Αρχαιολογικές ανασκαφές στη Γαλλία και την Ισπανία, κατά μήκος του Βισκαϊκού Κόλπου στον Ατλαντικό, αποκαλύπτουν ότι οι άνθρωποι που ζούσαν στην περιοχή πριν από 20.000 χρόνια είχαν την εφευρετικότητα να κατασκευάζουν εργαλεία από οστά φαλαινών.

Τα εργαλεία, κυρίως αιχμές για δόρατα, κατασκευάστηκαν από οστά τουλάχιστον πέντε μεγαλόσωμων ειδών  φάλαινας, κυρίως φυσητήρες αλλά και πτεροφάλαινες, γαλάζιες  και γκρίζες φάλαινες, βισκαϊκές μαύρες φάλαινες και φάλαινες της Γροιλανδίας.

Είναι τα αρχαιότερα εργαλεία από οστά φαλαινών με διαφορά 1.000 έως 2.000 ετών.

Δεδομένου όμως ότι εκείνη την εποχή δεν υπήρχαν δυνατότητες ναυσιπλοΐας, οι κυνηγοί-τροφοσυλλέκτες που δημιούργησαν τα εργαλεία πιθανότατα δεν μπορούσαν να κυνηγήσουν τέτοια κήτη.

Τα οστά πιθανότατα προήλθαν από φάλαινες που εξόκειλαν νεκρές στις ακτές, δήλωσε στο Reuters η Κρίστα ΜακΓκραθ, βιομοριακή αρχαιολόγος του Αυτόνομου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνηας, μέλος της ομάδας που περιγράφει τα ευρήματα στο Nature Communications.

«Η πλειονότητα των οστών που αναγνωρίσαμε προέρχονται από πελαγικά είδη των βαθέων υδάτων –όπως οι φυσητήρες και οι πτεροφάλαινες- τα οποία αυτές οι προϊστορικές ομάδες θα ήταν πολύ δύσκολο να κυνηγήσουν. Εξάλλου δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι διέθεταν την τεχνολογία που θα απαιτούσε το κυνήγι, όπως βάρκες που βγαίνουν στην ανοιχτή θάλασσα» εξήγησε η ΜακΓκραθ.

Ορισμένα από τα οστά βρέθηκακαν στο σπήλαιο του Ίστουριτζ στη Γαλλία (Christian Normand via Reuters)

Τα 71 οστά φαλαινών που εξέτασε η ομάδα βρέθηκαν σε 27 σπηλιές. Τα αρχαιότερα βρέθηκαν στην Ισπανία και χρονολογήθηκαν στα 20.500 χρόνια, όταν η Γη διένυε την πιο πρόσφατη εποχή των παγετώνων.

Εκείνη την εποχή, αιχμές για δόρατα κατασκευάζονταν συνήθως από κέρατα ελαφιού, τα οποία ήταν πιο εύπλαστα και γερά σε σχέση με τα οστά των χερσαίων θηλαστικών. Τα κόκκαλα φάλαινας ίσως προσέφεραν κάποια πλεονεκτήματα όπως το μεγάλο μέγεθος. Ορισμένες αιχμές είχαν μήκος άνω των 40 εκατοστών, το οποίο δύσκολα θα πετύχαινε κανείς με κέρατα.

«Πιθανότατα χρησιμοποιούνταν για το κυνήγι τα κύρια θηράματα της εποχής –ταράνδους και κόκκινα ελάφια, άλογα, βίσωνες και αίγαγρους» ανέφερε ο Ζαν Μαρκ Πετιγιόν του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας, μέλος της ερευνητικής ομάδας.

Αν και το κρέας οπληφόρων ειδών ήταν η κύρια τροφή σε αυτή την περίοδο της προϊστορίας, οι άνθρωποι εκείνης της εποχής κυνηγούσαν επίσης θαλασσοπούλια και ψάρευαν για να συμπληρώσουν τη διατροφή τους.

Όπως είπε η ΜακΓκραθ, «τα νέα ευρήματα μάς λένε ότι αυτές οι προϊστορικές ομάδες ήταν πιθανότατα καλά προσαρμοσμένες στο παράκτιο περιβάλλον».

«Τα οστά φαλαινών δεν χρησιμοποιούνταν μόνο για την κατασκευή εργαλείων. Υπάρχουν επίσης ενδείξεις χρήσης τους ως καυσίμου –τα κόκκαλα περιέχουν μεγάλες ποσότητες ελαίου- μεταξύ άλλων. Και το υπόλοιπο μέρος της φάλαινας σίγουρα θα αξιοποιούταν –για δόντια ή μπαλαίνες, κρέας ή δέρμα. Μια και μόνο θάλασσα προσφέρει πολλούς πόρους».

Για αρκετά χρόνια θα θυμούνται την περιπέτεια που έζησαν στα Χανιά τρεις νεαρές κοπέλες, που έκαναν ωτοστόπ και επιβιβάστηκαν σε όχημα νεαρού Κρητικού.

Όπως έγινε γνωστό, ο νεαρός Κρητικός εγκλώβισε μέσα στο όχημα τις τρεις νεαρές κοπέλες και δεν τους επέτρεπε να αποβιβαστούν.

Σύμφωνα με το cretalive, ο οδηγός κινούνταν επικίνδυνα, με σπινιαρίσματα και ελιγμούς.

Ωστόσο, ο νεαρός οδηγός συνέχισε τη διαδρομή του μαζί με τις τρεις κοπέλες, ενώ αποπειράθηκε να εμβολίσει μηχανές της ομάδας ΔΙ.ΑΣ. που του έκαναν σήμα να σταματήσει.

Καθώς το πολυτελές όχημα είχε σταματήσει σε ένα φανάρι, οι δύο από τις τρεις κοπέλες κατάφεραν να ανοίξουν την πόρτα και να διαφύγουν έντρομες. Όμως η φίλη τους δεν πρόλαβε και παρέμεινε υπό «ομηρεία», με τον οδηγό να συνεχίζει την τρελή πορεία του.

Σύμφωνα με πληροφορίες, το «ταξίδι» του οχήματος σταμάτησε ένα περιπολικό της Ελληνικής Αστυνομίας, το οποίο εμβόλισε ο νεαρός, ο οποίος συνελήφθη και θα οδηγηθεί στη δικαιοσύνη.

Σχεδόν όλοι έχουμε φορτιστές μονίμως συνδεδεμένους στην πρίζα — δίπλα στο κρεβάτι, στο γραφείο ή στην κουζίνα.

Αν και μοιάζει αθώο, πόσο ασφαλές (ή οικονομικά συμφέρον) είναι να τους αφήνουμε έτσι, αλλά και πόσο επιβαρύνουν το ενεργειακό φορτίο τις ημέρες με αυξημένη ζήτηση ενέργειας.

Πόσο ρεύμα καταναλώνει ένας φορτιστής που δεν φορτίζει;

Ακόμα και όταν δεν φορτίζει κάποια συσκευή, ένας φορτιστής καταναλώνει μικρή αλλά υπαρκτή ποσότητα ρεύματος.

Αυτή η κατανάλωση όταν βρίσκεται σε «κατάσταση αναμονής» – γνωστή και ως “vampire power” – χρησιμοποιείται κυρίως για να διατηρείται ενεργό το εσωτερικό κύκλωμα ελέγχου και ασφαλείας.

Αν και η κατανάλωση ενός μόνο φορτιστή είναι αμελητέα, σε ένα σπίτι με πολλαπλές συσκευές, η σπατάλη ενέργειας συσσωρεύεται με τον χρόνο και μπορεί να φτάσει αρκετές κιλοβατώρες τον χρόνο.

Τι υπάρχει μέσα σε έναν φορτιστή;

Οι φορτιστές μετατρέπουν το εναλλασσόμενο ρεύμα (AC) της πρίζας σε συνεχές ρεύμα (DC) για να φορτίσουν μπαταρίες.

Για να το πετύχουν αυτό, περιλαμβάνουν εξαρτήματα όπως:

• Μετασχηματιστές

• Κύκλωμα μετατροπής ρεύματος

• Φίλτρα και κυκλώματα ρύθμισης τάσης

• Συστήματα ελέγχου και προστασίας

Υπάρχουν κίνδυνοι αν τον αφήνουμε στην πρίζα;

Όπως τονίζουν οι ειδικοί, «φυσικά και υπάρχουν». Οι φορτιστές, όπως όλα τα ηλεκτρονικά, φθείρονται με τον χρόνο – ειδικά όταν υπάρχουν διακυμάνσεις στο δίκτυο ρεύματος.

Μάλιστα, όπως υπογραμμίζουν ειδικοί στον τομέα της τεχνολογίας, «οι φθηνοί ή μη πιστοποιημένοι φορτιστές ενδέχεται να μην διαθέτουν επαρκείς μηχανισμούς προστασίας, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο υπερθέρμανσης ή και πυρκαγιάς».

Όπως σημειώνουν, ένας φορτιστής θα πρέπει να αποσυνδεθεί από την πρίζα και να αντικατασταθεί άμεσα αν:

• ζεσταίνεται υπερβολικά,

• κάνει παράξενους ήχους ή

• φαίνεται φθαρμένος.

Τι πρέπει να κάνετε

Αν είστε από αυτούς που αφήνουν τους φορτιστές μόνιμα στην πρίζα, θα πρέπει να αλλάξετε συνήθειες.

Οι ειδικοί συνιστούν:

• Να αποσυνδέσετε τους φορτιστές που δεν χρησιμοποιείτε — αν είναι πρακτικό.

• Να ελέγχετε συχνά την κατάσταση των φορτιστών σας.

• Να αποφεύγετε μη επώνυμες ή μη πιστοποιημένες συσκευές φόρτισης.

• Να αντικαταστήστε αμέσως κάθε φορτιστή που φαίνεται ελαττωματικός.

Τελικά…

Συμπερασματικά, οι σύγχρονοι φορτιστές έχουν σχεδιαστεί για ελάχιστη κατανάλωση και αυξημένη ασφάλεια.

Παρ’ όλα αυτά, η υπερβολική χρήση, η γήρανση και η χαμηλή ποιότητα κατασκευής μπορούν να οδηγήσουν σε περιττούς κινδύνους και σπατάλες.

Αυτή η απλή κίνηση –δηλαδή να τους αποσυνδέετε– μπορεί να κάνει τη διαφορά.

Φέτος συνέβη κάτι πρωτοφανές: τα ήδη υπάρχοντα μεγάλα γλωσσικά μοντέλα της OpenAI (ανεπίσημη συμμετοχή) και της Google DeepMind, όχι κάποιας μορφή υπερνοημοσύνη, συμμετείχαν στην Διεθνή Μαθηματική Ολυμπιάδα, καταφέρνοντας να διαγωνιστούν και να λύσουν τα ίδια προβλήματα με τους ανθρώπους διαγωνιζόμενους. Τα μοντέλα συμμετείχαν αλλά οι άνθρωποι κέρδισαν τις διακρίσεις. Ωστόσο, η είδηση δεν είναι αυτή.

Η είδηση είναι ότι αυτές οι συμμετοχές έρχονται 18 χρόνια νωρίτερα από ό,τι είχαν προβλέψει οι ειδικοί το 2021, στοιχείο που δείχνει τη ραγδαία εξέλιξη των ικανοτήτων της Τεχνητής Νοημοσύνης. Τα μοντέλα γίνονται όλο και μεγαλύτερα, ωθούμενα από έναν «αγώνα εξοπλισμών» μεταξύ των εταιρειών τεχνολογίας, οι οποίες αναμένουν ότι ο νικητής θα πάρει τα πάντα.

Χαρακτηριστική η περίπτωση της Meta Platforms του Μαρκ Ζάκερμπεργκ, που έφτασε να διαθέσει το ποσό των 200 εκατομμυρίων δολαρίων για να προσελκύσει έναν και μόνο διακεκριμένο μηχανικό της Apple, ώστε να στελεχώσει το νέο τμήμα με την ονομασία «Υπερνοημοσύνη» της εταιρείας. Η Meta προσέλαβε τον Ρουομίνγκ Πανγκ, ο οποίος διηύθυνε την ομάδα μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης της Apple, με πακέτο αμοιβών εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων για μια περίοδο αρκετών ετών, σύμφωνα με το Bloomberg.

Η Apple δεν προσπάθησε καν να προχωρήσει σε αντιπροσφορά, καθώς υπερβαίνει κατά πολύ τις αμοιβές της εταιρείας για διευθυντικές θέσεις, πλην του διευθύνοντος συμβούλου Τιμ Κουκ. Αυτό το πακέτο αμοιβών ωστόσο είναι σύμφωνο με άλλες σημαντικές προσλήψεις για τη νέα ομάδα της Meta, η οποία επικεντρώνεται στην κατασκευή συστημάτων τεχνητής νοημοσύνης που μπορούν να ολοκληρώνουν εργασίες εξίσου καλά ή καλύτερα από τους ανθρώπους

Όμως ανταγωνισμός υπάρχει και σε επίπεδο κρατών, κυρίως μεταξύ Κίνας και Αμερικής. Ειδικά η τελευταία δείχνει να φοβάται ότι θα υπσοτεί μια συστημική ήττα αν καταλήξει στη δεύτερη θέση αυτής της κούρσας. Όπως σημειώνει ο Economist, μέχρι το 2027 θα είναι δυνατό να εκπαιδευτεί ένα μοντέλο χρησιμοποιώντας 1.000 φορές τους υπολογιστικούς πόρους που χρησιμοποιήθηκαν για την κατασκευή του GPT-4, το οποίο βρίσκεται πίσω από το πιο δημοφιλές chatbot σήμερα.

Κατά την πρόσφατη υπογραφή των περίφημων διαταγμάτων για την Τεχνητή Νοημοσύνη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ ήταν σαφέστατος. «Η νίκη σε αυτόν τον διαγωνισμό θα αποτελέσει μια δοκιμασία των ικανοτήτων μας, όμοια με οτιδήποτε άλλο από την αυγή της διαστημικής εποχής», δήλωσε ο Τραμπ, προσθέτοντας: «Χρειαζόμαστε τις αμερικανικές εταιρείες τεχνολογίας να είναι ολοκληρωτικά υπέρ της Αμερικής. Θέλουμε να βάλετε την Αμερική πάνω απ’ όλα».

Τι φέρνει η υπερνοημοσύνη στο μέλλον;

Άρα μοιραία τίθεται το ερώτημα: τι δυνατότητες θα έχει αναπτύξει η Τεχνητή Νοημοσύνη μέχρι το 2030 ή το 2032; Κάποιοι, όχι λίγοι, φοβούνται το εφιαλτικό σενάριο. Δηλαδή ότι τρομοκράτες με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης κατασκευάζουν βιολογικά όπλα που σκοτώνουν δισεκατομμύρια ανθρώπους, ή μια «αποσυντονισμένη» τεχνητή νοημοσύνη ξεφεύγει από τον έλεγχο και ξεπερνά την ανθρωπότητα. Υπάρχουν όμως που είναι σαφώς πιο αισιόδοξοι και βλέπουν τη θετική πλευρά του θέματος.

Πριν από το 1700, η παγκόσμια οικονομία αυξανόταν κατά μέσο όρο κατά 8% ανά αιώνα. Όποιος προέβλεπε τι θα συνέβαινε στη συνέχεια θα φαινόταν τρελός. Κατά τα επόμενα 300 χρόνια, και αφού είχε μεσολαβήσει η Βιομηχανική Επανάσταση, η ανάπτυξη ήταν κατά μέσο όρο 350% ανά αιώνα. Αυτό οδήγησε σε μείωση της θνησιμότητας και αύξηση της γονιμότητας. Οι μεγαλύτεροι πληθυσμοί παρήγαγαν περισσότερες ιδέες, οδηγώντας σε ακόμη ταχύτερη επέκταση. Λόγω της ανάγκης για προσθήκη ανθρώπινου ταλέντου, ο κύκλος ήταν αργός. Τελικά, ο μεγαλύτερος πλούτος οδήγησε τους ανθρώπους να κάνουν λιγότερα παιδιά. Αυτό βελτίωσε το βιοτικό επίπεδο, το οποίο αυξήθηκε με σταθερό ρυθμό περίπου 2% ετησίως.

Η τεχνητή νοημοσύνη δεν αντιμετωπίζει τέτοιο δημογραφικό περιορισμό. Οι τεχνολόγοι υπόσχονται ότι θα επιταχύνει ραγδαία τον ρυθμό με τον οποίο γίνονται οι ανακαλύψεις. Ο Σαμ Άλτμαν, διευθύνων σύμβουλος της OpenAI, αναμένει ότι η Τεχνητή Νοημοσύνη θα είναι σε θέση να παράγει «καινοτόμες ιδέες» ήδη από το επόμενο έτος. Η AI ήδη βοηθά στον προγραμματισμό καλύτερων μοντέλων τεχνητής νοημοσύνης. Μέχρι το 2028, σύμφωνα με ορισμένους, θα επιβλέπει τη δική της βελτίωση.

Μία νέα έκρηξη οικονομικής ανάπτυξης

Κάπως έτσι κάποιοι «βλέπουν» την πιθανότητα μιας δεύτερης έκρηξης οικονομικής ανάπτυξης. Εάν η υπολογιστική ισχύς φέρει τεχνολογικές εξελίξεις χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση και ένα επαρκές μέρος των κερδών επανεπενδύεται στην κατασκευή ακόμα πιο ισχυρών μηχανών, ο πλούτος θα μπορούσε να συσσωρευτεί με πρωτοφανή ταχύτητα. Οι οικονομολόγοι έχουν από καιρό συνειδητοποιήσει την αμείλικτη μαθηματική λογική της αυτοματοποίησης της ανακάλυψης ιδεών. Σύμφωνα με μια πρόσφατη πρόβλεψη της Epoch AI, ενός αισιόδοξου think tank, μόλις η Τεχνητή Νοημοσύνη, ή Υπερνοημοσύνη πλέον, καταφέρει να εκτελεί το 30% των εργασιών, η ετήσια ανάπτυξη θα ξεπεράσει το 20%.

Οι πιστοί αυτής της θεωρίας, συμπεριλαμβανομένου του Ίλον Μασκ, καταλήγουν στο συμπέρασμα ότι η αυτοβελτιούμενη Τεχνητή Νοημοσύνη θα δημιουργήσει μια υπερνοημοσύνη. Η ανθρωπότητα θα αποκτήσει πρόσβαση σε κάθε ιδέα που μπορεί να υπάρξει, συμπεριλαμβανομένης της κατασκευής των καλύτερων ρομπότ, πυραύλων και αντιδραστήρων. Η πρόσβαση στην ενέργεια και η διάρκεια της ανθρώπινης ζωής δεν θα αποτελούν πλέον περιορισμούς. Ο μόνος περιορισμός στην οικονομία θα είναι οι νόμοι της φυσικής.

Oι άνθρωποι θα μπορούσαν να καταλήξουν να ανταγωνίζονται την Tεχνητή Nοημοσύνη για γη και ενέργεια

Στις αγορές εργασίας, το κόστος χρήσης της υπολογιστικής ισχύος για μια εργασία θα περιόριζε τους μισθούς για την εκτέλεσή της: γιατί να πληρώνεις έναν εργαζόμενο περισσότερο από τον ψηφιακό ανταγωνισμό; Ωστόσο, ο μειωμένος αριθμός των σούπερ σταρ, των οποίων οι δεξιότητες δεν ήταν αυτοματοποιήσιμες και μπορούσαν να συμπληρώσουν άμεσα την τεχνητή νοημοσύνη, θα απολάμβανε τεράστια κέρδη, σημειώνει ο Economist. Οι μόνοι που θα τα πήγαιναν καλύτερα από αυτούς, κατά πάσα πιθανότητα, θα ήταν οι ιδιοκτήτες κεφαλαίου σχετικού με την Tεχνητή Nοημοσύνη, οι οποίοι θα καταλάμβαναν ένα αυξανόμενο μερίδιο της οικονομικής παραγωγής.

Όλοι οι άλλοι θα έπρεπε να προσαρμοστούν στα κενά των ικανοτήτων της τεχνητής νοημοσύνης και στις δαπάνες των νέων πλουσίων. Όπου υπήρχε εμπόδιο στην αυτοματοποίηση και την προσφορά εργασίας, οι μισθοί θα μπορούσαν να αυξηθούν ραγδαία. Τέτοιες επιπτώσεις, γνωστές ως «ασθένεια του κόστους», θα μπορούσαν να είναι τόσο ισχυρές ώστε να περιορίσουν την έκρηξη του μετρημένου ΑΕΠ, ακόμη και αν η οικονομία άλλαζε εντελώς.

Οι χώρες που δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να εκμεταλλευτούν την έκρηξη της AI θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν φυγή κεφαλαίων

Τα νέα πρότυπα αφθονίας και έλλειψης θα αντικατοπτρίζονταν στις τιμές. Οτιδήποτε θα μπορούσε να βοηθήσει να παραχθεί η Τεχνητή Νοημοσύνη —για παράδειγμα, προϊόντα από πλήρως αυτοματοποιημένα εργοστάσια ή ψηφιακή ψυχαγωγία— θα έβλεπε την αξία του να καταρρέει. Αν φοβάστε ότι θα χάσετε τη δουλειά σας από την υπερνοημοσύνη, μπορείτε τουλάχιστον να περιμένετε πολλά τέτοια πράγματα. Όπου εξακολουθούσαν να χρειάζονται άνθρωποι, η ασθένεια του κόστους θα μπορούσε να χτυπήσει. Οι εργαζόμενοι της γνώσης που θα μεταπηδούσαν σε χειρωνακτική εργασία θα μπορούσαν να διαπιστώσουν ότι θα μπορούσαν να αντέξουν οικονομικά λιγότερη φροντίδα παιδιών ή λιγότερα γεύματα σε εστιατόρια από ό,τι σήμερα. Και οι άνθρωποι θα μπορούσαν να καταλήξουν να ανταγωνίζονται την Tεχνητή Nοημοσύνη για γη και ενέργεια.

Σε αυτή την οικονομική αναστάτωση που θα προκαλέσει η υπερνοημοσύνη θα μπορούσαν να υπάρξουν άγριες διακυμάνσεις μεταξύ των μετοχών, καθώς θα γινόταν σαφές ποιες εταιρείες κέρδιζαν και ποιες έχαναν τους διαγωνισμούς όπου ο νικητής τα παίρνει όλα. Θα υπήρχε μια άπληστη επιθυμία για επενδύσεις, τόσο για τη δημιουργία περισσότερης δύναμης τεχνητής νοημοσύνης όσο και για να διατηρηθεί το απόθεμα υποδομών και εργοστασίων σε συνάρτηση με την οικονομική ανάπτυξη. Ταυτόχρονα, η επιθυμία για αποταμίευση για το μέλλον θα μπορούσε να καταρρεύσει, καθώς οι άνθρωποι —και ειδικά οι πλούσιοι, που αποταμιεύουν περισσότερο— θα ανέμεναν πολύ υψηλότερα εισοδήματα.

Η πειθώ των ανθρώπων να παραχωρήσουν κεφάλαια για επενδύσεις θα απαιτούσε επομένως πολύ υψηλότερα επιτόκια — αρκετά υψηλά, ίσως, ώστε να προκαλέσουν πτώση των τιμών των μακροπρόθεσμων περιουσιακών στοιχείων, παρά την εκρηκτική ανάπτυξη. Οι μελετητές διαφωνούν, αλλά σε ορισμένα μοντέλα τα επιτόκια αυξάνονται κατά ένα προς ένα ή και περισσότερο με την ανάπτυξη. Σε ένα εκρηκτικό σενάριο, αυτό θα σήμαινε την αναχρηματοδότηση των χρεών με επιτόκιο 20-30%. Ακόμη και οι οφειλέτες των οποίων τα εισοδήματα αυξάνονταν γρήγορα θα μπορούσαν να υποφέρουν. Όσοι δεν είχαν εισοδήματα συνδεδεμένα με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη θα υφίσταντο σοβαρές επιπτώσεις. Οι χώρες που δεν μπορούσαν ή δεν ήθελαν να εκμεταλλευτούν την έκρηξη της τεχνητής νοημοσύνης θα μπορούσαν να αντιμετωπίσουν φυγή κεφαλαίων. Θα μπορούσε επίσης να υπάρξει μακροοικονομική αστάθεια παντού, επειδή ο πληθωρισμός θα μπορούσε να εκτοξευθεί καθώς οι άνθρωποι θα ξόδευαν τα αναμενόμενα κέρδη τους και οι κεντρικές τράπεζες δεν θα αυξάναν τα επιτόκια αρκετά γρήγορα.

Οι νέοι… πονοκέφαλοι

Προφανώς όλη αυτή η θεωρία εξέλιξης της υπερνοημοσύνης και των πραγμάτων στην Οικονομιία, σύμφωνα με τον Economist, προκαλεί και πονοκεφάλους. Η ανάπτυξη έχει επιταχυνθεί και στο παρελθόν, αλλά κατά τη διάρκεια της Βιομηχανικής Επανάστασης δεν υπήρχε μαζική δημοκρατία. Οι Λουδίτες, οι πιο διάσημοι εχθροί των μηχανών στην ιστορία, δεν είχαν δικαίωμα ψήφου. Ακόμα και αν οι μέσοι μισθοί αυξάνονταν, η μεγαλύτερη ανισότητα θα μπορούσε να οδηγήσει σε απαιτήσεις για αναδιανομή. Το κράτος θα είχε επίσης πιο ισχυρά εργαλεία για την παρακολούθηση και τον έλεγχο του πληθυσμού. Η πολιτική θα ήταν επομένως ασταθής. Οι κυβερνήσεις θα έπρεπε να επανεξετάσουν τα πάντα, από τη φορολογική βάση έως την εκπαίδευση και την προστασία των πολιτικών δικαιωμάτων.

Παρά ταύτα, η υπερνοημοσύνη και η άνοδός της θα πρέπει να προκαλεί θαυμασμό. Ο Ντάριο Αμοντέι, διευθυντής της Anthropic, δήλωσε στο The Economist ότι πιστεύει ότι η τεχνητή νοημοσύνη θα βοηθήσει στη θεραπεία ασθενειών που κάποτε ήταν ανίατες. Ο τρόπος για να δούμε μια άλλη επιτάχυνση, αν συμβεί, είναι ως τη συνέχιση ενός μακροχρόνιου θαύματος, που έγινε δυνατό μόνο επειδή οι άνθρωποι αγκάλιασαν την αναστάτωση. Η ανθρωπότητα μπορεί να διαπιστώσει ότι η νοημοσύνη της έχει ξεπεραστεί. Θα συνεχίσει όμως να χρειάζεται σοφία.

Η μακροχρόνια διαμάχη μεταξύ Πολωνίας και Γαλλίας για την κληρονομιά της Μαρίας Σκλοντόφσκα-Κιουρί αποκτά νέα διάσταση, με αφορμή το χαρτονόμισμα των 20 ευρώ. Πολωνοί αξιωματούχοι άσκησαν πιέσεις στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα (ΕΚΤ) ώστε, σε περίπτωση που επιλεγεί η μορφή της πρωτοπόρου επιστήμονα για τη νέα σειρά ευρωπαϊκών χαρτονομισμάτων, να συμπεριληφθεί και το πατρικό της όνομα.

Η Κιουρί, η οποία τιμήθηκε με δύο βραβεία Νόμπελ για τις ανακαλύψεις της στη ραδιενέργεια, συγκαταλέγεται στα πρόσωπα που η ΕΚΤ εξετάζει να απεικονίσει στη νέα σειρά χαρτονομισμάτων. Το Διοικητικό Συμβούλιο της ΕΚΤ αναμένεται να αποφασίσει για τον τελικό σχεδιασμό έως το τέλος του 2026, ενώ η κυκλοφορία των νέων χαρτονομισμάτων προβλέπεται να γίνει αρκετά αργότερα.

Η διαφορά μεταξύ Γαλλίας-Πολωνίας

Ως η πρώτη γυναίκα που τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ και το μοναδικό άτομο μέχρι σήμερα που έχει λάβει Νόμπελ σε δύο διαφορετικούς επιστημονικούς τομείς, η Σκλοντόφσκα-Κιουρί προτάθηκε για το χαρτονόμισμα των 20 ευρώ. Ωστόσο, προέκυψε ζήτημα όταν οι Πολωνοί υποστήριξαν ότι οι κεντρικοί τραπεζίτες παρέλειψαν ένα σημαντικό μέρος του ονόματός της από τη λίστα των υποψηφίων.

Η Κιουρί υιοθέτησε το γαλλικό επώνυμο του συζύγου της, Πιερ, το 1895, αλλά γεννήθηκε ως Μαρία Σκλοντόφσκα στη Βαρσοβία. Όταν τιμήθηκε με το πρώτο της Νόμπελ στη Φυσική το 1903, από κοινού με τον σύζυγό της, αναφέρθηκε ως Μαρί Κιουρί. Στο δεύτερο Νόμπελ, στη Χημεία το 1911, πέντε χρόνια μετά τον θάνατο του Πιερ, επέλεξε να χρησιμοποιήσει το διπλό όνομα: Μαρί Σκλοντόφσκα-Κιουρί. Η επαναφορά του πατρικού της ονόματος θεωρήθηκε ότι μετέφερε ταυτόχρονα φεμινιστικό και εθνικό μήνυμα.

Η παράλειψη του πατρικού της ονόματος από τη λίστα που δημοσίευσε η ΕΚΤ νωρίτερα φέτος προκάλεσε αντιδράσεις στην Πολωνία. Πολωνοί διπλωμάτες στις Βρυξέλλες επισήμαναν στην ΕΚΤ ότι η αναφορά ήταν ελλιπής, ενώ ο διοικητής της Κεντρικής Τράπεζας της Πολωνίας, Άνταμ Γκλαπίνσκι, παρενέβη με επιστολή του προς την πρόεδρο της ΕΚΤ, Κριστίν Λαγκάρντ. Παράλληλα, Πολωνοί ευρωβουλευτές υπέβαλαν διαμαρτυρίες.

Πολωνικές πιέσεις

Παρότι η Πολωνία διατηρεί το δικό της νόμισμα και δεν χρησιμοποιεί το ευρώ, η ΕΚΤ προχώρησε σε διορθωτική ενέργεια, ενημερώνοντας τη σχετική ιστοσελίδα της σε «Marie Curie (born Skłodowska)». Κάποιοι έσπευσαν να χαρακτηρίσουν την εξέλιξη αυτή ως νίκη. «Είμαι πολύ ικανοποιημένος που η ΕΚΤ έλαβε υπόψη τις πολωνικές ανησυχίες και προσαρμόζει τον σχεδιασμό του νέου χαρτονομίσματος των 20 ευρώ ώστε να αντανακλά την πολωνική κληρονομιά της Μαρί Σκλοντόφσκα-Κιουρί», δήλωσε στο POLITICO ο ευρωβουλευτής Γιάνους Λεβαντόφσκι.

Ωστόσο, η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη. Ακόμη και η ίδια η επιστήμονας χρησιμοποιούσε το όνομα Σκλοντόφσκα-Κιουρί για μεγάλο μέρος της έγγαμης ζωής της, αλλά μετά τον θάνατο του συζύγου της υπέγραφε συχνότερα ως «M. Curie», ιδιαίτερα σε επαγγελματικό πλαίσιο. Επιπλέον, δεν είναι βέβαιο ότι θα απεικονιστούν πολιτιστικές προσωπικότητες στα νέα χαρτονομίσματα, καθώς εξετάζεται και εναλλακτικός σχεδιασμός με μοτίβα όπως πτηνά ή ποτάμια.

Η ΕΚΤ δεν έχει ακόμη λάβει οριστική απόφαση για τη χρήση του διπλού ονόματος, καθώς βρίσκεται σε διαβουλεύσεις με τους απογόνους της και το Ινστιτούτο Κιουρί στο Παρίσι. Εκπρόσωπος της τράπεζας ανέφερε: «Η ΕΚΤ συμβουλεύεται διάφορες πηγές για να καθορίσει τον καταλληλότερο τρόπο αναφοράς. Εάν επιλεγεί ο ευρωπαϊκός πολιτισμός ως θέμα, θα αποφασιστεί πώς θα αναγράφονται τα ονόματα όλων των επιλεγμένων προσωπικοτήτων».

Αν το παρελθόν αποτελεί ένδειξη, η Βαρσοβία ενδέχεται να πετύχει τον στόχο της. Αντίστοιχη παρέμβαση της Πολωνίας είχε ως αποτέλεσμα τη μετονομασία του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής σε «Marie Skłodowska-Curie Actions» το 2014, σε μια σαφή πολωνική επιτυχία.

Πηγή: ΟΤ