Πολλοί νέοι εργαζόμενοι που ανήκουν στην Gen Z αρχίζουν να επιστρέφουν στο γραφείο καθώς αισθάνονται μοναξιά όταν εργάζονται από το σπίτι, αποκάλυψε νέα έρευνα, την οποία παρουσίασε ο Independent.

H ξαφνική αύξηση των πλήρως απομακρυσμένων ή υβριδικών θέσεων εργασίας που παρατηρήθηκε κατά την περίοδο της πανδημίας Covid-19 συνεχίστηκε και μετά το ξεπέρασμά της υγειονομικής κρίσης, καθώς πολλοί εργαζόμενοι διαπίστωσαν ότι εκτιμούσαν την ελευθερία που προσέφερε η ρύθμιση.

Η έρευνα διαπίστωσε επίσης ότι η μοναξιά είναι ιδιαίτερα υψηλή μεταξύ των νέων ενηλίκων που επιδίωξαν καριέρα ως influencers στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης

Ωστόσο, τέσσερις στους 10 νέους ηλικίας 16 έως 24 ετών (38%) δηλώνουν ότι αισθάνονται μοναξιά ή απομόνωση λόγω των εργασιακών τους συνθηκών, σύμφωνα με έρευνα της Bupa.

Πρόκειται για μια αξιοσημείωτη αύξηση σε σύγκριση με όλους τους εργαζόμενους, με λίγο λιγότερο από το ένα τέταρτο (24%) να δηλώνουν ότι έχουν παρόμοια συναισθήματα μοναξιάς.

Πολλοί εργαζόμενοι σε αυτή την ηλικιακή κλίμακα πιθανότατα ξεκίνησαν την καριέρα τους κατά τη διάρκεια της πανδημίας Covid και, επομένως, είναι πολύ πιο πιθανό να μην έχουν ποτέ βιώσει έναν εργασιακό περιβάλλον μέσα στον χώρο εργασίας.

Μοναξιά
Η έρευνα, η οποία βασίστηκε σε έρευνα 8.000 ενηλίκων, διαπίστωσε επίσης ότι η μοναξιά είναι ιδιαίτερα υψηλή μεταξύ των νέων ενηλίκων (Gen Z) που επιδίωξαν καριέρα ως influencers στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με το 58% να δηλώνει ότι θέλει να βρει έναν χώρο εργασίας που προσφέρει ένα πιο κοινωνικό περιβάλλον.

Ο Τομ Μπράουν, ένας 24χρονος βοηθός δημοσίων σχέσεων από το Σάντμπανκς, μοιράστηκε το πώς η εργασία εξ αποστάσεως κατά το πρώτο μέρος της καριέρας του οδήγησε σε αισθήματα μοναξιάς και κοινωνικής απομόνωσης.

Μιλώντας στον Independent τόνισε: «Ενώ υπήρχαν θετικά στην εργασία από απόσταση, το μειονέκτημα ήταν οι περιορισμοί στην κοινωνική αλληλεπίδραση και τώρα έχω μάθει ότι δεν είμαι διατεθειμένος να κάνω συμβιβασμούς σε αυτό».

Ο νεαρός επαγγελματίας της Gen Z αποφάσισε να κάνει μια αλλαγή σε έναν ρόλο όπου ένιωθε ότι το κοινωνικό περιβάλλον ήταν καλύτερο, λέγοντας: «Όταν έψαχνα για μια νέα δουλειά, υπέβαλα αίτηση ειδικά για ρόλους με φυσικό γραφείο όπου έχω υποστηρικτικούς συναδέλφους, μπορώ να κοινωνικοποιούμαι τα μεσημέρια και να συναντώ φίλους στην πόλη τα βράδια. Ως αποτέλεσμα, η ευεξία μου ήδη βελτιώνεται».

Έλλειψη υποστήριξης στους χώρους εργασίας
Ένα από τα βασικά ζητήματα που εντοπίζονται στην έκθεση της Bupa είναι η έλλειψη υποστήριξης στους χώρους εργασίας, με πάνω από το ένα πέμπτο των νέων εργαζομένων (21%) να δηλώνουν ότι ο χώρος εργασίας τους δεν παρέχει καμία υποστήριξη για την ψυχική υγεία. Περίπου το 41% ​​δηλώνει επίσης ότι εξετάζει το ενδεχόμενο να μετακινηθεί σε έναν ρόλο με ιδιωτικό σύστημα υγειονομικής περίθαλψης ως παροχή στους εργαζομένους.

Ο Μπεν Χάρισον, διευθυντής του Ιδρύματος Εργασίας, δήλωσε: «Η εργασιακή εμπειρία των νέων (Gen Z) έχει αλλάξει σημαντικά τα τελευταία χρόνια. Η ήδη μεγαλύτερη πιθανότητα να βρεθούν σε επισφαλή απασχόληση όταν εισέλθουν στην αγορά εργασίας είναι η ταχεία εισαγωγή νέων τεχνολογιών και η αύξηση των υβριδικών και εξ αποστάσεως πρακτικών εργασίας, κάτι που μπορεί να διακινδυνεύσει πολλούς νέους να αισθάνονται αποκομμένοι από τους συναδέλφους και τον εργοδότη τους.

«Ενώ η ευελιξία στην εργασία μπορεί να είναι ωφέλιμη για όλες τις ηλικιακές ομάδες, είναι ζωτικής σημασίας οι εργοδότες να παρέχουν προληπτικά στους νέους ασφαλείς ευκαιρίες απασχόλησης που διαθέτουν σαφείς δρόμους για την εξέλιξη, την ευκαιρία να μαθαίνουν από τους συναδέλφους τους και να χτίζουν σχέσεις με αυτούς σε τακτική βάση, καθώς και υποστηρικτική και αφοσιωμένη διοίκηση που μπορεί να κάνει μεγάλη διαφορά όταν οι νέοι αντιμετωπίζουν προκλήσεις στον χώρο εργασίας».

Ο Δρ. Naveen Puri, ιατρικός διευθυντής της Bupa Βρετανίας δήλωσε: «Η μοναξιά μπορεί να έχει καταστροφικές επιπτώσεις στην ψυχική και σωματική μας υγεία, με αλυσιδωτές επιπτώσεις στην κατάθλιψη, το άγχος, το στρες και τον διαβήτη τύπου 2. Έχουμε δει τη μοναξιά να γίνεται ένα αυξανόμενο πρόβλημα στην προσωπική μας ζωή, αλλά είναι ανησυχητικό το γεγονός ότι τη βλέπουμε και σε ένα εργασιακό περιβάλλον».

«Μεταξύ των πελατών μας, έχουμε δει αύξηση 100% στις αιτήσεις αποζημίωσης που σχετίζονται με την ψυχική υγεία από το 2019 έως το 2024 για άτομα ηλικίας 18-35 ετών, επομένως είναι καθησυχαστικό το γεγονός ότι οι χώροι εργασίας λαμβάνουν μέτρα για να παρέχουν στους ανθρώπους τους την υποστήριξη που χρειάζονται. Θα συμβούλευα όποιον επηρεάζεται από τη μοναξιά στον χώρο εργασίας να μιλήσει με έναν έμπιστο συνάδελφο, διευθυντή ή επαγγελματία ανθρώπινου δυναμικού και να μάθει τι υποστήριξη είναι διαθέσιμη».

Πηγή: ΟΤ

Οι σημερινοί 55άρηδες θα βρεθούν στο στόχαστρο των –υπό συζήτηση– αλλαγών στα όρια ηλικίας συνταξιοδότησης. Ως γνωστόν, στο τέλος του 2026 η ελληνική κυβέρνηση θα κληθεί να αποφασίσει αν και πώς θα αυξηθούν τα γενικά όρια ηλικίας συνταξιοδότησης από 1/1/2027, με βάση τις εξελίξεις στο προσδόκιμο ζωής.

Δηλαδή, θα εξεταστεί η σύνδεση των ορίων ηλικίας με το προσδόκιμο ζωής των ατόμων άνω των 65 ετών. Με αυτόν τον τρόπο λειτουργούν ήδη σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές χώρες: όταν ανεβαίνει το προσδόκιμο ζωής, γίνεται και η ανάλογη προσαρμογή στις ηλικίες συνταξιοδότησης.

Οι όποιες αλλαγές θα γίνουν με βάση τη μελέτη της Αναλογιστικής Αρχής, η οποία εκπονείται κάθε τρία χρόνια και θα αποτυπώσει – όπως δείχνουν τα στοιχεία – αύξηση του προσδόκιμου ζωής, αφήνοντας ανοιχτό το ενδεχόμενο αύξησης των ορίων. Πρόσφατη μελέτη της Εθνικής Αναλογιστικής Αρχής δείχνει ότι το 2030 τα νομοθετημένα όρια ηλικίας των 62 και 67 ετών θα αυξηθούν κατά ενάμισι έτος.

Το αν αυτή η αύξηση θα είναι προοδευτική από το 2027 έως το 2030 ή θα εφαρμοστεί μονομιάς από 1/1/2027 θα εξαρτηθεί από τον τρόπο σύνδεσης του προσδόκιμου ζωής με τα όρια ηλικίας. Εάν η αύξηση γίνει σταδιακά, είναι πιθανό να εφαρμοστεί το μοντέλο των αλλαγών που έγιναν την περίοδο 2015-2021, όταν κάθε χρόνο μεταβάλλονταν τα όρια συνταξιοδότησης. Στην περίπτωση αυτή, ασφαλισμένοι που θα κλείσουν το 62ο έτος το 2027 μπορεί να συνταξιοδοτηθούν στα 62,6 έτη, όσοι το 2028 στα 62,9 έτη, και όσοι το 2030 στα 63,5 έτη.

Δύο κατηγορίες
Σήμερα τα όρια ηλικίας έχουν «κλειδώσει» σε δύο κατηγορίες:

– Στα 62 έτη, με την προϋπόθεση συμπλήρωσης 40 ετών ασφάλισης (12.000 ένσημα).

– Στα 67 έτη, με τουλάχιστον 15 έτη ασφάλισης (4.500 ένσημα).

Πηγές του υπουργείου Εργασίας τονίζουν κατηγορηματικά ότι δεν προβλέπεται άμεση αύξηση, καθώς η Ελλάδα έχει περιθώριο χρόνου σε σχέση με άλλες χώρες, για δύο λόγους:

– Μετά την πίεση της τρόικας, από 1/1/2013 τα όρια αυξήθηκαν βίαια στα 62 και 67 έτη, περισσότερο από ό,τι θα προέκυπτε με βάση τον νόμο του 2010.

– Με τον Νόμο 4336/2015 αυξήθηκαν και όλα τα ενδιάμεσα όρια.

Ειδικοί στην κοινωνική ασφάλιση υπογραμμίζουν ότι τρεις δημογραφικοί δείκτες θα κρίνουν τις αλλαγές μετά το 2027:

– Ο δείκτης εξάρτησης ηλικιωμένων άνω των 65 προς τον οικονομικά ενεργό πληθυσμό, που οδεύει προς το 60% από 39% σήμερα.

– Ο δείκτης γήρανσης, καθώς για κάθε 170 ηλικιωμένους αντιστοιχούν 100 νέοι εργάσιμης ηλικίας.

– Ο δείκτης γονιμότητας, που βελτιώθηκε οριακά από 1,3 παιδιά το 2018 σε 1,5 το 2022, αλλά παραμένει χαμηλότερος από το 2,1 των ανεπτυγμένων χωρών. Η υπογεννητικότητα είναι το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα, όπως φαίνεται από το ισοζύγιο γεννήσεων – θανάτων, που παραμένει ελλειμματικό και διπλασιάστηκε σε μία πενταετία, από -33.856 άτομα το 2018 σε -64.706 το 2022.

Premium έκδοση ΤΑ ΝΕΑ

Σε μια περίοδο που η Μεσόγειος και ιδιαίτερα η Νότια Ευρώπη βιώνουν με δραματικό τρόπο τις συνέπειες της κλιματικής αλλαγής, η Ισπανία βρίσκεται και πάλι στο επίκεντρο. Η Σάρα Άαγκεσεν, υπουργός Μετάβασης και Οικολογίας και Αντιπρόεδρος της ισπανικής κυβέρνησης, με δηλώσεις της προειδοποιεί ότι «όποιος πει όχι σε ένα εθνικό σύμφωνο ενάντια στην κλιματική αλλαγή, θα το μετανιώσει».

Η δήλωσή της αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα, καθώς η Ιβηρική χερσόνησος δοκιμάζεται από ένα σφοδρό κύμα πυρκαγιών, το οποίο η ίδια συνδέει ευθέως με την υπερθέρμανση του πλανήτη και τις ολοένα εντονότερες θερμικές ανωμαλίες. Παράλληλα, κάνει λόγο για την τρίτη και μεγαλύτερη σε διάρκεια καλοκαιρινή καύσωνα, με 16 συνεχόμενες ημέρες ακραίων θερμοκρασιών, τη μεγαλύτερη στα χρονικά της χώρας.

Η πολιτική διάσταση της οικολογικής κρίσης
Στο επίκεντρο των δηλώσεων της Άαγκεσεν βρίσκεται η ανάγκη για ένα διακομματικό, μακροπρόθεσμο σχέδιο, ένα «Πανισπανικό Σύμφωνο», που να ξεπερνά τις πολιτικές διαφορές και τις εκλογικές περιόδους. «Δεν μπορούμε να βλέπουμε τις πυρκαγιές ως κάτι αποσπασματικό και μεμονωμένο», υπογράμμισε, αφήνοντας αιχμές προς τις περιφέρειες που ελέγχονται από την αντιπολίτευση (κυρίως το Λαϊκό Κόμμα), οι οποίες -σύμφωνα με την ίδια– δεν έχουν εφαρμόσει πλήρως τους προβλεπόμενους μηχανισμούς πρόληψης.

Αναφερόμενη σε σχετικό βασιλικό διάταγμα του 2022, τόνισε ότι οι αυτόνομες κοινότητες είναι υπεύθυνες για τη σύνταξη και δημοσιοποίηση ετήσιων σχεδίων πρόληψης και δασοπυρόσβεσης. Όπως ανέφερε, αυτές οι υποχρεώσεις «δεν υλοποιούνται με τον ίδιο τρόπο σε όλες τις περιοχές».

Η ρητορική και τα δεδομένα που περιγράφει η Άαγκεσεν μοιάζουν ανησυχητικά οικεία και για την Ελλάδα. Η χώρα μας βιώνει σχεδόν ταυτόσημες καταστάσεις: έντονες θερμικές καμπές, καταστροφικές πυρκαγιές και έναν δημόσιο διάλογο που διαρκώς περιστρέφεται γύρω από την ετοιμότητα της Πολιτείας και την ανάγκη διακομματικής στρατηγικής.

Η πρόκληση της κλιματικής κρίσης, λοιπόν, δεν είναι μόνο φυσική – είναι βαθιά πολιτική και θεσμική. Η περίπτωση της Ισπανίας λειτουργεί ως καθρέφτης για όλη τη Μεσόγειο και σίγουρα για την Ελλάδα, όπου επίσης ζητείται ένας «εθνικός διάλογος» για την κλιματική μετάβαση, την πρόληψη και την ανθεκτικότητα.

Η προειδοποίηση της Σάρα Άαγκεσεν δεν είναι μόνο προς τα ισπανικά κόμματα, αλλά προς κάθε κυβέρνηση που προσπαθεί να αποφύγει την ευθύνη ή να «στρογγυλέψει» την πραγματικότητα της κλιματικής αλλαγής. Όπως είπε χαρακτηριστικά: «Ένα «όχι» σε αυτή τη συγκυρία δεν είναι αποδεκτό».

Εν μέσω κρίσης, η κλιματική πολιτική παύει να είναι ζήτημα ιδεολογίας και γίνεται ζήτημα επιβίωσης. Και όπως δείχνουν οι εξελίξεις, είτε θα οικοδομήσουμε συλλογικά την ανθεκτικότητα, είτε θα βρεθούμε να μετράμε –ο ένας μετά τον άλλον– τις συνέπειες της απραξίας.

Η Ουκρανία έχει εντείνει σημαντικά τις επιθέσεις της κατά του ενεργειακού τομέα της Ρωσίας τις τελευταίες εβδομάδες.

Την Κυριακή 24 Αυγούστου, το Κίεβο έπληξε έναν τερματικό σταθμό φυσικού αερίου στην περιοχή του Λένινγκραντ και ένα διυλιστήριο πετρελαίου στη Σαμάρα, σύμφωνα με το Euronews.

Σύμφωνα με ρωσικά κανάλια Telegram, ξέσπασε μεγάλη πυρκαγιά στον σταθμό φυσικού αερίου Novatek στην παραλιακή πόλη Ουστ-Λούγκα.

Ο περιφερειάρχης του Λένινγκραντ, Αλεξάντερ Ντροζντένκο, ισχυρίστηκε ότι 10 drones καταρρίφθηκαν στην Ουστ-Λούγκα, προσθέτοντας ότι δεν υπήρξαν θύματα και ότι οι δεξαμενές καυσίμων σε ένα κοντινό λιμάνι δεν έχουν υποστεί ζημιές.

Η Ουστ-Λούγκα βρίσκεται στη νότια ακτή του Κόλπου της Φινλανδίας στην περιοχή του Λένινγκραντ, όχι μακριά από τα σύνορα με την Εσθονία και περίπου 110 χιλιόμετρα δυτικά της Αγίας Πετρούπολης.

Πηγή της Υπηρεσίας Ασφαλείας της Ουκρανίας (SBU) επιβεβαίωσε στο ειδησεογραφικό πρακτορείο The Kyiv Independent ότι η SBU ήταν πίσω από την επίθεση στον τερματικό σταθμό υγροποιημένου φυσικού αερίου.

Οι συνέπειες των επιθέσεων με drones σε έναν ρωσικό τερματικό σταθμό φυσικού αερίου στην περιφέρεια του Λένινγκραντ στις 24 Αυγούστου.
Πηγή: Kyiv Independent

Η Ουκρανία χτυπά την Ρωσία στην οικονομία

«Η Ρωσία εμπορεύεται πετρέλαιο και φυσικό αέριο μέσω αυτού του τερματικού σταθμού με τη βοήθεια ενός ‘σκιώδους στόλου’. Οι επιθέσεις με drones της SBU μειώνουν την εισροή ξένου συναλλάγματος που χρειάζεται η Ρωσία για να διεξάγει τον πόλεμο», ανέφερε η πηγή.

Το Γενικό Επιτελείο των Ενόπλων Δυνάμεων της Ουκρανίας επιβεβαίωσε επίσης ότι η Στρατιωτική Υπηρεσία Πληροφοριών (HUR), οι Δυνάμεις Μη Επανδρωμένων Συστημάτων και άλλες υπηρεσίες άμυνας ήταν πίσω από την επίθεση στο διυλιστήριο πετρελαίου Syzran στη Σαμάρα, το οποίο «ειδικεύεται στην παραγωγή βενζίνης, ντίζελ, καυσίμων για αεροσκάφη και άλλων πετρελαιοειδών που προμηθεύονται οι ρωσικές δυνάμεις».

«Το διυλιστήριο του Syzran έχει σχεδιαστική ικανότητα έως 8,5 εκατομμύρια τόνους αργού πετρελαίου ετησίως, που αντιπροσωπεύει περίπου το 3,08% του συνολικού όγκου διύλισης πετρελαίου της Ρωσίας», έγραψε το Γενικό Επιτελείο στο Telegram.

Νωρίτερα αυτό το μήνα, η Ουκρανία έπληξε επίσης το διυλιστήριο της Lukoil στο Βόλγκογκραντ, το μεγαλύτερο στη νότια Ρωσία, καθώς και μεγάλα διυλιστήρια στις περιοχές Σαράτοφ και Ροστόφ.

Το Κίεβο έχει επικεντρώσει τις επιθέσεις με drones στα διυλιστήρια και τα τρένα μεταφοράς καυσίμων της Ρωσίας, σε μια προσπάθεια να αποδυναμώσει τον ρωσικό πολεμικό μηχανισμό.

Στόχος τα διυλιστήρια πετρελαίου

Η στρατιωτική υπηρεσία πληροφοριών της Ουκρανίας δήλωσε ότι οι Ουκρανικές Ένοπλες Δυνάμεις εφαρμόζουν συστηματικά μέτρα με στόχο «τη μείωση του πολεμικού δυναμικού των ρωσικών δυνάμεων κατοχής, την αποσταθεροποίηση των υλικοτεχνικών δυνατοτήτων τους, ιδίως όσον αφορά τον εφοδιασμό με καύσιμα και λιπαντικά, και την αναγκαστική παύση της ένοπλης επιθετικότητας της Ρωσίας κατά της Ουκρανίας.

Σύμφωνα με την πλατφόρμα United24, που δημιουργήθηκε με πρωτοβουλία του Προέδρου της Ουκρανίας Βολοντίμιρ Ζελένσκι, η ρωσική ικανότητα διύλισης πετρελαίου μειώθηκε κατά περισσότερο από 13% τον Αύγουστο του 2025, μετά από μια σειρά ουκρανικών επιθέσεων με drones σε βασικές εγκαταστάσεις, με αποτέλεσμα να τεθούν εκτός λειτουργίας πολλά μεγάλα εργοστάσια.

«Όταν ο εχθρός χτυπά τις ενεργειακές μας υποδομές, προσπαθώντας να μας αφήσει χωρίς φως και θέρμανση, τότε καίγονται τα διυλιστήρια πετρελαίου του. Και κανείς δεν μπορεί να μας απαγορεύσει τέτοιες επιθέσεις, γιατί είναι η ίδια η δικαιοσύνη που τις επιβάλλει», δήλωσε.

Από την αρχή της πλήρους εισβολής της στην Ουκρανία, η Ρωσία στοχεύει τις κρίσιμες ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας, προκαλώντας μαζικές διακοπές ρεύματος σε ολόκληρη τη χώρα, ιδίως κατά τη χειμερινή περίοδο, αφήνοντας εκατομμύρια Ουκρανούς χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και θέρμανση.

Τη Δευτέρα, ο Ζελένσκι δήλωσε ότι η Μόσχα είχε ήδη ξεκινήσει τις προετοιμασίες της για το χειμώνα, χτυπώντας τις ενεργειακές υποδομές της Ουκρανίας.

«Αυτό δεν ισχύει μόνο για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας και θέρμανσης, αλλά και για την παραγωγή φυσικού αερίου», εξήγησε.

Καπνός αναδύεται από το αντλιοστάσιο πετρελαίου Unecha κατά τη διάρκεια πυρκαγιάς, στην περιοχή Ουνέτσκι, στην περιφέρεια Μπριάνσκ της Ρωσίας, στις 21 Αυγούστου 2025, σε αυτή τη φωτογραφία νυχτερινής όρασης που προέρχεται από βίντεο στα social media

Η πίεση στην οικονομία της Ρωσίας εντείνεται

Η κρίση καυσίμων εντείνεται στη Ρωσία και στις περιοχές της Ουκρανίας που έχει καταλάβει, εν μέσω αυξανόμενων τιμών της βενζίνης.

Σύμφωνα με τις τελευταίες αναφορές, τουλάχιστον τρία διυλιστήρια έχουν σταματήσει εντελώς τη λειτουργία τους και οι επιτυχημένες επιθέσεις των AFU έχουν μειώσει την παραγωγή κατά 10-15%.

Σύμφωνα με το ρωσικό κανάλι «Vot Tak» του Κέντρου Διεθνούς Ραδιοτηλεόρασης TVP (Πολωνική Δημόσια Τηλεόραση), έχουν παρατηρηθεί προβλήματα πρόσβασης στη βενζίνη σε αρκετές περιοχές της Ρωσίας.

Σε ορισμένες περιοχές μάλιστα υπάρχουν τεράστιες ουρές στα πρατήρια και πρόσφατα έχει εισαχθεί σύστημα κουπονιών.

Υπάρχουν επίσης αναφορές στα ρωσικά μέσα ενημέρωσης ότι η βενζίνη πωλείται όλο και περισσότερο μόνο σε οργανισμούς και επιχειρήσεις.