Σοκ προκαλεί στη Σαντορίνη η είδηση του θανάτου ενός τετράχρονου παιδιού, το οποίο βρέθηκε χωρίς τις αισθήσεις του μέσα σε πισίνα ξενοδοχείου του νησιού.

Σύμφωνα με τις πρώτες πληροφορίες, το παιδί, που φέρεται να είναι οικογένειας από την Ινδία που έκανε τουρισμό, ανασύρθηκε από το νερό και μεταφέρθηκε άμεσα στο νοσοκομείο του νησιού. Εκεί, οι γιατροί κατέβαλαν υπεράνθρωπες προσπάθειες να το επαναφέρουν, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Κατά τη διάρκεια της ιατρικής εξέτασης διαπιστώθηκε μυδρίαση, ένδειξη πως ο θάνατος είχε ήδη επέλθει.

Οι ακριβείς συνθήκες του δυστυχήματος ερευνώνται από τις τοπικές αστυνομικές αρχές, ενώ αναμένεται και ιατροδικαστική έκθεση που θα ρίξει φως στα αίτια του πνιγμού.

Πιο ευάλωτα είναι τα κτίρια που έχουν κατασκευαστεί από το 1980 έως το 1987 καθώς συμπληρώνουν σε λίγο 50 χρόνια ζωής… Γιατί; Λόγω αλλαγής των Κανονισμών Αντισεισμικού Σχεδιασμού. Από το 1992/93, με την υιοθέτηση του νέου Κανονισμού Αντισεισμικής Προστασίας, έχουμε καλύτερες κατασκευές.

Χιλιάδες γερασμένα κτίρια της Αθήνας – και όχι μόνο – χρειάζονται έλεγχο στατικής επάρκειας

Αυτό επισημαίνει, μιλώντας στα «ΝΕΑ», ο αναπληρωτής πρόεδρος του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) και τέως πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πολιτικών Μηχανικών (ECCE) Αρης Χατζηδάκης.

Το θέμα της ασφάλειας για τα χιλιάδες γερασμένα κτίρια της Αθήνας – και όχι μόνο – που χρειάζονται έλεγχο στατικής επάρκειας, θέτει η κατάρρευση του μπαλκονιού στο Λαύριο το μεσημέρι της περασμένης Τρίτης, που προκάλεσε σοβαρές υλικές ζημιές και τον ελαφρύ τραυματισμό μιας διερχόμενης γυναίκας.

Κι αυτό διότι στην Αθήνα, αλλά και στις περισσότερες πόλεις της Ελλάδας, υπάρχουν οικοδομές που έχουν κλείσει 70 και παραπάνω χρόνια ζωής. Ετσι, αν αναλογιστούμε αυτό που υποστηρίζουν οι ειδικοί, πως το οπλισμένο σκυρόδεμα έχει τυπική διάρκεια ζωής τα 50 χρόνια, εύλογα τίθεται το ερώτημα: για πόσο διάστημα θα αντέχουν αυτά τα κτίρια τη φθορά του χρόνου;

Κατά τον αναπληρωτή πρόεδρο του Οργανισμού Αντισεισμικού Σχεδιασμού και Προστασίας (ΟΑΣΠ) Αρη Χατζηδάκη, «ακόμα και χωρίς να λάβουμε υπόψη μας τη γήρανση και την έλλειψη συντήρησης, υπάρχει μια δυνητική ανεπάρκεια τουλάχιστον 1 προς 3 στις παλαιότερες κατασκευές εξαιτίας της αλλαγής των Κανονισμών». Οπως λέει, «χοντρικά άνω του 70% των κτιρίων είναι σαφώς πιο τρωτό από τα σύγχρονα κτίρια».

Ωστόσο, η κατηγοριοποίηση των κτιρίων δεν είναι κάτι απλό. «Υπάρχουν πολυκατοικίες που κατοικούνται και ανεγέρθηκαν τις δεκαετίες του ’30, του ’50 και του ’60. Ναι, οι πολυκατοικίες εκείνης της εποχής είχαν λιγότερα σίδερα και άλλους Κανονισμούς. Είχαν όμως πολύ ισχυρούς τοίχους. Οι πολυκατοικίες αυτές έδειξαν μια συμπεριφορά ανέλπιστα καλή, γιατί οι τοίχοι τους ήταν ισχυροί», υποστηρίζει ο Αρης Χατζηδάκης.

Και συμπληρώνει: «Η κατάσταση άρχισε να αλλάζει από το ’80, όταν και ξεκίνησαν τα βιομηχανοποιημένα σκυροδέματα. Εδώ, δεν είχαμε τόσο πυκνούς σκελετούς, ενώ ξεκίνησαν να κατασκευάζονται και οι πιλοτές που είναι πιο ευάλωτες στους σεισμούς».

Κάτι δεν πάει καλά…

Σύμφωνα με τον πολιτικό μηχανικό, μέλος της Κεντρικής Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ, Βαγγέλη Ματράγκο, «η κατάρρευση μπαλκονιών αποτελεί ένδειξη πως κάτι δεν πάει καλά με τη στατική κατάσταση πολλών παλαιών κτιρίων στην Ελλάδα».

Υπενθυμίζεται πως πριν από δύο χρόνια αποκολλήθηκε το μπαλκόνι ενός ξενοδοχείου στη Συγγρού και… κρεμόταν πάνω από τα κεφάλια περαστικών (!), ενώ τον περασμένο Φεβρουάριο κατέρρευσε το μπαλκόνι ενός διατηρητέου κτιρίου στον Πειραιά.

Βασική αιτία για την κατάρρευση των μπαλκονιών είναι η έλλειψη συντήρησης των παλιών κτιρίων, τα οποία θα έπρεπε να έχουν ενισχυθεί με διάφορες εργασίες αποκατάστασης. «Υπάρχουν οικοδομές στο κέντρο της Αθήνας στις οποίες είναι τόσο διαλυμένα τα υποστυλώματα, διότι έχουν οξειδωθεί οι οπλισμοί και έχουν διαλυθεί επί της ουσίας, και μπορεί να υπάρχουν κολόνες μέσα στις οποίες τα σίδερα να είναι διαλυμένα», επισημαίνει ο Βαγγέλης Ματράγκος.

Οι επικίνδυνες οικοδομές

Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτές οι οικοδομές είναι επικίνδυνες. Και στο ερώτημα «γιατί δεν πέφτουν;» η απάντηση που δίνει είναι: «Γιατί δεν έχει γίνει κανένας πολύ σοβαρός σεισμός ακόμη…».

Ωστόσο, υπάρχει και μια άλλη παράμετρος. Ποια είναι αυτή; Είναι οι παρεμβάσεις που γίνονται στα κτίρια, όπως είναι για παράδειγμα οι εργασίες ενεργειακής αναβάθμισης, χωρίς να υπάρχει η υποχρέωση του στατικού ελέγχου.

«Επιβαρύνουμε τα κτίρια με φορτία για τα οποία δεν είναι σχεδιασμένα. Οι θερμοπροσόψεις, οι οποίες είναι σημαντικό βάρος για μια οικοδομή, οι βαριοί υαλοπίνακες και τα κουφώματα είναι φορτία τα οποία δεν είχαν μελετηθεί για την ανέγερση αυτών των κτιρίων πριν από 60 ή 70 χρόνια», συμπληρώνει το μέλος της Κεντρικής Αντιπροσωπείας του ΤΕΕ.

«Το να επενδύσει κανείς στην ενεργειακή αναβάθμιση ενός κτιρίου παραβλέποντας τη δομική του ασφάλεια είναι παράλογο, ιδιαιτέρως σε περιοχές με αυξημένο σεισμικό κίνδυνο, όπου το πρώτο σεισμικό επεισόδιο θα μπορούσε να αποβεί μοιραίο για το ενεργειακά αναβαθμισμένο αλλά μη ασφαλές κτίριο», υποστηρίζει ο Αρης Χατζηδάκης.

Ενα πολύ μεγάλο πρόβλημα που αντιμετωπίζουν τα μπαλκόνια των παλιών καλών αστικών οικοδομών της Αθήνας είναι οι ορθομαρμαρώσεις (η επένδυση των τοίχων ενός οικοδομήματος με πλάκες μαρμάρου) που τότε τοποθετούσαν στα μπαλκόνια.

«Με τις διαρροές νερού ξεκολλάνε και μπορεί να προκαλέσουν σοβαρά ατυχήματα», υποστηρίζει ο Βαγγέλης Ματράγκος. Οπως λέει, «το σημαντικότερο πρόβλημα στις παλιές οικοδομές είναι το νερό. Η υγρασία που μπορεί να υπάρχει επειδή κρατάνε τα μπαλκόνια νερό, είτε γιατί είναι βουλωμένα, είτε γιατί είναι χαλασμένα τα σιφόνια, είτε γιατί έχουν ρηγματωθεί τα πλακάκια ή τα μωσαϊκά. Το νερό αυτό βγαίνει κάτω στην πλάκα, οξειδώνοντας όλα τα σίδερά της, και έτσι βλέπουμε να φεύγουν και οι σοβάδες μαζί με τις ορθομαρμαρώσεις».

Κατά τους ειδικούς, σοβάδες που πέφτουν, υγρασίες, ρωγμές σε τοίχους ή κολόνες είναι τα σημάδια που μπορούμε να δούμε όλοι και τα οποία μπορεί να κρύβουν σοβαρά προβλήματα για τη στατικότητα ενός κτιρίου, πέρα από τα κατασκευαστικά λάθη, τα οποία κατά περίπτωση δεν μπορούν να αποκλειστούν.

Έλεγχοι όπως… ΚΤΕΟ

«Στην Ελλάδα υποχρεώνουν όλα τα αυτοκίνητα κάθε δύο χρόνια σε έλεγχο ΚΤΕΟ για να διαπιστωθούν η αξιοπιστία και η ασφάλεια του οχήματος. Δεν είναι λογικό να υπάρχει και υποχρέωση ελέγχου της στατικής επάρκειας των κτιρίων πέρα από ένα εύλογο διάστημα από την κατασκευή τους; Δεν είναι λογικό οι στατικές μελέτες να έχουν χρόνο ζωής και μετά, υποχρεωτικά, να ανανεώνονται;», διερωτάται ο Βαγγέλης Ματράγκος.

Παρόλο που, όπως λέει, υπάρχει υποχρέωση ανανέωσης του πιστοποιητικού ηλεκτρολόγου και του συντηρητή ανελκυστήρα, του πιστοποιητικού πυροπροστασίας, ακόμη και των πιστοποιητικών ενεργειακής απόδοσης, τα οποία έχουν ισχύ 10 χρόνων, δεν προβλέπεται καμία υποχρεωτικότητα στον επανέλεγχο της στατικότητας ενός κτιρίου το οποίο έχει κατασκευαστεί αρκετές δεκαετίες πριν.

Premium έκδοση «Τα ΝΕΑ»

Δύο χρόνια μετά το τραγικό σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη, ο Νίκος Πλακιάς που έχασε τις δίδυμες κόρες του και την ανιψιά του στη μοιραία σύγκρουση, καταγγέλλει πολιτικά παιχνίδια γύρω από την υπόθεση, ζητάει δικαιοσύνη σε ανώτατο επίπεδο και ξεκαθαρίζει ότι δεν θα δεχθεί καμία υποβάθμιση των κατηγοριών για όσους θεωρεί υπεύθυνους.

Με λόγια βαθιάς οδύνης και οργής που ραγίζουν καρδιές, ο Νίκος Πλακιάς μιλάει στο Mega για το ανείπωτο κενό που έχει αφήσει στην οικογένειά του η απώλεια της Χρύσας και της Θώμης και της ξαδέρφης τους Αναστασίας, αλλά και για την ανάγκη για απόδοση ευθυνών.

«Η διαχείριση ήταν πάρα πολύ δύσκολη. Δεν είχαμε καταλάβει τι μας είχε συμβεί. Σιγά σιγά καταλαβαίνοντας τι πάθαμε, τι μας είχε συμβεί, βιώσαμε το απόλυτο κενό. Δεν μπορούσαμε να βγούμε από τα σπίτια μας, δεν είχαμε το κουράγιο να σηκωθούμε από τα κρεβάτια μας. Ένα ‘γιατί’ ήταν στο μυαλό μας, μόνο. Έψαχνα να βρω αν τα παιδιά μας με χρειάζονταν, αν φώναξαν ‘μπαμπά’, ‘μαμά’ και δεν ήμουν εκεί να τα βοηθήσω. Αυτό με έτρωγε. Δεν με έτρωγε ούτε ποιος φταίει ούτε ποιος ήταν υπεύθυνος, τίποτα».

«Δεν πρέπει να υπάρχει η λέξη πλημμέλημα στην υπόθεση των Τεμπών, αλλά κακούργημα – Να λογοδοτήσει και ο πρωθυπουργός»

Νίκος Πλακιάς: «Τα παιδιά άφησαν στοιχεία για να δικάσουμε»

Ακολούθως, ο ίδιος αναφέρθηκε στον δεύτερο χρόνο ως χρόνο της έρευνας: «Να ψάξουμε, να βρούμε, να ενοχλήσουμε. Δεν ήταν η κακιά η ώρα, ήταν η κακιά η χώρα. Τα παιδιά άφησαν στοιχεία για να δικάσουμε. Ο αριθμός τρία στην οικογένειά μας ακόμα και σήμερα εμένα με τρομάζει. Ακόμα και τώρα που το λέω, ανατριχιάζω. Δεν σκέφτομαι τρία, σκέφτομαι ότι αυτά τα παιδιά ήταν ένα. Μαζί ήρθαν στη ζωή, μαζί μεγαλώσανε, αγκαλιά φύγανε».

Ερωτηθείς για τη μικρότερη κόρη του, ο Νίκος Πλακιάς παραδέχτηκε ότι με τα δίδυμα είχε «ένα δέσιμο, σε αυτά έβλεπα μια προέκταση του εαυτού μου, ήταν η σοβαρή η Χρύσα και η αστεία η Θώμη» και ότι μια μέρα στο αυτοκίνητο η Αναστασία του είπε κάτι που τον τάραξε. «Με ρώτησε ‘μπαμπά, τώρα θυμήθηκες ότι έχεις κι άλλο παιδί;’» είπε ο ίδιος, προσπαθώντας να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

Για τα συναισθήματα που τον κατακλύζουν είπε ότι είναι όλα μαζί αλλά κυρίως μίσος. «Νιώθω μίσος για όλους τους υπεύθυνους. Έχω πολύ μίσος, δεν μπορώ να διανοηθώ τον τρόπο με τον οποίον χάσαμε τρία παιδιά».

Όσο για το χειροκρότημα των βουλευτών της ΝΔ στη Βουλή μετά την ομιλία του Κώστα Αχ. Καραμανλή, ο Νίκος Πλακιάς δήλωσε: «Τι να πω; Ντράπηκα. Όταν μπαίνουν μέσα σε αυτή την αίθουσα και χειροκροτούν τον δολοφόνο των παιδιών μου, και εσύ τον χειροκροτείς είσαι και εσύ συνυπεύθυνος. Γιατί να μην μπορείτε να ψηφίσετε και να πείτε ‘ναι, φταίει ο Καραμανλής, φταίει ο Τριαντόπουλος’;».

Ο ίδιος συμπλήρωσε ότι η λέξη πλημμέλημα δεν πρέπει να υπάρχει στην υπόθεση των Τεμπών: «Εδώ πρέπει υπάρχει μόνο μία λέξη – Κακούργημα. Από τον Καραμανλή, τον Τριαντόπουλο μέχρι τον σταθμάρχη. Και να σας πω και κάτι; Και ο κύριος πρωθυπουργός πρέπει να λογοδοτήσει. Γιατί εγώ εδώ και έναν, ενάμιση χρόνο κάνω ένα ερώτημα: εκείνο το βράδυ ο κύριος πρωθυπουργός ενημερωνόταν, ναι ή όχι; Γιατί δεν απαντάει; Στη Βουλή σε ανύποπτο χρόνο είπε ότι ‘στις 3 η ώρα ενημερώθηκα’. Εάν ήταν ενήμερος για όλη αυτή την κατάσταση που υπήρχε εκεί, πρέπει να πάει και να καταθέσει».

Για Ρούτσι και Καρυστιανού

Για την απεργία πείνας του Πάνου Ρούτσι, ο κ. Πλακιάς είπε ότι κατάφερε να ταρακουνήσει ένα ολόκληρο σύστημα. «Δεν πήγα στον Πάνο Ρούτσι, γιατί φοβόμουν ότι θα κάνω κακό αντί για καλό. Ήταν μία απόφαση του Πάνου, δεν μπορεί να την καπηλευτεί κανένας άλλος. Δυστυχώς, τα καπήλευσαν κάποιοι άλλοι, όχι εγώ. Είδα έναν άνθρωπο που μπόρεσε να ταρακουνήσει το σύστημα» σημείωσε.

Όπως πρόσθεσε στη συνέχεια, του προκαλεί θυμό ότι ο υπουργός Υγείας Άδωνις Γεωργιάδης αναδημοσιεύει τις απόψεις του, ενώ αναφέρθηκε και στη Μαρία Καρυστιανού: «Πάντα θα κάνω μία αγκαλιά στη Μαρία Καρυστιανού. Είναι η μάνα που έχασε το παιδί της. Δεν μπορώ να ακυρώσω τη Μαρία, όταν ήταν η πρώτη που πήγε στο σημείο μηδέν και έδειξε με το δάχτυλο και ρώτησε ποιος το έκανε».

Ο Νίκος Πλακιάς κατήγγειλε ότι σε βάρος της υπόθεσης των Τεμπών έχουν παιχτεί τεράστια πολιτικά παιχνίδια. «Είχα δώσει μία υπόσχεση στα κορίτσια, ότι δεν θα πάθουν ποτέ τίποτα. Δεν την κράτησα. Από μικρά τα αγκάλιαζα και έλεγα ‘δεν θα πάθετε τίποτα’. Δεν την κράτησα την υπόσχεση. Μου έφυγαν μέσα από τα χέρια, αυτό δεν θα το συγχωρήσω».

«Εάν ακούσω στο δικαστήριο για παράβαση καθήκοντος και για πλημμέλημα, θα βάλω τα οστά των παιδιών μου στην έδρα και θα πω ‘ορίστε, θα σας δικάσουν τα παιδιά μου’ και θα φύγω» πρόσθεσε.

«Πώς να συνηθιστεί το άδειο δωμάτιο; Όταν μπαίνω στο σπίτι μέσα κοιτάω τα κρεβάτια τα άδεια. Πώς να συνηθίσω αυτή την εικόνα; Τα παιδιά μου είναι κάπου μακριά, θα τα δω, ο χρόνος περνάει. Μία μέρα πιο κοντά σε αυτές. Να τις δω, να τις σφίξω 5 – 10 λεπτά στην αγκαλιά μου. Δεν πρόλαβα να τους πω πόσο τις αγαπούσαμε», κατέληξε ο Νίκος Πλακιάς.