Το 46% του πληθυσμού της Ελλάδας, άνω των 16 ετών, αδυνατεί οικονομικά να πληρώσει έστω και για μία εβδομάδα διακοπές. Για τα φτωχά νοικοκυριά το ποσοστό ανεβαίνει σχεδόν στο 75%. Όσο για τα μη φτωχά νοικοκυριά – στα οποία περιλαμβάνεται και η περίφημη «μεσαία τάξη» για την οποία τόσο κόπτεται η κυβέρνηση – οι επταήμερες διακοπές, επί πληρωμή, είναι άπιαστο όνειρο για το 39%.

Δεν πρόκειται για καινούργιο εύρημα. Έχει δημοσιευθεί από τον Απρίλιο του 2025, στην «Έρευνα Εισοδήματος και Συνθηκών Διαβίωσης των Νοικοκυριών» της ΕΛΣΤΑΤ.  Προκύπτει από την  επεξεργασία των στοιχείων του 2024, με περίοδο αναφοράς εισοδήματος το 2023.  Το ανέδειξε εκ νέου η Εurostat τον Ιούλιο, με συγκεντρωτικά στοιχεία για όλη την ΕΕ. «Το 27% των Ευρωπαίων δεν μπορεί να πληρώσει για μια εβδομάδα διακοπών», ήταν ο σχετικος τίτλος του δημοσιεύματος.  Η Ελλάδα είναι στην προτελευταία θέση, μετά τη Ρουμανία (58,6%), σε χειρότερη θέση απο τη Βουλγαρία (41,4%)

Το 2024 το 46% του πληθυσμού της Ελλάδας είχε οικονομική αδυναμία να πληρώσει μια εβδομάδα διακοπές (από 43% το 2023). Πηγή: EΛΣΤΑΤ

Η «οικονομική αδυναμία για πληρωμή μιας εβδομάδας διακοπών» αποτελεί ένα μόνο από τα 13 κριτήρια υλικής και κοινωνικής στέρησης, με βάση τα οποία καταρτίζονται κάθε χρόνο οι ευρωπαϊκές στατιστικές για τη φτώχεια και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Όταν ένας πολίτης στερείται τουλάχιστον επτά από τα 13 αγαθά και υπηρεσίες του καταλόγου, τότε θεωρείται ότι ανήκει στον πληθυσμό με «σοβαρές υλικές και κοινωνικές στερήσεις».

Η Ελλάδα έχει το τρίτο υψηλότερο ποσοστό πληθυσμού με υλική στέρηση στην Ευρώπη, μετά τη Ρουμανία και τη Βουλγαρία, με 14%, αυξημένο σε σχέση με το 2023 κατά 0,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Αγάπη μου, συρρίκνωσα το καλοκαίρι

Όταν ο εκπρόσωπος Τύπου του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ Κώστας Τσουκαλάς  ανέφερε τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ και της Eurostat για την αδυναμία πληρωμής διακοπών, λέγοντας ότι «η κυβέρνηση έχει εξαφανίσει το καλοκαίρι για μια μεγάλη μερίδα του πληθυσμού», ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Άκης Σκέρτσος έσπευσε να απαντήσει μέσω Facebook.

Επικαλούμενος διαφορετική έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ για τα ποιοτικά χαρακτηριστικά ημεδαπών τουριστών , κατηγόρησε την αντιπολίτευση για «κοπτοραπτική» και επίκληση «αποσπασματικών δεικτών».

Συγκρίνοντας τη σημερινή κατάσταση με το 2015, όταν βρισκόμασταν στο ζενίθ της κρίσης, καταλήγει ότι σήμερα τα πράγματα είναι αισθητά καλύτερα.  Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ το 2024  ταξίδεψαν για προσωπικούς λόγους, περίπου 815.000 άνθρωποι παραπάνω και ξόδεψαν αθροιστικά τα διπλάσια χρήματα από ό,τι το 2015. Βελτίωση παρατηρείται και σε σύγκριση με το 2019, με αύξηση των ταξιδιωτών κατά 448.000 και των δαπανών κατά 54%.

Η Ελλάδα έχει το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό «φτώχειας διακοπών» μετά τη Ρουμανία (πηγή: Eurostat)

Μήλα και πορτοκάλια

Μόνο που ο κυβερνητικός εκπρόσωπος αποφεύγει να αναφέρει πόσο αυξήθηκαν τα μεταφορικά κόστη, τα ακτοπλοϊκά και αεροπορικά εισιτήρια, τα πακέτα διακοπών, οι τιμές των  καταλυμάτων και της εστίασης,  ακόμα και τα τρόφιμα και η ενέργεια, το ίδιο διάστημα.

Συγχέει τα «ταξίδια για προσωπικούς λόγους» – που μπορεί να είναι διήμερα και τριήμερα και περιλαμβάνουν τις επισκέψεις σε συγγενείς και φίλους – με τις επί πληρωμή επταήμερες διακοπές.

Το να πας σε ένα γάμο ή μια κηδεία στο χωριό σου ή να σε φιλοξενήσουν κάποιοι φίλοι σου για ένα Σαββατοκύριακο, ακόμα και να ταξιδέψεις με το ΚΤΕΛ για να δεις το αγόρι σου που είναι φαντάρος, δεν μπορεί να μπαίνει στο ίδιο τσουβάλι με το αν μπορείς ή όχι να πληρώσεις για επτά ημέρες διακοπές μακριά από το σπίτι σου.

Γι’αυτό και οι επίσημες στατιστικές για τη φτώχεια περιλαμβάνουν την «αδυναμία πληρωμής μιας εβδομάδας διακοπών» στους δείκτες υλικής στέρησης.  Ο υπουργός Επικρατείας το προσπερνά και εστιάζει αποκλειστικά στα νούμερα των ταξιδιών, συγκρίνοντας μήλα με πορτοκάλια.

Το 74% των διανυκτερεύσεων στο «τζάμπα»

Επίσης υποπίπτει ο ίδιος στο ολίσθημα της αποσπασματικής χρήσης των στοιχείων, για το οποίο κατηγορεί την αντιπολίτευση. Για παράδειγμα, η έρευνα της ΕΛΣΤΑΤ την οποία επικαλείται, αναφέρει ρητά ότι πάνω από τα μισά ταξίδια (52,4%) και η συντριπτική πλειονότητα των διανυκτερεύσεων (σχεδόν 74%)  έγινε σε μη ενοικιαζόμενα καταλύματα. Από τα μη ενοικιαζόμενα καταλύματα επίσης πάνω από τα μισά (54%) παραχωρήθηκαν δωρεάν από συγγενείς και φίλους.

Πρόκειται για το ίδιο στοιχείο που αποκαλύπτουν και οι έρευνες άλλων φορέων, όπως το ΙΕΛΚΑ. Στη συγκεκριμένη έρευνα, το 52% απαντά ότι δεν προγραμματίζει καθόλου διακοπές, ενώ πάνω από τους μισούς που θα πάνε τελικά διακοπές θα καταλύσουν σε εξοχικά σπίτια – είτε δικά τους είτε ως φιλοξενούμενοι.

Το 57,5% όσων δεν ταξίδεψε το έκανε για «οικονομικούς λόγους» – πηγή: ΕΛΣΤΑΤ

Δεν πάνε διακοπές για οικονομικούς λόγους

Mε βάση τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ για τους «ημεδαπούς τουρίστες», συνολικά το 2024, πραγματοποίησαν έστω και ένα ταξίδι, είτε για αναψυχή, είτε για επαγγελματικούς ή άλλους προσωπικούς λόγους σχεδόν 4,2 εκατομμύρια άτομα, άνω των 15 ετών. Αυτό σημαίνει ότι από τα περίπου 9 εκατομμύρια πληθυσμού άνω των 15 ετών, πάνω από τους μισούς δεν έκαναν όχι ένα αλλά ούτε μισό ταξίδι. Πόσο μάλλον δεν πήγαν επταήμερες διακοπές.

Θα μπορούσαμε να το εκλάβουμε ως ένδειξη φτώχειας; Όχι απαραίτητα, αφού στα 4,8 εκατομμύρια όσων «έκατσαν στα αυγά τους» και δεν το κούνησαν ρούπι από το σπίτι τους,  περιλαμβάνονται άτομα που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να μετακινηθούν, για πολλούς και διάφορους λόγους. Οι έξι στους δέκα πάντως το έκαναν για οικονομικούς λόγους, όπως αναφέρει  η ΕΛΣΤΑΤ.

Ο κ. Σκέρτσος είπε χαριτολογώντας ότι «τα στατιστικά στοιχεία όταν πέφτουν θύμα κοπτοραπτικής μπορεί να είναι σαν τα καλοκαιρινά μαγιό: αυτό που αποκαλύπτουν ίσως να είναι ενδεικτικό μιας κατάστασης, όμως αυτό που κρύβουν είναι ζωτικής σημασίας».

Έχει δίκιο. Μόνο που ακριβώς αυτό κάνει η κυβέρνηση. Το ότι σχεδόν οι μισοί κάτοικοι της Ελλάδας (από 16 ετών και πάνω) δεν μπορούν να πληρώσουν ούτε για επταήμερες διακοπές είναι πράγματι «ενδεικτικό μιας κατάστασης», που δεν μπορεί να κρυφτεί κάτω από το χαλί. Το να παρουσιάσει η ΝΔ ένα θετικό αφήγημα, είναι «ζωτικής σημασίας» για το επικοινωνιακό προφίλ της κυβέρνησης, όχι για την καθημερινότητα των Ελλήνων.

Θα μπορούσε πράγματι να τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία τις επόμενες εβδομάδες;

Αν και δεν διαφαίνεται ακόμη η ειρήνη, είναι η πρώτη φορά από την έναρξη της πλήρους ρωσικής εισβολής πριν από τρεισήμισι χρόνια που σχηματοποιείται μια ολοκληρωμένη διαδικασία διαπραγμάτευσης, με τη συμμετοχή -έστω τμηματικά- όλων των μερών.

Σημείο αναφοράς, με έντονο παρασκήνιο και σε γεωπολιτικά θολό τοπίο, αποτελεί η συνάντηση κορυφής των προέδρων ΗΠΑ και Ρωσίας, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντιμίρ Πούτιν, την περασμένη Παρασκευή στην Αλάσκα, με βασικά «πιάτα» στο «μενού» το ουκρανικό -από τις ανταλλαγές εδαφών, μέχρι τις εγγυήσεις ασφαλείας- και τις αμερικανορωσικές σχέσεις.

Μόλις τρία 24ωρα αργότερα ακολούθησαν οι συναντήσεις του Αμερικανού προέδρου στον Λευκό Οίκο με τον Ουκρανό ομόλογό του, Βολοντίμιρ Ζελένσκι και επτά κορυφαίους ηγέτες της Ευρώπης.

Ήταν μια προσεκτικά «χορογραφημένη» αποστολή, με μπόλικες κολακείες στον Ντόναλντ Τραμπ και μοιρασμένους ρόλους, με τον Γάλλο πρόεδρο Μακρόν και τον Γερμανό καγκελάριο Μερτς να επιμένουν σε κατάπαυση του πυρός πριν από τις όποιες νέες διαπραγματεύσεις με το αναθεωρητικό Κρεμλίνο.

Αυτό παραμένει ωστόσο εκτός συζήτησης σύμφωνα όχι μόνο με τον Πούτιν, αλλά και τη νέα (μετά τη συνάντηση στην Αλάσκα) θέση του Αμερικανού προέδρου, που προεξόφλησε στο Κίεβο ότι θα πρέπει να ξεχάσει και την ένταξη στο ΝΑΤΟ, και την ανάκτηση της Κριμαίας.

Παρ’ όλα αυτά, κάτι κινείται.

Η συνάντηση στον Λευκό Οίκο, συμπεριλαμβανομένης της νέας τηλεφωνικής επικοινωνίας Τραμπ-Πούτιν, παρέχει την πρώτη ρεαλιστική ευκαιρία διαπραγματεύσεων για μια ειρηνευτική συμφωνία.

Όπως ανακοίνωσε ο Αμερικανός πρόεδρος «ξεκινούν προετοιμασίες για συνάντηση Πούτιν-Ζελένσκι κι έπειτα θα υπάρξει τριμερής, στην οποία θα συμμετάσχω κι εγώ».

Οι Ευρωπαίοι διεκδικούν επίσης μια θέση στο τραπέζι.

Η διαπραγμάτευση δεν αφορά μόνο την Ουκρανία, αλλά συνολικά τη μελλοντική ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική ασφάλειας.

Όμως οι μαξιμαλιστικές αξιώσεις της Μόσχας και τα σχέδια στρατιωτικής παρουσίας χωρών του ΝΑΤΟ στην Ουκρανία θα μπορούσαν να τινάξουν τη διαδικασία στον αέρα.

Από τη συνάντηση του Αμερικανού προέδρου Τραμπ με τον Ουκρανό πρόεδρο Ζελένσκι και επτά Ευρωπαίους ηγέτες στον Λευκό Οίκο, το βράδυ της Δευτέρας (REUTERS/Alexander Drago)

Τα μεγάλα «αγκάθια»

Για το Κίεβο και για τους Ευρωπαίους, ένα πιθανό τέλος του πολέμου στην Ουκρανία έχει να κάνει με ένα βασικό ζήτημα: τις εγγυήσεις ασφαλείας. Και δη από τις ΗΠΑ.

Η αποδοχή ενός σχετικού πλαισίου από τη Ρωσία χαρακτηρίστηκε ως «θετική έκπληξη» της συνόδου κορυφής στην Αλάσκα.

Όμως η ερμηνεία των εγγυήσεων ασφαλείας είναι πολύ ευέλικτη και από την πλευρά των ΗΠΑ ακόμη εξαιρετικά ασαφής.

«Θα τους παρέχουμε πολύ καλή ασφάλεια. Αυτό είναι μέρος της συμφωνίας», τόνισε ο Τραμπ, χωρίς να διευκρινίσει.

Στο τραπέζι είναι η πρόταση της Ιταλίας «με έμπνευση από το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ» περί συλλογικής ασφάλειας, όπως τόνισε η Τζόρτζια Μελόνι.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν μίλησε για «δυνάμεις αποτροπής στη θάλασσα, στον αέρα και στο έδαφος» που θα μπορούσαν να παράσχουν οι εταίροι της Ουκρανίας.

Υπογράμμισε την ανάγκη για έναν ισχυρό ουκρανικό στρατό, ικανό να αποτρέψει οποιαδήποτε μελλοντική επίθεση.

Αρκετές χώρες ερμηνεύουν τον όρο «βοήθεια» ως εξωτερική στήριξη και παραδόσεις όπλων.

Προαναγγέλλοντας ότι οι εγγυήσεις ασφαλείας θα «καθοριστούν επίσημα εντός των επόμενων 10 ημερών», ο Ουκρανός πρόεδρος Ζελένσκι ανακοίνωσε την αγορά αμερικανικών οπλικών συστημάτων, αξίας 90 δισεκατομμυρίων δολαρίων, με ευρωπαϊκή χρηματοδότηση μέσω του ΝΑΤΟ.

Ένα πρόσθετο αντάλλαγμα, κατά πολλούς, για την εξασφάλιση εγγυήσεων ασφαλείας από τις ΗΠΑ, πέραν της διμερούς συμφωνίας για τη συνεκμετάλλευση των ουκρανικών σπάνιων γαιών.

Το ρωσικό ΥΠΕΞ πάντως υπενθύμισε ότι η Μόσχα απαιτεί «αποστρατιωτικοποίηση» της Ουκρανίας και δεν θα δεχτεί στρατεύματα χωρών του ΝΑΤΟ για διατήρηση της ειρήνης στα ουκρανικά εδάφη, χαρακτηρίζοντας το σενάριο απειλή απότομης κλιμάκωσης.

Στο μεσοδιάστημα, αξιώνει σχεδόν το ένα πέμπτο των ουκρανικών εδαφών, ακόμη και όσων σήμερα δεν κατέχει στο Ντονμπάς, προτείνοντας εδαφικές ανταλλαγές που ο Ζελένσκι απορρίπτει, επικαλούμενος το Σύνταγμα της χώρας του.

Προβλέπεται ωστόσο η διεξαγωγή σχετικού δημοψηφίσματος.

Σε κάθε περίπτωση, δήλωσε ο Ουκρανός πρόεδρος, θέλει να διαπραγματευτεί εδαφικά ζητήματα απευθείας με τον Ρώσο ομόλογό του.

Οι πρόεδροι ΗΠΑ και Ρωσίας, Ντόναλντ Τραμπ και Βλαντίμιρ Πούτιν, κατά τη συνάντησή τους στην Αλάσκα, στις 15 Αυγούστου, υπό το μότο «Επιδιώκοντας την ειρήνη» (REUTERS/Jeenah Moon/File Photo)

Ανοιχτοί «λογαριασμοί» σε μια νέα τάξη πραγμάτων

Παρά τη διάχυτη αίσθηση ανακούφισης μετά τις πολυμερείς διαπραγματεύσεις της Δευτέρας στον Λευκό Οίκο, ο προβληματισμός για την επόμενη ημέρα στην Ευρώπη παραμένει.

Οι περισσότεροι ηγέτες παραμένουν καχύποπτοι για τους στρατηγικούς στόχους του Κρεμλίνου -ο Πούτιν «θέλει να διχάσει τη Δύση» δήλωσε στο CNN o Φινλανδός πρόεδρος Αλεξάντερ Στουμπ, με το πέρας της συνάντησης- αλλά και έκδηλα ανήσυχοι για την εφεξής στάση του απρόβλεπτου Αμερικανού προέδρου, ενόσω το γεωπολιτικό βάρος των ΗΠΑ έχει μετατοπιστεί στην Ασία και στηv ανάσχεση της Κίνας.

Στον ορίζοντα, η ιστορική «πυξίδα» δείχνει ότι οι διαπραγματεύσεις θα μπορούσαν να βαλτώσουν μακροπρόθεσμα, όπως συνέβη στην Κορέα, ή να καταλήξουν σε σκληρούς συμβιβασμούς, όπως συνέβη με τηv ειρηνευτική Συμφωνία του Ντέιτον, με την οποία έληξε ο Πόλεμος της Βοσνίας.

Προσώρας πάντως φαίνεται να έχουν αποφευχθεί οι αναλογίες με τη Διάσκεψη του Μονάχου το 1938 και η ασκηθείσα τότε «πολιτική κατευνασμού» απέναντι στον Χίτλερ, βάσει της λογικής ότι με επαρκείς παραχωρήσεις θα εξασφαλιζόταν μια διαρκής ειρήνη.

Το σενάριο λίγο-πολύ επαναλήφθηκε με… χρονοκαθυστέρηση με το Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994, όταν η Ρωσία, οι ΗΠΑ και η Μεγάλη Βρετανία είχαν δώσει στην Ουκρανία εγγυήσεις ασφαλείας για την εδαφική κυριαρχία της και τα σύνορά της, με αντάλλαγμα την παράδοση του πυρηνικού οπλοστασίου που είχε «κληρονομήσει» με την κατάρρευση της ΕΣΣΔ.

Είκοσι χρόνια μετά δεν την προστάτευσε από την ρωσική προσάρτηση της Κριμαίας και οκτώ χρόνια αργότερα από την πλήρη ρωσική εισβολή.

Προ κρίσιμων διλημμάτων

Σήμερα, έπειτα από 42 μήνες πολέμου στην Ουκρανία, παραμένουν αβέβαιες οι πραγματικές προθέσεις του Ρώσου προέδρου Πούτιν και το εάν ο Αμερικανός πρόεδρος Τραμπ θα τηρήσει τις δεσμεύσεις -ακόμη και τις μεσολαβητικές- που έχει σήμερα αναλάβει.

Μένει να φανεί εάν με τις διαπραγματεύσεις για μια συνολική ειρηνευτική συμφωνία, που θα διαρκέσουν σαφώς πολύ περισσότερο από μια ταχεία εφαρμογή κατάπαυσης του πυρός, η Ρωσία απλώς κερδίζει χρόνο για περαιτέρω στρατιωτικά οφέλη στην Ουκρανία.

Μένει επίσης να φανεί εάν, σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο, ο επίδοξος Νομπελίστας Ειρήνης των αμφιλεγόμενων «γρήγορων συμφωνιών» Ντόναλντ Τραμπ θα σκληρύνει τη στάση του απέναντι στη Μόσχα ή εάν αντιθέτως θα ακολουθήσει ξεχωριστή πορεία, επιδιώκοντας το όραμά του για μια νέα παγκόσμια τάξη μεταξύ ΗΠΑ-Κίνας και δευτερευόντως της Ρωσίας, με πικρή συνθηκολόγηση της Ουκρανίας και στρατηγική ήττα της ΕΕ.

Αντιδράσεις έχει προκαλέσει τις τελευταίες ημέρες η απόφαση της Ολομέλειας της Βουλής να εγκρίνει ειδικό επίδομα, ύψους 2.500 έως 4.000 ευρώ ετησίως, για υπαλλήλους της, με τον χαρακτηρισμό «επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας».

Στρατιωτικοί και πυροσβέστες μιλούν για προσβολή σε όσους πραγματικά υπηρετούν υπό αντίξοες και επικίνδυνες συνθήκες, αλλά μένουν εκτός επιδόματος επικινδυνότητας.

Η απόφαση και το νομικό πλαίσιο
Σύμφωνα με το ΦΕΚ (Α΄/128/15-7-2025), τροποποιήθηκε ο Κανονισμός της Βουλής ώστε να προβλέπεται η χορήγηση του επιδόματος σε υπαλλήλους της, με αναδρομική ισχύ. Στο ίδιο κείμενο εισάγεται και «Κίνητρο Επίτευξης Στόχων Στήριξης του Πολιτιστικού και Μορφωτικού Έργου» για το Ίδρυμα της Βουλής.

Η εκτίμηση είναι ότι το επίδομα θα κυμανθεί σε ετήσια βάση μεταξύ 2.500 και 4.000 ευρώ ανά υπάλληλο.

Αξίζει να σημειωθεί, πάντως, πως η απόφαση δεν έχει ακόμα δημοσιευτεί, για να μάθουμε ποιους θα αφορά, αλλά σύμφωνα με άλλες διαρροές πρόκειται για εργαζόμενους στην καθαριότητα και τεχνικά τμήματα.

Αντιδράσεις από στρατιωτικούς και εποχικούς πυροσβέστες
Αντιδρώντας, το Πανελλήνιο Σωματείο Ελλήνων Στρατιωτικών (ΠΑΣΕΣ) σχολίασε:

«Το Δ.Σ. του Πανελλήνιου Σωματείου Ελλήνων Στρατιωτικών (ΠΑ.Σ.Ε.Σ.) συνεχώς είναι αποδέκτης θετικών σχολίων από Μέλη του (και όχι μόνο) για τις ενέργειες που προβαίνουν θεσμικοί παράγοντες της χώρας όπως αυτής του Προέδρου της Βουλής των Ελλήνων, ο οποίος μερίμνησε για την καταβολή χρηματικής αποζημίωσης από 2500€ ως 4000€ στους Υπαλλήλους της Βουλής ως επίδομα «Επικίνδυνης και Ανθυγιεινής Εργασίας» όπως προκύπτει από το ΦΕΚ Α΄/128/15-7-2025 όπου και τροποποίησε το προτελευταίο και τελευταίο εδάφιο της παρ. 5 του άρθρου 164Δ του Κανονισμού της Βουλής.

Είναι πολύ σώφρων και ορθό, να υπάρχει μέριμνα από την Πολιτεία για το εργαζόμενο προσωπικό που θέτει καθημερινά εαυτόν σε άμεσο κίνδυνο για τη ζωή του.

Σίγουρα η συντριπτική πλειοψηφία των συναδέλφων μας κατανοεί πως οι επιχειρήσεις που εκτελούν οι στρατιωτικοί, όπως οι ανατινάξεις βομβών, οι ρίψεις αλεξιπτωτιστών και οι πτήσεις των πυροσβεστικών Α/Φ και Ε/Π πάνω από πύρινα μέτωπα ωχριούν σε δείκτη δυσκολίας των κινδύνων που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι εργαζομένοι της Βουλής στους διαφόρους «δαιδαλώδεις» διαδρόμους και τις κλιματιζόμενες αίθουσες αυτού του νεοκλασικού κτηρίου.
Ως εκ τούτου, η υπαγωγή των στρατιωτικών στα «Βαρέα και Ανθυγιεινά» θα πρέπει να αναμένει τη «σειρά της» για δικαίωση, καθώς καταφανώς υφίστανται στο δημόσιο

Υπάλληλοι που καθημερινά είναι αναγκασμένοι να εργάζονται σε πολύ πιο αντίξοες συνθήκες, από τις φουρτουνιασμένες θάλασσες, τις πίστες αεροσκαφών εν καιρώ καύσωνα κτλ.

Αυτό όμως που θα μπορούσε να είναι ένα πρώτο καλό βήμα είναι η κατάργηση της ΜΗ προσμέτρησης στον υπολογισμό του εφάπαξ βοηθήματος οποιασδήποτε αύξησης δοθεί στο επίδομα ιδιαιτέρων συνθηκών εργασίας και επικινδυνότητας μετά την 30-6-2025 Άρθρου 36 του νόμου 5223/2025 (ΦΕΚ 137/Α΄/31-07-2025)».

Άκρως αιχμηροί και οι εποχικοί πυροσβέστες, οι οποίοι σε ανακοίνωσή τους μίλησαν για προσβολή.

«Το είδαμε κι αυτό… Οι υπάλληλοι της Βουλής θα λάβουν έως και 4.000€ «επίδομα επικίνδυνης και ανθυγιεινής εργασίας», με αναδρομικότητα παρακαλώ!
Απόλυτα λογικό βέβαια!! Δεν είναι μικρό πράγμα να κουβαλάς ποτήρια με νερό στους διαδρόμους, να προσέχεις μην πέσει ο καφές στα πρακτικά, να κινδυνεύεις με τενοντίτιδα από το πληκτρολόγιο ή να πάθεις λουμπάγκο από την περιστρεφόμενη καρέκλα.

Εμείς, αντίθετα, ριχνόμαστε καθημερινά στις φλόγες, μετράμε εγκαύματα, αναπνέουμε καρκίνο και θρηνούμε συναδέλφους στη μάχη με τη φωτιά. Αν όλα αυτά δεν θεωρούνται «επικίνδυνα και ανθυγιεινά», τότε μάλλον η πραγματική μάχη δίνεται στα air condition και στα συρραπτικά της Βουλής.

Με τέτοιες αποφάσεις εξομοιώνονται τα πραγματικά επικίνδυνα επαγγέλματα με τα γραφεία, χάνοντας κάθε αξία ο ίδιος ο όρος «επικίνδυνο & ανθυγιεινό». Αφού αποφάσισαν να τους δώσουν επιπλέον επιδόματα, τουλάχιστον ας είχαν την αξιοπρέπεια να τα βαφτίσουν διαφορετικά.
Η κοινωνία βλέπει και κρίνει. Και εμείς σας παραδίδουμε στη χλεύη της…».

Οι μελλοντικές εγγυήσεις ασφάλειας για την Ουκρανία ήταν μεταξύ των βασικών θεμάτων που συζητήθηκαν, το βράδυ της Δευτέρας (18/8), στον Λευκό Οίκο.

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν δήλωσε στους δημοσιογράφους ότι το «πρώτο και πιο σημαντικό» αποτέλεσμα των συνομιλιών ήταν η δέσμευση των ΗΠΑ να βοηθήσουν στην κατάρτιση σχεδίων ασφάλειας.

Ο Ντόναλντ Τραμπ επεσήμανε τη Δευτέρα ότι, ενώ η Ευρώπη θα αναλάβει ηγετικό ρόλο στην ασφάλεια της Ουκρανίας, οι ΗΠΑ «θα τους βοηθήσουν, επίσης». «Θα συμμετάσχουμε» τόνισε χαρακτηριστικά.

Ωστόσο, την Τρίτη (19/8), απέκλεισε το ενδεχόμενο αποστολής αμερικανικών στρατευμάτων στην Ουκρανία, παρά το γεγονός ότι νωρίτερα είχε αφήσει ανοιχτό κάθε σενάριο. «Ο πρόεδρος έχει δηλώσει κατηγορηματικά ότι δεν θα υπάρξουν αμερικανικά στρατεύματα στο έδαφος της Ουκρανίας, αλλά μπορούμε ασφαλώς να βοηθήσουμε στον συντονισμό και ενδεχομένως να παρέχουμε άλλα μέσα εγγυήσεων ασφαλείας στους Ευρωπαίους συμμάχους μας» δήλωσε σε ενημέρωση δημοσιογράφων η εκπρόσωπος Τύπου του Λευκού Οίκου, Καρολάιν Λέβιτ.

Κι ο ίδιος ο Τραμπ δε, μιλώντας στο Fox, ανέφερε ότι Βρετανία και Γαλλία εμφανίζονται πρόθυμες να στείλουν στρατεύματα και ότι η Ουάσιγκτον θα μπορούσε να τα στηρίξει με αεροπορική κάλυψη, όχι όμως με χερσαίες δυνάμεις. «Θέλουν να έχουν “μπότες στο έδαφος”. Δεν νομίζω ότι θα υπάρξει πρόβλημα» είπε.

Σημειώνεται πως, σε δήλωση της Δευτέρας, το ρωσικό υπουργείο Εξωτερικών χαρακτήρισε «ανεφάρμοστα» τα σενάρια ανάπτυξης στρατευμάτων από χώρες-μέλη του ΝΑΤΟ στο ουκρανικό έδαφος. «Επαναλαμβάνουμε τη σταθερή μας θέση περί αδιαπραγμάτευτης απόρριψης κάθε σεναρίου που περιλαμβάνει ανάπτυξη νατοϊκών στρατιωτικών τμημάτων στην Ουκρανία, καθώς κάτι τέτοιο εγκυμονεί ανεξέλεγκτη κλιμάκωση με απρόβλεπτες συνέπειες» δήλωσε η Μαρία Ζαχάροβα.

Δυνάμεις του ΝΑΤΟ Associated Press

Κατόπιν αυτών, το BBC παρουσιάζει τέσσερα βασικά σενάρια ως προς τη μορφή που ενδέχεται να έχουν οι εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία.

1. Στρατιωτική παρουσία (Θεωρείται το λιγότερο πιθανό σενάριο): Ο Ντόναλντ Τραμπ θεωρεί τον πόλεμο στην Ουκρανία ως πρόβλημα της Ευρώπης. Για να δεσμεύσει στρατιωτικές δυνάμεις, ακόμη και σε ρόλο ειρηνευτικής αποστολής, σε μία σύγκρουση που του δημιουργεί αποστροφή, θα χρειαζόταν να αλλάξει ριζικά τη στάση του ως προς το πώς βλέπει τη σύγκρουση.
2. Περιπολίες από αέρος και δια θαλάσσης (Θεωρείται πιο πιθανό): Οι ΗΠΑ έχουν ήδη πραγματοποιήσει πτήσεις επιτήρησης για να παρακολουθήσουν την εξέλιξη του πολέμου. Ωστόσο, υπάρχει μεγάλη διαφορά ανάμεσα σε μια πτήση αναγνώρισης ή θαλάσσια περιπολία και μία ένοπλη σύγκρουση με μια πυρηνική δύναμη όπως η Ρωσία.
3. Πληροφορίες: Οι δορυφορικές και αεροπορικές πληροφορίες που προέρχονται από τις ΗΠΑ έχουν αποδειχθεί ζωτικής σημασίας για να ανακόψει η Ουκρανία την προέλαση των ρωσικών δυνάμεων. Σε περίπτωση που επιτευχθεί ειρηνευτική συμφωνία, είναι ένας τομέας στον οποίο οι ΗΠΑ θα ήταν πιθανώς πρόθυμες να βοηθήσουν.
4. Εφοδιαστική αλυσίδα: Οποια μορφή και αν πάρει τελικά η «δύναμη αποτροπής» υπό την ηγεσία της Βρετανίας και της Γαλλίας σε περίπτωση ειρηνευτικής συμφωνίας, θα χρειαστεί μεγάλη εφοδιαστική υποστήριξη· και αυτός είναι ένας τομέας στον οποίο οι ΗΠΑ θα ήταν πιθανώς πρόθυμες να βοηθήσουν.