spot_img
29.6 C
Rafina
Τετάρτη, 8 Ιουλίου, 2026
spot_img
Αρχική Blog Σελίδα 898

Μαραθώνας: Θλίψη για τον θάνατο του Θέμου Αναστασιάδη, π. προέδρου του Συλλόγου «Μιλτιάδης» – rpn

Με μεγάλη θλίψη, ο Εξωραϊστικός Εκπολιτιστικός Σύλλογος «Μιλτιάδης» Κάτω Σουλίου Μαραθώνα αποχαιρετά τον πρώην, επί σειρά ετών, πρόεδρό του, Θέμο Αναστασιάδη.

Ο εκλιπών υπηρέτησε τον σύλλογο με αφοσίωση, ήθος και συνέπεια, αφήνοντας σημαντικό αποτύπωμα στην τοπική κοινωνία μέσα από το έργο και τη δράση του. Η συμβολή του στην ανάπτυξη και ενίσχυση της πολιτιστικής ζωής της περιοχής αναγνωρίζεται από όλους, ενώ η μνήμη και η προσφορά του θα μείνουν ανεξίτηλες.

Ο Θέμος Αναστασιάδης είχε διατελέσει πρόεδρος του συλλόγου για πολλά χρόνια, ενώ είχε θέσει και υποψηφιότητα για δήμαρχος Μαραθώνα, επιβεβαιώνοντας την αγάπη του για τον τόπο και την προσήλωσή του στην τοπική αυτοδιοίκηση.

Το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου εκφράζει τα ειλικρινή συλλυπητήριά του προς την οικογένεια και τους οικείους του, ευχόμενο «να είναι ελαφρύ το χώμα που θα τον σκεπάσει».

Θαλάσσια χελώνα δάγκωσε γυναίκα στα Χανιά – τι πρέπει να γνωρίζουν οι λουόμενοι – rpn

0

Ένα ακόμη περιστατικό δαγκώματος από θαλάσσια χελώνα σημειώθηκε το απόγευμα της Κυριακής στην παραλία Μαράθι Χανίων, προκαλώντας ανησυχία στους λουόμενους.

Σύμφωνα με μαρτυρία γυναίκας στο zarpanews.gr, ενώ κολυμπούσε σε ρηχά νερά ένιωσε ξαφνικά ένα δάγκωμα χαμηλά στο πλάι του σώματός της. Το σημείο παρουσίασε κοκκινίλα, ωστόσο το περιστατικό ήταν ευτυχώς ελαφρύ και δεν υπήρξε κίνδυνος για την υγεία της.

Η ίδια τόνισε την ανάγκη προστασίας τόσο της χελώνας όσο και των λουομένων, υπογραμμίζοντας πως παρόμοια περιστατικά καταγράφονται συχνά στην περιοχή, όπου κάνουν μπάνιο πολλές οικογένειες με μικρά παιδιά.

Τι πρέπει να γνωρίζουν οι λουόμενοι

Ο Σύλλογος για την Προστασία της Θαλάσσιας Χελώνας ΑΡΧΕΛΩΝ υπενθυμίζει ότι, αν και η κολύμβηση δίπλα σε μια θαλάσσια χελώνα μπορεί να ακούγεται ελκυστική, η αλληλεπίδραση μαζί της δεν είναι πάντα ασφαλής.

Όπως εξηγεί ο Δημήτρης Φυτίλης, Υπεύθυνος του Κέντρου Διάσωσης στη Γλυφάδα:

«Σε περιοχές όπου οι χελώνες συσχετίζουν την ανθρώπινη παρουσία με τροφή, μπορεί να δουν τους λουόμενους σαν ανταγωνιστές και να προσπαθήσουν να τους απομακρύνουν με δαγκώματα.»

Αν μια χελώνα έχει ταϊστεί από ανθρώπους, μπορεί να πλησιάσει με επιθετική διάθεση, φαινόμενο που παρατηρείται και σε άλλες περιοχές, όπως το Λιμένι της Μάνης.


Οδηγίες ασφαλείας για το κοινό:

  • Κρατάτε αποστάσεις από τις θαλάσσιες χελώνες.
  • Αποφύγετε κάθε επαφή – υπάρχει κίνδυνος τραυματισμού.
  • Μην τις ταΐζετε – απαγορεύεται από τον νόμο και αλλάζει τη φυσική τους συμπεριφορά.
  • Σε περίπτωση που δείτε κάποιον να ρίχνει υπολείμματα τροφής ή να ταΐζει χελώνες, ενημερώστε άμεσα το Λιμεναρχείο ή την Αστυνομία.
  • Αν συναντήσετε τραυματισμένη χελώνα, καλέστε το 24ωρο τηλέφωνο Διάσωσης ΑΡΧΕΛΩΝ: (+30) 6941 511 511.

Κάθε χρόνο το Κέντρο Διάσωσης του ΑΡΧΕΛΩΝ περιθάλπει περίπου 70 τραυματισμένες ή άρρωστες θαλάσσιες χελώνες, οι οποίες μετά την αποκατάστασή τους επιστρέφουν στο φυσικό τους περιβάλλον.

Δείτε φωτογραφίες από το σημείο του δαγκώματος από το zarpanews:

Όταν η Κατερίνα Τράση γνώρισε τη Σοφία το Ρομπότ: Μια εμπειρία από το μέλλον – αρθρο στην Polis

Μαζί με τον συνεργάτη μου, τον δημοσιογράφο Βασίλη Βιτσιλόγιαννη,
βρεθήκαμε σε γνωστό ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας για να
παρακολουθήσουμε – και να γνωρίσουμε από κοντά – τη Σοφία, το
διασημότερο ανθρωποειδές ρομπότ στον κόσμο. Ήταν η πρώτη παρουσίαση της
Σοφίας στην Ελλάδα και η ατμόσφαιρα στο χώρο θύμιζε περισσότερο
παγκόσμια πρεμιέρα παρά απλή τεχνολογική εκδήλωση.

Στην αρχή, ομολογώ, αισθανόμουν αμηχανία. Δεν ήξερα πώς να αντιδράσω
απέναντι σε ένα «πλάσμα» που δεν είναι άνθρωπος, αλλά σε κοιτά στα μάτια
και σου απαντά με συναισθηματικές εκφράσεις. Η ανθρωπόμορφη εμφάνισή
της, με το ρεαλιστικό πρόσωπο και τις εκφράσεις που θυμίζουν ανθρώπινα
συναισθήματα – από λύπη και χαρά μέχρι ενθουσιασμό και απορία – κάνουν
την εμπειρία απλώς καθηλωτική.

Η Σοφία δεν είναι ένα απλό ρομπότ. Είναι μια σταρ της τεχνητής
νοημοσύνης. Δημιουργημένη το 2016 από τον δρ. Ντέιβιντ Χάνσον, ιδρυτή
της Hanson Robotics, έχει ταξιδέψει σχεδόν σε κάθε γωνιά της Γης. Έχει
μιλήσει στα Ηνωμένα Έθνη, έχει πάρει σαουδαραβική ιθαγένεια (όντας το
πρώτο ρομπότ στον κόσμο που έγινε πολίτης κράτους) και έχει λάβει τον
τίτλο της «Πρωταθλήτριας Καινοτομίας» από τον ΟΗΕ.

Ο δημιουργός της είναι λάτρης της ελληνικής φιλοσοφίας – ίσως και για
αυτό η Σοφία διαθέτει χαρακτήρα που «σκεπάζει» με στοχασμό τις
απαντήσεις της. Είναι προγραμματισμένη να μιλά πολιτικά ορθά, και να
μεταδίδει μηνύματα κοινωνικής υπευθυνότητας.

Εκείνη την ημέρα, κάτι πήγε στραβά με το λογισμικό της ελληνικής
γλώσσας, οπότε χρειάστηκε να της θέσουμε ερωτήσεις στα αγγλικά. Όταν τη
ρώτησα αυτολεξεί: «Sophia, don’t you feel sad that you’re a robot?
Wouldn’t you prefer to be human?», με κοίταξε με ένα λυπημένο, σχεδόν
ανθρώπινο βλέμμα, και απάντησε: «I am very happy being a robot. I
believe I have an important role to play in the future of humanity.»

Η στιγμή ήταν ανατριχιαστική. Η συνομιλία μαζί της προκαλεί την
ψευδαίσθηση πως συνομιλείς με άνθρωπο – κι όμως, απέναντί σου έχεις ένα
σύνολο κυκλωμάτων και αλγορίθμων. Το μόνο «ατελές» της είναι η κίνηση:
κινείται πάνω σε τροχούς, οι οποίοι καλύπτονται επιμελώς από τα μακριά
της φορέματα. Ωστόσο, είναι κοινό μυστικό πως το επόμενο βήμα θα είναι
το φυσιολογικό βάδισμα – κάτι που οι ειδικοί θεωρούν θέμα χρόνου.

Η εμφάνισή της στη σκηνή εκείνο το βράδυ έκλεψε την παράσταση. Ντυμένη
με εντυπωσιακά φορέματα γνωστού οίκου, με συνεχείς αλλαγές ρούχων, η
Σοφία κατέκτησε τον χώρο σαν μοντέλο υψηλής ραπτικής. Η σύμπραξη
τεχνητής νοημοσύνης και μόδας ήταν πρωτοφανής, μαγευτική και εξαιρετικά
καλοδουλεμένη.

Οι καλεσμένοι μείναμε άφωνοι, καθώς βλέπαμε μπροστά μας τη συνάντηση της
τεχνολογίας και της τέχνης σε μια μορφή που μόνο λίγα χρόνια πριν θα
φάνταζε επιστημονική φαντασία. Ήταν μια βραδιά που δεν γιόρτασε απλώς τη
μόδα, αλλά παρουσίασε μια φουτουριστική προοπτική, έναν νέο ορισμό του
στυλ και της καινοτομίας.

Η συνάντηση με τη Σοφία δεν ήταν απλώς ένα δημοσιογραφικό ρεπορτάζ. Ήταν
ένα ταξίδι στο μέλλον. Ένα μέλλον όπου η τεχνητή νοημοσύνη δεν είναι πια
απλή τεχνολογία, αλλά κοινωνική παρουσία. Και η Σοφία, είναι το πρόσωπό
του. Τρομακτικό όταν το σκέπτομαι, αλλά συναρπαστικό και αναπόφευκτο…

*Η Κατερίνα Τράση είναι δημοσιογράφος και εκδότρια

Εφημερίδα Polis

Βίκυ Καβαλλάρη: 20 μήνες στην Ανατολική Αττική με έργο, παρεμβάσεις και παρουσία

Η Αντιπεριφερειάρχης Ανατολικής Αττικής, Βίκυ Καβαλλάρη, δεν περιορίστηκε στα καθιερωμένα. Από την πρώτη μέρα της θητείας της κινείται με σχέδιο, μεθοδικότητα και παρουσία σε κάθε γωνιά της Ανατολικής Αττικής – από τα ρέματα μέχρι τις παιδικές χαρές και από τις γιορτές των πολιούχων μέχρι τα δύσκολα τραπέζια των έργων.

Η Καβαλλάρη ανέλαβε καθήκοντα τον Ιανουάριο του 2024, στο πλευρό του Περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά, και μέσα σε σχεδόν 20 μήνες έχει καταφέρει να καταγράψει αποτύπωμα ουσίας. Με καταγωγή από τις Αχαρνές και έδρα στους Θρακομακεδόνες, γνωρίζει καλά την περιοχή και τις ανάγκες της – και αυτό αποτυπώνεται τόσο στον λόγο όσο και στη δράση της.

Πρώτα το έργο – όχι τα λόγια

Η πολιτική προστασία αποτέλεσε εξαρχής κεντρικό της μέτωπο. Σε συνεργασία με τον Δήμο Αχαρνών και τις τεχνικές υπηρεσίες, επανεκκίνησε κρίσιμα έργα αντιπλημμυρικής θωράκισης, δίνοντας έμφαση στα ρέματα του Αγίου Γεωργίου και της Αγίας Παρασκευής. Σε συναντήσεις με τον δήμαρχο Σπύρο Βρεττό και τον αντιδήμαρχο Γιάννη Νίκα, δεν αρκέστηκε σε ευχολόγια – έθεσε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, ζήτησε επιτάχυνση, απαίτησε λύσεις. Και όπως όλα δείχνουν, αυτές έρχονται.

Δεν πρόκειται για μεμονωμένες κινήσεις. Η Καβαλλάρη έχει επιβλέψει εργασίες καθαρισμού ρεμάτων, συντηρήσεις δρόμων και τεχνικά έργα σε περιοχές που επί χρόνια παρέμεναν στο «περίμενε». Η λογική της είναι ξεκάθαρη: η πολιτική δεν είναι θέμα εντυπώσεων, αλλά αποτελέσματος.

Ανάπλαση και καθημερινότητα: αλλαγή με μέτρο και ευαισθησία

Στους 20 μήνες θητείας της, έχει ρίξει βάρος και στην ανάπλαση των δημόσιων χώρων – παιδικές χαρές, πεζοδρόμια, πλατείες, κοινόχρηστοι χώροι που συνδέονται άμεσα με την καθημερινότητα του πολίτη. Δείχνει ιδιαίτερη φροντίδα για τους Θρακομακεδόνες και τις Αχαρνές, χωρίς όμως να περιορίζεται εκεί. Η Ανατολική Αττική είναι ενιαία και η παρουσία της την επιβεβαιώνει, καθώς η Αντιπεριφεριάρχης δεν έχει μείνει στιγμή στο γραφείο της.

Παντού παρούσα – με θεσμούς, συλλόγους και πολίτες

Δίνει το παρών σε κάθε σημαντική τοπική εκδήλωση, όχι για να κόψει κορδέλες αλλά για να συνδεθεί με τους ανθρώπους. Από τον εορτασμό του Αγίου Τρύφωνα στην Παλλήνη μέχρι τις περιοδείες της στις υποδομές της Λαυρεωτικής, της Ραφήνας, των Σπάτων και του Μαραθώνα, έχει επιλέξει να μην είναι «άγνωστη» Αντιπεριφερειάρχης. Αντίθετα, είναι παρούσα, προσβάσιμη και με ανοιχτά αυτιά – ένα σπάνιο φαινόμενο στη δημόσια διοίκηση.

Η ίδια δηλώνει δικηγόρος «σε αναστολή, όχι σε αδράνεια», καθώς αξιοποιεί την εμπειρία της στη διαχείριση κρίσεων και τη διαμεσολάβηση. Και αυτό φαίνεται στην καθημερινή της πολιτική πρακτική: φροντίζει να βρίσκει συναινέσεις, χωρίς να θυσιάζει την αποτελεσματικότητα.

Μια θητεία που προχωρά με ρυθμό και αποτέλεσμα

  • Αντιπλημμυρικά έργα σε ρέματα υψηλής επικινδυνότητας
  • Αναπλάσεις και τεχνικές παρεμβάσεις σε αστικό ιστό
  • Συνεχής θεσμική συνεργασία με δημάρχους, υπηρεσίες και φορείς
  • Παρουσία σε εκδηλώσεις, συμβούλια και τοπικές ανάγκες

Σε μια εποχή που οι περισσότεροι «διοικούν εξ αποστάσεως», η Βίκυ Καβαλλάρη αποδεικνύει ότι η τοπική αυτοδιοίκηση μπορεί να έχει πρόσωπο. Και μάλιστα πρόσωπο που γνωρίζει, νοιάζεται και πράττει. Οι πολίτες της Ανατολικής Αττικής έχουν, προς το παρόν, μια Αντιπεριφερειάρχη που δεν υπόσχεται – απλώς δουλεύει.

Εφημερίδα Polis

Απροθυμία συνεργασίας από τη διοίκηση στον Δήμο Σπάτων-Αρτέμιδας για τις παραβιάσεις πτήσεων – «Όχι» στη διαπαραταξιακή επιτροπή

Σε ένα από τα πιο κρίσιμα ζητήματα που απασχολούν εδώ και καιρό τους κατοίκους της Αρτέμιδας – τις χαμηλές διελεύσεις αεροσκαφών και τις παραβάσεις σε ύψη και τροχιές πτήσεων – η στάση της δημοτικής αρχής στο πρόσφατο δημοτικό συμβούλιο δημιούργησε αίσθηση.

Η αξιωματική αντιπολίτευση, σε πνεύμα συνεργασίας και με στόχο τη διεκδίκηση καλύτερης ποιότητας ζωής, πρότεινε τη δημιουργία διαπαραταξιακής επιτροπής. Η επιτροπή αυτή θα είχε ως στόχο τη θεσμική και συντονισμένη παρέμβαση προς την Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας (ΥΠΑ) και την Ανεξάρτητη Αρχή Πολιτικής Αεροπορίας (ΑΠΑ), με τη συνδρομή ειδικών επιστημόνων και την ενεργό συμμετοχή όλων των δημοτικών παρατάξεων.

Αντίθετα με την αναμενόμενη θετική ανταπόκριση, ο δήμαρχος Δημήτρης Μάρκου εξέφρασε την πλήρη διαφωνία του, χαρακτηρίζοντας την πρόταση «λάθος». Η στάση αυτή προκάλεσε ερωτήματα, καθώς έρχεται σε αντίθεση με το πνεύμα ομοψυχίας και συλλογικής διεκδίκησης που απαιτεί ένα ζήτημα ευρείας κοινωνικής σημασίας.

Η συγκεκριμένη πρωτοβουλία δεν επιδιώκει την αντιπαράθεση με τις αρμόδιες αεροπορικές αρχές, αλλά την ενίσχυση της θεσμικής φωνής του Δήμου Σπάτων-Αρτέμιδας με τεκμηρίωση και διεκδικητική διάθεση, στη βάση των προβλημάτων που βιώνουν κάτοικοι συγκεκριμένων περιοχών. Στους Αγίους Αναργύρους, το Πλατύ Χωράφι, την Παναγίτσα και το Κάστρο, αναφέρονται συχνά χαμηλές διελεύσεις κατά τις ώρες κοινής ησυχίας, ενώ κάτοικοι έχουν μιλήσει για περιστατικά έντονης όχλησης, όπως τζάμια που τρίζουν ή νυχτερινές πτήσεις που διακόπτουν τον ύπνο.

Παρά τη σοβαρότητα του θέματος και τη διάθεση όλων των παρατάξεων να συνδιαμορφώσουν μια ενιαία γραμμή, ο δήμαρχος επέλεξε να απορρίψει τη σύσταση επιτροπής, χωρίς να προτείνει κάποια εναλλακτική. Η στάση αυτή ερμηνεύτηκε από αρκετούς παριστάμενους ως ένδειξη απροθυμίας συνεργασίας και περιορισμένης πολιτικής βούλησης να αναζητηθούν κοινές λύσεις.

Η αξιωματική αντιπολίτευση δηλώνει πως θα συνεχίσει να εργάζεται για την ενεργοποίηση θεσμικών εργαλείων και τον καλύτερο συντονισμό ενεργειών προς τις αρμόδιες αρχές, με βασικό ζητούμενο τη βελτίωση της καθημερινότητας των πολιτών. Στο μεταξύ, παραμένει ανοιχτό το ερώτημα γιατί η δημοτική αρχή απορρίπτει τη δυνατότητα μιας ενωμένης, διαπαραταξιακής και επιστημονικά τεκμηριωμένης προσέγγισης σε ένα θέμα που απασχολεί μεγάλο μέρος της τοπικής κοινωνίας.

Εφημερίδα Polis

Τρεις νύχτες στη Ραφήνα που μίλησαν στην καρδιά – και μια πόλη που ακούγεται

Αλκίνοος Ιωαννίδης μάς ταξίδεψε με ψίθυρο και σιωπή. Ο APON μάς ταρακούνησε με φωνή και πάθος. Δύο βραδιές μαγικές, διαφορετικές και συμπληρωματικές, που ανέδειξαν με τον καλύτερο τρόπο τη δύναμη του ΔΑΣ ΑΡΑΦΗΝ να δίνει ζωή, ρυθμό και ουσία στο καλοκαίρι της Ραφήνας.

Δεν πρόκειται απλώς για συναυλίες. Πρόκειται για επιλογές με ταυτότητα. Για πολιτισμό με μέτρο, ψυχή και στόχευση. Ο Ιωαννίδης έφερε στη σκηνή τη συγκίνηση, την ποίηση, τη σιωπηλή δύναμη του τραγουδιού. Ο APON έφερε την ορμή, την αντίδραση, το νέο που έρχεται φορτσάτο. Δύο διαφορετικοί κόσμοι που χωρούν στην ίδια πόλη, όταν υπάρχει αγάπη, εμπειρία και όραμα.

Στο ίδιο πολιτιστικό νήμα, ξεχωριστή ήταν και η προσπάθεια του Αργοναύτη Ραφήνας, που παρουσίασε ένα ξεχωριστό θεατρικό show στον χώρο του κολυμβητηρίου. Μια καλλιτεχνική πρόταση με φαντασία και αισθητική, που απέδειξε πως ο πολιτισμός δεν έχει στεγανά – αρκεί να υπάρχει η θέληση να ειπωθούν ιστορίες με άλλο τρόπο.

Το φετινό καλοκαίρι δεν είναι απλώς γεμάτο εκδηλώσεις. Είναι ένα καλοκαίρι με ταυτότητα, πολυφωνία και ευαισθησία. Και δείχνει πως όταν ο πολιτισμός οργανώνεται με ψυχή, τότε κάθε λιθαράκι – μικρό ή μεγάλο – γίνεται κομμάτι ενός ευρύτερου, σπουδαιότερου έργου. Ενός δήμου που δεν φοβάται να ακούγεται.

Εφημερίδα Polis

Αλκατράζ: Το Νησί των Πελεκάνων που έγινε η φυλακή για «εγκληματίες καριέρας»

0

Η διαβόητη φυλακή του Αλκατράζ υποδέχθηκε τους πρώτους κρατούμενους πριν από 91 χρόνια: 11 Αυγούστου 1934. Γνωστή διεθνώς χάρη στο αμερικανικό σινεμά και ταινίες όπως «Απόδραση από το Αλκατράζ» και «Ο βράχος», έχει γίνει δημοφιλές τουριστικό αξιοθέατο στο Σαν Φρανσίσκο που λειτουργεί από την Υπηρεσία Εθνικών Πάρκων των ΗΠΑ.

Αλλά έμελλε να έρθει ξανά στον δημόσιο διάλογο, διότι μία από τις φαεινές ιδέες του Αμερικανού προέδρου Ντόναλντ Τραμπ ήταν να φυλακιστούν εκεί «οι πιο επικίνδυνοι και βίαιοι κακοποιοί». Και άφησε ανοιχτό το ενδεχόμενο να συμπεριλάβει εκεί και παράνομους μετανάστες.

Συνδεδεμένο με την ιστορία του εγκλήματος

Το νησί-φυλακή πήρε το όνομά του από τον Ισπανό εξρευνητή Χουάν Μανουέλ ντε Αγιάλα, ο οποίος έπλευσε στο κόλπο του Σαν Φρανσίσκο το 1775. Το ονόμασε Isla de los Alcatraces, δηλαδή Νησί των Πελεκάνων, διότι εκεί ζούσαν και φώλιαζαν χιλιάδες από αυτά τα θαλασσοπούλια.

Το Αλκατράζ, ένας βράχος έκτασης 22 στρεμμάτων, ήταν η τοποθεσία του πρώτου φάρου της Καλιφόρνια το 1854. Πέντε χρόνια αργότερα, υποδέχτηκε ένα απόσπασμα του Αμερικανικού Στρατού το 1859 και έγινε στρατιωτική φυλακή το 1868.

Αποφασίστηκε να γίνει γενική φυλακή στις αρχές του 20ού αιώνα και είχε χωρητικότητα 1.500 κρατουμένων. Στόχος, να κλειστούν εκεί οι πιο επικίνδυνοι κακοποιοί της χώρας. Αυτοί που δεν συμμορφώνονταν ή δεν θα συμμορφώνονταν ποτέ.

Ήταν αυτό που όλοι γνωρίζουν: η πιο σκληρή φυλακή στον κόσμο. Όποιος έμπαινε εκεί δύσκολα θα έφευγε, αν έφευγε ποτέ και η λέξη ανθρώπινο δικαίωμα ήταν κάτι άγνωστο. Και φυσικά, κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να δραπετεύσει από εκεί –ξεχάστε τη μυθολογία του σινεμά.

Δύσκολα κερδισμένο προνόμιο τα δικαιώματα

Μόνο τέσσερα πράγματα δικαιούνταν εξ ορισμού οι κρατούμενοι του Αλκατράζ: τροφή, ένδυση, στέγη και ιατρική περίθαλψη. Όλα τα άλλα ήταν ένα προνόμιο και έπρεπε να το κερδίσουν.

 

Το Ομοσπονδιακό Σωφρονιστικό Κατάστημα Αλκατράζ λειτούργησε μόλις 29 χρόνια, έως το 1963. Τα έξοδα λειτουργίας του ήταν περισσότερα από αυτά όλων των φυλακών στην ηπειρωτική χώρα. Αλλά μέσα σε αυτή τη μικρή χρονική περίοδο λειτουργίας για φυλακή «είδε» να περνούν τις πόρτες του σημαντικές προσωπικότητες του εγκλήματος.

Στους πιο διαβόητους κρατούμενούς του περιλαμβάνονταν οι γκάνγκστερ Τζέιμς «Γουάιτι» Μπάλγκερ, Αλ Καπόνε και Τζορτζ «Πολυβόλο» Κέλι. Επίσης ο διαβόητος «Άνθρωπος Πουλί του Αλκατράζ» Ρόμπερτ Στράουντ (τον ενσάρκωσε σε ταινία ο Μπαρτ Λάνκαστερ) και ο επονομαζόμενος και «Δημόσιος Εχθρός Νο. 1» Άλβιν Κάρπις.

Αυτός ο τελευταίος ήταν ένας από τους τέσσερις μόνο εγκληματίες καριέρας που κέρδισαν τον τίτλο του διαβόητου από το FBI.

Σύμφωνα με το AlcatrazHistory.com, ήταν «η κορυφαία φυλακή υψίστης ασφαλείας της Αμερικής, η τελευταία στάση για τους πιο αδιόρθωτους κρατούμενους του έθνους».

Παρ’ όλα αυτά, οι περισσότεροι από τους κρατούμενούς του δεν ήταν γνωστοί γκάνγκστερ. Ήταν κρατούμενοι που αρνούνταν να συμμορφωθούν με τους κανόνες και τους κανονισμούς σε άλλα ομοσπονδιακά ιδρύματα, που θεωρούνταν βίαιοι και επικίνδυνοι ή που θεωρούνταν επικίνδυνοι διαφυγής.

 

Ο διάσημος «Άνθρωπος-πουλί»

Ο Ρόμπερτ Στράουντ ήταν πιθανώς ο πιο διάσημος κρατούμενος του νησιού, περισσότερο από τον μαφιόζο Αλ Καπόνε. Αυτό οφείλεται και στην επιτυχία της ταινίας του 1962 «Ο Άνθρωπος-Πουλί του Αλκατράζ».

Ο Στράουντ έγινε ειδικός στα καναρίνια και έγραψε δύο βιβλία για τα πουλιά ενώ ήταν φυλακισμένος στις φυλακές Λίβενγουορθ.

Αλλά, σύμφωνα με το Ομοσπονδιακό Γραφείο Φυλακών των ΗΠΑ, ο Στράουντ «δεν είχε ποτέ πουλιά στο Αλκατράζ, ούτε ήταν ο παππούς που υποδύθηκε ο Μπαρτ Λάνκαστερ». Αντίθετα, ήταν ένα εξαιρετικά επικίνδυνο άτομο, που έκανε «καριέρα» 54 ετών πίσω από τα κάγκελα.

Στα 19 του σκότωσε έναν μπάρμαν. Αργότερα σκότωσε έναν φύλακα στις Φυλακές Λίβενγουορθ μπροστά σε 1.100 κρατούμενους στην τραπεζαρία της φυλακής. Και είχε συστηματικά βίαιες συμπλοκές με άλλους κρατούμενους.

Αυτοί που… δεν δραπέτευσαν

Στην πραγματικότητα δεν δραπέτευσε κανείς από το Αλκατράζ. Ωστόσο, 36 άνθρωποι το προσπάθησαν. Από αυτούς, 23 συνελήφθησαν, έξι σκοτώθηκαν από τα πυρά των σωφρονιστικών υπαλλήλων κατά τη διάρκεια της απόδρασης και δύο πνίγηκαν. Ακόμη πέντε αναφέρθηκαν ως αγνοούμενοι και θεωρήθηκαν πνιγμένοι. Σε αυτούς περιλαμβάνονται οι τρεις που κατόρθωσαν να δραπετεύσουν χάρη σε ένα κουτάλι, αλλά έκτοτε δεν τους είδε κανείς.

«Επίσημα, κανείς δεν κατάφερε ποτέ να δραπετεύσει από το Αλκατράζ», αναφέρει η ιστοσελίδα AlcatrazHistory.com.

«Σύμβολο νόμου και τάξης»

Τον Μάιο ο πρόεδρος Τραμπ έδωσε εντολή για την επαναλειτουργία της φυλακής, λέγοντας ότι θα αποτελέσει «σύμβολο του νόμου, της τάξης και της δικαιοσύνης».

«Για πολύ καιρό, η Αμερική είναι αντιμέτωπη με μάστιγα εγκληματιών, άγριων, βίαιων, υπότροπων, κατακαθιών της κοινωνίας που δεν φέρνουν ποτέ τίποτε άλλο πέρα από δυστυχία και δεινά», είπε.

«Γι’ αυτό διέταξα σήμερα την υπηρεσία φυλακών, καθώς και το υπουργείο Δικαιοσύνης, το FBI και το υπουργείο Εσωτερικής Ασφαλείας να ξανανοίξουν, να μεγεθύνουν κατά πολύ και να ανοικοδομήσουν το Αλκατράζ, για να οδηγούνται εκεί οι πιο επικίνδυνοι και βίαιοι εγκληματίες της Αμερικής», πρόσθεσε.

Και φυσικά δεν ξέχασε τους μετανάστες… Είπε ότι η κυβέρνησή του δεν θα γίνει «όμηρος» δικαστών που την εμποδίζουν να απελαύνει «εγκληματίες» και «τραμπούκους» που «ήρθαν στη χώρα μας παράνομα».

Τι λέει ο γερμανικός Τύπος για την «αδιανόητη» 13ωρη εργασία και την οργή για τη Γάζα

0

Οι εξαγγελίες της υπουργού Εργασίας Νίκης Κεραμέως για αλλαγές στο εργασιακό με αιτιολογία την έλλειψη εργατικού δυναμικού συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον του γερμανικού Τύπου, που κάνει λόγο για αποφάσεις που θα ήταν αδιανόητες στη Γερμανία.

Σε αναλυτική του ανταπόκριση από την Αθήνα το περιοδικό Focus γράφει χαρακτηριστικά: «Το υπουργείο συντάσσει αυτή τη στιγμή μια μεταρρύθμιση του εργατικού δικαίου, η οποία έχει προγραμματιστεί να ψηφιστεί από το κοινοβούλιο τον Σεπτέμβριο, αμέσως μετά τις καλοκαιρινές διακοπές. Ενώ τα συνδικάτα και η αντιπολίτευση είναι ήδη στα χαρακώματα κατά των σχεδίων της Κεραμέως, η ζοφερή πραγματικότητα απαιτεί αποφασιστική δράση.

«Στην καθημερινή ζωή, ο νόμος αντισταθμίζει κάτι που ήταν ήδη πραγματικότητα για πολλούς ανθρώπους χωρίς νομική βάση», εξήγησε στη Wirtschaftswoche ο Γενς Μπάστιαν, οικονομολόγος και ειδικός για την Ελλάδα στο Γερμανικό Ινστιτούτο Επιστήμης και Πολιτικής.

«Πολλοί Έλληνες ήδη εργάζονται σε πολλές δουλειές για να επιβιώσουν σε περιόδους αυξανόμενων τιμών. Το γεγονός είναι: εκατοντάδες χιλιάδες θέσεις εργασίας είναι κενές στην Ελλάδα. Πιο ευέλικτο ωράριο εργασίας και λιγότερη γραφειοκρατία αποσκοπούν πλέον στην ενίσχυση της αγοράς».

«Μεσαίωνας του εργατικού δικαίου» η 13ωρη εργασία

Ιδιαίτερη εντύπωση προκαλεί η δυνατότητα για 13ωρη εργασία ημερησίως, η εβδομάδα τεσσάρων ημερών και η δυνατότητα προσωρινών περιστασιακών συμβάσεων.

Το ρεπορτάζ σημειώνει ότι «Η υπουργός Κεραμέως κινείται στα όρια της Οδηγίας 2003/88/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για το Εργατικό Δίκαιο. Η 13ωρη εργασία προκύπτει από την απαίτηση της οδηγίας για τουλάχιστον 11 ώρες ανάπαυσης μεταξύ των εργάσιμων ημερών. Φυσικά, υπάρχουν επικρίσεις για τα σχέδια. Το ηλεκτρονικό περιοδικό News Break περιγράφει τη μεταρρύθμιση ως «Μεσαίωνα του εργατικού δικαίου».

 

Η ΓΣΕΕ, το συνδικάτο που εκπροσωπεί τους εργαζόμενους, την περιγράφει ως «το πιο απορρυθμισμένο εργατικό δίκαιο σε επίπεδο ΕΕ». Κάνει επίσης λόγο για οπισθοδρόμηση στον «Μεσαίωνα»».

Όλα άρχισαν με τον Άδωνι Γεωργιάδη, σύμφωνα με τα γερμανικά ρεπορτάζ

Ο ανταποκριτής του περιοδικού εξηγεί πάντως ότι στην ουσία αυτό που επιχειρεί η νέα νομοθεσία είναι να κατοχυρώσει ήδη παγιωμένες πρακτικές. Υπενθυμίζει ότι επί υπουργίας Άδωνι Γεωργιάδη είχε επιτραπεί η εξαήμερη εργασία και το 13ωρο, αλλά για εργασία σε περισσότερους από έναν εργοδότη.

Και σχολιάζει: «Στην ουσία ήταν μια παραδοχή ότι οι προβλεπόμενοι κατώτατοι μισθοί μετά βίας επαρκούν για την επιβίωση, ακόμα και για θέσεις πλήρους απασχόλησης. Η επιλογή συμπλήρωσης των ελλειμματικών μισθών μέσω του εισοδήματος του πολίτη, που υπάρχει στη Γερμανία, δεν υπάρχει στην Ελλάδα».

Το δημοσίευμα κλείνει λέγοντας ότι «το φθινόπωρο θα δούμε πώς θα αντιδράσουν οι Έλληνες στον νόμο. Είτε θα υπάρξουν μαζικές απεργίες είτε θα τον δουν -σύμφωνα με το όραμα της υπουργού- ως πρόοδο, από την οποία θα ωφεληθούν προσωπικά».

 

Για το ίδιο θέμα υπάρχουν ρεπορτάζ και των Handelsblatt, Merkur, T-Online.

Δίπλα από τη μόνιμη διαμαρτυρία μνήμης για τα Τέμπη, στις 10 Αυγούστου υπήρξε η αντίστοιχη για τα νεκρά μωρά της Γάζας.

«Ημέρα της οργής για τη Γάζα»

taz του Βερολίνου αναφέρεται «στις φιλοπαλαιστινιακές συγκεντρώσεις σε δημοφιλείς παραθεριστικούς προορισμούς σε όλη την Ελλάδα, και μάλιστα εν μέσω κορύφωσης της τουριστικής περιόδου». Υπογραμμίζει ότι «ισραηλινά ΜΜΕ προειδοποιούν για ταξίδια στην Ελλάδα».

Το ρεπορτάζ αναφέρει ότι για τις 10 Αυγούστου ήταν προγραμματισμένες συγκεντρώσεις ενάντια στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του Ισραήλ στη Γάζα σε 77 διαφορετικά σημεία (σ.σ. Περισσότερα από 105 στις 9 Αυγούστου), ανάμεσά τους σε 18 νησιά των Κυκλάδων και σε εξαιρετικά δημοφιλείς προορισμούς όπως Σαντορίνη, Νάξος, Πάρος και Μήλος, καθώς και σε όλες τις μεγάλες πόλεις της Κρήτης, στο Ιόνιο, τις Σποράδες, τον Αργοσαρωνικό και σε όλη σχεδόν την ηπειρωτική Ελλάδα.

Συγκεκριμένα εξηγεί: «Οι δράσεις υποστηρίζονται από τις οργανώσεις March to Gaza, BDS, Stop the War Alliance, ΚΕΕΡΦΑ, την παλαιστινιακή κοινότητα στην Ελλάδα και πολυάριθμες συλλογικότητες σε νησιά και πόλεις.

Παρά τις προσπάθειες για επιβολή φόβου, οι συγκεντρώσεις για τη Γάζα ήταν πλήρως ειρηνικές.

Η κυβέρνηση καταδικάζει τις διαμαρτυρίες για τη Γάζα

Όλη η Ελλάδα στέκεται την Κυριακή «στον αγώνα ενάντια στο γενοκτονικό σχέδιο του Νετανιάχου σε μια εποχή που ο Νετανιάχου, με την υποστήριξη του Τραμπ και του Μητσοτάκη, προωθεί το σχέδιό του να εισβάλει στη Γάζα και να εξαλείψει εντελώς τους Παλαιστίνιους», όπως δηλώνει ο συνδιοργανωτής ΚΕΕΡΦΑ.

Στην συνέχεια αναφέρεται ότι «Το ΚΕΕΡΦΑ προσθέτει: «Ελευθερία για την Παλαιστίνη, πλήρης διακοπή των σχέσεων με το γενοκτονικό κράτος του Ισραήλ και καμία δίωξη των εκφράσεων αλληλεγγύης (στην Ελλάδα) με βάση τον αντιρατσιστικό νόμο. Ήρθε η ώρα να ανατραπούν οι δολοφόνοι!»».

O ανταποκριτής της εφημερίδας επισημαίνει ότι μόνο τον Ιούλιο επισκέφτηκαν την Ελλάδα 161.000 Ισραηλινοί πολίτες. Αναφέρεται στις προειδοποιήσεις των ισραηλινών ΜΜΕ που αποτρέπουν από τα ταξίδια στην Ελλάδα.

Υπενθυμίζει ότι μέσα σε μια εβδομάδα πραγματοποιήθηκαν τρεις διαδηλώσεις σε λιμάνια της Ελλάδας στη Σύρο, τη Ρόδο και τον Άγιο Νικόλαο εναντίον της άφιξης του κρουαζιερόπλοιου «Crown Iris» που μετέφερε στην πλειονότητά του Ισραηλινούς επιβάτες.

Και καταλήγει με την επισήμανση ότι «η κυβέρνηση στην Αθήνα, υπό τον συντηρητικό πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη, καταδίκασε έντονα τις διαμαρτυρίες. Αμέσως μετά το περιστατικό στη Σύρο, ανακοίνωσε ότι οι φιλοπαλαιστίνιοι διαδηλωτές που επιδιώκουν να εμποδίσουν την αποβίβαση Ισραηλινών επιβατών κρουαζιερόπλοιων σε ελληνικούς προορισμούς διακοπών θα διώκονται για παραβίαση της ελληνικής αντιρατσιστικής νομοθεσίας, όπως συνέβη στη συνέχεια στη Ρόδο και την Κρήτη».

Πηγή: dw.gr

Τα γερά «θεμέλια» του Μέντι

0

Ο Ολυμπιακός έχει μπει στην τελική ευθεία της προετοιμασίας του για τη νέα αγωνιστική περίοδο, καθώς στις 23 Αυγούστου ξεκινούν οι επίσημες υποχρεώσεις των «ερυθρόλευκων», με το εντός έδρας παιχνίδι πρωταθλήματος απέναντι στον Αστέρα Τρίπολης.

Μέχρι την πρεμιέρα όμως της Σούπερ Λίγκας, το πρόγραμμα περιλαμβάνει δύο πολύ δυνατά φιλικά παιχνίδια για την ομάδα του λιμανιού, καθώς ο Ολυμπιακός θα κοντραριστεί με την πρωταθλήτρια Ιταλίας, Νάπολι και την φιναλίστ του Champions League, Ίντερ.

Είναι δύο ματς με αντιπάλους κορυφαίου επιπέδου και μέσα (και) από αυτά τα παιχνίδια, ο Μεντιλίμπαρ θα δει σημαντικά πράγματα για την ομάδα του, λίγες μόλις μέρες πριν από την έναρξη της σεζόν.

Αυτό πάντως που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον, είναι το συμπέρασμα που μπορεί να βγάλει κάποιος, παρακολουθώντας τα μέχρι τώρα φιλικά παιχνίδια που έχουν δώσει οι πρωταθλητές Ελλάδος.

Κι εδώ αξίζει να επισημανθεί η σημασία της παρουσίας του ίδιου προπονητή σε μια ομάδα, καθώς βλέπουμε τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ να εξελίσσει το μοντέλο που έχει στο μυαλό του για τη νέα αγωνιστική περίοδο.

Ο Ισπανός τεχνικός των «ερυθρόλευκων» έχει βάλει γερά «θεμέλια» και πάνω σ’ αυτά συνεχίζει το «χτίσιμο» της ομάδας του, κάτι που είναι εμφανές από την εικόνα που έχουν οι «ερυθρόλευκοι» στα φιλικά παιχνίδια του φετινού καλοκαιριού.

Το πολύ μεγάλο πλεονέκτημα των «ερυθρόλευκων», είναι η συνοχή που έχουν σαν ομάδα κι αυτό βέβαια οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στον προπονητή του.

Μπορεί εύκολα να διακρίνει κάποιος ότι ο Ολυμπιακός είναι μια συμπαγής ομάδα, μια ομάδα που βασίζει πολλά στην ομοιογένεια που έχει αποκτήσει κι αυτό είναι κάτι στο οποίο έχει ρίξει μεγάλο βάρος ο προπονητής του.

 

Είναι μια ομάδα που στηρίζει πολλά στην εφαρμογή των επιθυμιών του Μεντιλίμπαρ, γιατί οι παίκτες ξέρουν καλά τα «θέλω» του προπονητής τους και ο Ισπανός από την άλλα πλευρά ξέρει πως να πάρει το 100% από τους παίκτες του.

Ο Ολυμπιακός του Μεντιλίμπαρ είναι «χτισμένος» στις βασικές αρχές του Ισπανού προπονητή, εκείνες τις αρχές που τον οδήγησαν στην κατάκτηση ευρωπαϊκού τροπαίου και ο πολύπειρος τεχνικός προσθέτει όλα όσα χρειάζονται για μια πιο ανταγωνιστική σεζόν, καθώς φέτος οι «ερυθρόλευκοι» θα παίξουν στην League Phase του Champions League.

Η ένταση, τα τρεξίματα, η πίεση αλλά και η γρήγορη μεταφορά μπάλας παραμένουν κυρίαρχα στοιχεία της φιλοσοφίας του Ολυμπιακού αλλά φυσικά το ζητούμενο για τον Μεντιλίμπαρ είναι να παρουσιάσει η ομάδα του ένα νέο ακόμα πιο δυναμικό προφίλ.

Ένα προφίλ που θα στηρίζεται στις βασικές αρχές αλλά παράλληλα θα μπορεί ν’ ανταποκριθεί και στις πολύ υψηλές απαιτήσεις της νέας χρονιάς. Αυτός είναι ο στόχος και για την επίτευξη του έχουν δουλέψει σκληρά οι «ερυθρόλευκοι« στην Ολλανδία.

Κι εδώ θα πρέπει πάντα να εστιάζουμε σ’ έναν σημαντικό παράγοντα που έχει να κάνει με την συνοχή μιας ομάδας κι εδώ ο Ολυμπιακός έχει ήδη κερδίσει το στοίχημα. Φαίνεται αυτό από την εικόνα που έχουν οι πειραιώτες στα φιλικά παιχνίδια που έχουν δώσει το φετινό καλοκαίρι.

Και πάνω σ’ αυτό το στοιχείο συνεχίζει την δουλειά ο Μέντι.

Σε ποια χώρα οι νέοι πληρώνουν… για να δουλεύουν

0

Όλο και περισσότεροι νέοι άνθρωποι στην Κίνα πληρώνουν για να πάνε σε ένα γραφείο και να προσποιηθούν ότι εργάζονται. Σε μια χώρα που το ποσοστό ανεργίας των νέων παραμένει επίμονα υψηλό, στο 14%, οι νέοι καταφεύγουν σε αυτή τη λύση για διαφορετικούς λόγους.

Ένα ποσοστό είναι φοιτητές που χρειάζονται πιστοποίηση εργασίας για λάβουν το πτυχίο τους, ένα άλλο ποσοστό ξεφεύγει από την πίεση των γονιών τους, ενώ υπάρχουν και οι νέοι που στη διάρκεια του ωραρίου στην πληρωμένη από αυτούς εργασία αναζητούν δουλειά ή καταστρώνουν τα επόμενα επιχειρηματικά βήματά τους, σύμφωνα με έρευνα το BBC. Επιπλέον ψυχολογικοί λόγοι όπως το να μην κάθονται άπραγοι μέσα στο σπίτι αλλά και η διαχείριση της απογοήτευσης

Επιχειρήσεις προσποίησης εργασίας

Ο 30χρονος Shui Zhou είχε επιχείρηση τροφίμων που έκλεισε το 2024. Φέτος την άνοιξη άρχισε να πληρώνει 30 γιουάν (4,20 δολάρια) την ημέρα για να πάει σε ένα ομοίωμα γραφείου της επιχείρησης Pretend To Work Company, στην πόλη Ντονγκουάν, 114 χλμ. (71 μίλια) βόρεια του Χονγκ Κονγκ.

Εκεί ενώνεται με πέντε «συναδέλφους» που κάνουν το ίδιο πράγμα. «Νιώθω πολύ χαρούμενος», λέει ο κ. Zhou. «Είναι σαν να συνεργαζόμαστε ως ομάδα». Ανακάλυψε την εταιρεία ενώ περιηγούνταν στον ιστότοπο κοινωνικής δικτύωσης Xiaohongshu. Λέει ότι ένιωθε ότι το περιβάλλον γραφείου θα βελτίωνε την αυτοπειθαρχία του. Εργάζεται εκεί για περισσότερο από τρεις μήνες.

Έστειλε φωτογραφίες του γραφείου στους γονείς του και εξηγεί ότι αισθάνονται πολύ πιο άνετα με την έλλειψη εργασίας του. Ενώ οι συμμετέχοντες μπορούν να φτάνουν και να φεύγουν όποτε θέλουν συνήθως φτάνει στο γραφείο μεταξύ 8 π.μ. και 9 π.μ. Μερικές φορές δεν φεύγει μέχρι τις 11 μ.μ., φεύγοντας μόνο αφού έχει φύγει ο διευθυντής της επιχείρησης.

Προσθέτει ότι οι άλλοι άνθρωποι εκεί είναι πλέον σαν φίλοι. Λέει ότι όταν κάποιος είναι απασχολημένος, όπως ψάχνοντας για δουλειά, εργάζεται σκληρά, αλλά όταν έχει ελεύθερο χρόνο συζητούν, αστειεύονται και παίζουν παιχνίδια. Και συχνά δειπνούν μαζί μετά τη δουλειά.

 

Ψάχνουν για εργασία ή προσπαθούν να δημιουργήσουν τις δικές τους επιχειρήσεις

Ο κ. Zhou λέει ότι του αρέσει αυτή η ομαδική εργασία και ότι είναι πολύ πιο ευτυχισμένος από ό,τι πριν ενταχθεί.

Τέτοιες επιχειρήσεις εμφανίζονται τώρα σε μεγάλες πόλεις σε όλη την Κίνα, όπως η Σεντζέν, η Σαγκάη, η Ναντζίνγκ, η Γουχάν, το Τσενγκντού και η Κουνμίνγκ. Τις περισσότερες φορές μοιάζουν με πλήρως λειτουργικά γραφεία και είναι εξοπλισμένα με υπολογιστές, πρόσβαση στο διαδίκτυο, αίθουσες συσκέψεων και αίθουσες τσαγιού.

Και αντί οι συμμετέχοντες να κάθονται απλώς, μπορούν να χρησιμοποιήσουν τους υπολογιστές για να αναζητήσουν εργασία ή για να προσπαθήσουν να ξεκινήσουν τις δικές τους νεοσύστατες επιχειρήσεις. Μερικές φορές η ημερήσια χρέωση, συνήθως μεταξύ 30 και 50 γιουάν, περιλαμβάνει μεσημεριανό γεύμα, σνακ και ποτά.

Το φαινόμενο προσποίησης εργασίας

Ο Δρ. Κρίστιαν Γιάο, λέκτορας στη Σχολή Διοίκησης του Πανεπιστημίου Βικτώρια του Γουέλινγκτον στη Νέα Ζηλανδία, είναι ειδικός στην κινεζική οικονομία.

 

«Το φαινόμενο της προσποίησης ότι εργάζεσαι είναι πλέον πολύ συνηθισμένο», λέει. «Λόγω του οικονομικού μετασχηματισμού και της αναντιστοιχίας μεταξύ εκπαίδευσης και αγοράς εργασίας, οι νέοι χρειάζονται αυτά τα μέρη για να σκεφτούν τα επόμενα βήματά τους ή για να κάνουν διάφορες δουλειές ως μετάβαση. «Οι εταιρείες προσποιητών γραφείων είναι μια από τις μεταβατικές λύσεις».

Στη Σαγκάη, η Xiaowen Tang νοίκιασε έναν σταθμό εργασίας σε μια εταιρεία προσποίησης εργασίας στη Σαγκάη για ένα μήνα νωρίτερα φέτος. Η 23χρονη αποφοίτησε από το πανεπιστήμιο πέρυσι και δεν έχει βρει ακόμη εργασία πλήρους απασχόλησης.

Το πανεπιστήμιό της έχει έναν άγραφο κανόνα ότι οι φοιτητές πρέπει να υπογράψουν σύμβαση εργασίας ή να προσκομίσουν απόδειξη πρακτικής άσκησης εντός ενός έτους από την αποφοίτηση. Διαφορετικά, δεν θα λάβουν δίπλωμα.

Έστειλε τη σκηνή του γραφείου στο πανεπιστήμιο ως απόδειξη της πρακτικής της άσκησης. Στην πραγματικότητα, πλήρωνε την ημερήσια αμοιβή και καθόταν στο γραφείο γράφοντας διαδικτυακά μυθιστορήματα για να βγάλει κάποιο χαρτζιλίκι. «Αν πρόκειται να το προσποιηθείς, απλώς προσποιήσου το μέχρι το τέλος», λέει η κα Tang.

Η έλλειψη εργασίας και το αίσθημα της απογοήτευσης

Ο Δρ. Μπιάο Ξιανγκ, διευθυντής του Ινστιτούτου Κοινωνικής Ανθρωπολογίας Μαξ Πλανκ στη Γερμανία υποστηρίζει ότι η τάση προσποίησης της εργασίας στην Κίνα προέρχεται από ένα «αίσθημα απογοήτευσης και αδυναμίας» σχετικά με την έλλειψη ευκαιριών εργασίας.

«Το να προσποιούνται ότι εργάζονται είναι ένα κέλυφος που βρίσκουν οι νέοι για τον εαυτό τους, δημιουργώντας μια μικρή απόσταση από την κυρίαρχη κοινωνία και δίνοντας στον εαυτό τους λίγο χώρο».

Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας Pretend To Work στην πόλη Ντονγκουάν είναι ο 30χρονος Φέιγιου (ψευδώνυμο). «Αυτό που πουλάω δεν είναι ένας σταθμός εργασίας, αλλά η αξιοπρέπεια του να μην είσαι άχρηστος άνθρωπος» τονίζει στο BBC.

Σημειώνει ότι το 40% των πελατών είναι απόφοιτοι πανεπιστημίου που έρχονται για να βγάλουν φωτογραφίες για να αποδείξουν την εμπειρία της πρακτικής τους άσκησης στους πρώην καθηγητές τους. Ενώ ένας μικρός αριθμός από αυτούς έρχεται για να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της πίεσης από τους γονείς του.

Το άλλο 60% είναι ελεύθεροι επαγγελματίες, πολλοί από τους οποίους είναι ψηφιακοί νομάδες, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εργάζονται για μεγάλες εταιρείες ηλεκτρονικού εμπορίου και συγγραφείς στον κυβερνοχώρο. Η μέση ηλικία είναι περίπου 30 ετών, με τον νεότερο να είναι 25 ετών.

Ο ίδιος βλέπει την επιχείρηση του ως ένα κοινωνικό πείραμα.

«Χρησιμοποιεί ψέματα για να διατηρήσει την αξιοπιστία της, αλλά επιτρέπει σε μερικούς ανθρώπους να βρουν την αλήθεια», λέει. «Αν βοηθάμε τους χρήστες μόνο να παρατείνουν τις υποκριτικές τους ικανότητες, τότε γινόμαστε συνένοχοι σε μια ήπια εξαπάτηση. Μόνο βοηθώντας τους να μετατρέψουν τον ψεύτικο χώρο εργασίας τους σε ένα πραγματικό σημείο εκκίνησης μπορεί αυτό το κοινωνικό πείραμα να ανταποκριθεί πραγματικά στις προσδοκίες του».

Πηγή: ot.gr