Ζούμε νέα εποχή και, απ’ ό,τι φαίνεται, με νέα ήθη. Εκλογές χωρίς γραφεία, χωρίς τραπέζια, χωρίς καν… καρέκλες!
Μπορεί να μην υπάρχει χώρος να καθίσουν, υπάρχει όμως άφθονος χώρος για φιλοδοξίες. Και, να τα λέμε όλα, ίσως αυτό να είναι και δείγμα προόδου — εκλογές σε ρυθμό “nomadic office”, όπου όλα γίνονται εν κινήσει, από τα καφέ, τα πεζοδρόμια και τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα!
Κάποιοι το λένε πολιτική ευελιξία, άλλοι μινιμαλισμό εξουσίας. Εμείς θα το πούμε πιο απλά: εκλογές χωρίς έδρα, αλλά με έδρα στο πείσμα!
Το ερώτημα, βέβαια, παραμένει, ποιος θα βρει πρώτος την καρέκλα – όχι για να κάτσει, αλλά απλώς για να την έχει! Γιατί αυτή τη φορά, δεν συζητάμε ποιος θα καθίσει… αλλά ποιος θα τη βρει.
Κι επειδή το χιούμορ δεν αναιρεί τον σεβασμό, ας το πούμε καθαρά.
Ο αγώνας είναι αγώνας, και σε όλους όσοι ρίχνονται σ’ αυτόν — με ή χωρίς καρέκλα — ευχόμαστε ολόψυχα καλή επιτυχία!
