Τραγικό επίλογο είχε η ιστορία της 53χρονης Γεωργίας από το Μαρμάρι Ευβοίας, η οποία υπέκυψε στα βαριά τραύματα που της προκάλεσε ο 65χρονος σύζυγός της. Η γυναίκα έδωσε μάχη επί εννέα μήνες, καθηλωμένη σε κρεβάτι νοσοκομείου, μετά τον άγριο ξυλοδαρμό που συγκλόνισε την τοπική κοινωνία.

Η 53χρονη μεταφέρθηκε στις 17 Ιανουαρίου 2025 στο νοσοκομείο Καρύστου σε κρίσιμη κατάσταση, με σοβαρές κρανιοεγκεφαλικές κακώσεις και τραύματα σε όλο το σώμα. Από εκεί διακομίστηκε στον «Ευαγγελισμό» και στη συνέχεια στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου κατέληξε ύστερα από σχεδόν δέκα μήνες νοσηλείας.

Η ανιψιά της, που στάθηκε στο πλευρό της όλο αυτό το διάστημα, μίλησε με πόνο για την πορεία της υγείας της:
«Δεν μπορούσε να αυτοεξυπηρετηθεί, δεν θυμόταν πολλά, είχε μεγάλη ενδοκράνια πίεση, είχε κάνει παροχέτευση. Ήταν κλινήρης 9,5 μήνες. Δεν άντεξε η καρδιά της».

Λίγο πριν μεταφερθεί στο νοσοκομείο, η Γεωργία πρόλαβε να της ψιθυρίσει τα τελευταία λόγια που άφησαν πίσω τους παγωμάρα:
«Ήρθε και με βρήκε και μου είπε: “Με έχει σκοτώσει με ένα σίδερο”».

Χρόνια κακοποίησης πίσω από κλειστές πόρτες

Όπως καταγγέλλουν συγγενείς, η γυναίκα ζούσε για χρόνια υπό συνεχή βία και φόβο. Ο σύζυγός της, γνωστός για τα ξεσπάσματά του, τη χτυπούσε συστηματικά.
«Έπινε και μετά τη βασάνιζε. Την έβρισκα στους δρόμους με μελανιές, παραμορφωμένη. Μου έλεγε “με χτυπάει με μαγκούρες, με ξύλα, με ό,τι βρει”», ανέφερε χαρακτηριστικά συγγενικό της πρόσωπο.

Η υπόθεση ήρθε στο φως στις 17 Ιανουαρίου, όταν ο άνδρας την μετέφερε αιμόφυρτη στο νοσοκομείο, υποστηρίζοντας ότι «έπεσε ενώ έκανε δουλειές». Η σοβαρότητα των τραυμάτων, όμως, σε συνδυασμό με μια ανώνυμη καταγγελία, κινητοποίησαν αμέσως την Αστυνομία.

Ο 65χρονος συνελήφθη και προφυλακίστηκε με την κατηγορία της απόπειρας ανθρωποκτονίας, κατηγορία που πλέον αναμένεται να μετατραπεί σε ανθρωποκτονία από πρόθεση μετά τον θάνατο της γυναίκας.

«Ουδέν σχόλιο», με παράλληλη παραπομπή για τις σχετικές απαντήσεις στην κυβέρνηση είναι η αντίδραση συνεργατών του Υπουργού Εθνικής Άμυνας, Νίκου Δένδια, όταν τους τίθεται το ερώτημα τι μέλλει γενέσθαι με τον Άγνωστο Στρατιώτη και την ανάρτηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη.

Η ανάρτηση Μητσοτάκη
Ο Μητσοτάκης την Κυριακή στην καθιερωμένη ανάρτηση του στα social media ανέφερε μεταξύ άλλων:

«Η Δικαιοσύνη βρίσκει, τελικά, τις λύσεις. Και η Δημοκρατία έχει τη δύναμη να ξεπερνά κάθε εμπόδιο.Έτσι, η διαμαρτυρία του Πάνου Ρούτσι έληξε, με τα αιτήματά του να γίνονται δεκτά. Ενώ, ταυτόχρονα, ξεκινά και η δίκη για το τραγικό δυστύχημα στα Τέμπη,αφήνοντας εκτεθειμένους όσους προσπάθησαν να εκτρέψουν την υπόθεση σε φτηνό κομματικό πανηγύρι.

»Πράγματι, για μερικές μέρες το κέντρο της πρωτεύουσας αναστατώθηκε. Τώρα όμως, εγείρεται ένα εύλογο ερώτημα: μπορεί ένα ιστορικό μνημείο όπως του Αγνώστου Στρατιώτη να γίνεται πεδίο εκδηλώσεων άσχετων με την αποστολή του; Η δική μου απάντηση είναι όχι. Πολύ περισσότερο, όταν όλοι οι πολίτες μπορούν να εκφραστούν ελεύθερα σε χιλιάδες άλλους χώρους με συγκεντρώσεις ή διαδηλώσεις.

»Γι’ αυτό και η κυβέρνηση αποφάσισε να ξεμπλέξει το κουβάρι των συναρμοδιοτήτων γύρω από τη φύλαξη και συντήρηση του μοναδικού αυτού τοπόσημου της Αθήνας. Με νομοθετική ρύθμιση, λοιπόν, την επόμενη εβδομάδα, αναθέτει την αποκλειστική ευθύνη για την προστασία και σωστή λειτουργία του Αγνώστου Στρατιώτη εκεί όπου ανήκει: στο Υπουργείο Εθνικής Άμυνας.

Πρόκειται, άλλωστε, για μνημείο το οποίο δημιουργήθηκε για να τιμά τους ήρωες που έδωσαν τη ζωή τους για την ελευθερία. Που ανήκει στην ιστορική μνήμη, όπως τη συμβολίζει η Προεδρική Φρουρά. Ένα μνημείο ανοιχτό σε όλους τους Έλληνες. Αλλά και σε κάθε επισκέπτη που θέλει να το θαυμάσει. Αυτόν τον γνωστό χαρακτήρα που είχε πάντα ο Άγνωστος Στρατιώτης οφείλουμε να διατηρήσουμε. Και το κάνουμε».

Powered by:
PlayStream
00:27

Και ίσως ήταν η απάντηση του Κυριάκου Μητσοτάκη στην τοποθέτηση του Νίκου Δένδια για τον Πάνο Ρούτσι κατά τη συζήτηση του νομοσχεδίου για την απόκτηση των φρεγατών FDI στις 2 Οκτωβρίου. Τότε που ο Υπουργός Εθνικής Άμυνας τάχθηκε υπέρ του αιτήματος Ρούτσι, λέγοντας χαρακτηριστικά: «δεν θα τοποθετηθώ ούτε ως υπουργός ούτε ως στέλεχος της κυβέρνησης. Έχουμε παιδιά. Δεν διανοούμαι, δεν διανοούμαι, ειλικρινά σας λέω, πως μπορεί να απαγορευτεί το δικαίωμα ενός πατέρα να διερευνήσει οτιδήποτε αυτός κρίνει, με όποιο τρόπο κρίνει, για το θάνατο του παιδιού του».

Καθαριότητα και συντήρηση στο Δένδια
Με την τροπολογία Μητσοτάκη, το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας θα κληθεί να αναλάβει την αρμοδιότητα προστασίας – συντήρησης και καθαριότητας του μνημείου, όπως ανέφεραν κυβερνητικές πηγές, αφού τα μέτρα τάξης παραμένουν στην Ελληνική Αστυνομία.

Την παραπάνω αναφορά επανέλαβε και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, ο οποίος υποστήριξε την Δευτέρα πως «στην πραγματικότητα εδώ μιλάμε για καθαρισμό, συντήρηση και ανάδειξη αυτού του ιστορικού μνημείου».

Ο Τασούλας υπενθυμίζει εμμέσως ποιος έχει την αρμοδιότητα για τον Άγνωστο Στρατιώτη
Αντίθετος πάντως στις δηλώσεις Μητσοτάκη εμφανίστηκε και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Τασούλας, ο οποίος κατά τη συνάντηση του με τον πρωθυπουργό, συνέστησε να δοθεί «χρόνος στο διάλογο και κυρίως να γίνει μια προσπάθεια αυτός ο διάλογος να γίνει όσο γίνεται μακρύτερα από την τρέχουσα πολιτική επικαιρότητα. Όσο πιο αντικειμενικά το βλέπουμε, τόσο πιο ξεκάθαρο θα είναι το πώς όλοι μας θέλουμε να είναι αυτό το μνημείο».

Με έμμεσο τρόπο ο Τασούλας υπενθύμισε στον πρωθυπουργό πως «η Προεδρική Φρουρά είναι αρμόδια εκεί για τη συνεχή παρουσία της». Σύμφωνα δε με την ιστοσελίδα της Προεδρίας της Δημοκρατίας «από το 1974, με την αποκατάσταση της Δημοκρατίας στην Ελλάδα, ονομάζεται οριστικά πλέον «Προεδρική Φρουρά», έχει καθαρά τελετουργικό χαρακτήρα και υπάγεται στο Στρατιωτικό Γραφείο της Προεδρίας της Δημοκρατίας».

Η σιωπή Δένδια
Για όσους γνωρίζουν πάντως τον Νίκο Δένδια δεν μπορούν να φανταστούν ότι θα είναι ικανοποιημένος από την απόφαση Μητσοτάκη. Έστω και αν τόσο ο ίδιος όσο και οι συνεργάτες του αποφεύγουν και το παραμικρό σχόλιο. Ακόμα και για τις λεπτομέρειες της τροπολογίας παραπέμπουν στο Μαξίμου. Και σαφώς το ότι ενδεχομένως είχε ενημερωθεί για την ανάρτηση, αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα και ότι συναίνεσε.

Το τι θα προβλέπει αυτή η τροπολογία τελικά για τις ευθύνες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας, όσον αφορά το μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη, όπως για παράδειγμα τι θα κληθεί να πράξει ο στρατός στο όνομα της «καθαριότητας και της συντήρησης», καθώς και τι άλλες αρμοδιότητες θα αναλάβει μένει να αποκαλυφθούν στη Βουλή.

Θα είναι πχ στις εντολές του στρατού να σβήσει τα ονόματα των 57 νεκρών των Τεμπών και ποιες θα είναι οι αντιδράσεις;

Ακόμα ένα ερώτημα είναι πότε θα έρθει αυτή η τροπολογία στη Βουλή και ποιοι θα κληθούν να την συνυπογράψουν.

Ο Νίκος Δένδιας πάντως ήδη από τη Δευτέρα βρισκόταν στο Ηνωμένο Βασίλειο, ενώ στη συνέχεια αναχωρεί για ΗΠΑ, όπου θα έχει επαφές με το αμερικανικό Ναυτικό, καθώς και συναντήσεις προκειμένου να ενημερωθεί για μη επανδρωμένα συστήματα επιφανείας και υποβρύχια, αλλά και ζητημάτων που άπτονται της καινοτομίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Στην Αθήνα σε κάθε περίπτωση δεν αναμένεται πριν την Παρασκευή.

Εάν το Μέγαρο Μαξίμου σπεύσει να ολοκληρώσει τα σχέδια του για τον Άγνωστο Στρατιώτη αυτή τη βδομάδα, ο Δένδιας θα είναι δικαιολογημένα απών.

Η σιωπή πάντως από την πλευρά του Υπουργού Εθνικής Άμυνας είναι εκκωφαντική. Και σίγουρα είναι μία απάντηση.

in.gr

Μία από τις πιο ακραίες μορφές νομοθέτησης εναντίον των εργαζομένων ξεκινά να συζητείται σήμερα στην Βουλή, όπου η Νίκη Κεραμέως εισηγείται το νομοσχέδιο για το 13ωρο. Το ακραίο του πράγματος δεν αφορά μόνον το περιεχόμενο του νομοθετήματος με κορωνίδα την θεσμοθέτηση της συνεχούς 13ωρης απασχόλησης στον ίδιο εργοδότη, όπως και πολλά άλλα. Αφορά και την κυβερνητική επιχειρηματολογία: Η υπουργός Εργασίας υποστηρίζει ότι αυτό γίνεται μετά από… αίτημα των εργαζομένων!

Η απίστευτη Κεραμέως
Μοιάζει απίστευτο, αλλά είναι αληθινό αυτό που καταγράφθηκε στα πρακτικά της χθεσινής και τελευταίας συνεδρίασης της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων της Βουλής όπου και ολοκληρώθηκε η επεξεργασία του νομοθετήματος. Η Νίκη Κεραμέως δηλώνει ευθέως για το 13ωρο πως «οι ίδιοι οι εργαζόμενοι και οι εκπρόσωποι και οι εκπρόσωποί τους ζητούν να δουλεύουν περισσότερο»!

Αναφέρθηκε μάλιστα χαρακτηριστικά σε επιχειρησιακές συμβάσεις λέγοντας: «Ξέρετε πόσες συλλογικές συμβάσεις εργασίας κατατίθενται διαρκώς στο Υπουργείο που προβλέπουν εξαήμερη εργασία, επταήμερη, πολλές από αυτές είναι παράνομα, το λέω ευθέως, αλλά υπογράφονται από εκπροσώπους εργαζομένων οι οποίοι ζητούν περισσότερες ώρες εργασίας;». Για να προσθέσει στην συνέχεια ότι «δεν μπορώ να πιστέψω ότι τις υπογράφουν με το πιστόλι στον κρόταφο»!

Advertisement

Αυτό που «δεν πιστεύει» η υπουργός Εργασίας αποτελεί φυσικά την ωμή πραγματικότητα στους χώρους εργασίας. Εκεί όπου οι εργοδοτικές πιέσεις σε καθεστώς απουσίας συλλογικών συμβάσεων και συλλογικών διαπραγματεύσεων παράγουν αποτελέσματα τα οποία έρχεται να νομοθετήσει στην συνέχεια η κυβέρνηση. Επικαλούμενη τις συνθήκες που ή ίδια έχει δημιουργήσει με το μέχρι σήμερα νομοθετικό της έργο.

Θυμίζουμε ότι το νομοσχέδιο Κεραμέως έρχεται ως συνέχεια των νόμων Χατζηδάκη για την κατάργηση του 8ωρου και των νόμων του Άδωνι Γεωργιάδη για τον περιορισμό του δικαιώματος στην εργασίας. Όπως επίσης και των ρυθμίσεων που κατέστησαν την Επιθεώρηση Εργασίας «ανεξάρτητη αρχή» δίχως ουσιώδη προϋπολογισμό. Με αποτέλεσμα να αντιστοιχεί ΄1 (ένας) επιθεωρητής εργασίας για 11.000 εργαζόμενους και μάλιστα με τοπικούς περιορισμούς.

Με την στήριξη Μητσοτάκη και εργοδοτών
Το νομοσχέδιο της Νίκης Κεραμέως έχει τον τίτλο… «Δίκαιη Εργασία για Όλους» καθώς και την προσωπική στήριξη του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη, όπως κατέστησε σαφές κατά την συνέντευξη τύπου που παραχώρησε στην ΔΕΘ.

Αποτελεί μάλιστα ερώτημα αν ο πρωθυπουργός θα τηρήσει την παράδοση που το θέλει να μιλά στην Βουλή προκειμένου να στηρίξει τα νομοθετήματα που εισηγείται ης συγκεκριμένη υπουργός. Παράλληλα έχει την στήριξη όλων των εργοδοτικών οργανώσεων (ΣΕΒ, Ενώσεις Ξενοδόχων κ.λ.π) όπως έγινε σαφές κατά την συζήτηση στην Βουλή στο πλαίσιο της ακρόασης των κοινωνικών φορέων.

Αντίθετοι στο νομοθέτημα οι εργαζόμενοι που «κατεβαίνουν» σήμερα σε απεργιακή κινητοποίηση εναντίον το 13ωρου αλλά και άλλων διατάξεων του νομοθετήματος. Όπως για παράδειγμα την «απάλειψη» του δικαιώματος για συνεχή 15νθήμερη θερινή άδεια.

Τα κόμματα
Την απόσυρση του νομοσχεδίου έχουν ζητήσει τα κόμματα της αριστεράς από την στιγμή που κατατέθηκε στην Βουλή. Επίσης το σύνολο των κομμάτων της αντιπολίτευσης πρόκειται να το καταψηφίσει. Οι αντιδράσεις άλλωστε καταγράφθηκαν και στην τελευταία συνεδρίαση της Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων.

Εκ μέρους του ΠΑΣΟΚ ο Παύλος Χρηστίδης αναφέρθηκε στην Νίκη Κεραμέως λέγοντας: «Μετά από τόσες ημέρες συζήτησης, ακούγοντας και τους φορείς, ακούγοντας φυσικά και τους εργαζόμενους στις δημόσιες και όχι μόνο παρεμβάσεις τους, βρήκατε έστω και έναν εργαζόμενο ο οποίος θα έρθει να μας πει ότι είναι υπέρ του 13ωρου. Γιατί ακόμα τον ψάχνουμε από τις δηλώσεις που είχε κάνει η κυρία Υπουργός και μετά, με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον.

Αναλογιζόμαστε πού βρίσκονται αυτοί οι άνθρωποι που θέλουν να δουλεύουν περισσότερο, με αυτές τις συνθήκες, και εσείς από όλα τα προβλήματα τα οποία έχουν οι εργαζόμενοι, αυτό το οποίο επιλέγετε να κάνετε είναι να τους βάλετε να δουλέψουν περισσότερες ώρες».

Αποκάλεσε «εξοργιστικό» το ότι «βρισκόμαστε σήμερα εδώ να συζητάμε γι’ αυτό το νομοσχέδιο το οποίο επί της ουσίας δεν απαντά σε κανένα από τα μεγάλα προβλήματα των εργαζομένων. Αντιθέτως, τους φορτώνει με νέα βάρη, νέα αδιέξοδα και ακόμα μεγαλύτερη ανασφάλεια, ενισχύοντας τους εργοδότες απέναντι στα αιτήματα των εργαζομένων. Και μάλιστα το κάνετε αυτό σε μια συγκυρία όπου οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα εργάζονται τις περισσότερες ώρες στην Ευρώπη και αμείβονται με τους χαμηλότερους μισθούς».

Από την πλευρά του ΣΥΡΙΖΑ ο Γιώργος Γαβρήλος σημείωσε ότι πρόκειται για «ενα νομοσχέδιο που καταγγέλθηκε απ όλους του εργαζομένους την ίδια στιγμή που η κυρία Υπουργός δύο μήνες τώρα, στα μέσα μαζικής ενημέρωσης ΜΜΕ, ανέφερε ότι ήταν επιλογή των εργαζομένων, να πάνε σε μεγαλύτερη εντατικοποίηση, σε μεγαλύτερη ευελιξία με 13άωρο, με νέα διευθέτηση του χρόνου εργασίας, με σπαστές τις άδειες αναψυχής και όλα τα άλλα αντεργατικά που φέρνει αυτό το νομοσχέδιο. Και είναι ένα νομοσχέδιο, το τρίτο – τέταρτο σε σειρά, που πραγματικά ακολουθεί μνημονιακές πολιτικές, χωρίς να βρισκόμαστε σε μνημόνια».

Αναλυτική παρουσίαση των αρνητικών διατάξεων έκανε ο βουλευτής του ΚΚΕ, Χρήστος Κατσώτης. Επισήμανε ότι προβλέπει: «Αύξηση του χρόνου εργασίας στις 13 ώρες δουλειάς την ημέρα, 78 την εβδομάδα, αφαίρεση του χρόνου διαλείμματος και προετοιμασίες από τον εργάσιμων χρόνο, η ψηφιακή κάρτα εργαλείο στα χέρια των εργοδοτών για να διαχωρίσουν τον ενεργό από τον άνεργο χρόνο,όπως και αυτόν της μετάβασης προς και από το χώρο εργασίας.

Περισσότερες και πιο φτηνές υπερωρίες και την εργοδοσία, διευθέτηση του χρόνου εργασίας σε 12μηνη βάση με 10ωρη απασχόληση χωρίς προσαύξηση στο μεροκάματο, συμβάσεις δύο ημερών την εβδομάδα για να σε χρησιμοποιεί ο εργοδότης όποτε τον βολεύει. Επέκταση της κατά παραγγελία απασχόλησης με δουλειά χωρίς κανένα προγραμματισμό, κομμάτιασμα της συνεχόμενης άδειας στα τέσσερα, ανάλογα με το πότε βολεύει το αφεντικό κι όχι τον εργαζόμενο και την οικογένειά του».

Ο βουλευτής του ΚΚΕ συνέχισε λέγοντας πως «οι υπερωρίες στην εκ περιτροπής εργασία, ευέλικτη προσέλευση ως και 2 ώρες από την έναρξη της βάρδιας που αξιοποιείται ως απλήρωτος χρόνος. Νέα απαλλαγή των εργοδοτών από εισφορές στις προσαυξήσεις του μισθού από υπερωρίες, νυχτερινά, Κυριακές και όποιες προσαυξήσεις προβλέπει η σύμβαση, με συνέπεια τη μείωση των ασφαλιστικών παροχών και το ύψος των συντάξεων».

Το νομοσχέδιο κατήγγειλε και η Έφη Αχτσιόγλου εκ μέρους της Νέας Αριστεράς. Σημείωσε πως «το Υπουργείο δεν έχει διάθεση, ούτε πρόθεση να ακούσει το 80% στην πραγματικότητα της ελληνικής κοινωνίας, γιατί αυτοί είναι οι εργαζόμενοι. Δεν έχει διάθεση να ακούσει αυτούς που φωνάζουν ότι προσωπική τους ζωή διαλύεται, ότι η οικογενειακή τους ζωή διαλύεται, ότι δεν αντέχουν να δουλεύουν ολοένα και περισσότερο και να μην μπορούν να βιοπορισμού.

Και έρχεται σε πλήρη αντίθεση με το αίτημα των εργαζομένων στην πραγματικότητα να εντατικοποιήσει περαιτέρω την εργασία, να αφαιρέσει και ψήγματα προστασίας της εργασίας που έχουν απομείνει στο εργατικό δίκαιο και συνεχίζει να δομήσει ένα μοντέλο περιστασιακή χωρίς δικαιώματα και φθηνής εργασίας.

Το χειρότερο όμως είναι ότι όλα αυτά τα κάνει λέγοντας ότι το κάνει για το καλό του εργαζόμενου. Εκεί νομίζω πως είναι η μεγαλύτερη πρόκληση και εκεί είναι αυτό που έχει εξοργίσει πραγματικά και την ελληνική κοινωνία και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, ότι γίνεται για το καλό των εργαζομένων».

Στο ισραηλινό κοινοβούλιο τη Δευτέρα η διεθνής της ακροδεξιάς (ή του νεοφασισμού, αν θέλετε) ενταφίασε το διεθνές δίκαιο.

Προσέξτε τα “σημάδια“: Ο Ντόναλντ Τραμπ, αφού αυτοαποθεώθηκε, τόνισε ότι η ειρήνη επιτεύχθηκε χάρη στη δύναμη της ισχύος. Χάρη στον ίδιο δηλαδή.

Ο Μπενιαμίν Νετανιάχου κινήθηκε στην ίδια γραμμή: Πολλά ευχαριστώ στον Αμερικανό πρόεδρο, απολύτως τίποτα για την τύχη των Παλαιστίνιων, “μεγάλα” λόγια για την κυβέρνησή του και την απόδοση των IDF στον πόλεμο.

Το κερασάκι στην τούρτα: Βουλευτής που τόλμησε να φωνάξει στον Τραμπ “Αναγνωρίστε την Παλαιστίνη” πετάχθηκε έξω με συνοπτικές διαδικασίες. Ο Τραμπ, μετά το περιστατικό, χαμογέλασε σαρδόνια και είπε “αποτελεσματική δουλειά”.

Δεν έχουν πια κανέναν δισταγμό. Όπου μπορούν, επιβάλλουν τη θέλησή τους όπως μπορούν, αγνοώντας τους θεσμούς, τους κανόνες, πολλές φορές και την κοινή λογική. Ο ΟΗΕ δεν παίζει καν ρόλο κομπάρσου σ’ αυτή τη “συμφωνία”, δεν έχει λόγο, μοιάζει με παρία της διεθνούς σκηνής.

Η “λύση” που δίνουν εξυπηρετεί ΜΟΝΟ τα συμφέροντά τους. Η τύχη των Παλαιστινίων στη Γάζα αφήνεται, όπως φαίνεται, στα χέρια του “χασάπη” Μπλερ ο οποίος θα αναλάβει το πρότζεκτ της ανοικοδόμησης της Γάζας όπως θα αναλάμβανε ένα πρότζεκτ μίας μεγάλης ιδιωτικής εταιρίας. Θα πληρωθεί, προφανώς, και με το παραπάνω.

Ούτε νύξη για ανεξάρτητο Παλαιστινιακό κράτος, ούτε λέξη για τα πολιτικά δικαιώματα των Παλαιστίνιων, τις περιουσίες του που έχουν αρπάξει οι έποικοι, τίποτα για το καθεστώς απαρτχάιντ των διακρίσεων και των αδιάκοπων ελέγχων για την παραμικρή μετακίνηση.

Τίποτα. Μόνο business as usual πάνω στα οστά 70.000 σκοτωμένων Παλαιστίνιων (που στην πραγματικότητα είναι πολύ περισσότεροι αφού πολλά πτώματα έχουν θαφθεί κάτω από τα ερείπια).

Και η γενοκτονία; Ο Τραμπ ζήτησε από τον πρόεδρο του Ισραήλ να δώσει… χάρη στον Νετανιάχου, μιλάμε δηλαδή για στεγνή ειρωνεία στη μνήμη δεκάδων χιλιάδων νεκρών. Κανένας σεβασμός, καμία, έστω και τα μάτια του κόσμου, ενσυναίσθηση. Λες και οι IDF φόνευαν κούκλες και παιχνίδια δύο χρόνια τώρα, όχι ανθρώπους, άνδρες, γυναίκες και παιδιά.

O Ισραηλινός Πρωθυπουργός, που μπορεί ανά πάσα στιγμή να συλληφθεί αν ταξιδέψει στη λάθος χώρα, φούσκωνε αυτάρεσκα δίπλα στον ισχυρό του σύμμαχο. Ίσως να σκεφτόταν ότι με το δίχρονο μακελειό γλίτωσε μια για πάντα τη φυλακή για τις υποθέσεις διαφθοράς που εκκρεμούν σε βάρος του.

Ζούμε σε σκοτεινές εποχές. Πίσω από τα μεγάλα χαμόγελα των Τραμπ, Νετανιάχου και ΣΙΑ ανιχνεύεται το μίσος για όσους επιχειρήσουν να σταθούν εμπόδια στα σχέδια του νεοφασισμού όπως αυτά ξεδιπλώνονται στον κόσμο. Ανιχνεύεται και η ακόρεστη δίψα για εξουσία και ισχύ, που φυσικά, μεταφράζεται σε χρήμα και επιρροή.

Να τους σταματήσουμε. Πριν είναι πολύ αργά για τον πλανήτη…

Η αστυνομία δεν κατάφερε να συγκρατήσει το πλήθος. Μόλις οι συγκεντρωμένοι στη Ραμάλα είδαν το κομβόι, με τους Παλαιστίνιους κρατουμένους να διακρίνονται από τα παράθυρα του λεωφορείου, όρμησαν κατά πάνω του, φωνάζοντας τα ονόματα αγαπημένων προσώπων που είχαν να δουν εδώ και χρόνια – και σε ορισμένες περιπτώσεις, δεκαετίες.

Οι κρατούμενοι ήταν εξαντλημένοι, τα πρόσωπά τους είχαν αλλάξει, με τις γωνίες τους να προεξέχουν και πληγές που μόλις είχαν επουλωθεί. Οι συγγενείς τους τούς σήκωναν στους ώμους με ευκολία. Ένας κρατούμενος, τυλιγμένος με παλαιστινιακή κεφίγια και με τα δάχτυλα υψωμένα σε σήμα της νίκης, έσκυψες και φίλησε τα πόδια της μητέρας του μόλις την αντίκρισε.

“Μία επιστροφή που δεν πίστευαν ότι θα συμβεί”

Freed Palestinian prisoners arrive in the Gaza Strip after their release from Israeli jails under a ceasefire agreement between Hamas and Israel, in Khan Younis, southern Gaza Strip, Monday, Oct. 13, 2025. (AP Photo/Jehad Alshrafi)

Συνολικά, 88 Παλαιστίνιοι απελευθερώθηκαν από τις ισραηλινές φυλακές και μεταφέρθηκαν στη Δυτική Όχθη τη Δευτέρα – οι υπόλοιποι σχεδόν 2.000, αριθμός που περιλαμβάνει περίπου 1.700 Παλαιστίνιους οι οποίοι συνελήφθησαν στη Γάζα κατά τη διάρκεια του πολέμου και κρατούνταν χωρίς απαγγελία κατηγοριών, στάλθηκαν πίσω στη Γάζα, όπου μια μειοψηφία θα κατευθυνόταν σε γειτονικές χώρες.

Οι κρατούμενοι και οι συλληφθέντες απελευθερώθηκαν από το Ισραήλ λίγες ώρες αφότου όλοι οι Ισραηλινοί όμηροι που κρατούνταν ζωντανοί επέστρεψαν από τη Γάζα. Η ανταλλαγή σηματοδότησε το πρώτο βήμα σε μια κατάπαυση του πυρός που θα μπορούσε να τερματίσει μόνιμα τη διετή σύγκρουση στην περιοχή. Οι γεωπολιτικές προεκτάσεις της απελευθέρωσης ήταν μακριά από το μυαλό των οικογενειών στη Ραμάλα τη Δευτέρα· οι περισσότεροι γιόρταζαν μια επιστροφή που δεν πίστευαν ποτέ ότι θα συμβεί.

Οι περισσότεροι άνδρες που επέστρεφαν στη Δυτική Όχθη εξέτιαν ποινές ισόβιας κάθειρξης και πολλοί είχαν καταδικαστεί για βίαια εγκλήματα. «Ήταν έγκλειστος για 24 χρόνια», είπε στον Guardian ένας συγγενής του Σάμπερ Μασάλμα, μέλους της Φατάχ – της κύριας παράταξης του Παλαιστινιακού Απελευθερωτικού Οργανισμού (PLO) – ο οποίος συνελήφθη το 2002 και καταδικάστηκε σε ισόβια με κατηγορίες για συνωμοσία για πρόκληση θανάτου και τοποθέτηση εκρηκτικών.  Δεν τον είχε δει για δύο χρόνια, καθώς το Ισραήλ είχε απαγορεύσει τις επισκέψεις των οικογενειών στους κρατούμενους μετά την επίθεση της 7ης Οκτωβρίου από μαχητές της Χαμάς.

Ο Μασάλμα τον είχε προειδοποιήσει τηλεφωνικά ότι ίσως να μην τον αναγνώριζε από το βάρος που είχε χάσει στη φυλακή. «Μοιάζει με πτώμα. Αλλά θα τον επαναφέρουμε στη ζωή», είπε γελώντας. Ετοιμάζονταν να πάνε σε εστιατόριο, όπου θα έπρεπε να προσέξουν να μη φάει πολύ, καθώς το στομάχι του δεν ήταν συνηθισμένο σε κανονική τροφή μετά από τόσο καιρό υποσιτισμού.

Και οι υπόλοιποι κρατούμενοι ήταν σε άσχημη κατάσταση. Τα ζυγωματικά τους προεξείχαν, κάποιοι έφεραν σημάδια πρόσφατων ξυλοδαρμών και μερικοί δεν μπορούσαν να περπατήσουν χωρίς να τους στηρίζουν οι συγγενείς.

Οι απάνθρωπες συνθήκες πίσω από τα κάγκελα

A Palestinian prisoner makes the victory sign after being released from an Israeli prison as part of a ceasefire deal between Israel and Hamas, upon his arrival in the West Bank city of Ramallah, Monday, Oct. 13, 2025. (AP Photo/Majdi Mohammed)

Όταν ρωτήθηκαν για τη μεταχείρισή τους στις φυλακές, ένας κρατούμενος ζήτησε συγγνώμη και είπε ότι δεν μπορούσε να απαντήσει, φοβούμενος τις συνέπειες από τις ισραηλινές αρχές, λέγοντας μόνο ότι ήταν «φρικτό». Ένας άλλος ανέφερε ότι οι συνθήκες ήταν «πολύ, πολύ, πολύ δύσκολες» και ότι τα τελευταία δύο χρόνια στη φυλακή ήταν «τα χειρότερα της ζωής του», ζητώντας να μην κατονομαστεί.

Πριν από την απελευθέρωση της Δευτέρας, 11.056 Παλαιστίνιοι κρατούνταν στις ισραηλινές φυλακές, σύμφωνα με στοιχεία της ισραηλινής ΜΚΟ HaMoked τον Οκτώβριο του 2025. Τουλάχιστον 3.500 από αυτούς κρατούνταν με διοικητική κράτηση, χωρίς δίκη.

Οι Παλαιστίνιοι βιώνουν κακομεταχείριση και έρχονται αντιμέτωποι με απάνθρωπες συνθήκες στις ισραηλινές φυλακές «ως ζήτημα πολιτικής», σύμφωνα με την ισραηλινή οργάνωση ανθρωπίνων δικαιωμάτων B’Tselem. Η οργάνωση καταγγέλλει ότι οι Παλαιστίνιοι κρατούμενοι στερούνται ιατρικής περίθαλψης, επαρκούς τροφής και αντιμετωπίζουν σωματική βία. Ακτιβιστές υποστηρίζουν εδώ και καιρό ότι η μαζική φυλάκιση Παλαιστινίων χρησιμοποιείται ως εργαλείο για την επιβολή της ισραηλινής κατοχής στα παλαιστινιακά εδάφη, με εκτιμήσεις να αναφέρουν ότι έως και το 40% των Παλαιστινίων έχει συλληφθεί κάποια στιγμή στη ζωή του. Το Ισραήλ υποστηρίζει ότι το σωφρονιστικό του σύστημα συμμορφώνεται με το διεθνές δίκαιο.

Το Ισραήλ απαγόρευσε επίσης στους ανθρώπους να γιορτάσουν την απελευθέρωση των κρατουμένων τη Δευτέρα, κάνοντας χρήση δακρυγόνων εναντίον μελών οικογενειών και δημοσιογράφων που περίμεναν κοντά στη φυλακή Όφερ, στη κατεχόμενη Δυτική Όχθη, όπου κρατούνταν οι συλληφθέντες. Ένα φυλλάδιο που διανεμήθηκε από τον ισραηλινό στρατό προειδοποιούσε ότι «σας παρακολουθούμε παντού» και απειλούσε ότι όποιος υποστηρίξει «τρομοκρατικές οργανώσεις» μπορεί να συλληφθεί.

Έξι διαφορετικοί συγγενείς κρατουμένων είπαν ότι είχαν δεχθεί επισκέψεις από τις ισραηλινές υπηρεσίες ασφαλείας τις τελευταίες ημέρες.

«Ήρθαν να μας προειδοποιήσουν να μην κάνουμε γιορτές, να μην υψώσουμε σημαίες ή πανό, να μην συγκεντρωθούμε στο ντιουάν [αίθουσα]. Αυτές τις μέρες, το πιο δύσκολο πράγμα είναι να λες την αλήθεια», είπε ένας συγγενής του κρατουμένου Χάνι αλ-Ζιρ, ο οποίος ζήτησε να μην κατονομαστεί από φόβο για αντίποινα. Ο αλ-Ζιρ είχε φυλακιστεί για 23 χρόνια, ενώ ο ίδιος συγγενής, όπως και ο γιος του αλ-Ζιρ, είχαν επίσης φυλακιστεί αρκετές φορές.

Η χαρά που έγινε οδύνη

Hamas gunmen in escort buses carrying freed Palestinian prisoners arriving in the Gaza Strip after their release from Israeli jails under a ceasefire agreement between Hamas and Israel, in Khan Younis, southern Gaza Strip, Monday, Oct. 13, 2025. (AP Photo/Jehad Alshrafi)

Μέσα στις σκηνές χαράς υπήρχε και θλίψη. Αρκετές οικογένειες, στις οποίες είχαν πει οι ισραηλινές αρχές ασφαλείας ότι οι δικοί τους άνθρωποι θα επέστρεφαν, εξεπλάγησαν όταν διαπίστωσαν ότι δεν βρίσκονταν στα λεωφορεία τη Δευτέρα.

Δύο διαφορετικές λίστες κρατουμένων κυκλοφορούσαν τις ώρες πριν από την απελευθέρωση. Σε μία λίστα, κάποιοι κρατούμενοι επρόκειτο να επιστρέψουν στα σπίτια τους, σε άλλη, οι ίδιοι κρατούμενοι επρόκειτο να απελαθούν στη Γάζα.

Για την Ουμ Άμπεντ, της οποίας ο αδελφός είχε προγραμματιστεί για απελευθέρωση, η ξαφνική πιθανότητα ότι ο αδελφός της, Καμάλ Ιμράν, θα μπορούσε να απελαθεί στη Γάζα, ήταν σοκ. Αν απελαυνόταν εκεί, ουσιαστικά δεν θα υπήρχε τρόπος να τον δει, εκτός αν κατάφερνε να φύγει από την περιοχή.

«Περιμένουμε εδώ για την απελευθέρωσή του δύο μέρες. Είμαστε σοκαρισμένοι από αυτό που ακούσαμε. Οι Ισραηλινοί εισέβαλαν στο σπίτι μας και μας είπαν ότι απαγορεύεται να κάνουμε οποιοδήποτε είδος γιορτής – άρα θα έπρεπε να απελευθερωθεί,» είπε η Ουμ Άμπεντ, με δάκρυα στα μάτια.

Περίμενε με αγωνία καθώς τα λεωφορεία έφταναν στο σημείο αποβίβασης στη Ραμάλα, περιμένοντας να δει τον αδελφό της να κατεβαίνει. Όταν ο τελευταίος άνδρας αποβιβάστηκε από τα λεωφορεία χωρίς να υπάρχει κανένα σημάδι του αδελφού της,άρχισε να οδύρεται.

Άλλοι προφανώς είχαν επίσης πληροφορηθεί ότι οι δικοί τους άνθρωποι θα επέστρεφαν στα σπίτια τους, μόνο και μόνο για να μάθουν την τελευταία στιγμή ότι απελαύνονταν. «Γιατί τον απελαύνουν;» ούρλιαξε μια γυναίκα με λυγμούς, καθώς αστυνομικοί έσπευσαν να τη μεταφέρουν μακριά από το πλήθος.

«Θα ήταν πιο εύκολο αν μας το έλεγαν από την αρχή. Δεν ξέρουμε πού βρίσκεται. Στην Αίγυπτο; Στη Γάζα; Είμαστε συντετριμμένοι,» είπε ο Ράεντ Ιμράν, καθώς οδηγούσε την Άμπεντ προς το αυτοκίνητο στο οποίο είχε ετοιμάσει να υποδεχθεί τον αδελφό της.