά αν εσείς, η Αμερική, πιστεύετε ότι μπορείτε να χρησιμοποιήσετε βία και να καταλάβετε τη Γροιλανδία, τότε θα πρέπει να επανεξετάσουμε όλες τις συμφωνίες μας, όπως την επιχείρηση του Πολεμικού Ναυτικού των ΗΠΑ από την Κρήτη ή από τη Νάπολι ή την επιχείρηση της Πολεμικής Αεροπορίας των ΗΠΑ στο Ράμσταϊν. Δεν πρόκειται να δούμε μια στρατιωτική εισβολή, επειδή θα ήταν καταστροφή για όλους, συμπεριλαμβανομένων των ΗΠΑ.

Μετά τη στρατιωτική επέμβαση στη Βενεζουέλα θα δυσκολευτεί ο Τραμπ να πείσει τον Πούτιν να προχωρήσει η ειρηνευτική συμφωνία για την Ουκρανία;

Δεν γνωρίζω αν η επιχείρηση απομάκρυνσης του Μαδούρο θα «απασφαλίσει» τους Ρώσους. Δυσκολεύει όμως τους συμμάχους, οι οποίοι παραδοσιακά μαζί με τις ΗΠΑ ασκούν πίεση στη Ρωσία για να συμμορφωθεί με το διεθνές δίκαιο. Δείχνει, πάντως, ότι η Ρωσία δεν μπορούσε να κάνει τίποτα για να βοηθήσει έναν από τους λεγόμενους συμμάχους της. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορούν να κάνουν οι Ρώσοι για να σταματήσουν τις ΗΠΑ, τουλάχιστον στο δυτικό ημισφαίριο.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»

Παραμονή των Φώτων για εμάς, των Χριστουγέννων για τους Ρώσους, ο ειδικός απεσταλμένος του Βλαντίμιρ Πούτιν για την οικονομική συνεργασία, και επικεφαλής διαπραγματευτής του με τις ΗΠΑ για την Ουκρανία, ο Κίριλ Ντμίτριεφ, ανέβασε στο X έναν χάρτη που έδειχνε πώς θα μοίραζε ο Ντόναλντ Τραμπ τον κόσμο: όλο το δυτικό ημισφαίριο συν τη Γροιλανδία, δικό του, Ρωσία, υπόλοιπη Ευρώπη, Βόρεια Αφρική, μέρος του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας στον Πούτιν, Νότια Ασία, Ωκεανία και νότιο τμήμα Αφρικής στον Σι Τζινπίνγκ.

Ρωσία και Κίνα δείχνουν να έχουν συνειδητοποιήσει ότι το λιβάνισμα του Τραμπ μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά ωφέλιμο

Στόχος του Ντμίτριεφ ήταν πρωτίστως να κοροϊδέψει την «υποτελή» ΕΕ, που απλώς «παρακολουθεί στενά» την κατάσταση. Αυτές οι χονδρές, σχεδόν παιδικές γραμμές πάνω στον χάρτη, ωστόσο, μετέτρεψαν μονομιάς σε εικόνα όλη τη συζήτηση για το πώς (ξανα)χωρίζεται ο κόσμος σε σφαίρες επιρροής.

Μια έννοια που πήρε τη σύγχρονη μορφή της τον 19ο αιώνα, στο πλαίσιο της αποικιοκρατίας, και απογειώθηκε επί Ψυχρού Πολέμου, επανέρχεται δυναμικά στο προσκήνιο «χάρη» στον Ντόναλντ Τραμπ, την αμερικανική επιχείρηση στη Βενεζουέλα που κατέληξε στη σύλληψη του Νικολάς Μαδούρο και της συζύγου του, τις αμερικανικές απειλές περί προσάρτησης/αγοράς/ή ό,τι άλλο της Γροιλανδίας, και γενικότερα της μετονομασίας του Δόγματος Μονρόε σε Δόγμα Ντονρόε.

Οι ευκαιρίες πίσω από τις διαμαρτυρίες

Ρωσία και Κίνα κάνουν τα πάντα για να δείξουν ενοχλημένες με τις αμερικανικές ενέργειες στη Βενεζουέλα και όσα ακολούθησαν: «πράξη πειρατείας» χαρακτήρισε ρώσος βουλευτής την κατάληψη, από αμερικανούς κομάντος, ενός τάνκερ που είχε βαφτιστεί μόλις πρόσφατα ρωσικό στον Βόρειο Ατλαντικό (χθες, στην πέμπτη ανάλογη επιχείρηση των ΗΠΑ τις τελευταίες εβδομάδες, κατελήφθη το πετρελαιοφόρο «Olina» στην Καραϊβική ως μέρος του λεγόμενου «σκιώδους στόλου») για «επικίνδυνες, ανεύθυνες και παράνομες» ενέργειες έκανε λόγο το Πεκίνο, εν μέσω ενός εντεινόμενου μπρα-ντε-φερ για το βενεζουελάνικο και όχι μόνο πετρέλαιο.

Δύσκολο να μη διακρίνει κανείς, ωστόσο, πίσω από τις διαμαρτυρίες και κάποιες κινήσεις εντυπωσιασμού, την εκτίμησή τους πως όλη αυτή η αβεβαιότητα μπορεί να κρύβει για αυτές ευκαιρίες. «Αν εμείς οι Αμερικανοί έχουμε δικαίωμα να είμαστε επιθετικοί στη δική μας αυλή», συνοψίζει μέσω των «New York Times» τη μεγαλύτερη ευκαιρία όλων η Φιόνα Χιλ, ειδική σε θέματα Ρωσίας στο Ιδρυμα Brookings, «γιατί να μη μπορούν κι εκείνες;».

Η Χιλ ήταν ανώτερη διευθύντρια για τις ευρωπαϊκές και ρωσικές υποθέσεις στον Λευκό Οίκο από το 2017 έως το 2019, κατά το πρώτο μισό της πρώτης προεδρίας Τραμπ. Την άνοιξη του 2019, δήλωσε η ίδια αργότερα σε ακρόαση του Κογκρέσου, η Μόσχα έστειλε διακριτικά το μήνυμα πως ήταν έτοιμη να απαρνηθεί τον σύμμαχό της, Νικολάς Μαδούρο, και να επιτρέψει στις ΗΠΑ να κάνουν ό,τι θέλουν στη Βενεζουέλα, με αντάλλαγμα ένα ελεύθερο για εκείνη πεδίο δράσης στην Ουκρανία. «Θέλετε να φύγουμε από την αυλή σας. Εμείς, ξέρετε, έχουμε τη δική μας εκδοχή. Εσείς είστε στην αυλή μας στην Ουκρανία»: αυτό ήταν, σύμφωνα με την ίδια, το ανεπίσημο μήνυμα της Ρωσίας.

Η Χιλ είπε ότι ταξίδεψε τότε προσωπικά στη Μόσχα για να απορρίψει την ιδέα. Τώρα όμως, η Ρωσία θα μπορούσε να έχει περισσότερες πιθανότητες να επιτύχει μια τέτοια γεωπολιτική ανταλλαγή – άλλωστε η ρητορική του Τραμπ «δείχνει ότι τα πάντα μπορούν να αποτελέσουν αντικείμενο διαπραγμάτευσης. Κι αυτό τούς δίνει την ευκαιρία να το δοκιμάσουν ξανά».
Τόσο η Ρωσία όσο και η Κίνα είχαν επενδύσει μαζικά στη διακυβέρνηση του Μαδούρο στη Βενεζουέλα.

Η Ρωσία έστειλε στη χώρα βομβαρδιστικά ικανά να φέρουν πυρηνικά όπλα το 2018, κάνοντας μια επίδειξη δύναμης, και επικύρωσε μια «στρατηγική εταιρική σχέση» με τη Βενεζουέλα μόλις τον περασμένο Οκτώβριο, βλέποντας τη χώρα ως πλατφόρμα προβολής της επιρροής της σε ολόκληρη τη Λατινική Αμερική. Η Κίνα αναβάθμισε τις σχέσεις της με τη Βενεζουέλα σε «στρατηγική εταιρική σχέση για όλες τις καιρικές συνθήκες» όταν την επισκέφθηκε ο Μαδούρο, το 2023, και δάνεισε περισσότερα από 100 δισ. δολάρια στη χώρα τα τελευταία 25 χρόνια, κυρίως σε μια προσπάθεια να αποκτήσει πρόσβαση στο πετρέλαιό της.

Και οι δύο, ωστόσο, δείχνουν να έχουν πια συνειδητοποιήσει πως μια εχθρική στάση απέναντι στον Τραμπ μπορεί να έχει σοβαρές συνέπειες, ενώ το λιβάνισμά του μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά ωφέλιμο.

Σε ό,τι αφορά την Κίνα, το «Δόγμα Ντονρόε» θα μπορούσε να κρατήσει τις ΗΠΑ και το κύριο μέρος των στρατιωτικών τους δυνάμεων μακριά από την Ασία. Και να υπονομεύσει τις επικρίσεις της Ουάσιγκτον προς το Πεκίνο, όταν οι κινεζικές δυνάμεις διεκδικούν τον χώρο τους στα αμφισβητούμενα ύδατα της Θάλασσας της Νότιας Κίνας και απειλούν την Ταϊβάν, τη νησιωτική δημοκρατία που η Κίνα θεωρεί δική της.

Οσο για τον Βλαντίμιρ Πούτιν, ο στόχος που υπηρετεί προσπαθώντας να διατηρήσει την εύνοια του Τραμπ είναι ξεκάθαρος: να πείσει τις ΗΠΑ να προσφέρουν στη Μόσχα μια νίκη στην Ουκρανία. Αλλες φορές δείχνει εγγύτερα και άλλες πιο μακριά από αυτόν τον στόχο. Εν αναμονή, ο απειλητικός θεατρίνος του ρώσου προέδρου, ο Ντμίτρι Μεντβέντεφ, είπε, εκτάκτως, κάτι ακριβές, σχολιάζοντας την επέμβαση των ΗΠΑ στο Καράκας: «Tώρα πια δεν έχουν κανένα έρεισμα, ούτε καν τυπικό, για να επικρίνουν τη χώρα μας».

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»