spot_img
9.2 C
Rafina
Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου, 2026
spot_img
Αρχική Blog Σελίδα 260

Ντράπηκε και η… ντροπή με τον Σνάιντερ

0

Ότι λόγια και να χρησιμοποιήσει κάποιος για να περιγράψει την διαιτησία του Ουρς Σνάιντερ στην αναμέτρηση του Ολυμπιακού με την Μπαρτσελόνα, μάλλον αδυνατούν να περιγράψουν τα αδιανόητα λάθη του Ελβετού ρέφερι.

Δύο αποφάσεις του διαιτητή, η μία χειρότερη από την άλλη, άλλαξαν το σκηνικό του παιχνιδιού αδικώντας κατάφορα την προσπάθεια της ελληνικής ομάδας απέναντι στην Μπάρτσα.

Την στιγμή που ο Ολυμπιακός μπήκε ξανά στο ματς μειώνοντας στο σκορ (2-1), δείχνοντας αποφασισμένος να διεκδικήσει καλό αποτέλεσμα, ήρθε το πρώτο «χτύπημα» του Ελβετού.

Μια αποβολή που μάλλον δεν θα τολμούσε να δώσει ούτε ο προπονητής της Μπαρτσελόνα, Χανς Φλικ και το λέμε δίχως ίχνος υπερβολής.

Ο Γερμανός προπονητής θα είχε την ευθιξία να μην δείξει δεύτερη κίτρινη στον Έσε, σε μια φάση μάλιστα που είναι προφανές πως φάουλ κάνει ο παίκτης της Μπαρτσελόνα.

Τώρα τι είδε ο Σνάιντερ κι έσπευσε ν’ αποβάλει τον Αργεντίνο μέσο του Ολυμπιακού, είναι πραγματικά ν’ απορείς. Και μάλιστα δεν είναι τυχαίο που ακόμα και οι Ισπανοί ανέφεραν πως ο Ελβετός διαιτητής έκανε λάθος αφήνοντας τους πειραιώτες με δέκα παίκτες.

Η ισπανική εφημερίδα Marca τα είπε όλα για τον διαιτητή, δικαιώνοντας 100% τους πρωταθλητές Ελλάδας.

Κι όμως η «ληστεία» στην Βαρκελώνη είχε και… συνέχεια, καθώς δεν έφτανε μόνο η λανθασμένη απόφαση αποβολής του Έσε, από τον ρέφερι της αναμέτρησης.

Λίγο μετά την αποβολή του Αργεντίνου άσου, έδωσε πέναλτι – δώρο στους Καταλανούς, σε φάση που ο Ράσφορντ έπεσε στον αγωνιστικό χώρο χωρίς να τον ανατρέπει ο Τζολάκης. Ο Γιαμάλ έκανε το 3-1 αξιοποιώντας το «δώρο» του Ελβετού ρέφερι.

Όταν υπάρχουν αυτές οι δύο αποφάσεις, που έβγαλαν τον Ολυμπιακό εκτός ματς, δεν είναι εύκολο για καμιά ομάδα ν’ αντέξει στην έδρα της Μπαρτσελόνα και η αλήθεια είναι πως οι «ερυθρόλευκοι» δεν μπορούσαν να κοντράρουν και τον διαιτητή του αγώνα.

Ο Σνάιντερ τα έκανε θάλασσα στην Βαρκελώνη και οι αποφάσεις του εξόργισαν και τον προπονητή του Ολυμπιακού, Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ, ο οποίος δεν μπορούσε να πιστέψει αυτά που έβλεπε από τον Ελβετό.

Και κάτι ακόμα, στην φάση του πέναλτι υπέρ του Ολυμπιακού δεν καταλόγισε αρχικά την παράβαση παρά το ότι είχε καλή θέση για να δει την παράβαση.

Η ουσία είναι ότι οι δύο αποφάσεις του Ελβετού που προαναφέραμε, άλλαξαν όλη την ροή του αγώνα και δικαιολογημένα οι πρωταθλητές Ελλάδας ήταν οργισμένοι με τα σφυρίγματα του Σνάιντερ.

Ήταν αυτή διαιτησία για παιχνίδι Champions League; Αδιανόητα πράγματα στο Μονζουίκ.

Στον άγνωστο στρατιώτη σε λίγο θα επιτρέπονται μόνο τα περιστέρια και αν με 13 ώρες δουλειά προλαβαίνει ο λαός να αντιδρά θα αναλαμβάνει η φρουρά

0

Αγαπημένα μου golden boys, αδικημένοι μου μικροαστοί, φτωχοί μου προλετάριοι, κάποια στιγμή ήτο αναμενόμενο να συμβεί κι αυτό. Να δημιουργηθεί δηλαδή ξανά το δίπολο Μητσοτάκης ή Τσίπρας ως ο πιο κατάλληλος για πρωθυπουργός. Το έθεσε χθες βράδυ η πρώτη δημοσκόπηση, αυτή της Marc που έπαιξε στο δελτίο ειδήσεων του Antenna και δείχνει μια τάση που εκτιμώ ότι δεν θ’ αρέσει ιδιαίτερα στο Μαξίμου. Βλέπετε, η διαφορά μεταξύ των δύο είναι κάτω απ’ τις δέκα μονάδες! Προηγείται εννοείται ο νυν πρωθυπουργός, ωστόσο απ’ την πλευρά του ο Αλέξης Τσίπρας δείχνει να επανακάμπτει δυναμικά. Να σημειωθεί εδώ ότι όλα αυτά συμβαίνουν τη στιγμή που ο πρώην πρωθυπουργός δεν έχει ανακοινώσει καν αν θα ηγηθεί κάποιου νέου φορέα.

Η φήμη
Κάπως έτσι μου λύθηκε και η απορία για μια φήμη που άκουσα στα σαλόνια του Κολωνακίου, ότι και καλά ο πρωθυπουργός Κυριάκος ήταν πολύ χολοσκασμένος με την ιδιοκτησία του Αntenna. Πιθανολογώ ότι έχει να κάνει με αυτή τη δημοσκόπηση που δείχνει ότι οι μέρες της παντοδυναμίας του πρωθυπουργού Κυριάκου είναι μάλλον παρελθόν. Δεν θέλω να πιστέψω και δεν το κάνω πως το Μαξίμου ζήτησε να μην παίξει η δημοσκόπηση. Πώς θα μπορούσε άλλωστε να συμβεί κάτι τέτοιο. Είναι γνωστό ότι η ελευθερία του Τύπου θριαμβεύει στη χώρα.

Υπουργείο Αμυνας και … Καθαριότητας
Hταν δίκαιο έγινε πράξη! Το μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη περνάει στην ευθύνη του υπουργού Αμυνας κ. Νίκου Δένδια. Για να μάθει να κάνει δηλώσεις εκτός γραμμής του Μεγάρου Μαξίμου! Κι αν συνεχίσει θα … πάρει κι άλλα. Το βλέπω να χρεώνεται με την πλατεία του Δήμου Αθηναίων, με το Πεδίον του Αρεως, ακόμη και με την επιμέλεια της … πλατείας Βάθης! Κι αν το χοντρύνει το θέμα, τον βλέπω να παίρνει επ΄ ώμου μέχρι και τον … ΧΥΤΑ της Φυλής! Διότι ο άλλος δεν παίζει, έχει «πάρει ανάποδες» – είναι ικανός το υπουργείο του κ. Δένδια να το κάνει υπερυπουργείο Αμυνας και … Καθαριότητας!

Ο κ. Ακης Σκέρτσος
Τώρα βέβαια το γεγονός ότι το Μέγαρο Μαξίμου κατέθεσε μία τροπολογία – την οποία δημοσιοποίησε εν απουσία του κ. Δένδια από την Ελλάδα – χωρίς να ενημερωθεί ο υπουργός Αμυνας, είναι μία λεπτομέρεια. Η ουσία είναι πως – μία ακόμη ιδέα του think tank υπουργού κ. Ακη Σκέρτσου, λένε… – έτσι θα μιλούσε με το συντηρητικό κοινό. Του το είπαν – όχι οι χαρτορίχτρες… – τα focus group. Και βιάζονταν οι τενόροι να το διαλαλήσουν, χωρίς το στοιχειώδες ενδοκυβερνητικό savoir vivre, να ενημερωθεί ο … αρμόδιος!

Αυταρχισμός
Είναι όμως αξίωμα. Κι έχει επιβεβαιωθεί πολλές φορές στην ιστορία. Οταν ένα καθεστώς βρίσκεται σε αποδρομή, το τελευταίο του καταφύγιο είναι ο αυταρχισμός και η καταστολή. Ας το έχουν υπόψη τους εκεί στην Ηρώδου του Αττικού….

Ο δραστήριος κ. Γρηγόρης Δημητριάδης
Θα θυμάστε ότι προ μηνών έγιναν ορισμένες προσπάθειες να επανέλθει στο πολιτικό προσκήνιο ο κ. Γρηγόρης Δημητριάδης. Στην αρχή η επιστροφή ήταν γενική. Μετά περιορίστηκε η φιλοδοξία στην κομματική σκηνή. Ομως οι αντιδράσεις από ποικίλες πλευρές ήταν πολλές και … θυμώδεις! Και το σενάριο κάηκε όταν από τη συνέντευξη της ΔΕΘ ο πρωθυπουργός κ. Κυριάκος Μητσοτάκης το απέκλεισε ρητά και κατηγορηματικά. Εντάξει μέχρι εδώ; Εντάξει!

«Παραγονταραίος»
Ομως ο ανεψιός δεν το έβαλε κάτω. Συνεχίζει να διαθέτει επιρροή και στην κυβέρνηση και στο κόμμα. Στη κυβέρνηση έχει την «φράξια» των κ.κ. Παύλου Μαρινάκη και Κυριάκο Πιερρακάκη – σ΄ αυτήν πρόσθεσε και τον κ. Αδωνι Γεωργιάδη. Και πλέον υπάρχει μία «τριπλέτα» την οποία και την μανατζάρει. Ενόψει της … διαδοχής του θείου του και ενόψει του συνεδρίου της Νέας Δημοκρατίας που θα γίνει τον Απρίλιο. Κινείται δραστήρια και … φιλότιμα ο κ. Δημητριάδης. Θέλει να διαμορφώσει συσχετισμό ελέγχου της Πολιτικής Επιτροπής του κόμματος. Γενικότερα, εφόσον δεν του επιτρέπεται να είναι στο προσκήνιο, έχει επιλέξει για τον εαυτό του τον ρόλο του παράγοντα – «παραγονταραίο» τον λένε οι άσπονδοι φίλοι του….

Δεν ασχολούνται
Ομως με την εκλογή του προέδρου του κόμματος από τη βάση, ο κομματικός μηχανισμός έχει χάσει το ειδικό βάρος που είχε παλιότερα – και φυσικά δεν ενδιαφέρει την κοινωνία. Εναν περιορισμένο ρόλο παίζουν οι οργανώσεις στη στήριξη βουλευτών ή υποψηφίων βουλευτών. Μέχρις εκεί. Η πλάκα είναι πως με τα εσωκομματικά της Νέας Δημοκρατίας – την διαμόρφωση ευνοϊκών συσχετισμών – δεν ασχολούνται ούτε ο κ. Δένδιας, ούτε ο κ. Χατζηδάκης. Μόνο η «φράξια Δημητριάδη» – ή αν θέλετε η «συνιστώσα του ανεψιού»….

Το δράμα του ΟΠΕΚΕΠΕ σε πράξεις τρεις
Κι ενώ του κ. Δένδια του ανατέθηκε το βαρύ καθήκον να επιμεληθεί το … μνημείο του Αγνωστου Στρατιώτη – μαζί με άλλα … επουσιώδη, εξοπλισμοί κλπ – ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Χατζηδάκης έχει αναλάβει τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Γι΄ αυτό αύριο πηγαίνει στις Βρυξέλλες για συζητήσεις. Μια χαραμάδα αισιοδοξία είναι το γεγονός ότι στις 24 Οκτωβρίου πρόκειται να δοθεί ακόμη μία παρτίδα επιδοτήσεων – αλλά κι αυτή είναι μικρή. Το θέμα είναι, όπως μου είπαν χαρακτηριστικά πως «ο ΟΠΕΚΕΠΕ βρίσκεται σε αυστηρό μνημόνιο»! Και το ερώτημα είναι πότε θα δοθούν οι προκαταβολές της βασικής επιδότησης – 600 εκατ. ευρώ παρακαλώ! Το ίδιο ερώτημα ταλαιπωρεί και τους βουλευτές των αγροτικών περιοχών. Συμπάσχω….

Συνεργασία; Φτου κακά
Ενόψει του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ – που κανείς δεν γνωρίζει πότε θα γίνει, εικάζουν διάφοροι περί τον Φεβρουάριο… – ο Δήμαρχος Αθηναίων κ. Χάρης Δούκας πήρε ήδη θέση. Καμία σχέση με τη Νέα Δημοκρατία, συνεργασία με τον υπό ίδρυση κόμμα του κ. Αλέξη Τσίπρα! Και μετά θέλει να βάλει τον κ. Χρήστο Πρωτόπαπα στην ΚΟΕΣ – ούτε απ΄ έξω δεν θα του επιτρέψει να περνάει ο κ. Νίκος Ανδρουλάκης! Ακου συνεργασία….

Η κεντροαριστερή «ψυχή»
Οπως αντιλαμβάνεστε ο κ. Δούκας επιχειρεί να να ξαναπάρει το προβάδισμα από τον κ. Παύλο Γερουλάνο – το έχασε για ένα διάστημα… – και να εκφράσει την κεντροαριστερή «ψυχή» του ΠΑΣΟΚ/ΚΙΝΑΛ. Η κεντροδεξιά ανήκει αυτοδικαίως στην κυρία Αννα Διαμαντοπούλου. Και τοποθετείται φυσικά ενόψει των εξελίξεων στην κεντροαριστερά – με ότι μπορεί να σημαίνει αυτό στο μέλλον….

Το κωμειδύλλιο του ΣΥΡΙΖΑ
Τελικά ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ κ. Σωκράτης Φάμελλος θα το αποτολμήσει – είναι θαρραλέος άνθρωπος…. Την Πέμπτη θα καλέσει σε συνεδρίαση την Πολιτική Γραμματεία του κόμματος – η οποία παρεμπιπτόντως δεν έχει συγκληθεί από τότε που ο πρώην πρωθυπουργός κ. Τσίπρας παραιτήθηκε από βουλευτής! Οπως καταλαβαίνετε η ατζέντα θα είναι μεγάλη και ο προβληματισμός των μελών … πλούσιος! Ισως δεν είναι τυχαίο ότι δύο εκ των μελών του – ο κ. Κώστας Ζαχαριάδης και ο γραμματέας του κόμματος ο κ. Στέργιος Καλπάκης – έσπευσαν προκαταβολικά να δηλώσουν φίλα προσκείμενοι στο εγχείρημα, οψέποτε συμβεί, του κ. Τσίπρα. Η συνέχεια επί της οθόνης….

in.gr

Μπαρτσελόνα – Ολυμπιακός 6-1: Ληστεία του Σνάιντερ στο 2-1 και μετά ολική επικράτηση των Μπλαουγκράνα (vids)

0

Απίστευτα πράγματα στο «Μονζουίκ», με τον Ελβετό διαιτητή, Ούρς Σνάιντερ, με αδιανόητες αποφάσεις στο δεύτερο ημίχρονο να ορίζει τη μοίρα του παιχνιδιού. Ο Ολυμπιακός με γκολ πέναλτι του Αγιούμπ Ελ Κααμπί στο 54’ μείωσε σε 2-1 και έδειχνε ικανός να κοιτάξει στα μάτια την πανίσχυρη Μπαρτσελόνα, αλλά ο Ελβετός ρέφερι στο 57’ με το «έτσι θέλω» απέβαλε τον Έσε και άφησε με δέκα παίκτες τους Πειραιώτες.

Σαν να μην έφτανε η αποβολή, ο Ούρς Σνάιντερ στο 67’ έδωσε ανύπαρκτο πέναλτι υπέρ της Μπαρτσελόνα, σε μια φάση που φαίνεται ξεκάθαρα ο Τζολάκης να έχει τραβηχτεί, με τον Ράσφορντ να βουτάει μπροστά από τον τερματοφύλακα του Ολυμπιακού.

 

Ο Γιαμάλ έκανε το 3-1 και ακολούθησε ολική επικράτηση της Μπαρτσελόνα, που έφτασε στο 6-1 και πήρε τη νίκη, στο παιχνίδι της 3ης αγωνιστικής της League Phase του Champions League.

Μια τραγική διαιτησία από τον Ούρς Σνάιντερ, που όρισε την μοίρα του αγώνα, με μια ανύπαρκτη αποβολή και ένα μαϊμού πέναλτι, με τον Ελβετό να αφήνει τον Ολυμπιακό στο 57’ με δέκα και στο 68’ έκανε στην Μπαρτσελόνα δώρο το 3-1.

Έτσι παρατάχθηκαν

Ο Χσσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ παρέταξε τον Ολυμπιακό με τον Τζολάκη μπροστά από την εστία και τους Κοστίνια, Πιρόλα, Ρέτσο και Ορτέγκα στην τετράδα της άμυνας. Οι Έσε και Γκαρθία ήταν στα χαφ, με τους Ποντένσε, Τσικίνιο και Ζέλσον πίσω από τον Ελ Κααμπί. Ο Χάνσι Φλικ από την άλλη, ξεκίνησε την Μπαρτσελόνα με την εξής 11άδα: Σέζνι, Κουντέ, Κουμπαρσί, Γκαρσία, Μπαλντέ, Κασαδό, Πέδρι, Γιαμάλ, Φερνάντες, Λόπες και Ράσφορντ.

Ευκαιρίες με Ποντένσε και Γκαρθία, δύο γκολ ο Λόπες

Ο Ολυμπιακός μπήκε δυνατά στο παιχνίδι και δευτερόλεπτα μετά την έναρξη της αναμέτρησης έφτασε μια… ανάσα από το γκολ, με τον Ντάνιελ Ποντένσε. Ο Πορτογάλος μεσοεπιθετικός των Πειραιωτών απέφυγε τον αντίπαλό του και σούταρε δυνατά έξω από τη μεγάλη περιοχή, αλλά ο Σέζνι έπεσε στη γωνία του απέκρουσε σε κόρνερ.

Στο 5ο λεπτό η Μπαρτσελόνα απείλησε με τον Ράσφορντ. Ο Μπαλντέ μπήκε στην περιοχή του Ολυμπιακού από αριστερά, έκανε το γύρισμα στον συμπαίκτη του, αυτός προσπάθησε να σουτάρει, αλλά βρήκε την μπάλα με το γόνατο και την έστειλε άουτ.

Δύο λεπτά αργότερα (7’) οι Μπλαουγκράνα άνοιξαν το σκορ με τον Φερμίν Λόπες. Οι γηπεδούχοι βγήκαν ταχύτατα στην κόντρα, ο Φερμίν Λόπες άνοιξε δεξιά στον Γιαμάλ, ο Τζολάκης έπεσε και με αυτοθυσία έκοψε τον σούπερ σταρ της Μπαρτσελόνα, αλλά η μπάλα έφτασε και πάλι στον Φερμίν Λόπες, ο οποίος με σουτ από κοντά έκανε το 1-0.

Στο 11’ ο Ράσφορντ εκτέλεσε απευθείας το φάουλ που είχαν κερδίσει οι γηπεδούχοι από αριστερά, η μπάλα πέρασε ανάμεσα από το τείχος, αλλά κατέληξε στην εξωτερική πλευρά των διχτύων του Τζολάκη.

Στο 20’ ο Ολυμπιακός έφτασε κοντά στην ισοφάριση, με τον Ντάνι Γκαρθία. Ο Ισπανός μέσος έκανε το φαλτσαριστό σουτ, η μπάλα κόντραρε σε αμυντικό της Μπαρτσελόνα και άλλαξε πορεία, αλλά πέρασε λίγο πάνω από το οριζόντιο δοκάρι της εστίας του Σέζνι.

Λίγο πριν τη συμπλήρωση μισής ώρας, οι Ερυθρόλευκοι είχαν μια ακόμα τελική, αυτή τη φορά με τον Πιρόλα. Ο Τσικίνιο εκτέλεσε το φάουλ που είχαν κερδίσει οι Ερυθρόλευκοι από δεξιά, ο Ιταλός τεχνικός  πήρε την κεφαλιά, αλλά έστειλε την μπάλα άουτ.

Στο 31’ ο Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ αναγκάστηκε να κάνει την πρώτη του αλλαγή στην αναμέτρηση, καθώς τραυματίστηκε ο Τσικίνιο. Ο Βάσκος προπονητής των Πειραιωτών έβγαλε τον Πορτογάλο μέσο και έριξε στο παιχνίδι τον Ντιόγκο Νασιμέντο.

Οι Πειραιώτες έχασαν ευκαιρίες με τους Γκαρθία και Πιρόλα για να φέρουν το ματς στα ίσια και στο 39’ η Μπαρτσελόνα έκανε το 2-0 και πάλι με τον Φερμίν Λόπες.

Οι γηπεδούχοι πίεσαν και έκλεψαν, μετά από λάθος πάσα του Κοστίνια, ο Φερνάντες έδωσε στον Φερμίν Λόπες, αυτός απέφυγε τον Πιρόλα και με σουτ μέσα από την περιοχή έκανε το 2-0, που ήταν και το σκορ με το οποίο ολοκληρώθηκε το πρώτο ημίχρονο.

Αλλαγές και γκολ με Ελ Κααμπί

Πριν την έναρξη του δεύτερου ημιχρόνου ο Μεντιλίμπαρ έκανε δεύτερη αλλαγή, με τον Μουζακίτη να παίρνει τη θέση του Ζέλσον Μαρτίνς. Στο 48’ η Μπαρτσελόνα απείλησε με γυριστή κεφαλιά του Φερμίν Λόπες, αλλά ο Τζολάκης έπεσε στη γωνία του και απέκρουσε σε κόρνερ.

Δύο λεπτά αργότερα ο Ολυμπιακός σκόραρε με κεφαλιά του Ελ Κααμπί, μετά από σέντρα του Ποντένσε από δεξιά, αλλά μετά την εξέταση της φάσης στο VAR το γκολ του Μαροκινού επιθετικού ακυρώθηκε και δόθηκε πέναλτι υπέρ των Πειραιωτών για χέρι του Έρικ Γκαρσία. Ο Ελ Κααμπί εκτέλεσε εύστοχα και μείωσε σε 2-1 για τους Ερυθρόλευκους.

Αδιανόητη αποβολή του Έσε

Στο 57’ ο Ελβετός διαιτητής, Σνάιντερ, απέβαλε τον Σαντιάγκο Έσε με δεύτερη κίτρινη κάρτα, για μαρκάρισμα στον Κασάδο. Μια αδιανόητη απόφαση, καθώς δεν υπήρξε ριψοκίνδυνο παίξιμο με το χέρι, ενώ είχε προηγηθεί και φάουλ υπέρ του Αργεντινού. Μάλιστα, στη συγκεκριμένη φάση δεν μπορούσε να παρέμβει ο VAR, καθώς ήταν δεύτερη κίτρινη κάρτα και όχι απευθείας κόκκινη. Η αποβολή του Έσε άλλαξε τα δεδομένα του παιχνιδιού, με τους Ερυθρόλευκους να μένουν με 10 παίκτες και τους γηπεδούχους να εκμεταλλεύονται το αριθμητικό τους πλεονέκτημα.

Στο 67’ ο διαιτητής, μετά τη χρήση του VAR, έδωσε πέναλτι υπέρ της Μπαρτσελόνα σε μαρκάρισμα του Τζολάκη πάνω στον Ράσφορντ, με την απόφαση του Ελβετού ρέφερι να προκαλεί εκνευρισμό στον Μεντιλίμπαρ και στους παίκτες του, καθώς ο τερματοφύλακας του Ολυμπιακού όπως φαίνεται από το ριπλέι έχει τραβηχτεί.

Ο Γιαμάλ εκτέλεσε εύστοχα και έκανε το 3-1. Επτά λεπτά αργότερα (74’) ο Ράσφορντ βρέθηκε μέσα στην περιοχή του Ολυμπιακού και με σουτ μετά από γύρισμα του Μπαλντέ από αριστερά έκανε το 4-1 για την ομάδα του Χάνσι Φλικ. Στο 77’ ο Φερμίν Λόπες με πλασέ από κοντά ολοκλήρωσε το χατ-τρικ για το 5-1 και στο 79’ ο Ράσφορντ με σουτ από το ύψος της μεγάλης περιοχής διαμόρφωσε το τελικό 6-1.

ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΤΟΥ ΜΑΤΣ:

Η τραγική διαιτησία του Ελβετού, μετά το 2-1 του Ολυμπιακού. Απέβαλε τον Έσε και έκανε δώρο το 3-1 με ανύπαρκτο πέναλτι.

ΑΛΛΑΞΕ ΤΟ ΜΑΤΣ:

Η αδιανόητη κόκκινη στον Έσε στο 57’. Ο Ολυμπιακός είχε μειώσει σε 2-1 και έδειχνε ικανός να διεκδικήσει τις πιθανότητές του στο «Μονζουίκ», αλλά ο Ελβετός διαιτητής με το «έτσι θέλω» άφησε τους Ερυθρόλευκους με 10 ποδοσφαιριστές και τους καταδίκασε σε ήττα.

Ο ΧΕΙΡΟΤΕΡΟΣ ΤΟΥ ΓΗΠΕΔΟΥ:

Ο διαιτητής, Ουρς Σνάιντερ. Ανύπαρκτη αποβολή και λίγο αργότερα πέναλτι μαϊμού για το 3-1 της Μπαρτσελόνα. Μια τραγική διαιτησία, με τον Ελβετό να είναι ο χειρότερος του γηπέδου με διαφιροα.

Ο ΔΙΑΙΤΗΤΗΣ:

Κατώτερος των περιστάσεων ο Σνάιντερ, έκλεψε τον Ολυμπιακό στο «Μονζουίκ». Δεν υπήρχε καμία κόκκινη κάρτα στον Έσε, αλλά ούτε και πέναλτι στη φάση του Τζολάκη με τον Ράσφορντ.

VAR-ΟΛΟΓΩΝΤΑΣ:

Ο VARίστας, Σαν, επενέβη στη φάση του γκολ του Ολυμπιακού και ζήτησε από τον διαιτητή να τη δει το ριπλέι στο on field review για πέναλτι, πριν το τέρμα του Ελ Κααμπί. Επενέβη και στη φάση του πέναλτι του Ράσφορντ, σε μια λανθασμένη απόφαση καθώς ο Τζολάκης φαίνεται ξεκάθαρα ότι έχει τραβηχτεί και δεν υπάρχει καμία παράβαση.

ΣΥΝΘΕΣΕΙΣ:

ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ: Σέζνι, Μπαλντέ (75′ Μαρτίν), Γκαρθία, Κουμπαρσί, Κουντέ (75′ Αραούχο), Κασαδό, Πέδρι (80′ Μπερνάλ), Φερνάντες (59′ Ντε Γιονγκ), Γιαμάλ (75′ Μπάρτζι), Φερμίν, Ράσφορντ.

ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ: Τζολάκης, Ορτέγκα (53′ Μπρούνο), Πιρόλα, Ρέτσος, Κοστίνια, Γκαρθία, Έσε, Τσικίνιο (λ.τρ. 31′ Νασιμέντο), Ποντένσε (78′ Ταρέμι), Μαρτίνς (46′ Μουζακίτης), Ελ Κααμπί (78′ Γιάρεμτσουκ).

ΣΚΟΡΕΡ:

Λόπες (7’, 39’, 76’), Γιαμάλ (68’), Ράσφορντ (74’, 79’) – Ελ Κααμπί (54’).

ΕΠΟΜΕΝΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΤΩΝ ΑΝΤΙΠΑΛΩΝ:

Ολυμπιακός – Αϊντχόφεν (4/11, 22:00)
Κλαμπ Μπριζ – Μπαρτσελόνα (5/11, 22:00)

Πανικός στα ταμεία: Οι σταρ του Χόλιγουντ δεν πουλάνε πια – «Αν ούτε ο Λίο, τότε ποιος;»

0

Οι σταρ δεν έχουν πλέον τη δύναμη που είχαν και ο μεγάλος αντίπαλος τους είναι αυτός που η βιομηχανία του θεάματος ενσωμάτωσε στις συνήθειες μας: το streaming.

Αυτό μαρτυρά η απόδοση τους στο box office όπου η μία εμπορική αποτυχία διαδέχεται την άλλη ακόμη και αν έχει πρωταγωνιστές που μέχρι πρόσφατα έφερναν εισιτήρια και έσοδα σε ταμεία.

Το πρόσφατο διάστημα, το κοινό απέρριψε μαζικά νέες ταινίες στις οποίες πρωταγωνιστούσαν ονόματα που θα μπορούσαν να σηκώσουν στους ώμους τους μια ολόκληρη τελετή Όσκαρ. Μάργκοτ Ρόμπι, Ντουέιν Τζόνσον, Τζούλια Ρόμπερτς, Κιάνου Ριβς, Έμιλι Μπλαντ, Κόλιν Φάρελ, Τζένιφερ Λόπεζ, Ντάνιελ Ντέι-Λιούις.

Αυτός ο αστραφτερός θίασος δεν κατάφερε να δικαιώσει ούτε ένα από τα ακριβά, πολύτιμα συμβόλαια που υπογράφουν με τα κραταιά στούντιο σημειώνει ο The Guardian.

Εξαίρεση (ίσως) στον κανόνα αποτελεί ο Λεονάρντο Ντι Κάπριο, με την ταινία του One Battle After Another να οδεύει προς ένα σεβαστό παγκόσμιο σύνολο $200 εκατομμυρίων -αν και η απόδοση της πολυσυζητημένης ταινίας αμφισβητείται ως επιτυχία από το BBC που εξετάζει το φιάσκο της πιο αγαπημένης ταινίας των κριτικών φέτος σε άλλο άρθρο.

Ωστόσο, για να φέρει αυτά τα εισιτήρια έπρέπε να συμμετέχουν τρεις από τους μεγαλύτερους σταρ του κόσμου (Ντι Κάπριο, Σον Πεν και Μπενίσιο ντελ Τόρο), ένας σκηνοθέτης υποψήφιος για Όσκαρ, ένας προϋπολογισμός μεγέθους IMAX και, κυρίως, σχεδόν καθολικά διθυραμβικές κριτικές. Ακόμη και με όλα αυτά τα στοιχεία, η ταινία θεωρείται απίθανο να αποφέρει κέρδος από τις προβολές της στις αίθουσες. Γιατί;

Το όνομα δεν «πουλάει»

YouTube thumbnail

 

Στο παρελθόν, οι κινηματογραφικοί σταρ ήταν αυτοί που κουβαλούσαν ένα μίνιμουμ ενδιαφέρον για μια νέα παραγωγή, φέρνοντας buzz και προκαλώντας συζητήσεις γύρω από μια ταινία, ακόμη και αν δεν λάμβανε διθυραμβικές κριτικές ή δεν έφερνε κάτι πρωτοποριακό στις σκοτεινές αίθουσες.

Δεν περιμένε κανείς από τους σταρ και A-Listers που έχουν μονοπωλήσει τη βιομηχανία του θεάματος κάποια «υπεράνθρωπη ερμηνεία», ή «υπέρμετρη αφοσίωση» -μια ταινία που έπαιζε ο Τομ Κρουζ ή ο Γουίλ Σμιθ έφερνε έσοδα, το ίδιο και κάποιες δραματικές ή κωμικές παραγωγές που άγγιζαν με ευκολία τα $50 εκατομμύρια στις ΗΠΑ, με τους σταρ να αποτελούν το κρίσιμο πλεονέκτημα.

Σήμερα, η κατάσταση έχει αντιστραφεί. Ταινίες όπως τα A Big Bold Beautiful Journey, The Smashing Machine, Roofman, After the Hunt, Good Fortune, Kiss of the Spider Woman και Anemone —όλες με πρωταγωνιστές σταρ πρώτης γραμμής— είναι εμπορικές αποτυχίες ενώ μερικές από αυτές έλαβαν μέτριες κριτικές. Το βασικό συμπέρασμα είναι σαφές: οι σταρ δεν έχουν τη δύναμη που είχαν.

 

Ανατριχιαστικό ερώτημα

Το πολιτικό θρίλερ One Battle After Another του Πολ Τόμας Άντερσον, με πρωταγωνιστή τον Λεονάρντο Ντι Κάπριο  ανακηρύχθηκε από τους κριτικούς ως «αριστούργημα» και «άγρια διασκεδαστικό». Με ένα καστ που περιλάμβανε και τους Σον Πεν και Μπενίσιο ντελ Τόρο, η ταινία φαινόταν να έχει όλα τα εχέγγυα για μια εισπρακτική επιτυχία.

Οι κριτικοί συμφώνησαν σχεδόν ομόφωνα ότι η ταινία είναι ένα «γεμάτο δράση και ψυχή επίκαιρο υπερθέαμα που μοιάζει με rollercoaster» και όμως, παρά το σεβαστό ποσό των $162,5 εκατομμυρίων στο παγκόσμιο box office, η ταινία θα είναι μια αποτυχία καθώς δεν θα καταφέρει να καλύψει το κόστος της από τις αίθουσες.

YouTube thumbnail

Με έναν αστρονομικό προϋπολογισμό παραγωγής που άγγιζε τα $130 εκατομμύρια, το συνολικό κόστος έφτασε τα $300 εκατομμύρια, με αποτέλεσμα η ταινία να οδεύει να χάσει $100 εκατομμύρια. Τα νούμερα γέννησαν το αναπόφευκτο ερώτημα: «Αν οι θεατές δεν εμφανίζονται για ένα rollercoaster με τον Λίο, για τι θα εμφανιστούν;»

Το μοτίβο επαναλμβάνεται σε κάθε νέα κυκλοφορία με τους αναλυτές να συμφωνούν ότι στη μεταπανδημική εποχή, μόνο τα IP-based blockbusters (δλδ τα καθιερωμένα, μεγάλα franchise) και οι ταινίες τρόμου μπορούν να δελεάσουν το κοινό στα multiplex.

Το κοινό σωπαίνει

Είναι αξιοσημείωτο ότι το 2025 υπήρξαν και ορισμένες επιτυχίες της Warner Bros που δεν ήταν προσχεδιασμένα σίκουελ ή ριμέικ, όπως τα Sinners, Weapons, F1 και, σε μικρότερο βαθμό, το One Battle After Another.

Αυτό, σε συνδυασμό με την ολοένα και πιο ευάλωτη αυτοκρατορία της Disney, έδωσε την εσφαλμένη εντύπωση στα studios ότι το κοινό ίσως ήταν πρόθυμο να δώσει τα χρήματα του για να δει περισσότερες πρωτότυπες ταινίες -αρκεί να υπήρχε ένας σταρ ως δέλεαρ.

Η υπόθεση αυτή αποδείχθηκε παντελώς λανθασμένη. Οι νέες ταινίες του φθινοπώρου που συμμετέχουν σταρ έχουν αποτύχει παταγωγδώς. Ούτε μία δεν κατάφερε να συνδεθεί με το κοινό με ουσιαστικό, ή έστω δευτερεύοντα, τρόπο σημειώνει ο Jesse Hassenger.

Ούτε μία νέα κυκλοφορία δεν έχει πλησιάσει τις μετριοπαθείς, αλλά επιτυχημένες εισπρακτικά πορείες παλαιότερων φθινοπώρων, όπως τα Ticket to Paradise (Τζούλια Ρόμπερτς, Τζορτζ Κλούνεϊ), Hustlers (Τζένιφερ Λόπεζ) ή Night School (Κέβιν Χαρτ, Τίφανι Χάντις).

Η νέα εξίσωση της επιτυχίας

Σήμερα, φαίνεται ότι όλα πρέπει να πάνε σωστά —διθυραμβικές κριτικές, εξαιρετικά τρέιλερ, διαδικτυακός ντόρος (αυτό το hype που όλοι θέλουν με μανία), χαμηλός ανταγωνισμός— για να προσελκυθεί έστω ένα κάποιο, μάλλον μέτριο σε μέγεθος, κοινό θεατών στις αίθουσες.

Ορισμένοι το ερμηνεύουν ως σημάδι ότι το κοινό είναι πλέον πολύ έξυπνο για να δαπανήσει χρήματα μόνο και μόνο για να δει έναν σταρ στην οθόνη όμως ίσως είναι κάπως βιαστικό να μιλήσουμε για τον θάνατο της κουλτούρας της διασημότητας.

Δεν έχει πεθάνει, απλά έχει μετατοπιστεί. Τα παιδιά λαχταρούν καριέρες ως Influencers ή YouTubers αντί για αστέρες του κινηματογράφου, ενώ πολλοί podcasters συγκεντρώνουν μεγαλύτερο ενδιαφέρον ως προϊόντα/περσόνες προς κατανάλωση λόγω της προσωπικότητας τους από μια Μάργκοτ Ρόμπι που σε καλεί να ξοδέψεις χρήμα και χρόνο για να χαζεύεις το αστραφτερό της χαμόγελο στην οθόνη.

Στην καλύτερη περίπτωση, οι κινηματογραφικοί σταρ μπορούν να καθοδηγήσουν τους θεατές σε ιστορίες που διαφορετικά δεν θα τους ενδιέφεραν —κάτι που ο Ντι Κάπριο κάνει εδώ και δεκαετίες. Βέβαια αν οι σταρ δεν είχαν πλέον καμία εμπορική αξία, οι πλατφόρμες streaming δεν θα συνέχιζαν να τους πληρώνουν αδρά για να εμφανίζονται σε μίνι-σειρές.

YouTube thumbnail

Stream όπως scream!

Ο γρίφος δεν έχει μια απάντηση αλλά υπάρχει μια ερμηνεία του φαινομένου που υποστηρίζεται από πολλούς αναλυτές της βιομηχανίας.

Οι ταινίες αυτές δεν απορρίπτονται υπέρ κάποιου άλλου πράγματος, αλλά μάλλον υπέρ της παραμονής στο σπίτι και της αναμονής για τη διάθεση σε κάποια streaming πλατφόρμα.

Οι δυνητικοί θεατές θέλουν να φαντάζονται τους εαυτούς τους ως «έξυπνους» καταναλωτές, ως θεατές με κριτήριο που δεν ορίζεται από τις μάρκετινγκ καμπάνιες και τα φανταχτερά ονόματα.

Πλέον απαιτείται μια πλημμυρίδα από καλά διανεμημένο σε κάθε πλατφόρμα hype για να βγούν οι άνθρωποι από τη βολή του σπιτιού τους και να πάνε στις αίθουσες.

Τα στελέχη του Χόλιγουντ είναι αντιμέτωπα με μια νέα πραγματικότητα. Η (συχνά παράλογη και ανόητη) αφοσίωση στον σταρ έχει αντικατασταθεί από την εξάρτηση στον αλγόριθμο του streaming. Αυτόν που καταπίνει την κινηματογραφική εμπειρία σε αίθουσες γεμάτες σκοτάδι και ανάσες με ευκολία ενός κουμπιού που αναγράφει skip.

Τεχνητή Νοημοσύνη: Φόβος και τρόμος στην εποχή της A.I.

0

Η τεχνητή νοημοσύνη υπόσχεται να αλλάξει τον κόσμο, αλλά προς ποια κατεύθυνση; Αν και η συζήτηση γύρω από τις δυνατότητες της τεχνολογίας παραμένει έντονη, ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο δηλώνουν πως αισθάνονται περισσότερο ανήσυχοι παρά ενθουσιασμένοι για την αυξανόμενη επιρροή της ΤΝ στην καθημερινή ζωή.

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα μιας νέας έρευνας του Pew Research Center, που πραγματοποιήθηκε την άνοιξη του 2025 σε 25 χώρες. Το αποτέλεσμα είναι σαφές: η ανησυχία έχει ξεπεράσει τον αρχικό ενθουσιασμό. Στις ΗΠΑ, την Ιταλία, την Αυστραλία και τη Βραζιλία, οι πολίτες εμφανίζονται οι πιο επιφυλακτικοί, ενώ σε καμία από τις 25 χώρες το ποσοστό των ενηλίκων που δήλωσαν «πιο ενθουσιασμένοι παρά ανήσυχοι» δεν ξεπέρασε το 30%.

Η τεχνητή νοημοσύνη θεωρείται απειλή για τη δημιουργικότητα
Περισσότεροι από τους μισούς Αμερικανούς που συμμετείχαν στην έρευνα δήλωσαν πως η τεχνητή νοημοσύνη απειλεί την ικανότητά μας να σκεφτόμαστε δημιουργικά, ενώ σχεδόν οι μισοί πιστεύουν ότι μπορεί να βλάψει την ικανότητά μας να συνδεόμαστε ουσιαστικά με άλλους ανθρώπους. Πίσω από αυτή την ανησυχία κρύβεται ένας υπαρξιακός φόβος: αν η τεχνολογία αρχίσει να παράγει ιδέες, τέχνη, μουσική και λόγο καλύτερα από εμάς, ποιος είναι ο ρόλος του ανθρώπου;

Σύμφωνα με ειδικούς της γνωσιακής ψυχολογίας, οι ανησυχίες αυτές δεν είναι αβάσιμες. Η αυξανόμενη χρήση εργαλείων ΤΝ στην εργασία, στην εκπαίδευση και στα μέσα ενημέρωσης έχει ήδη αρχίσει να μετατοπίζει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε και παράγουμε ιδέες. Μπορεί η ΤΝ να μάς λύνει τα χέρια, αλλά ταυτόχρονα μας κάνει λιγότερο πρόθυμους να κοπιάσουμε πνευματικά.

Πληροφόρηση και εισόδημα: δύο παράγοντες που μετρούν
Η έρευνα του Pew αποκάλυψε και κάτι ακόμη: η στάση απέναντι στην τεχνητή νοημοσύνη διαφέρει σημαντικά ανάλογα με το μορφωτικό και οικονομικό επίπεδο.
Περίπου οι μισοί ενήλικες σε πλουσιότερες χώρες, όπως η Ιαπωνία, η Γερμανία και η Γαλλία, δήλωσαν ότι γνωρίζουν αρκετά για την τεχνολογία αυτή, ενώ τα ποσοστά είναι πολύ χαμηλότερα σε αναπτυσσόμενες χώρες, όπως η Ινδία (14%) και η Κένυα (12%).

Παρατηρήθηκε επίσης ότι οι πιο μορφωμένοι και οι πιο «ψηφιακά συνδεδεμένοι» πολίτες, όσοι δηλαδή χρησιμοποιούν το διαδίκτυο σχεδόν συνεχώς, εμφανίζονται πιο θετικοί απέναντι στην ΤΝ, καθώς τη βλέπουν ως εργαλείο ενίσχυσης των δυνατοτήτων τους. Αντίθετα, οι ομάδες με περιορισμένη πρόσβαση ή γνώση της τεχνολογίας εκφράζουν συχνότερα φόβο, αίσθημα αποκλεισμού ή απώλειας ελέγχου.

Όσο περισσότερα μαθαίνουμε, τόσο λιγότερο εμπιστευόμαστε
Ενδιαφέρον έχει το γεγονός ότι η εμπιστοσύνη στην ΤΝ φαίνεται να μειώνεται όσο αυξάνεται η κατανόηση γύρω από τη λειτουργία της. Προηγούμενες μελέτες του ίδιου οργανισμού έδειξαν ότι όσο οι άνθρωποι γνωρίζουν περισσότερα για τους αλγόριθμους και τις δυνατότητες της τεχνητής νοημοσύνης, τόσο περισσότερο ανησυχούν για τη διαφάνεια, τα λάθη και τις πιθανές προκαταλήψεις των συστημάτων αυτών.

Πρόσφατη έκθεση επιβεβαιώνει αυτή την τάση: οι επιστήμονες και ερευνητές δηλώνουν λιγότερο πρόθυμοι να εμπιστευτούν την ΤΝ σε κρίσιμους τομείς όπως η ιατρική διάγνωση, η εκπαίδευση ή η λήψη πολιτικών αποφάσεων, σε σχέση με το 2024, τότε που η τεχνολογία θεωρούνταν πιο «ουδέτερη» και ελεγχόμενη.

Εκδρομέας του ’60

0

Ο Διονύσης Σαββόπουλος πέρασε στην Ιστορία. Από το πρώτο νήμα της νεανικής ανταρσίας του με την κάθοδό του με το περίφημο φορτηγό από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα και βέβαια με τον ομώνυμο δίσκο που του έκανε ο θρυλικός Αλέκος Πατσιφάς στη Λύρα των Καρύδη- Πατσιφά όλη η ζωή του σημαντικού τραγουδοποιού που έφυγε την Τρίτη το βράδυ είχε μπόλικη δημιουργία, ένα ποιητικό έργο με εύρος και βάθη, Πολιτική, Ιδέες και στάσεις για τα κοινωνικά θέματα.

Θύμωνε πολλές φορές το δικό του ακροατήριο. Αγαπούσε και ξε-αγαπούσε το κοινό του τον ίδιο. Όπως τότε με το Κούρεμα που δεν έβρισκε δουλειά – βρήκε μέσω του Γιάννη Πάριου κάτι που πάντα το έλεγε και το χρώσταγε στον Έλληνα τραγουδιστή. Τα λεγε πάντα αυτά. Μαλάκωνε και σκλήραινε. Σαν τον ήχο του. Που αρχικά και κάπως αμήχανα η μουσική κριτική τον κατέταξε με το Φορτηγό και για μερικά χρόνια ακόμα στο περίφημο Νέο Κύμα, αλλά και που ο προσεκτικός ακροατής της εποχής διέκρινε ήδη από εκείνη την πρώτη φάση της δημιουργίας του τα σπέρματα μιας συνολικότερης νέας θέσης και αμφισβήτησης πάνω στα κοινωνικά και πολιτικά ζητήματα.

Όχι μόνο της δεκαετίας του 60 αλλά και των εποχών που θα έρχονταν. Ο Διονύσης Σαββόπουλος υπήρξε ένας θαυματοποιός της μουσικής και του στίχου και με μεγάλη ευκολία και ταλέντο από τη Ρουλότα που τον πρωτογνώρισε ή τον πρωτοαγάπησε ένα δικό του κοινό μεταπήδησε στο Κύτταρο με τους περίφημους συγκερασμούς ενός ηλεκτρικού ήχου, αλλά και τοπικών δημοτικών ιδιωμάτων.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος υπήρξε για χρόνια πολύ δημιουργικά τοπικός και ταυτόχρονα οικουμενικός. Στο Μπάλλο θα διακρίνει κανείς τον πρωτοπόρο ήχο αν και πάλι ήδη από τότε ο Διονύσης οργάνωνε το επόμενο βήμα του. Τη μοναχική θα έλεγε κάποιος δική του τραγουδοποιία. Αυτή που γνώρισαν και αγάπησαν γενιές και γενιές με τα τραπεζάκια έξω, με τη ρεζέρβα, με τα δέκα χρόνια κομμάτια. Μέχρι και το Κούρεμα, που το προοδευτικό κοινό του γύρισε την πλάτη, ο Διονύσης τα έβαλε όχι μόνο με την Αριστερά, αλλά με το ΠΑΣΟΚ, τον Ανδρέα, το λαϊκισμό.

Για τη δική μου γενιά ήταν καθοριστική η μουσική εκπομπή του Ζήτω το ελληνικό τραγούδι που τώρα καταλαβαίνουμε όχι μόνον πόσο φρέσκια και νέα ήταν ακόμα και για την ίδια την ΕΡΤ της εποχής, όχι απλώς επειδή σύστησε νέους τραγουδοποιούς και νέους ήχους όπως για παράδειγμα τον Βασίλη Καζούλη, όχι απλώς και μόνον γιατί ήταν μια μουσική αμιγώς εκπομπή που μπορούσε να παρουσιάσει την σκηνή της Θεσσαλονίκης ή να βάλει σε μία βάρκα την Καίτη Γκρέυ, τον Μπιθικώτση και την Αρβανιτάκη να τραγουδούν.

Το Ζήτω το ελληνικό τραγούδι ήταν ο ίδιος ο Διονύσης σε κείμενα Φασουλή. Με τη βοήθεια του φίλου του Γιώργου Κοντογιάννη. Και ήταν ακριβώς η δική του οπτική πάνω στην παραδοχή πως το ελληνικό τραγούδι είναι ένα συμβάν και ένα μεγάλο γεγονός μέσα στη νεότερη ελληνική και πολιτική ιστορία που δεν παρηγορεί απλώς ή δεν ψυχαγωγεί το κοινό, αλλά αποτελεί τον καλύτερο ακόλουθο όλων των τάσεων και όλων των αντινομιών του δικού μας λαού.

Από τους Αχαρνείς με νέους τραγουδοποιούς ως το Μην Πετάξεις Τίποτα. Λάτρεψε και αγάπησε το λαϊκό τραγούδι, συνεργάστηκε και με λαϊκούς, έκανε μουσική για κινηματογράφο όπως το Χάππυ Νταίη του Παντελή Βούλγαρη όπου βάζει τον Μιχάλη Μενιδιάτη να τραγουδά.

Πάνω από όλα ο Διονύσης που πέταξε τη Τρίτη το βράδυ είναι ο Διονύσης που μπορεί να πιάνει τα νήματα όλων όσων προηγήθηκαν εκείνου, όπως τους ρεμπέτες ή την Σωτηρία Μπέλλου στο Βρώμικο ψωμί. Αλλά και όσων θα ακολουθούσαν τα τελευταία χρόνια. Τσαλαβούτησε σε ρεύματα μα με μια έγνοια για το Συλλογικό. Είχε μία πίστη και μία αγάπη για τους νέους καλλιτέχνες, τους νέους τραγουδοποιούς. Από εκείνον και τον Χατζιδάκι μάθαμε το Φοίβο Δεληβοριά, αλλά και από εκείνον μπορέσαμε να να ξαναδιαβάσουμε και να ξανακούσουμε το έργο του διαμορφωμένο και ανασκευασμένο από τους κορυφαίους μουσικούς Κιουρτσόγλου και Λάντσια στον Πυρήνα.

Ο Διονύσης Σαββόπουλος συνόδευσε και συνοδεύτηκε από όλες τις γενιές της Μεταπολίτευσης. Τραγούδησε και τις σχολίασε, τις καυτηρίασε, τις ύμνησε ως μέρος εκείνων των εκδρομέων του ’60. Ένας εκδρομέας και κείνος.

Με ματαιώσεις, λάθη και αντινομίες αλλά ταυτόχρονα και τα δικά τους όνειρα. Το έργο του και ο ίδιος είναι πια ανοιχτά στον μεγάλο κινητήρα της Ιστορίας. Σε ένα νεότερο κοινό που θα τον ανακαλύψει, θα τον ξαναδιαβάσει και θα τον ξανακούσει με ακόμα πιο λίγες αγκυλώσεις.

 

Το αυτογκόλ του Κυριάκου Μητσοτάκη απέναντι στον Νίκο Δένδια και το αγεφύρωτο ρήγμα μεταξύ τους

0

Σε ένα μεγάλο αυτογκόλ εξελίχτηκε για τον Κυριάκο Μητσοτάκη η σπουδή του να σύρει τον Νίκο Δένδια στο επίκεντρο της ευθύνης για τα όσα κατασταλτικά το μέγαρο Μαξίμου προωθεί στον, ιστορικό για τις λαϊκές κινητοποιήσεις, χώρο μπροστά στη Βουλή, μέσω του ιδιώνυμου αδικήματος που θεσπίζει με την επίμαχη τροπολογία για τον Άγνωστο Στρατιώτη.

Ο υπουργός Άμυνας, μετά την πολυήμερη σιωπή του, αλλά και την επιλογή του να απουσιάσει από τη χθεσινή συζήτηση στο Κοινοβούλιο, σήκωσε το γάντι και «άδειασε» τον πρωθυπουργό, την ώρα που ο τελευταίος υποστήριζε την τροπολογία στη Βουλή και που μόλις είχε ισχυριστεί ότι αν ο κ. Δένδιας διαφωνούσε με την τροπολογία «δεν θα την συνυπέγραφε».

Και η νέα αυτή ηχηρή διαφοροποίησή του υπουργού Άμυνας από τη γραμμή του Μαξίμου, όχι μόνο επιβεβαίωσε εμφατικά τη διαφωνία του με τους πρωθυπουργικούς χειρισμούς στο θέμα της τροπολογίας για τον Άγνωστο Στρατιώτη, αλλά φανερώνει και ένα ρήγμα πρώτου μεγέθους μεταξύ του Κυρ. Μητσοτάκη και του Ν. Δένδια, το οποίο φαντάζει πλέον και αγεφύρωτο.

Κάτι που βέβαια έρχεται να προστεθεί στο βαθύ ρήγμα του πρωθυπουργού με τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή και στην οριστική ρήξη του κ. Μητσοτάκη με τον έτερο πρώην πρωθυπουργό Αντώνη Σαμαρά.

Εσωκομματικές μεθοδεύσεις
Την προσπάθεια του μεγάρου Μαξίμου να πετάξει το μπαλάκι στον Ν. Δένδια (μετά τη διαφοροποίησή του στο θέμα της απεργίας πείνας του Π. Ρούτσι) και να τον παγιδεύσει, κάνοντάς τον συμμέτοχο στην ευθύνη των πρωθυπουργικών επιδιώξεων για την απαγόρευση κάθε μορφής διαμαρτυρίας μπροστά στη Βουλή, πρώτα απ’ όλα την αντιλήφθηκαν αμέσως πολλά στελέχη της ΝΔ, τα οποία εξ’ αρχής σε κατ’ ιδίαν συζητήσεις δεν έκρυβαν τη δυσαρέσκειά τους για τις εσωκομματικές αυτές μεθοδεύσεις.

Κι έπειτα ήρθε ο Άδωνις Γεωργιάδης, ο οποίος λειτουργεί σταθερά ως «λαγός» του Μαξίμου, ουσιαστικά να ομολογήσει τις μεθοδεύσεις αυτές, με τη γνωστή προχθεσινή δήλωσή του (Action24) ότι το ερώτημα για το αν τα ονόματα των 57 θυμάτων των Τεμπών θα πρέπει να μείνουν ή να φύγουν από το σημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, θα πρέπει να απευθυνθεί «στον αρμόδιο από αύριο υπουργό», λέγοντας ότι «από αύριο ο αρμόδιος υπουργός θα είναι ο κ. Δένδιας» και καλώντας τους δημοσιογράφους, αφού ψηφιστεί η τροπολογία, να ρωτήσουν τον κ. Δένδια «τι σκοπεύει το υπουργείο Άμυνας να κάνει με το μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη. Γιατί γι’ αυτό ψηφίζουμε την τροπολογία».

Η απάντηση Δένδια
Η απάντηση, λοιπόν του Ν. Δένδια στις εσωκομματικές αυτές μεθοδεύσεις του μεγάρου Μαξίμου (αλλά και στον πρωθυπουργικό ισχυρισμό από το βήμα της Βουλής ότι αν ο υπουργός Άμυνας διαφωνούσε δεν θα συνυπέγραφε την τροπολογία) ήρθε ενόσω ο πρωθυπουργός μιλούσε στο Κοινοβούλιο, μέσω γραπτής δήλωσης που κυριολεκτικά τάραξε πολύ έντονα τα «γαλάζια» εσωκομματικά νερά.

Μίας δήλωσης, στην οποία η διαφοροποίηση Δένδια είναι σαφής, αφού πρώτον επικαλείται την τοποθέτηση του Προέδρου της Βουλής Κώστα Τασούλα, ο οποίος είχε ζητήσει ευθέως από τον πρωθυπουργό να πάει τα όσα σχεδιάζει για το θέμα του Αγνώστου Στρατιώτη όσο το δυνατόν μακρύτερα από την τρέχουσα επικαιρότητα.

Συγκεκριμένα ο υπουργός Άμυνας σημείωσε ότι «όπως ορθά ανέφερε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, ο ιδεώδης τρόπος να εξετάσουμε το πώς θέλουμε να είναι το Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη, είναι να το αποστειρώσουμε από την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα, ως διαχρονικό σύμβολο των Εθνικών Αγώνων».

Άλλη γραμμή
Δεύτερον, ο κ. Δένδιας κινήθηκε σε εντελώς άλλη γραμμή από το Μαξίμου που με την τροπολογία θέλει να εξοβελίσει την υπόθεση των Τεμπών και κάθε μορφής διαμαρτυρία για αυτήν από το χώρο μπροστά στη Βουλή.

Ειδικότερα ο υπουργός Άμυνας τόνισε ότι «μετά την τραγωδία των Τεμπών, ο χώρος μπροστά από το Μνημείο συνδέθηκε με το καθολικό αίτημα της κοινωνίας για απόδοση δικαιοσύνης». Μάλιστα θέλησε να θυμίσει και την υπόκλιση Μητσοτάκη στα ονόματα των θυμάτων των Τεμπών, επισημαίνοντας: «Άλλωστε, ο ίδιος ο πρωθυπουργός, με την παρουσία του στον χώρο, εκδήλωσε έμπρακτα τον σεβασμό του στα θύματα».

Και τρίτον, ανέφερε ότι «το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη ενώνει τους Έλληνες νυν και αεί», για να σημειώσει ότι «το υπουργείο Εθνικής Άμυνας και οι Ένοπλες Δυνάμεις δεν πρόκειται να το αντιμετωπίσουν σαν αντικείμενο άσκησης πολιτικής και διχασμού της κοινωνίας. Στην κατεύθυνση αυτή θα κινηθούμε».

Κάτι που ερμηνεύεται στο εσωτερικό της ΝΔ ως ένα σαφές μήνυμα ότι ο ίδιος εμφανίζεται ως εγγυητής ότι δεν θα κάνει τίποτα, σε σχέση με την εφαρμογή της τροπολογίας, από αυτά που φοβούνται στην αντιπολίτευση.

Υπενθυμίζεται εδώ, ότι τις αρμοδιότητες που αναθέτει η τροπολογία στο ΥΠΕΘΑ για τη συντήρηση, φροντίδα και ανάδειξη του μνημείου και του χώρου, με τη σειρά του το υπουργείο Άμυνας, όπως έχει καταστεί σαφές πρόκειται να τις αναθέσει σε ιδιωτική εταιρεία. Κάτι, το οποίο φαίνεται ότι προέκυψε μέσα από τις σχετικές διαπραγματεύσεις μεταξύ Μαξίμου και ΥΠΕΘΑ.

Δύσκολη θέση
Όσο για δύσκολη θέση στην οποία έχει περιέλθει το μέγαρο Μαξίμου, αυτή φάνηκε από την πρώτη αντίδραση κυβερνητικών πηγών, οι οποίες, χωρίς να παραδέχονται τη διαφοροποίηση Δένδια, έλεγαν ότι τα 7 συναρμόδια υπουργεία έδειξαν εμπράκτως τη στάση τους, συνυπογράφοντας τη σχετική τροπολογία. Για την οποία υποστήριζαν ότι από τη στιγμή που θα γίνει νόμος του κράτους «όσοι έχουν τη σχετική αρμοδιότητα θα κάνουν όσα προβλέπει η συγκεκριμένη διάταξη για να περιφρουρήσουν την εφαρμογή τους».

Βέβαια δεν περίμενε κανείς ότι ο Ν. Δένδιας δεν θα συνυπέγραφε την τροπολογία, αφού όσο παραμένει υπουργός της παρούσας κυβέρνησης είναι προφανές ότι αναγνωρίζει πως ο πρωθυπουργός είναι άλλος.

Ωστόσο, όπως αποδείχτηκε, αυτό δεν τον εμποδίζει από το να καταγράφει τις διαφωνίες και τις διαφοροποιήσεις του. Με την τελευταία αυτή διαφοροποίηση να τον καθιστά στα μάτια πολλών στο εσωτερικό της ΝΔ, πλέον και επισήμως, ως τον σοβαρό εσωκομματικό πόλο απέναντι στον Κυρ. Μητσοτάκη, με δεδομένη και τη διάρρηξη των σχέσεων του Μαξίμου με σημαντικό κομμάτι της παραδοσιακής βάσης της ΝΔ.

Νύφη για τρίτη φορά η Μάρω Λύτρα – Η φωτογραφία από την δεξίωση του γάμου

0

Τα σκαλιά της εκκλησίας ανέβηκε η Μάρω Λύτρα με τον αγαπημένο της, όπως γνωστοποίησε η ίδια με ανάρτησή της στα social media.

H τραγουδίστρια, που τα τελευταία χρόνια ζει μόνιμα στο Μόντρεαλ του Καναδά, φαίνεται πως διανύει μια πολύ όμορφη περίοδο της ζωής της, έχοντας στο πλευρό της τον σύντροφό της.

Στην φωτογραφία που ανέβασε στο Instagram φαίνεται η ίδια μαζί με τον σύζυγό της να χορεύουν αγκαλιά στην δεξίωση του γάμου τους, ενώ ξεχωρίζει το εντυπωσιακό νυφικό της.

 

 

Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.

 

Η δημοσίευση κοινοποιήθηκε από το χρήστη Maro Lytra (@marolytra_)

 

Σημειώνεται πως πρόκειται για τον τρίτο γάμο της Μάρως Λύτρα. Στο παρελθόν, είχε παντρευτεί τον μουσικό Αχιλλέα Πίτσιο και αργότερα τον επιχειρηματία Τέο Πάππα, με τον οποίο χώρισε το 2022.

Ο Ορφέας Αυγουστίδης όταν είδε την Ευγενία Σαμαρά “εγκατέλειψε” τα πάντα

0

Ορφέας Αυγουστίδης και Ευγενία Σαμαρά: Είναι ένα από τα θεατρικά δίδυμα που θα κάνουν ντόρο τη νέα θεατρική σεζόν. Οι δυο τους θα πρωταγωνιστήσουν στο έργο «Εκείνος που έκλεψε τη μέρα και πλήρωσε τη νύχτα», τη νέα διασκευή του Θωμά Μοσχόπουλου, πάνω στο αριστουργήμα του εξπρεσιονιστικού θεάτρου “Von morgens bis mitternachts” του Γκέοργκ Κάιζερ στο Νέο Θέατρο Βασιλάκου.

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος διασκευάζει και σκηνοθετεί το έργο-σταθμό του 20ού αιώνα, που μέσα από έντονους συμβολισμούς και μαύρο χιούμορ, σχολιάζει την υπαρξιακή αγωνία του ανθρώπου, μέσα σε έναν κόσμο που παραπαίει ανάμεσα σε πολέμους, οικονομικές και ιδεολογικές κρίσεις. Η νέα αυτή ανάγνωση αξιοποιεί τη λεπτή ισορροπία ανάμεσα στην εφιαλτική κωμωδία και το υπαρξιακό δράμα και δημιουργεί ένα σύμπαν όπου ο σαρκασμός λειτουργεί ως αντίδοτο στη συλλογική παράνοια της εποχής.

Στον πρωταγωνιστικό ρόλο, ο Ορφέας Αυγουστίδης – που αυτήν την περίοδο δίνει μία εξαιρετική ερμηνεία στη “Μηχανή του Τούρινγκ“- δίνει σάρκα και οστά στον αβέβαιο (αντι)ήρωα του έργου, ενώ στο πλάι του η Ευγενία Σαμαρά ενσαρκώνει πολλαπλές γυναικείες φιγούρες-σύμβολα, λειτουργώντας ως καθρέφτης και πρόκληση για εκείνον.

Project Agora Advertising

Μαζί τους επί σκηνής (αλφαβητικά) οι: Βαλεντίνος Κόκκινος, Άλκης Μπακογιάννης, Κωνσταντίνος Πλεμμένος και Γιάννης Σαμψαλάκης.

Λίγα λόγια για το Έργο
Ένας ταμίας τράπεζας, βλέπει τη ζωή του να ανατρέπεται όταν μια μυστηριώδης γυναίκα τον κάνει να συνειδητοποιήσει το αδιέξοδο της καθημερινότητάς του. Παρασυρμένος από μια ξαφνική παρόρμηση, κλέβει ένα τεράστιο ποσό και εγκαταλείπει τη δουλειά και την οικογένειά του, αποφασισμένος να «ζήσει» επιτέλους. Ξεκινά ένα ξέφρενο ταξίδι αναζητώντας μέσα από το χρήμα, τον έρωτα και τη θρησκεία κάποιο ίχνος αλήθειας ή λύτρωσης. Όμως, η μέρα που «έκλεψε» μετατρέπεται σε μια σκοτεινή νύχτα εσωτερικής απογύμνωσης, καθώς ο ίδιος συνειδητοποιεί πως τίποτα δεν μπορεί να τον σώσει από την ίδια του την κενότητα.

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος σε αυτό το σύγχρονο και τολμηρό ανέβασμα, συμπράττει με μια αξιόλογη ομάδα συντελεστών. Ο Βασίλης Παπατσαρούχας υπογράφει την καλλιτεχνική επιμέλεια, τα σκηνικά, τα κοστούμια και τα videos, συνθέτοντας ένα οπτικό σύμπαν όπου το ρεαλιστικό και το φαντασιακό συνυπάρχουν με μαεστρία. Η εικαστική του ματιά λειτουργεί ως οργανικό μέρος της αφήγησης, μεταμορφώνοντας τη σκηνή σε ένα ζωντανό πεδίο συνειρμών και συμβολισμών. Ο Δήμος Βρύζας συνθέτει το μουσικό σύμπαν της παράστασης, η Ζωή Χατζηαντωνίου επιμελείται την κίνηση και ο Νίκος Βλασόπουλος υπογράφει τον σχεδιασμό των φωτισμών, ολοκληρώνοντας με ευαισθησία και ευρηματικότητα το πολυδιάστατο σκηνικό περιβάλλον.

ΔΙΑΝΟΜΗ
Ορφέας Αυγουστίδης (Ταμίας)
Ευγενία Σαμαρά (Κυρία, Σύζυγος, Κορίτσι του Στρατού́ Σωτηρίας, Γυναίκα Καμπαρέ – Σαλώμη)
Βαλεντίνος Κόκκινος (Κύριος στην Τράπεζα, Μητέρα, Κύριος σε Ποδηλατοδρόμιο, Γυναίκα Καμπαρέ, Κύριος Καμπαρέ, Οικογενειάρχης Σ.Σ)
Άλκης Μπακογιάννης (Παιδί στην Τράπεζα, Γιος, Πρώτη Κόρη, Ποδηλάτης, Γυναίκα Καμπαρέ – Τατιάνα, Αθλητής Στρατού Σωτηρίας)
Κωνσταντίνος Πλεμμένος (Βοηθός στην Τράπεζα, Δεύτερη Κόρη, Σερβιτόρος ξενοδοχείου, Κύριος σε Ποδηλατοδρόμιο, Σερβιτόρος Καμπαρέ, Αξιωματικός του Στρατού́ Σωτηρίας)
Γιάννης Σαμψαλάκης (Διευθυντής τράπεζας, Κύριος σε Ποδηλατοδρόμιο, Γυναίκα Καμπαρέ, Κύριος Καμπαρέ, Πρώην κατάδικος Στρατού Σωτηρίας)

ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ
Κείμενο: Γκέορκ Κάιζερ
Διασκευή – Σκηνοθεσία: Θωμάς Μοσχόπουλος
Καλλιτεχνική Επιμέλεια – Σκηνικά – Κοστούμια – Videos: Βασίλης Παπατσαρούχας
Μουσική: Δήμος Βρύζας
Κίνηση: Ζωή Χατζηαντωνίου
Σχεδιασμός φωτισμών: Νίκος Βλασόπουλος
Βοηθός σκηνοθέτη: Μάριος Κακουλλής
Φωτογραφίες & Trailers: Πάτροκλος Σκαφίδας

Ο Σαββόπουλος έφυγε και ορφανέψαμε

0

Ο θάνατος του Διονύση Σαββόπουλου δεν είναι απώλεια. Είναι ορφάνια σκέτη. Τουλάχιστον έτσι θα τον αποχαιρετήσουν οι δύο γενιές που έθρεψε με λόγια και νότες.

Θα τον θρηνήσουν ακόμα και αυτοί που, κάποτε, τον αποκήρυξαν, τον πέταξαν στη λάσπη και στα σκυλιά όταν «κουρεύτηκε». Γιατί ο Σαββόπουλος μπορούσε να κάνει το εξής μοναδικό: βουτούσε βαθιά στη ψυχή της Ελλάδας και ανέβασε πάνω πότε μαργαριτάρια και πότε φύκια. Με τα μαργαριτάρια μας στόλιζε. Με τα φύκια κάλυπτε τη γύμνια μας.

Πολλοί θα πουν ότι ο Σαββόπουλος ήταν η Ελλάδα των τελευταίων εξήντα χρόνων. Οτι έφυγε από τη Σαλονίκη για να χαριστεί σε όλη τη χώρα. Οχι, δεν ήταν η Ελλάδα. Ηταν ο παραμυθάς και ο εξομολόγος της. Αυτός που στην παρτιτούρα αποτύπωνε το εθνικό μας ψυχογράφημα. Εκείνος που τολμούσε να σου πει αυτό που απέφευγες να ακούσεις. Την πονούσε την Ελλάδα ο Σαββόπουλος. Και η Ελλάδα έκανε τον Σαββόπουλο να πονέσει. Πότε στη χούντα και πότε μετά, όταν έβγαλε το «Κούρεμα» και δεν μπορούσε να εμφανιστεί καν σε μαγαζί.

Ηταν θαρραλέος καλλιτεχνικά και εκφραστικά. Και σε κάποιες περιπτώσεις ήταν και πρωτοπόρος. Μερικές φορές θα έλεγες ότι είχε άγνοια κινδύνου. Ομως όσο μεγάλωνε, τα μικρά στρογγυλά γυαλιά του έγιναν μεγεθυντικοί φακοί. Απαλλαγμένος από τα άγχη της νιότης και με τη στωικότητα που χαρίζει το γήρας, έγινε κάτι σαν ο γλυκός μας θείος. Ηξερε πια την ουσία των πραγμάτων. Οι άνθρωποι είναι κατά βάση καλοί, αλλά έχουν πάθη, κάνουν λάθη.

Μας συστήθηκε ως «γιεγιές» και μας αποχαιρέτησε ως ένας λαϊκός φιλόσοφος, κληροδοτώντας μας λόγια και φράσεις που θα μείνουν στο χρόνο, ακόμα και όταν ξεθωριάσει η δική του μνήμη.

Ο Σαββόπουλος ήταν μοναδικός. Δεν υπήρξε άλλος σαν και αυτόν, ούτε θα υπάρξει. Ήταν γέννημα της εποχής του και θρέμμα του ταλέντου και της ευαισθησίας του. Ενας σοφός που ευλογήθηκε να φύγει και να βρει τη Συννεφούλα του.