Η είδηση έσκασε σαν πυρηνικό ωστικό κύμα — όχι σε κάποιο απομονωμένο πεδίο δοκιμών, αλλά στο ίδιο το συλλογικό υποσυνείδητο της ανθρωπότητας.
Ο Ντόναλντ Τραμπ ανακοίνωσε την επανέναρξη των πυρηνικών δοκιμών των Ηνωμένων Πολιτειών, βάζοντας τέλος σε ένα μορατόριουμ 33 ετών. Ο Βλαντιμίρ Πούτιν, σχεδόν ταυτόχρονα, πανηγύριζε για τη δοκιμή του «Poseidon» — του πιο φονικού ίσως όπλου που έχει ποτέ κατασκευαστεί.

Δύο άνδρες, δύο υπερδυνάμεις, δύο κινήσεις με μια κοινή συνέπεια:
ο κόσμος γυρίζει πίσω στη σκοτεινή εποχή του Ψυχρού Πολέμου, εκεί όπου η ισορροπία του τρόμου ήταν το μόνο που κρατούσε ζωντανό τον πλανήτη.

Στη Μόσχα, ο Πούτιν επιδεικνύει τον «Satan 2» και τον «Burevestnik», όπλα σχεδιασμένα να παρακάμπτουν κάθε άμυνα, να ταξιδεύουν απεριόριστα, να μεταφέρουν «το μήνυμα της υπεροχής». Στην Ουάσινγκτον, ο Τραμπ απαντά με το δικό του μήνυμα, ότι οι ΗΠΑ δεν θα αφήσουν τη Ρωσία να μονοπωλήσει το πυρηνικό θέατρο.

Το αποτέλεσμα; Ένας κόσμος που είχε αρχίσει να ξεχνά τον ήχο των σειρήνων, ξυπνά ξανά μέσα στην παλιά του παράνοια. Ένας κόσμος που πίστεψε πως η λογική επικράτησε του φόβου, βλέπει ξανά τις σκιές των μανιταριών να απλώνονται πάνω από το μέλλον του.

Οι αναλυτές μιλούν για στρατηγική ισορροπία, για «μήνυμα ισχύος». Μα πίσω από τους τίτλους και τις δηλώσεις, κρύβεται κάτι πιο βαθύ, η συνειδητοποίηση ότι το κουμπί υπάρχει ακόμη — και ότι όποιος το κρατά, δεν φοβάται πια να το δείξει.

Η εποχή της ψευδαίσθησης ότι «ο πυρηνικός εφιάλτης ανήκει στο παρελθόν» τελείωσε.
Η εποχή που ο άνθρωπος πίστεψε πως μπορεί να ελέγξει την ίδια του τη δύναμη, αποδείχθηκε μια αυταπάτη.

Σήμερα, η ανθρωπότητα στέκεται ξανά στο ίδιο σταυροδρόμι που νόμιζε πως είχε αφήσει πίσω της. Από τη μια, η πρόοδος, η συνεργασία, η ειρήνη, από την άλλη, η παράνοια της απόλυτης ισχύος.

Και κάπου στη μέση, εμείς — οι θεατές ενός έργου που δεν γράψαμε, αλλά θα ζήσουμε το τέλος του.

Ο κόσμος που ξέραμε δεν υπάρχει πια. Αυτό που γεννιέται τώρα δεν είναι απαραίτητα ο κόσμος του αύριο, αλλά ο κόσμος μετά το αύριο.

ΜΑΡΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ

Άκρως ενδιαφέρουσα είναι η λίστα που απαρτίζει το επιστημονικό συμβούλιο του Ινστιτούτου Τσίπρα, όπως το παρουσίασε ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας με ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και λέμε ενδιαφέρουσα καθώς περιλαμβάνει και παλιούς συνεργάτες του από την περίοδο της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και νέους συνοδοιπόρους στην προσπάθεια «να γνωρίσουμε την Ελλάδα καλύτερα, αν θέλουμε να την αλλάξουμε», όπως ανάφερε ο ίδιος στο μήνυμά του. Ας δούμε αναλυτικά τα πρόσωπα και την προέλευσή τους

Οι «παλιοί» του Αλέξη Τσίπρα
Σε αυτή την κατηγορία υπάρχουν όλοι εκείνοι και εκείνες που μετράνε χιλιάδες ώρες συνεργασίας με τον πρώην πρωθυπουργό, είτε όταν ο ΣΥΡΙΖΑ βρισκόταν στην κυβέρνηση, είτε αργότερα, ως αξιωματική αντιπολίτευση. Γιώργος Χουλιαράκης και Δημήτρης Λιάκος αποτελούν χαρακτηριστικά παραδείγματα απ’ το οικονομικό πεδίο, καθώς συμμετείχαν στις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ, ο πρώτος ως αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών, ο δεύτερος ως υφυπουργός παρά τω πρωθυπουργώ.

Υπουργός Παιδείας στις κυβερνήσεις του ΣΥΡΙΖΑ διατέλεσε και ο Κώστας Γαβρόγλου που συμμετέχει στο σχήμα, ενώ ο συνταγματολόγος Ακρίτας Καϊδατζής είχε το ρόλο του γενικού γραμματέα της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ κατά την περίοδο 2018-2019.

Στο Μαξίμου βρέθηκε εκείνη την περίοδο και ο Φραγκίσκος Κουτεντάκης, ως προϊστάμενος στο Οικονομικό Γραφείο του Πρωθυπουργού και τον Οκτώβριο του 2015, ως Γενικός Γραμματέας Δημοσιονομικής Πολιτικής στο Υπουργείο Οικονομικών, ενώ κατέληξε συντονιστής στο Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή.

Υποψήφιοι και μη
Στους «παλιούς» συγκαταλέγονται η νομικός Ζωρζέτα Λάλη, η οποία ήταν υποψήφια με τον ΣΥΡΙΖΑ στο Επικρατείας στις τελευταίες εθνικές εκλογές, αλλά και η αντιστράτηγος ε.α. της ΕΛ.ΑΣ. Ζαχαρούλα Τσιριγώτη. Από κοντά και ο Γιάννης Δρόσος, που διετέλεσε διευθύνων Σύμβουλος της ΕΡΤ (2018-2019), Πρόεδρος του ΔΣ της «Αυγής» (2020-2021), αλλά Πρόεδρος της Κεντρικής Εφορευτικής Επιτροπής για τις προεδρικές εκλογές του ΣΥ.ΡΙΖ.Α (2023).

Ένατος στη σχετική λίστα είναι ο Τριαντάφυλλος Αλμπάνης, Καθηγητής Χημείας και πρώην Πρύτανης του Πανεπιστήμιου Ιωαννίνων. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ στις τελευταίες εθνικές εκλογές στην περιφέρεια Ιωαννίνων. Σε αυτή την κατηγορία θα μπορούσε να ενταχθεί και ο καθηγητής του ΠΑΜΑΚ, Νίκος Μαραντζίδης που συνεργάστηκε στενά με τον Αλέξη Τσίπρα στις εκλογές του 2023.

Μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ ήταν και η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αιγαίου, Μαρία Γκασούκα, πριν τον αφήσει με προορισμό τη Νέα Αριστερά από την οποία επίσης αποχώρησε πριν λίγο καιρό. Συντονίστρια του κόμματος στον Βόλο υπήρξε και η Βανέσσα Κατσαρδή που περιλαμβάνεται στο συμβούλιο.

Βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ την περίοδο 2015-2019 υπήρξε και ο Θέμης Μουμουλίδης. Τέλος, η σχετική λίστα κλείνει με την Ευγενία Φωτονιάτα που θα έχει και το ρόλο της συντονίστριας του Συμβουλίου.

Η κυρία Φωτονιάτα από τον Μάρτιο του 2015 έως και τον Ιούνιο του 2019 διετέλεσε Ειδική Γραμματέας ΕΣΠΑ στο Υπουργείο Οικονομίας και Ανάπτυξης με αρμοδιότητά της τον συντονισμό και τη διαχείριση Προγραμμάτων, ενώ από το 2019 είναι Συντονίστρια του Κύκλου Οικονομικής και Κοινωνικής Ανάλυσης του Ινστιτούτου Εναλλακτικών Πολιτικών «ΕΝΑ».

Έμφαση στη νέα γενιά και την καινοτομία
Βλέποντας κανείς τα πρόσωπα του συμβουλίου του Ινστιτούτου Τσίπρα διαπιστώνει ότι σε αυτό περιλαμβάνονται και ουκ ολίγα νέα πρόσωπα που διαπρέπουν τόσο εντός όσο και εκτός συνόρων. Την ίδια ώρα μιλάμε για επιστήμονες που είναι αφοσιωμένοι σε εξίσου νέες επιστήμες που αποτελούν το μέλλον του κόσμου.

Για παράδειγμα, ο Θεσσαλονικιός Σπύρος Κασάπης που σπούδασε μηχανολόγος αεροναυπηγός (BS και MS) και μηχανολόγος ναυπηγός (MS) και έλαβε τον διδακτορικό του τίτλο από το Πανεπιστήμιο του Μίσιγκαν, στον τομέα της τεχνητής νοημοσύνης και της μη-επιβλεπόμενης μάθησης. Είναι μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Space Physics Group του τμήματος Αστροφυσικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Πρίνστον. Αντικείμενο της έρευνας του αποτελούν οι εφαρμογές τεχνητής για προβλήματα ηλιοφυσικής, όπως η πρόβλεψη του διαστημικού καιρού.

Βιωσιμότητα και Ασφάλεια
Ο Βασίλης Κωστάκης είναι Καθηγητής Τεχνολογικής Διακυβέρνησης και Βιωσιμότητας στο Τεχνολογικό Πανεπιστήμιο του Τάλιν και επισκέπτης ερευνητής στο Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ. Είναι επίσης ιδρυτής του ερευνητικού κέντρου P2P Lab με έδρα τα Ιωάννινα. Το 2018 του απονεμήθηκε ερευνητικό βραβείο πενταετούς διάρκειας από το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο Έρευνας για τη διερεύνηση νέων μορφών παραγωγής και συνεργασίας.

Η Νατάσα Λοΐζου είναι σύμβουλος και ερευνήτρια στη Διεθνή Ασφάλεια και στις Στρατηγικές Καινοτομίας. Είναι πτυχιούχος Πολιτικής και Διεθνών Σχέσεων (University of Kent), κάτοχος μεταπτυχιακού στη Διεθνή Ασφάλεια (University of Bristol) και μεταπτυχιακού διπλώματος στις Μεθόδους Έρευνας στις Κοινωνικές Επιστήμες. Διδάσκει στο Πανεπιστήμιο της Σαλαμάνκα και στο Εθνικό Πανεπιστήμιο Ροσάριο και πραγματοποιεί έρευνα στο Πανεπιστήμιο Μητροπολιτικής Εκπαίδευσης και Εργασίας.

Ο Άρης Μαγκλάρας είναι Ηλεκτρολόγος Μηχανικός και Αρχιτέκτονας Λογισμικού με εμπειρία στον σχεδιασμό σύνθετων, υψηλής απόδοσης συστημάτων τα οποία βρίσκονται στο σταυροδρόμι της αρχιτεκτονικής λογισμικού, της μαθηματικής μοντελοποίησης και της φυσικής προσομοίωσης. Τα τελευταία 7 χρόνια εργάζεται στην Ολλανδία στον τομέα των ημιαγωγών ως αρχιτέκτονας λογισμικού.

Υγεία και Δίκαιο
Ο Γιώργος Β. Πλουμπίδης είναι Καθηγητής Πληθυσμιακής Υγείας και Στατιστικής στο UCL Social Research Institute (Ινστιτούτο Κοινωνικής Έρευνας του UCL) και διαδραματίζει καθοριστικό ρόλο στον στρατηγικό συντονισμό σε δύο από τις σημαντικότερες διαχρονικές εθνικές μελέτες στο Ηνωμένο Βασίλειο, διασφαλίζοντας την επιστημονική τους συνέχεια και ενσωματώνοντας καινοτόμες μεθοδολογίες στην ανάλυση δεδομένων πολλών δεκαετιών.

Η Μαριζέτα Αντωνοπούλου εκλέχθηκε το 2023 στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του ΕΚΠΑ, στο γνωστικό αντικείμενο Οικονομική Πολιτική με ειδίκευση στην «Σύγχρονη Ελληνική Κοινωνία». Διδάσκει μαθήματα σχετικά με την οικονομική ιστορία, τις εργασιακές σχέσεις, την βιοηθική και τους ψηφιακούς θεσμούς, την κοινωνιολογία της οικογένειας και του ελεύθερου χρόνου. Σπούδασε Διεθνείς Σχέσεις στο Πανεπιστήμιο του Πειραιά και πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στο Πανεπιστήμιο του Tübingen με ειδίκευση στους εμφύλιους πολέμους. Σε μεταπτυχιακό επίπεδο συνέχισε στο Τμήμα Κοινωνιολογίας του Παντείου Πανεπιστημίου με ειδίκευση στη Νεοελληνική Κοινωνία.

Ο Γιάννης Καμπουράκης είναι Αναπληρωτής Καθηγητής Νομικής στο Πανεπιστήμιο Εράσμους στο Ρότερνταμ, με ειδίκευση στο Διεθνές και Ευρωπαϊκό Δίκαιο και τη σχέση Δικαίου και Πολιτικής Οικονομίας. Υπήρξε μεταδιδακτορικός ερευνητής στο Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ, ενώ έχει διατελέσει επισκέπτης ερευνητής σε ιδρύματα όπως το Πανεπιστήμιο της Γλασκώβης, το Ινστιτούτο Max Planck και το Πανεπιστήμιο του Γιοχάνεσμπουργκ.

Η Μαριάννα Κουριδάκη είναι πολιτική επιστήμονας και εργάζεται σε ευρωπαϊκούς οργανισμούς από το 2010. Έχει δουλέψει στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή στους τομείς της επικοινωνίας, της διαχείρισης και συντονισμού έργου (Υπηρεσία Εκπροσώπων Τύπου της Επιτροπής, Ομάδα Δράσης για την Ελλάδα, Υπηρεσία Υποστήριξης Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων). Από τον Αύγουστο του 2025 βρίσκεται στη Γενική Διεύθυνση Επικοινωνίας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Ο Δρ. Παναγιώτης Νικολαΐδης είναι οικονομολόγος με ειδίκευση στα δημόσια οικονομικά και με μακρά εμπειρία στη διαμόρφωση οικονομικής πολιτικής σε χώρες της Ευρώπης και της Ασίας. Σπούδασε στα Πανεπιστήμια του Μάντσεστερ, της Οξφόρδης και του Βερολίνου και είναι κάτοχος διδακτορικού τίτλου στα οικονομικά της φορολογίας.

Η ανανέωση σε πρώτο πλάνο
Τα πρόσωπα που έχουν θέση στο συμβούλιο του Ινστιτούτου Τσίπρα είναι στην πλειονότητά τους καινούργια, άφθαρτα και με σημαντικό έργο στους τομείς τους. Από τα επίσης γερά ονόματα του συμβουλίου είναι του ιστορικού Πολυμέρη Βόγλη, όπως επίσης και των Αντώνη Παπαγιαννίδη, Σπύρου Κίντζιου, Θωμά Μαλούτα, Γιώργου Πετράκου, Άρη Στυλιανού, Μανώλη Πλειώνη, Χάρη Τζήμητρα, Γραμματής Πάντζιου, Ήρας Παπαδοπούλου, Λεωνίδα Μαρκή, Θάνου Πολυμενέα.

Οι γυναίκες επίσης παίζουν βασικό ρόλο και κρατάνε τα ηνία της νέας προσπάθειας του Ινστιτούτου Τσίπρα. Έτσι, μετά τη συντονίστρια Ευγενία Φωτονιάτα, το ρόλο της αναπληρώτριας συντονίστριας θα έχει η Δώρα Κοτσακά, προερχόμενη από το Ινστιτούτο ΕΝΑ, του Γιάννη Δραγασάκη. Είναι διδάκτορας Πολιτικής Επιστήμης του Πανεπιστημίου Αθηνών με ειδίκευση στην πολιτική συμπεριφορά και τα πολιτικά κόμματα και διαθέτει εικοσαετή εμπειρία ως ερευνήτρια σε ινστιτούτα και φορείς έρευνας και τεκμηρίωσης και συνεργάζεται με διεθνή δίκτυα ερευνητών.

Εξαίρεση επί τα χείρω σε ένα ήδη ανησυχητικό ευρωπαϊκό σκηνικό δείχνει να αποτελεί η Ελλάδα, καθώς, παρά τις συνεχείς συζητήσεις για το οξύ εγχώριο πρόβλημα του στεγαστικού, αποτελεί τη μόνη χώρα μεταξύ των κρατών-μελών που δεν έχει επίσημα στατιστικά στοιχεία για την αγορά και το κόστος στέγασης.

Συγκεκριμένα, στην έκθεση που δημοσίευσε η Γενική Γραμματεία του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου παραμονές της Συνόδου της περασμένης εβδομάδας, όπου για πρώτη φορά συζητήθηκε το στεγαστικό πρόβλημα, η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα που δεν εμφανίζεται καθόλου στους πίνακες με τις αυξήσεις των τιμών των ακινήτων από το 2015, ενώ τα στοιχεία της ΤτΕ που χρησιμοποιούν οι συντάκτες της έκθεσης, δείχνουν ότι υπάρχει… μείωση 9% στις τιμές των ενοικίων από το 2010 μέχρι σήμερα.

Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Eurostat που περιλαμβάνονται στην έκθεση, ο ευρωπαϊκός μέσος όρος αύξησης του κόστους της κατοικίας από το 2015 ως το 2025 διαμορφώνεται στο +58%. Πιο ομαλές εμφανίζονται οι αυξήσεις στις κεντροευρωπαϊκές χώρες και την Κύπρο, ενώ εκρηκτικές είναι οι αυξήσεις στις χώρες που αντιμετωπίζουν παρόμοιο στεγαστικό πρόβλημα με την Ελλάδα: +147.05% στην Πορτογαλία, +147.69 στη Λιθουανία και ένα εκρηκτικό +237.54% στην Ουγγαρία.

Η έκθεση, όπως και η σχετική συζήτηση που έλαβε χώρα μεταξύ των ηγετών των κρατών-μελών ερμηνεύεται ευρέως ως επιτακτική ανάγκη, ακόμα κι αν τα αποτελέσματα των συζητήσεων των Ευρωπαίων ηγετών είναι μέχρι στιγμής πενιχρά: η μοναδική δέσμευση που προέκυψε από τη Σύνοδο της 23ης Οκτωβρίου ήταν η δέσμευση για μια νέα Σύνοδο αφιερωμένη στο στεγαστικό που θα λάβει χώρα κάποια στιγμή μέσα στο 2026.

Όπως, όμως, επισημαίνεται και στα συμπεράσματα της έκθεσης, όσο κι αν θα βοηθούσε η κοινή ευρωπαϊκή δράση στην επίλυση του ζητήματος, η χάραξη της στεγαστικής πολιτικής εμπίπτει εν τέλει στις εθνικές αρμοδιότητες του κάθε κράτους-μέλους. Στην περίπτωση της Ελλάδας, οποιαδήποτε παρέμβαση ενδεχομένως ακολουθήσει, θα γίνει μόνο σε ένα μερικώς χαρτογραφημένο, αν όχι πλήρως διαστρεβλωμένο τοπίο.

Αδιαφάνεια και η θέση πάρκινγκ των 600.000 ευρώ
Η ΕΛΣΤΑΤ έπαψε να δίνει στοιχεία για την ενότητα “Housing Prices” (δείκτης κόστους κατοικίας, στοιχεία αγοραπωλησιών και δείκτης κόστους ιδιοκατοίκησης) στην Eurostat το 2012. Ο λόγος, όπως επισημαίνει εκπρόσωπος της Αρχής στο in, ήταν ότι τα στοιχεία που συλλέγονταν μέχρι τότε δεν αποτύπωναν με ακρίβεια τις πραγματικές τιμές των συναλλαγών, καθώς δεν υπήρχε κάποια αρμόδια αρχή που να καταγράφει επαρκώς τα δεδομένα, με τρόπο που να ανταποκρίνεται στα πρότυπα που προβλέπει ο κανονισμός της Eurostat.

Η λύση που φαίνεται να έχει βρεθεί τώρα, βασίζεται στην εφαρμογή myProperty που εγκαινίασε η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων το 2021 για την υποχρεωτική ψηφιακή δήλωση και πληρωμή του Φόρου Μεταβίβασης Ακινήτου. Όπως επισημαίνει εκπρόσωπος της ΕΛΣΤΑΤ, η στατιστική υπηρεσία έχει ήδη προχωρήσει στην ανάπτυξη και δοκιμή νέας μεθοδολογίας, σε στενή συνεργασία με την Eurostat, ώστε η νέα αυτή διοικητική πηγή να αποδίδει ορθά και αξιόπιστα αποτελέσματα.

Οι δείκτες τιμών κατοικιών που παράγονται σήμερα βάσει των στοιχείων του myProperty βρίσκονται σε πειραματικό στάδιο και στόχος της ΕΛΣΤΑΤ είναι να ανακοινωθούν ως επίσημη στατιστική το 2026.

Ωστόσο, ειδικοί της αγοράς επισημαίνουν ότι αυτή η αλλαγή δεν θα δώσει κατ’ ανάγκη αξιόπιστα στοιχεία για την πραγματική εικόνα, καθώς συχνά οι δηλωμένες τιμές στις αγοραπωλησίες αποκλίνουν από τις πραγματικές, ενώ σε άλλες περιπτώσεις, μπορεί να υποκρύπτουν και άλλου τύπου φαινόμενα τα οποία διευκολύνονται από αυτή την αδιαφάνεια.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα που φέρνει ο Θέμης Μπάκας, πρόεδρος του Πανελλαδικού Δικτύου Μεσίτων E-RealEstates, μιας θέσης πάρκινγκ στα Βόρεια Προάστια της Αθήνας που εμφανίζεται στο μητρώο να πουλήθηκε 600.000 ευρώ. «Αυτή προφανώς δεν μπορεί να είναι η τιμή για μια θέση πάρκινγκ. Κάτι άλλο συμβαίνει», σημειώνει σε συνομιλία με το in.

Η εικόνα ωστόσο παραμένει θολή. Τα στοιχεία που καθοδηγούν μέχρι στιγμής τον δημόσιο διάλογο γύρω από το στεγαστικό και το real estate προέρχονται εν πολλοίς από τις αναγραφόμενες τιμές των αγγελιών και τα στοιχεία που δίνει το Μητρώο Αξιών Μεταβιβάσεων Ακινήτων της Γενικής Γραμματείας Πληροφοριακών Συστημάτων, αμφότερα ανεπαρκή να εντοπίσουν τις όποιες στρεβλώσεις.

Όπως τονίζει ο κ. Μπάκας, το πρόβλημα θα μπορούσε να επιλυθεί ακολουθώντας το παράδειγμα άλλων ευρωπαϊκών χωρών, όπου στις διαδικασίες αγοραπωλησίας ακινήτων εμπλέκονται ανεξάρτητοι πραγματογνώμονες, οι οποίοι διασφαλίζουν τη διαφάνεια της συναλλαγής. Μέχρι στιγμής δεν υπάρχει κάποιος τέτοιος σχεδιασμός στην Ελλάδα.

Τη δική του απάντηση στα όσα συνέβησαν στον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου στην Ζάκυνθο, με πρωταγωνιστή τον ίδιο και τον μητροπολίτη Δωδώνης κ. Χρυσόστομο, έδωσε ο διευθυντής του του 1ου δημοτικού σχολείου Ζακύνθου.

Ο Ηλίας Φλάμπουρας υπογράμμισε σε ανάρτησή του στα κοινωνικά δίκτυα ότι δεν είχε σκοπό να προκαλέσει, ενώ ευχαρίστησε όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό του.

«Δεν υπήρχε καμία απολύτως πρόθεση να προκαλέσω ή να δημιουργηθεί τέτοια διάσταση στο ζήτημα» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Φλάμπουρας, υπογραμμίζοντας ότι στο τέλος της ομιλίας του εισέπραξε τη συμπαράσταση όλων των παρευρισκόμενων στην εκκλησία.

Για τα λόγια που άκουσε από τον μητροπολίτη, ο διευθυντής του 1ου δημοτικού Ζακύνθου, ανέφερε: Στο τέλος του λόγου μου ανέφερα: «Η απάντησή μου σε αυτόν που μου επιτέθηκε είναι ο λόγος που εκφώνησα». Ανοίξτε και διαβάστε προσεκτικά τον λόγο, όσοι πραγματικά ενδιαφέρεστε, και θα καταλάβετε».

Αναλυτικά η δήλωσή του:
Το τελευταίο διάστημα δέχομαι μεγάλη πίεση από τα μέσα μαζικής επικοινωνίας να τοποθετηθώ σχετικά με το πρόσφατο περιστατικό που συνέβη κατά τη διάρκεια της ομιλίας μου στις 28 Οκτωβρίου.

Επειδή δεν έχω να καταθέσω κάτι περισσότερο πέρα από την απογοήτευσή μου, θα ήθελα να γράψω εδώ δύο λόγια.

Καταρχάς, δεν υπήρχε καμία απολύτως πρόθεση να προκαλέσω ή να δημιουργηθεί τέτοια διάσταση στο ζήτημα.

Αυτό που εισέπραξα στο τέλος της ομιλίας μου από όλους τους παρευρισκομένους ήταν η συμπαράστασή τους απέναντι στην άδικη επίθεση που δέχτηκα. Σε αυτούς μπορείτε να απευθυνθείτε για να τοποθετηθούν.

Στο τέλος του λόγου μου ανέφερα: «Η απάντησή μου σε αυτόν που μου επιτέθηκε είναι ο λόγος που εκφώνησα».

Ανοίξτε και διαβάστε προσεκτικά τον λόγο, όσοι πραγματικά ενδιαφέρεστε, και θα καταλάβετε.

Τέλος, ζητώ συγγνώμη από όλους τους δημοσιογράφους που επίμονα προσπαθούν να επικοινωνήσουν μαζί μου και δεν λαμβάνουν απάντηση. Δεν έχω να προσθέσω κάτι περισσότερο και δεν προτίθεμαι να εμπλακώ σε καμία συζήτηση.

Θα ήθελα, τέλος, να ευχαριστήσω ιδιαίτερα όλους όσοι, χωρίς να με γνωρίζουν προσωπικά, μου δείχνουν τη στήριξή τους.

Στο πλευρό του οι γονείς
Παράλληλα, στο πλευρό του διευθυντή στέκεται και ο Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων του 1ου δημοτικού σχολείου, εκφράζοντας τη δυσαρέσκειά του για τα σχόλια του μητροπολίτη.

Η ανακοίνωση:

«Ως Σύλλογος Γονέων & Κηδεμόνων του 1ου Δημοτικού Σχολείου Ζακύνθου εκφράζουμε τη δυσαρέσκεια μας για τα ατυχή και ανούσια ενδυματολογικά σχόλια που ο μητροπολίτης Δωδώνης, κ. Χρυσόστομος απηύθυνε στον διευθυντή του σχολείου μας, κ. Ηλία Φλάμπουρα κατά την στιγμή που ο τελευταίος εκφωνούσε τον πανηγυρικό λόγο στα πλαίσια των εορταστικών εκδηλώσεων για την 28η Οκτωβρίου. Ο κ. Ηλίας Φλάμπουρας, ως επιστήμονας και παιδαγωγός με πολυετή πείρα έχει δώσει σημεία γραφής στις σχολικές αίθουσες και ως διευθυντής διοικεί με ήθος και ευσυνειδησία ένα σχολείο που μετρά 274 μαθητές και μαθήτριες.

Ως γονείς θεωρούμε απαράδεκτο, άτοπο και άκαιρο να γίνεται ενδυματολογική κριτική εντός Ιερού Ναού και να προσβάλλεται η προσωπικότητα ενός ανθρώπου που στάθηκε να μιλήσει για τις ηρωικές πράξεις των προγόνων μας. Θεωρούμε απαράδεκτο να γίνεται στοχοποίηση, αποδόμηση και αποπροσανατολισμός από την ουσία. Θεωρούμε απαράδεκτο να αναπαράγονται «κουτσομπολιά» στα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης. Θεωρούμε, τέλος, απαράδεκτο να αξιολογείται το κύρος του δημόσιου σχολείου με μη εκπαιδευτικά κριτήρια.

Στεκόμαστε στο πλευρό του Δ/ντη μας για την άδικη λεκτική επίθεση που δέχτηκε για ‘ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη’».

Ενώ κλιμακώνονται οι διαμαρτυρίες γονέων και εκπαιδευτικών για τις συγχωνεύσεις τμημάτων και τους «κόφτες» παιδιών στα ολοήμερα σχολεία το υπουργείο Παιδείας πετάει το μπαλάκι των ευθυνών στους διευθυντές των σχολικών μονάδων. Δεν υπάρχουν κενά στα σχολεία, υπάρχουν «τεχνητές ελλείψεις καθηγητών» είναι η νέα επίσημη γραμμή του ΥΠΑΙΘΑ.

Πριν ένα μήνα έφταιγαν οι δασκάλες που έμεναν έγκυοι και έπαιρναν άδειες κύησης και μητρότητας. Τώρα φταίνε οι διευθυντές των σχολείων που πάσχουν από «λειψή κατανόηση», όπως δήλωσε ο γενικός γραμματέας του υπ. Παιδείας  Γ. Παπαδομαρκάκης,  σε αντιπροσωπεία γονέων.

Τα ΜΑΤ «ψέκασαν» εκπαιδευτικούς, γονείς και μαθητές, σε κινητοποίηση στη ΔΙΠΕ Α’ Αθήνας

Με ΜΑΤ και βία… γίνεται παιδεία;

Tην περασμένη εβδομάδα το πανελλήνιο παρακολούθησε με αποτροπιασμό τα πλάνα με τα ΜΑΤ να επιτίθενται σε γονείς και δασκάλους, που διαμαρτύρονταν ειρηνικά έξω από τη Διεύθυνση Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΔΙΠΕ) Α’ Αθήνας στο Μεταξουργείο. Ούτε η παρουσία μικρών παιδιών δεν πτόησε τις δυνάμεις καταστολής, που χρησιμοποίησαν χημικά και κρότου λάμψης για να διαλύσουν τη συγκέντρωση.

Τα γεγονότα καταδίκασε σύσσωμη η προοδευτική αντιπολίτευση, ενώ η υπουργός Παιδείας κ. Ζαχαράκη ζήτησε να διερευνηθεί το γεγονός.

Λίγες μέρες αργότερα, τη Δευτέρα 27 Οκτωβρίου, ενώσεις και σύλλογοι γονέων μαζί με σωματεία εκπαιδευτικών πραγματοποίησαν νέα κινητοποίηση, έξω από το Υπουργείο Παιδείας. Αντικείμενο της διαμαρτυρίας τους ήταν «οι συγχωνεύσεις τμημάτων που ετοιμάζονται σε δεκάδες τμήματα της ΔΙΠΕ Α΄ Αθήνας οι οποίες έρχονται και προστίθενται στα πολλαπλά προβλήματα που έχουν δημιουργηθεί στα σχολεία λόγω των εκατοντάδων και χιλιάδων κενών σε εκπαιδευτικούς (παράλληλη στήριξη, ολοήμερο πρόγραμμα κ.α.).

Υπ. Παιδείας: Φταίνε οι εκπαιδευτικοί για τα κενά

Οι γονείς καταγγέλλουν ότι  ο γενικός γραμματέας του ΥΠΑΙΘΑ επέμεινε να μη συμμετάσχει εκπρόσωπος των εκπαιδευτικών στη συνάντηση.

«Όπως αποδείχτηκε (σ.σ. η άρνησή του να δεχθεί τους εκπαιδευτικούς), είχε να κάνει με την  ‘άνεση’ που επιδίωξε να έχει στη συνέχεια, ώστε να κατηγορεί τους δασκάλους των παιδιών μας, για το ωράριό τους που προσπαθεί να «εξορθολογήσει» το υπουργείο αλλά και τους διευθυντές των σχολείων για «λειψή κατανόηση» και «λάθη» που δημιουργούν τα προβλήματα. Τον ενημερώνουμε πως οι γονείς ξέρουμε πολύ καλά ότι τα σχολεία κρατιόνται όρθια χάρη και στην προσπάθεια των εκπαιδευτικών, παρά τις δύσκολες συνθήκες που δημιουργεί το υπουργείο με την πολιτική του,  άρα οποιαδήποτε προσπάθεια να έρθουμε αντιμέτωποι θα αποτύχει», απαντά η Ομοσπονδία  Γονέων Αττικής.

Τα αιτήματα των γονέων

Οι γονείς ζήτησαν να ακυρωθούν οι προγραμματισμένες συγχωνεύσεις τιμημάτων, με τον γ.γραμματέα να απαντά ότι θα εξετάσει τα αιτήματά τους. Σύμφωνα με την Ομοσπονδία Γονέων, δεν δόθηκαν πειστικές απαντήσεις στα αιτήματά τους για την κάλυψη των σοβαρών κενών, ιδίως στην ειδική αγωγή και την παράλληλη στήριξη, ούτε για την υπολειτουργία των ολοήμερων σχολείων και τον «κόφτη» σε μαθητές.

«Είμαστε σε αγωνιστική ετοιμότητα να ακυρώσουμε τις συγχωνεύσεις αν δεν τις ακυρώσει το υπουργείο», καταλήγει η Ομοσπονδία Γονέων Αττικής, καλώντας σε πανεκπαιδευτικό συλλαλητήριο την Πέμπτη 6 Νοεμβρίου.

Ενώσεις γονέων: «Τεχνητές είναι οι συγχωνεύσεις και όχι τα κενά»

Σύμφωνα με τον Θοδωρή Μακρή, μέλος του Δ.Σ. της Ομοσπονδίας Γονέων Αττικής, αρμόδιο για τον Νότιο Τομέα, ακόμα και μετά τη Β’ φάση προσλήψεων αναπληρωτών, παραμένουν εκατοντάδες κενά στα σχολεία, όλων των βαθμίδων. Οι περισσότερες ελλείψεις αφορούν την παράλληλη στήριξη, με πάνω από το 70% των παιδιών να είναι εκτός.

«Υπάρχουν τμήματα που έχουν και ως και επτά παιδιά με επίσημες διαγνώσεις από το ΚΕΔΑΣΥ και μόνο έναν εκπαιδευτικό παράλληλης στήριξης. Φέτος όλα τα τμήματα του δημοτικού στον Νότιο Τομέα είναι 24άρια και 25άρια. Τα προηγούμενα χρόνια είχαμε τμήματα με 16 και 17 παιδιά, όταν υπήρχαν μαθητές με διαγνώσεις, και πάλι η κατάσταση ήταν δύσκολη. Τώρα δυσχεραίνεται ακόμα περισσότερο το εκπαιδευτικό έργο».

Ο ίδιος εξηγεί ότι οι φετινές συγχωνεύσεις τμημάτων είναι «τεχνητές»,  γιατί επιχειρείται να συμπτυχθούν τμήματα της Α’ τάξης, σε κάθε βαθμίδα. «Για παράδειγμα, μια υπαρκτή συγχώνευση είναι όταν από τρία τμήματα της Α τάξης, γίνονται δύο τμήματα στη Β΄τάξη, και αυτό αποφασίζεται πριν την έναρξη της χρονιάς. Όταν όμως θέλουν να φτιάξουν μια Α’ τάξη με 25άρια και 28άρια τμήματα από την αρχή, δεν το λένε καν συγχώνευση». Μας λέει ότι για να μην δημιουργηθούν επιπλέον τμήματα πολλά σχολεία διώχνουν μαθητές και τους αναγκάζουν να μετακινηθούν σε άλλα σχολεία.

Η  Ντίνα Ρέππα, μέλος του Συλλόγου Εκπαιδευτικών «Αριστοτέλης» της Α’ Αθήνας, συμμετείχε στην κινητοποίηση που δέχτηκε την επίθεση των ΜΑΤ. «Τα κενά στα σχολεία δεν είναι τεχνητά, αλλά απολύτως υπαρκτά. Μόνο στην πρωτοβάθμια της Α’ Αθήνας έχουμε 700 κενά. Στα νηπιαγωγεία περισσότερα από 1000 παιδιά δεν παρακολουθούν τα ολοήμερα τμήματα, νώ οι γονείς τα έχουν γράψει. Απόδειξη ότι τα κενά δεν είναι «πλασματικά» είναι ότι κλείνουν ολοήμερα, το ένα μετά το άλλο, για να καλύψουν την πρωινή λειτουργία».

Η εκπρόσωπος της ΔΟΕ μας παρέπεμψε στον παραπάνω πίνακα για τα κενά στα σχολεία

Τι απαντάει η ΔΟΕ

Η Βιολέτα Πατέλη, μέλος του ΔΣ της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας (ΔΟΕ), μας παραπέμπει σε πίνακα που επεξεργάστηκε εκπαιδευτικός, αντλώντας στοιχεία από επίσημες πηγές.Σύμφωνα με τον πίνακα, ακόμα και μετά τη Β’ φάση προσλήψεων αναπληρωτών, παραμένουν συνολικά πάνω από 15.000 κενά στα σχολεία, σε όλες τις βαθμίδες.

«Μετά  τη Β’ φάση, το υπουργείο Παιδείας κήρυξε συναγερμό, αφού έγινε σάλος. Αυτό που έκαναν ήταν να ‘κοκκινήσουν’ στο myschool όλα τα ολιγομελή τμήματα, σε όλη την Ελλάδα. Εκκίνησαν  συγχωνεύσεις-συμπτύξεις στα νησιά και στις επαρχιακές πόλεις, όπου λόγω γεωγραφίας, υπάρχουν τμήματα με 12-15 παιδιά. Όταν υπάρχουν παιδιά με διαγνώσεις, μπορεί ένα τμήμα να σπάσει σε δύο. Οι συγχωνεύσεις ξεκίνησαν στα μέσα Οκτωβρίου, μετακινώντας παιδιά και εκπαιδευτικούς σε άλλα σχολεία», δηλώνει η κ. Πατέλη.

«Επειδή στη Γ’ φάση προβλέπονται μόνο 3.300 προσλήψεις αναπληρωτών, ενώ οι κενές θέσεις είναι περισσότερες από 15.000, επιχειρούν να βγάλουν από τη μύγα ξύγκι. Γι’ αυτό είδαμε αυτά τα γεγονότα στην Α’ Αθήνας, όπου ξεσηκώθηκαν οι γονείς. Είδαν να διώχνουν τα παιδιά τους από τα ολοήμερα και να στοιβάζονται παιδιά σε 25άρια τμήματα, που όμως ανάμεσά τους είναι ως και επτά μαθητές με  διαγνώσεις. Ας αναλογιστεί κανείς ότι μέσα στο 45άλεπτο, έχει ο κάθε μαθητής μόλις 1,5 λεπτό να μιλήσει – αν εγώ ως δασκάλα δεν μιλήσω καθόλου. Έτσι υποβαθμίζεται η εκπαιδευτική διαδικασία», συνεχίζει η εκπαιδευτικός.

Τι ζητάνε οι εκπαιδευτικοί

«Βασικό μας αίτημα είναι η άμεση μείωση του αριθμού μαθητών ανά τμήμα. Ως ΔΟΕ λέγαμε πάντα 15 μαθητές για το νηπιαγωγείο και την Α’-Β’ τάξη του Δημοτικού και ως 20 για τις μεγαλύτερες τάξεις», εξηγεί η κ. Πατέλη. «Δυστυχώς η ΝΔ εν μέσω covid αύξησε τους μαθητές, από 22 σε 25. Μπλόκαρε τη διχοτόμηση των τμημάτων, αναγκάζοντας ένα σχολείο να έχει 30 μαθητές ανά τμήμα, για να  μπορέσει να ‘σπάσει’ στα δύο.  Ζητάμε μόνιμες και σταθερές προσλήψεις εκπαιδευτικών και αναπληρώσεις μόνο για όσους εκπαιδευτικούς λείπουν με αναρρωτικές άδειες».

Η εκπρόσωπος της ΔΟΕ διευκρινίζει ότι κανονικά η κατανομή των τμημάτων γίνεται από τον Μάιο της προηγούμενης χρονιάς και επανελέγχεται τον Σεπτέμβριο. «Οι συγχωνεύσεις τμημάτων στα μέσα και  τέλη Οκτωβρίου, εν μέσω της σχολικής χρονιάς, είναι παράνομες. Το να επεμβαίνεις στην παιδαγωγική σχέση που έχει αναπτυχθεί, να διαλύεις τις ειδικότητες, να μετακινείς τους εκπαιδευτικούς, να διώχνεις τα παιδιά από τα ολοήμερα, είναι όνειδος. Τα περισσότερα ολοήμερα είναι κλειστά. Οι γονείς διαμαρτύρονται, γιατί χάνουν τις δουλειές τους ή δεν μπορούν να βρουν δουλειά. Το να πας το παιδί σου σχολείο στις 8.00 και να το πάρεις 13.15 είναι πολύ δύσκολο για κάποιον που εργάζεται», καταλήγει η εκπαιδευτικός.