Η εκτίναξη των ναυτιλιακών καυσίμων επιβαρύνει το λειτουργικό κόστος των εταιρειών κατά 14 εκατ. ευρώ τον μήνα και φέρνει νέα πίεση σε επιβάτες και μεταφορές
Νέες πιέσεις δέχεται η ελληνική ακτοπλοΐα εξαιτίας της ενεργειακής κρίσης, καθώς η άνοδος των τιμών των ναυτιλιακών καυσίμων ανεβάζει απότομα το λειτουργικό κόστος των εταιρειών. Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν εύλογες ανησυχίες για αυξήσεις στα ακτοπλοϊκά εισιτήρια το επόμενο διάστημα, σε μια περίοδο που οι μετακινήσεις προς τα νησιά αποτελούν βασικό πυλώνα της οικονομικής και κοινωνικής ζωής της χώρας.
Στελέχη της αγοράς εκτιμούν ότι, εφόσον οι διεθνείς τιμές του πετρελαίου παραμείνουν στα επίπεδα των 92–93 δολαρίων το βαρέλι, το πρόσθετο κόστος για τις ακτοπλοϊκές εταιρείες θα φτάνει περίπου τα 14 εκατομμύρια ευρώ τον μήνα. Δεδομένου ότι τα καύσιμα αντιστοιχούν περίπου στο 50% του συνολικού λειτουργικού κόστους ενός πλοίου, οι αυξήσεις αυτές ασκούν έντονη πίεση στα οικονομικά των εταιρειών.
Η κυβέρνηση και το υπουργείο Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις στις διεθνείς αγορές ενέργειας και βρίσκονται σε διαβουλεύσεις με τον κλάδο της ακτοπλοΐας, προκειμένου να εξεταστούν τρόποι συγκράτησης των αυξήσεων στα εισιτήρια. Μεταξύ των σεναρίων που βρίσκονται στο τραπέζι είναι η παράταση μέτρων που είχαν εφαρμοστεί στο παρελθόν, όπως η μείωση των λιμενικών τελών για τα ακτοπλοϊκά πλοία. Παράλληλα εξετάζεται η αξιοποίηση ευρωπαϊκών και εθνικών πόρων που σχετίζονται με την ενεργειακή μετάβαση και τις εκπομπές ρύπων, με στόχο την ενίσχυση του κλάδου σε μια περίοδο έντονων αναταράξεων.
Ενδεικτική της πίεσης που δέχεται η αγορά είναι η εκρηκτική άνοδος του ναυτιλιακού καυσίμου Marine Gas Oil (MGO) στον Πειραιά. Στις 31 Δεκεμβρίου 2025 η τιμή του ανερχόταν σε 528 ευρώ ανά μετρικό τόνο. Στις 27 Φεβρουαρίου είχε ήδη αυξηθεί στα 629 ευρώ, ενώ στις 9 Μαρτίου έφτασε τα 959 ευρώ, σημειώνοντας άνοδο περίπου 50% μέσα σε σύντομο χρονικό διάστημα.
Όπως σημειώνουν παράγοντες της αγοράς, η αύξηση αυτή θα μπορούσε να οδηγήσει θεωρητικά σε επιβάρυνση της τάξης του 25% στα εισιτήρια μέσω επίναυλου, εφόσον οι τιμές των καυσίμων παραμείνουν σε τόσο υψηλά επίπεδα. Ωστόσο, οι τελικές αποφάσεις θα εξαρτηθούν από την έκβαση των συζητήσεων μεταξύ κυβέρνησης και ακτοπλοϊκών εταιρειών.
Το πρόβλημα γίνεται ακόμη πιο σύνθετο καθώς οι ακτοπλοϊκές επιχειρήσεις έχουν ήδη επιβαρυνθεί τα τελευταία χρόνια με αυξημένες περιβαλλοντικές υποχρεώσεις και κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, οι οποίοι αυξάνουν το κόστος συμμόρφωσης και λειτουργίας των πλοίων. Σε αυτό το περιβάλλον, πολλές γραμμές λειτουργούν με περιορισμένα περιθώρια κέρδους, γεγονός που δυσκολεύει την απορρόφηση των νέων αυξήσεων.
Η επιβάρυνση δεν αφορά μόνο τους επιβάτες αλλά και τη μεταφορά φορτηγών οχημάτων, που αποτελεί κρίσιμο κρίκο της εφοδιαστικής αλυσίδας για τα νησιά. Τυχόν αύξηση στα ναύλα των φορτηγών μπορεί να μεταφερθεί στο κόστος μεταφοράς προϊόντων, επηρεάζοντας τελικά και τις τιμές των αγαθών στις νησιωτικές αγορές.
Η εξέλιξη της κατάστασης θα εξαρτηθεί σε μεγάλο βαθμό από τη διάρκεια της ενεργειακής κρίσης και την πορεία των διεθνών τιμών πετρελαίου. Εάν οι τιμές παραμείνουν σε υψηλά επίπεδα, η πίεση στην ακτοπλοΐα αναμένεται να συνεχιστεί.
Σε κάθε περίπτωση, η συγκυρία υπενθυμίζει πόσο στενά συνδέεται η λειτουργία της ακτοπλοΐας με τις διεθνείς ενεργειακές εξελίξεις. Σε μια χώρα με έντονη νησιωτικότητα όπως η Ελλάδα, το κόστος των καυσίμων δεν επηρεάζει μόνο τις μετακινήσεις, αλλά συνολικά την οικονομική ζωή των νησιών.
