

Πολίτες Εν Δράσει – Καταγγελία
”Το Δημοτικό Συμβούλιο Μαραθώνα της Πέμπτης 30 Απριλίου 2026 ήταν το αποκορύφωμα της πολιτικής υποκρισίας που διέπει την δημοτική αρχή υπό τον κ. Τσίρκα.
Ένας δήμαρχος κατώτερος των περιστάσεων, που από τον Σεπτέμβριο του 2025 αρνείται να συζητηθούν δημόσια τα θέματα Παιδείας, τα οποία αφορούν τα παιδιά μας και όλη την εκπαιδευτική κοινότητα.
Ένας πρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου που παίζει με τις λέξεις και κρύβεται πίσω από τον κανονισμό λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου χωρίς να υπηρετεί την ουσία της δημοκρατίας.
Ένας αντιδήμαρχος Παιδείας που παρουσιάζει μια ειδυλλιακή εικόνα των σχολείων μας με “λίγα προβληματάκια”, “μερικές μικροκαθυστερήσεις” και αγαστή συνεργασία με όλους τους συλλόγους γονέων και τους εκπαιδευτικούς. Με την ψηφισμένη “Δημοτική Επιτροπή Εκπαίδευσης” από τον Οκτώβριο η οποία δεν έχει ακόμα συγκροτηθεί σε σώμα, διότι δεν υπάρχει λόγος αφού όλα λειτουργούν στην εντέλεια.
Οι Πολίτες εν Δράσει καταγγέλουμε το ψέμα, την διαστρέβλωση της πραγματικότητας, τον αυταρχισμό και την αλαζονεία της δημοτικής αρχής.
Οι κοινωνίες προοδεύουν με την συμμετοχή των πολιτών και οπισθοδρομούν με την σιωπή τους.”
Δελτίο Τύπου
Δεκαπέντε χρόνια συμπληρώνονται σήμερα από την ημέρα που ο Θανάσης Βέγγος έφυγε από τη ζωή, αφήνοντας πίσω του κάτι πολύ μεγαλύτερο από μια σπουδαία καριέρα: μια ολόκληρη στάση ζωής. Ο «καλός μας άνθρωπος» δεν ήταν απλώς ένας ρόλος – ήταν η ουσία του.
Γεννημένος το 1927 στο Νέο Φάληρο, μεγάλωσε σε μια Ελλάδα δύσκολη, σκληρή, χωρίς φίλτρα. Ο πατέρας του, αγωνιστής της Αντίστασης, πλήρωσε ακριβά τις ιδέες του μετά τον πόλεμο. Και κάπως έτσι, ο μικρός Θανάσης μπήκε νωρίς στη ζωή των μεγάλων: δουλειές, ευθύνες, επιβίωση. Όχι glamorous αρχή – κανονική ζωή, όπως την έζησαν πολλοί της γενιάς του.
Η πιο βαριά σελίδα ήρθε με την εξορία του στη Μακρόνησος, στα χρόνια του εμφυλίου. Εκεί όμως γράφτηκε και η πιο καθοριστική συνάντηση: γνώρισε τον Νίκος Κούνδουρος. Και από εκεί που η ζωή έμοιαζε να τον έχει βάλει στον πάγκο, μπήκε ξαφνικά στο «γήπεδο» της τέχνης.
Το 1954 κάνει το κινηματογραφικό του ντεμπούτο στη «Μαγική Πόλις» και σταδιακά αρχίζει να ξεχωρίζει. Χωρίς σπουδές υποκριτικής – μόνο με ένστικτο, δουλειά και αυτό το σπάνιο πράγμα που λέγεται αυθεντικότητα. Το 1959 παίρνει επίσημα την άδεια ασκήσεως επαγγέλματος ως «εξαιρετικό ταλέντο» και ανεβαίνει για πρώτη φορά στο θέατρο.
Στη δεκαετία του ’60 γίνεται αυτό που λέμε «φαινόμενο». Συνεργάζεται με δημιουργούς, χτίζει έναν μοναδικό χαρακτήρα – τον αεικίνητο, νευρικό, καλοπροαίρετο άνθρωπο που τρέχει συνεχώς, σαν να κυνηγά τη ζωή πριν τον προλάβει. Ταινίες όπως το «Πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης» και το «Μην είδατε τον Παναή» δεν είναι απλά κωμωδίες· είναι καθρέφτης μιας Ελλάδας που προσπαθεί να σταθεί όρθια.
Το 1964 ιδρύει τη δική του εταιρεία παραγωγής. Ρισκάρει, δημιουργεί, δίνει γέλιο – και τελικά πληρώνει το τίμημα. Οικονομική καταστροφή. Κλασική ελληνική ιστορία: μπροστάρης στο ταλέντο, πίσω στο πορτοφόλι. Αλλά δεν το έβαλε κάτω.
Η μεγάλη αναγνώριση έρχεται ξανά στις αρχές της δεκαετίας του ’70, μέσα από τη συνεργασία του με τον Ντίνος Κατσουρίδης. Η ταινία «Τι έκανες στον πόλεμο, Θανάση;» τον οδηγεί στην κορυφή, χαρίζοντάς του το βραβείο Α’ ανδρικού ρόλου στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Και όχι άδικα: εκεί ο Βέγγος παύει να είναι μόνο κωμικός – γίνεται ηθοποιός με όλο το βάθος της λέξης.
Τα χρόνια περνούν, το σινεμά αλλάζει, αλλά εκείνος επιστρέφει πιο ώριμος. Στις «Ήσυχες μέρες του Αυγούστου» του Παντελής Βούλγαρης δείχνει μια άλλη πλευρά: λιγότερο τρέξιμο, περισσότερη σιωπή – και ακόμη μεγαλύτερη δύναμη. Ακολουθούν συνεργασίες με τον Θόδωρος Αγγελόπουλος στο «Το βλέμμα του Οδυσσέα» και κορυφώνεται με το «Όλα είναι δρόμος».
Στο θέατρο, δοκιμάζεται ακόμη και στην Επίδαυρο, αποδεικνύοντας ότι δεν υπήρχαν «όρια» για εκείνον. Στην τηλεόραση, συνεχίζει να μπαίνει στα σπίτια των Ελλήνων – πάντα με την ίδια απλότητα.
Στην προσωπική του ζωή, στάθηκε σταθερός. Παντρεμένος με την Ασημίνα, δημιούργησε μια οικογένεια μακριά από φώτα και υπερβολές. Κλασικά πράγματα, τίμια. Όπως παλιά.
Στις 3 Μαΐου 2011, ο Θανάσης Βέγγος έφυγε από τη ζωή. Αλλά εδώ είναι το twist: δεν «έφυγε» ποτέ πραγματικά. Γιατί κάποιοι άνθρωποι δεν μένουν στη μνήμη μόνο για το ταλέντο τους – μένουν για το ήθος τους.
Και σε μια εποχή που όλα τρέχουν (χωρίς λόγο πολλές φορές), ο Βέγγος μας θυμίζει κάτι απλό και παλιάς κοπής: να είσαι καλός άνθρωπος.
Αυτό, τελικά, είναι το πιο δύσκολο – και το πιο σπάνιο.
Ομιλία του Υπουργού Μάκη Βορίδη στον Δήμο Σπάτων – Αρτέμιδος
«ΜΙΛΑΜΕ ΑΝΟΙΧΤΑ ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ ΜΠΡΟΣΤΑ»
Τρίτη 13 Μαΐου
Ώρα: 19:00
Αγρόκτημα Μελεαγρίς

Με ιδιαίτερα αυξημένη συμμετοχή και σε ένα κλίμα ενότητας και συναδελφικότητας πραγματοποιήθηκαν οι εκλογές του Σωματείου Εμπόρων & Επαγγελματιών Μαραθώνα.
Η προσέλευση των επαγγελματιών ήταν μαζική, επιβεβαιώνοντας στην πράξη τη στήριξη προς τη συλλογική προσπάθεια που έχει αναπτυχθεί το τελευταίο διάστημα. Η εκλογική διαδικασία κύλησε ομαλά και με άρτια οργάνωση, αποτέλεσμα της μεθοδικής προετοιμασίας που είχε προηγηθεί από την προσωρινή διοίκηση του Σωματείου.
Στην εκλογική διαδικασία συμμετείχαν, ως επαγγελματίες και μέλη του συλλόγου, και εκλεγμένοι δημοτικοί σύμβουλοι, μεταξύ των οποίων οι Λάσκος Κώστας, Πάλλης Πέτρος, Γεωργάτος Μανώλης, Μεξη Σοφία, Σπανού Ευτυχία, Μπούσουλας Γιάννης και Χαμηλοθόρη Σοφία, ενισχύοντας με την παρουσία τους το μήνυμα στήριξης προς το Σωματείο.
Το κλίμα καθ’ όλη τη διάρκεια των εκλογών χαρακτηρίστηκε από συνεργασία, αλληλεγγύη και διάθεση ενεργής συμμετοχής, αποτυπώνοντας τη βούληση των επαγγελματιών να έχουν ουσιαστικό ρόλο στη διαμόρφωση του συλλογικού τους φορέα.
Τα αναλυτικά αποτελέσματα των εκλογών και η συγκρότηση του νέου Διοικητικού Συμβουλίου αναμένονται τις επόμενες ημέρες.
Το Σωματείο Εμπόρων & Επαγγελματιών Μαραθώνα ευχαριστεί θερμά το μέλος του Καφετζόπουλο Φώτη για τη σημαντική συμβολή και στήριξή του στην εκλογική διαδικασία.
Η μαζική συμμετοχή αποτέλεσε το πιο ουσιαστικό μήνυμα της ημέρας: οι επαγγελματίες του Μαραθώνα επιλέγουν να είναι παρόντες, ενισχύοντας τη συλλογική τους φωνή και θέτοντας τις βάσεις για μια ακόμη πιο δυναμική συνέχεια.
Απότομη στροφή ετοιμάζει ο καιρός τις επόμενες ημέρες, αφήνοντας πίσω το ασυνήθιστα ψυχρό σκηνικό των αρχών Μαΐου και βάζοντας μπροστά ένα κύμα αισθητής ανόδου της θερμοκρασίας. Με απλά λόγια: το «φθινόπωρο» που ζήσαμε για λίγο, τελειώνει – και η άνοιξη επιστρέφει με φόρα που θυμίζει… πρόβα καλοκαιριού.
Μέχρι και την Κυριακή (3/5), η εικόνα παραμένει άστατη. Τοπικές βροχές κάνουν την εμφάνισή τους σε αρκετές περιοχές της χώρας, ενώ οι βοριάδες στο Αιγαίο συνεχίζουν να δείχνουν τα δόντια τους, φτάνοντας κατά τόπους ακόμη και τα 8 με 9 μποφόρ. Η θερμοκρασία κρατιέται χαμηλά για την εποχή, με τις μέγιστες τιμές να μην ξεπερνούν τους 18-19 βαθμούς στις περισσότερες περιοχές.
Από τη Δευτέρα (4/5), όμως, το σκηνικό αλλάζει ξεκάθαρα. Η ηλιοφάνεια επανέρχεται, οι άνεμοι εξασθενούν και η θερμοκρασία αρχίζει σταθερά να ανεβαίνει. Στα ηπειρωτικά ο υδράργυρος θα φτάσει τους 22-24°C, ενώ στα νησιά θα κινηθεί λίγο χαμηλότερα, γύρω στους 18-21°C.
Η άνοδος συνεχίζεται μέρα με τη μέρα. Την Τρίτη και την Τετάρτη, οι θερμοκρασίες στα ηπειρωτικά θα αγγίξουν τους 26-28°C, φέρνοντας ξανά πιο «κανονικές» για την εποχή συνθήκες. Και κάπου εκεί αρχίζει το ενδιαφέρον: την Πέμπτη (7/5), σε αρκετές περιοχές της χώρας, δεν αποκλείεται να δούμε το θερμόμετρο να χτυπά ακόμη και τους 30 βαθμούς.
Το βλέμμα των μετεωρολόγων στρέφεται ήδη προς το τέλος της εβδομάδας, όπου υπάρχει αυξανόμενη πιθανότητα μεταφοράς θερμών αερίων μαζών από τη Βόρεια Αφρική προς την Ελλάδα. Αν το σενάριο αυτό επιβεβαιωθεί, τότε το επόμενο Σαββατοκύριακο (9-10 Μαΐου) ενδέχεται να κινηθεί σε επίπεδα θερμοκρασιών υψηλότερα από τα κανονικά για την εποχή.
Ωστόσο, κρατάμε μικρό καλάθι: η λεγόμενη «αφρικανική εισβολή» δεν έχει ακόμη κλειδώσει πλήρως στα προγνωστικά μοντέλα. Οι επόμενες ημέρες θα δείξουν αν πρόκειται για ένα σύντομο θερμό επεισόδιο ή για κάτι πιο έντονο και με διάρκεια.
Για την Κυριακή, πάντως, το σκηνικό παραμένει πιο… χειμωνιάτικο απ’ όσο θα περίμενε κανείς. Νεφώσεις και τοπικές βροχές θα επηρεάσουν περιοχές όπως η κεντρική Μακεδονία, η Θεσσαλία, η Εύβοια, η Πελοπόννησος, οι Κυκλάδες και η Κρήτη, με τα φαινόμενα να υποχωρούν σταδιακά προς το βράδυ.
Στην Αττική, αναμένονται παροδικές νεφώσεις με τοπικές βροχές και θερμοκρασίες από 10 έως 13 βαθμούς, ενώ στη Θεσσαλονίκη ο καιρός θα παρουσιάσει λίγες νεφώσεις και πρόσκαιρες πρωινές βροχές, με τον υδράργυρο από 9 έως 16 βαθμούς.
Με λίγα λόγια; Από το «βάλε ζακέτα» πάμε γρήγορα στο «άνοιξε ανεμιστήρα». Ο Μάιος αποφάσισε τελικά να θυμηθεί τι μήνας είναι.
Συμπλοκή μεταξύ ανηλίκων καταγράφηκε το βράδυ της Παρασκευής (01/05) στο Περιστέρι, όταν περίπου δέκα νεαρά άτομα, στην πλειονότητά τους ανήλικοι, συνεπλάκησαν για άγνωστη μέχρι στιγμής αιτία. Από τη συμπλοκή, δύο 15χρονοι τραυματίστηκαν ελαφρά.
Ήταν λίγο μετά τις 7 το απόγευμα της Πρωτομαγιάς, όταν το κέντρο της Άμεσης Δράσης δέχτηκε σήμα για διαπληκτισμό μεταξύ νεαρών ατόμων στην οδό Αϊδινίου στο Περιστέρι.
Σύμφωνα με μαρτυρίες, επρόκειτο για ανήλικους, με τους περισσότερους να είναι περίπου 15 ετών. Στους δύο από αυτούς, οι οποίοι τραυματίστηκαν στη συμπλοκή, προτάθηκε να πάνε με ασθενοφόρο σε κάποιο νοσοκομείο για τις πρώτες βοήθειες, αλλά αρνήθηκαν και παραμένει άγνωστο αν τελικά πήγαν με ίδια μέσα ή όχι.
Οι υπόλοιποι νεαροί έφυγαν προς άγνωστη κατεύθυνση. Η αστυνομία δεν έχει καταφέρει μέχρι στιγμής να εντοπίσει κάποιους από τους νεαρούς και συνεχίζει να τους αναζητά προκειμένου να διαλευκανθεί το περιστατικό.
Στο σημείο όπου έγινε η συμπλοκή, υπάρχουν καταστήματα, με τους καταστηματάρχες και το προσωπικό που εργάζεται σε αυτά να φαίνονται φοβισμένοι από το περιστατικό καθώς αρνήθηκαν να δώσουν κάποιες μαρτυρίες στην κάμερα.
Ρεπορτάζ: Γιώργος Κοβός
ΕΡΤnews
Η εικόνα είναι γνώριμη: Παρέες εφήβων που προκαλούν φασαρίες, φθορές, ένταση. Μια συμπεριφορά που φοβίζει, εξοργίζει, προβληματίζει.
Και το πρώτο ερώτημα έρχεται σχεδόν αυθόρμητα: «Τι φταίει;»
Κακή ανατροφή; Έλλειψη ορίων; Επιρροές από φίλους; Ίσως όλα αυτά να παίζουν έναν ρόλο. Αλλά αν σταθούμε λίγο πιο βαθιά, ίσως χρειάζεται να δούμε κάτι ακόμα.
Η εφηβεία από τη φύση της είναι μια περίοδος έντασης. Ο έφηβος δεν είναι πια παιδί, αλλά δεν είναι ακόμα ενήλικας. Βρίσκεται κάπου ενδιάμεσα, προσπαθώντας να βρει ποιος είναι, πού ανήκει, τι αξίζει.
Και αυτό, συχνά, δεν γίνεται ήρεμα… Γίνεται με δοκιμές, με υπερβολές, με κινήσεις που κάποιες φορές μοιάζουν ακατανόητες ή και προκλητικές.
Η παραβατικότητα, σε κάποιες περιπτώσεις, δεν είναι μόνο μια «κακή συμπεριφορά». Είναι ένας τρόπος έκφρασης. Ένας τρόπος να ακουστεί κάτι που δεν έχει βρει άλλον δρόμο.
Αυτό δεν σημαίνει ότι δικαιολογείται, ούτε ότι πρέπει να αγνοείται. Σημαίνει όμως ότι αν μείνουμε μόνο στην επιφάνεια, στο «έκανε ζημιά», «παραβίασε κανόνες», «πρέπει να τιμωρηθεί»… χάνουμε ένα κομμάτι της εικόνας.
Γιατί πίσω από κάθε συμπεριφορά, υπάρχει μια ανάγκη.
Μπορεί να είναι θυμός.
Μπορεί να είναι ματαίωση.
Μπορεί να είναι ανάγκη για αναγνώριση, για δύναμη, για ένταξη σε μια ομάδα.
Και όταν αυτά δεν βρίσκουν χώρο να εκφραστούν με άλλον τρόπο, βγαίνουν αλλιώς.
Για τους γονείς, αυτό είναι δύσκολο. Γιατί έρχονται αντιμέτωποι με κάτι που τους ξεπερνά. Με φόβο, με ντροπή, με θυμό. Θέλουν να προστατεύσουν το παιδί τους, αλλά και να βάλουν όρια. Και εδώ χρειάζεται μια ισορροπία. Τα όρια είναι απαραίτητα. Χωρίς αυτά, ο έφηβος δεν έχει πλαίσιο. Αλλά τα όρια από μόνα τους δεν αρκούν.
Χρειάζεται και κάτι άλλο: επαφή.
Να μπορεί ο γονιός να δει πίσω από τη συμπεριφορά. Να μην μείνει μόνο στην πράξη, αλλά να προσπαθήσει να καταλάβει τι την τροφοδοτεί. Να αντέξει να ακούσει, ακόμα κι αν αυτό που θα ακούσει είναι δύσκολο.
Και ταυτόχρονα, να σταθεί σταθερός. Όχι με τιμωρητική διάθεση, αλλά με σαφήνεια. «Αυτό που έκανες δεν είναι αποδεκτό. Είμαι εδώ όμως να δούμε τι συμβαίνει.»
Για την κοινωνία, τα πράγματα είναι διαφορετικά αλλά όχι άσχετα. Όταν βλέπουμε έναν έφηβο να καταστρέφει, να προκαλεί, να βγαίνει εκτός ορίων, είναι εύκολο να τον χαρακτηρίσουμε. Να τον απορρίψουμε… και ίσως σε ένα επίπεδο να το χρειαζόμαστε αυτό για να προστατευτούμε. Αλλά αν μείνουμε μόνο εκεί, δεν αλλάζει κάτι: Η απομάκρυνση δεν λύνει το πρόβλημα. Το μεταθέτει.
Χρειάζεται μια πιο σύνθετη ματιά. Να δούμε ότι αυτά τα παιδιά δεν εμφανίστηκαν ξαφνικά. Μεγάλωσαν μέσα σε οικογένειες, σε σχολεία, σε μια κοινωνία που κι αυτή έχει τις δικές της εντάσεις και αντιφάσεις.
Και κάπου μέσα σε όλα αυτά, κάτι δεν λειτούργησε όπως θα έπρεπε.
Η παραβατικότητα των εφήβων δεν είναι ένα απλό φαινόμενο με μία αιτία και μία λύση. Είναι ένα σήμα, όχι πάντα ξεκάθαρο, όχι πάντα εύκολο να διαβαστεί…, αλλά σήμα. Ότι κάτι χρειάζεται προσοχή.
Και ίσως το πιο δύσκολο κομμάτι είναι αυτό: Να μπορέσουμε να βάλουμε όρια χωρίς να απορρίψουμε. Να προστατεύσουμε χωρίς να κλείσουμε τα μάτια. Να δούμε τον έφηβο όχι μόνο ως πρόβλημα, αλλά και ως άνθρωπο που βρίσκεται σε μια κρίσιμη φάση.
Γιατί στο τέλος της ημέρας, το ζητούμενο δεν είναι μόνο να σταματήσει μια συμπεριφορά. Είναι να δημιουργηθούν οι συνθήκες ώστε να μην χρειάζεται πια να εκφραστεί έτσι. Και αυτό δεν γίνεται ούτε μόνο με αυστηρότητα, ούτε μόνο με κατανόηση. Γίνεται με μια δύσκολη ισορροπία ανάμεσα στα δύο.
Γράφει ο Ψυχολόγος-Οικογενειακός Σύμβουλος Γιάννης Ξηντάρας