Έως τις 5 Νοεμβρίου, οι πολίτες οφείλουν να ολοκληρώσουν τις απαραίτητες ενέργειες, προκειμένου να εκδώσουν τον Προσωπικό Αριθμό, ο οποίος σταδιακά θα αντικαταστήσει τους πολλαπλούς αριθμούς που χρησιμοποιούνται σήμερα, όπως ο Αριθμός Μητρώου Κοινωνικής Ασφάλισης (ΑΜΚΑ), ο Αριθμός Φορολογικού Μητρώου (ΑΦΜ) και άλλοι.

Για την έκδοση του Προσωπικού Αριθμού μέσω της εφαρμογής myInfo, απαιτούνται οι κωδικοί Taxisnet και ένας καταχωρημένος αριθμός κινητού τηλεφώνου στο Εθνικό Μητρώο Επικοινωνίας (ΕΜΕπ) για χρήση δεύτερου παράγοντα ταυτοποίησης (SMS/OTP).

Προσωπικός αριθμός και παιδιά
Με βάση τις τρέχουσες νομοθετικές διατάξεις, ο Προσωπικός Αριθμός είναι υποχρεωτικός για κάθε πρόσωπο που δικαιούται ΑΦΜ ή ΑΜΚΑ. Άρα και για τα παιδιά.

Για τα ανήλικα παιδιά, η διαδικασία απόδοσης γίνεται μέσω των γονέων ή κηδεμόνων τους και χρειάζεται να υπάρχει ΑΦΜ του παιδιού.

Προκειμένου να εκδώσετε Προσωπικό Αριθμό για το ανήλικο προστατευόμενο μέλος, απαιτείται να έχετε επιβεβαιώσει τα δικά σας στοιχεία μέσω της εφαρμογής myInfo, να επαληθεύεται η σχέση σας με το προστατευόμενο μέλος και το προστατευόμενο μέλος να διαθέτει ΑΦΜ.

Εναλλακτικά, μπορείτε να προχωρήσετε στην έκδοση Προσωπικού Αριθμού ανηλίκου με φυσική παρουσία στο ΚΕΠ ή σε έμμισθη Προξενική Αρχή, προσκομίζοντας τα απαιτούμενα δικαιολογητικά.

Αν δεν μπορείτε να εκδώσετε προσωπικό αριθμό για το ανήλικο προστατευόμενο μέλος σας, βεβαιωθείτε ότι έχετε επιβεβαιώσει τα στοιχεία σας, ότι ανήκετε στην ίδια ή συσχετιζόμενη δημοτολογική μερίδα με το προστατευόμενο μέλος και ότι το ανήλικο προστατευόμενο μέλος διαθέτει Αριθμό Φορολογικού Μητρώου.

Με ολίγη δόση ειρωνείας, αποδόμηση αλλά και με την παραδοχή ότι παρακολουθούν στενά τις εξελίξεις, υποδέχθηκαν στο κυβερνητικό στρατόπεδο την είδηση της παραίτησης του Αλέξη Τσίπρα από το βουλευτικό αξίωμα.

Στην κυβέρνηση από τη μία δείχνουν να «μετρούν» τις κινήσεις του πρώην πρωθυπουργού, τον οποίον υπολογίζουν ως έναν ενδεχόμενο ισχυρό αντίπαλο, από την άλλη όμως στέλνουν το μήνυμα πως δεν είναι το μέτρο σύγκρισης. Από το Μαξίμου ξεκαθαρίζουν πως ο πήχης (για τη ΝΔ και τα ποσοστά της), δεν είναι ο κ. Τσίπρας.

Πάντως, η αιφνιδιαστική, ως προς το χρόνο, κίνηση του πρώην πρωθυπουργού δίνει το έναυσμα για ζυμώσεις με στόχο τις αλλαγές του πολιτικού σκηνικού, γεγονός που διόλου αδιάφορο αφήνει τη γαλάζια παράταξη.

Υπό στενή παρακολούθηση οι εξελίξεις για Τσίπρα
Ακόμα και αν οι αλλαγές που θα προκύψουν, σε μεσοπρόθεσμο ορίζοντα, δεν αφορούν άμεσα στη Νέα Δημοκρατία, ενεργοποιείται ένα ντόμινο εξελίξεων στην αναδιαμόρφωση στο χώρο της αντιπολίτευσης, και όχι μόνον.

Από την κυβέρνηση δεν υπάρχει ανοιχτή παραδοχή ανησυχίας. Μερίδα βουλευτών και στελεχών κάνουν λόγο για εξελίξεις που μπορεί να βοηθήσουν στην συσπείρωση του κόμματος. Παράλληλα, θεωρείται ένας υπολογίσιμος αντίπαλος.

Είναι υπό παρακολούθηση το εκτόπισμα που μπορεί να αποκτήσει ο Αλέξης Τσίπρας, πόσο μάλλον αν πραγματοποιηθεί το σενάριο να ηγηθεί ενός νέου ενιαίου μετώπου.

Επιπροσθέτως, οι μετρήσεις δείχνουν φθορά της ΝΔ, στασιμότητα της αντιπολίτευσης και στην κυβέρνηση γνωρίζουν πολύ καλά την ύπαρξη της ρευστότητας στο πολιτικό σκηνικό και τον κίνδυνο των μετατοπίσεων.

Αλλαγή ατζέντας
Καταρχάς, η είδηση της παραίτησης του Αλέξη Τσίπρα είναι αδιαμφισβήτητα από τις σημαντικότερες πολιτικές εξελίξεις. Είναι αυτονόητο πως θα απασχολήσει την επικαιρότητα και θα διαμορφώσει τη δημόσια συζήτηση, γεγονός που βραχυπρόθεσμα βολεύει την κυβέρνηση.

Η πολιτική συζήτηση θα μετατοπιστεί, έστω και για λίγο, από τα κυβερνητικά σκάνδαλα, στις εξελίξεις στο χώρο της κεντροαριστεράς. Επικοινωνιακά δίνεται στην κυβέρνηση η ευκαιρία για μια «ανάσα», επιστρατεύοντας παράλληλα, την γνωστή, σκληρή ρητορική απέναντι στην κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα, κάνοντας εκ νέου χρήση του αφηγήματος περί της «κακής» διακυβέρνησης του 2015.

Ήδη, ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Παύλος Μαρινάκης, κληθείς να σχολιάσει χθες τις εξελίξεις, έσπευσε, να ασκήσει κριτική θυμίζοντας μία δήλωση του Αλέξη Τσίπρα από το μακρινό έτος 2015. Η επιχειρηματολογία της κυβέρνησης απέναντι στον Αλέξη Τσίπρα στηρίζεται στη μέχρι τώρα δοκιμασμένη οδός της κριτικής με τη χρήση της «κυβέρνησης Τσίπρα του 2015».

Όπως είπε ο κ. Μαρινάκης τα όσα συμβαίνουν σε έναν άλλον πολιτικό χώρο δεν απασχολούν σε καμία περίπτωση το δικό μας πολιτικό χώρο. Ούτε είναι δική μας δουλειά να σχολιάσουμε, να προβλέψουμε αυτά τα οποία θα συμβούν.

Στη συνέχεια θύμισε μία δήλωση του κ. Τσίπρα, από τον Ιούνιο του 2015: βρισκόμαστε στη μέση μιας μεγάλης φουρτούνας, αλλά είμαστε λαός της θάλασσας που ξέρει να βγαίνει από φουρτούνες και δεν φοβάται να ανοιχτεί σε καινούργιες θάλασσες για να φτάσει σε νέα ασφαλή λιμάνια. Όπως πρόσθεσε ο κ. Μαρινάκης εκτοξεύοντας αιχμές «την τελευταία φορά που είχε μιλήσει για λιμάνια, θάλασσες και φουρτούνες ο κύριος Τσίπρας, ψάχναμε όλοι από ένα σωσίβιο. Γιατί θυμίζω ότι ακολούθησαν τα capital controls με κλειστές τράπεζες, το διχαστικό δημοψήφισμα και χρεώθηκε η χώρα μας πάνω από 100 αχρείαστα δισεκατομμύρια».

Ο Τσίπρας και η ΝΔ σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα
Κατά το επόμενο 12μηνο εκτιμάται πως θα υπάρξουν σημαντικές αλλαγές στη μορφή του πολιτικού σκηνικού. Η κυβέρνηση παρακολουθεί στενά τις διεργασίες στο χώρο, καθότι το κέντρο, είναι ένα πεδίο μάχης πολύ σημαντικό για τις επόμενες εκλογές.

Αποτελεί, επίσης, ένα χώρο που ενδιαφέρει αρκετά τους πολίτες, κυρίως τους αναποφάσιστους. Με δεδομένη λοιπόν την κατακόρυφη πτώση της ΝΔ και τη φθορά που καταγράφει στις δημοσκοπήσεις, το σενάριο να δημιουργηθεί ένας ισχυρός πόλος στην αντιπολίτευση ανησυχεί το γαλάζιο κομματικό επιτελείο.

Βεβαίως, γνωρίσουν στην ΝΔ ότι οι διεργασίες, και ένας υπολογίσιμος αντίπαλος, μπορεί να λειτουργήσει και ως καταλύτης συσπείρωσης.

Οι δημοσκοπήσεις και η στάση της κυβέρνησης
Τα επιτελεία των κομμάτων αναμένεται να τρέξουν προσεχώς μετρήσεις, κάνοντας καταγραφή της τάσης. Όμως, ήδη, διαφαίνεται στις δημοσκοπήσεις η ανάγκη για μια ισχυρή αντιπολίτευση. Ειδικότερα, η ανάγκη για προσθέσεις και όχι για άλλες αφαιρέσεις-που έχουν ζημιώσει ιδιαίτερα το χώρο της κεντροαριστεράς.

Η πορεία αυτή μοιάζει με μονόδρομο και από την γαλάζια παράταξη βλέπουν πως οι κινήσεις του Αλέξη Τσίπρα έχουν τη δυναμική να λειτουργήσουν καθοριστικά και εν τελει να δημιουργηθεί αυτός ο νέος ενωμένος χώρος.

Μέχρι νεοτέρας, η δημόσια στάση που θα κρατήσει η γαλάζια παράταξη θα κινείται πάνω στις δηλώσεις του κυβερνητικού εκπροσώπου. Αφήνοντας αιχμές για τη διακυβέρνηση του 2015, αποδομώντας, επίσης, την παρουσία του πρώην πρωθυπουργού στη Βουλή, λέγοντας ότι κ Τσίπρας δεν έκανε την οποιαδήποτε ομιλία, παρέμβαση στην Ολομέλεια, την οποιαδήποτε ερώτηση. «Άρα κοινοβουλευτικά νομίζω ότι είναι αδιάφορη η συγκεκριμένη εξέλιξη», ανέφερε ο κ. Μαρινάκης.

Τέλος, η κυβέρνηση δεν προτίθεται να ανεβάσει τους τόνους, υπογραμμίζοντας πως είναι κάτι που αφορά έναν άλλον πολιτικό χώρο, τις εξελίξεις, του οποίου σίγουρα θα παρακολουθήσουμε, αλλά ούτε μπορούμε να επηρεάσουμε, ούτε έχει κάποιο νόημα να σχολιάσουμε.

«Δε νομίζω, ότι αυτή τη στιγμή, μας τιμά ιδιαίτερα ως προς τη σχέση μας με την κοινωνία και τους ψηφοφόρους μας, ή αυτούς που μπορεί να μας ψηφίσουν, το μέτρο σύγκρισης να είναι ο κ. Τσίπρας. Γι’ αυτό και δεν τα είπα όλα αυτά, αλλά επειδή επιμείνατε και μας ρωτήσατε και καλό είναι η αλήθεια να λέγεται, απαντάμε», είπε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος. Πρόσθεσε, αν πιστεύουμε εμείς ως Κυβέρνηση, ότι ο πήχης μας, το μέτρο σύγκρισής μας είναι η κυβέρνηση ’15 – ’19, τότε δεν θα τα καταφέρουμε. Όπως είπε πολύ σωστά ο Πρωθυπουργός στη Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και το ’19 και το ’23 κέρδισε την εμπιστοσύνη των πολιτών. «Δεν κέρδισε τον κ. Τσίπρα. Στο ίδιο ακριβώς μονοπάτι θα κινηθούμε και για το 2027», υπογράμμισε ο κ Μαρινάκης.

Συνεχίζει για 23η μέρα την απεργία πείνας ο Πάνος Ρούτσι, καθώς όπως τονίζει δεν έχει ενημερωθεί επίσημα για την απόφαση της Εισαγγελίας της Λάρισας να κάνει δεκτό το αίτημα να γίνουν και τοξικολογικές εξετάσεις στη σορό του παιδιού του, για την οποία η δικαιοσύνη ήδη έχει αποφασίσει εκταφή για ταυτοποίηση, μέσω γενετικού υλικού.

«Από δημοσίευμα, ό,τι έχει βγει στα ΜΜΕ, δεν έχουμε κάποια επίσημη ενημέρωση», λέει στο MEGA, η σύζυγος του Πάνου Ρούτσι, Μιρέλα. «Εμείς ζητάμε από την αρχή τοξικολογικές και βιοχημικές και όλες τις απαραίτητες εξετάσεις που θα μας δείξουν την αιτία θανάτου του παιδιού μας. Δεν γνωρίζω τώρα αν έχουν δεχτεί μόνο τοξικολογικές και όχι όλες τις απαραίτητες βιοχημικές εξετάσεις που χρειάζονται, δεν μπορώ να κάνω κάποιο σχόλιο περαιτέρω γιατί δεν έχουμε κάποια επίσημη ενημέρωση στα χέρια μας».

«Το αίτημά μας από την αρχή είναι ξεκάθαρο», σημειώνει.

Σύμφωνα με το MEGA, σήμερα στις 17.00 αναμένονται ανακοινώσεις για τις επόμενες κινήσεις του κ. Ρούτσι.

Πώς φτάσαμε στο «ναι» για τοξικολογικές – Η παλιά υπόθεση που ανασύρθηκε
Όπως έχει γράψει το in, η νομική λύση που βρέθηκε από τις εισαγγελικές αρχές της Λάρισας προκειμένου να ικανοποιηθεί το αίτημα του Πάνου Ρούτσι και άλλων συγγενών και για τοξικολογικές εξετάσεις, στηρίχτηκε σε ανάσυρση παλιάς δικογραφίας που είχε αρχειοθετηθεί .

Συγκεκριμένα η δικογραφία αυτή είχε σχηματιστεί μετά από μηνύσεις συγγενών θυμάτων κατά ιατροδικαστών που είχε μπει στο αρχείο και υπό τα νέα δεδομένα ανασύρθηκε και άνοιξε ο δρόμος για την ικανοποίηση του αιτήματος Ρούτσι και άλλων και για τοξικολογικές εξετάσεις.

Η λύση που δόθηκε σύμφωνα με δικαστικές πηγές με την ανάσυρση της παλαιάς δικογραφίας, έχει ως αποτέλεσμα και το αίτημα για τοξικολογικές εξετάσεις να ικανοποιηθεί και η ανάκριση για την τραγωδία των Τεμπών να μην ανοίξει πάλι, άλλωστε καθώς η δικαστική διαδικασία έχει προχωρήσει και πλέον αναμένεται η δίκη.

Η δικογραφία που θα σχηματιστεί με αφορμή τις εκταφές και τις εξετάσεις (ταυτοποίησης η τοξικολογικές) θα είναι χωριστή και όταν αρχίσει η δίκη τα συμπεράσματα και τα ευρήματα αυτά μπορούν να αξιοποιηθούν κατά την ακροαματική διαδικασία.

Αν όμως προκύψουν ποινικές ευθύνες για παράδειγμα για ιατροδικαστές η άλλους τότε η δικογραφία αυτή (η δεύτερη που τώρα ανασύρθηκε θα ακολουθήσει το δικό της δρόμο σε ό,τι αφορά ενδεχόμενους κατηγορούμενους.

Οι συγγενείς μπορούν να ορίσουν δικούς τους πραγματογνώμονες
Η Ιωάννα Μάνδρου, επικεφαλής του δικαστικού ρεπορτάζ του MEGA, αναφερομένη στην εξέλιξη σημείωσε επίσης πως η ανάκριση για την τραγωδία των Τεμπών δεν ανοίγει πάλι, άλλωστε η δικαστική διαδικασία έχει προχωρήσει και πλέον αναμένεται η δίκη.

Σύμφωνα την ίδια, οι τοξικολογικές εξετάσεις θα γίνουν από πραγματογνώμονες που διαθέτει στον κατάλογο της η δικαστική αρχή της περιοχής, όπως προβλέπεται από τον νόμο ενώ οι συγγενείς των θυμάτων εξυπακούεται ότι θα διορίσουν δικούς τους τεχνικούς συμβούλους για να μπορούν να έχουν τα δικά τους αποτελέσματα.

Όλα τα μέλη της Κομισιόν βρέθηκαν με παντοτινά χημικά στο αίμα τους, μετά από αιματολογικές εξετάσεις στις οποίες υποβλήθηκαν, με τους μισούς μάλιστα να είναι αντιμέτωποι με επιπτώσεις στην υγεία τους καθώς η μόλυνση ξεπέρασε συγκεκριμένο όριο.

Οι εξετάσεις έγιναν στη διάρκεια ανεπίσημης συνεδρίασης του Συμβουλίου τον περασμένο Ιούλιο, όπου το υπουργείο Περιβάλλοντος και Ισότητας των Φύλων της Δανίας ζήτησε από 32 αξιωματούχους να υποβληθούν σε εξετάσεις για υπερφθοριωμένες αλκυλιωμένες ουσίες (PFAS) στο αίμα τους, τα ευρέως γνωστά ως παντοτινά χημικά.

Ήταν μια από τις πρώτες πρωτοβουλίες της δανικής κυβέρνησης κατά τη διάρκεια της προεδρίας της στο Συμβούλιο της ΕΕ.

Σημειώνεται ότι τα παντοτινά χημικά είναι τεχνητά χημικά, τα οποία ονομάζονται έτσι λόγω της υψηλής τους ανθεκτικότητας στο περιβάλλον και βρίσκονται σε καλλυντικά ή ρούχα, καθώς και σε συσκευασίες, ηλεκτρονικές συσκευές ή τηγάνια. Στη φύση, τα PFAS έχουν βρεθεί στο νερό, το έδαφος και τον αέρα

Οι κίνδυνοι που σχετίζονται με αυτά τα τοξικά χημικά περιλαμβάνουν καρδιοαγγειακές ασθένειες, καρκίνο, άσθμα, ηπατική βλάβη και υπογονιμότητα.

2 τρισ. ευρώ το κόστος καθαρισμού

Ανάμεσα στους 24 αξιωματούχους που εξετάστηκαν ήταν η Επίτροπος Περιβάλλοντος της ΕΕ, Γιέσικα Ρόσγουολ και ο Πέτερ Γιαβόρτσικ, γενικός διευθυντής για τις μεταφορές, την ενέργεια, το περιβάλλον και την εκπαίδευση.

Η ChemSec, μια σουηδική μη κερδοσκοπική οργάνωση, αναφέρει ότι τα παντοτινά χημικά μπορούν πλέον να βρεθούν στο αίμα του 99% του πληθυσμού παγκοσμίως. Συνεπώς, το αποτέλεσμα της μελέτης στους αξιωματούχους της ΕΕ δεν προκαλεί έκπληξη.

Η ChemSec εκτιμά ότι το κόστος καθαρισμού σε επίπεδο ΕΕ μπορεί να φτάσει τα 2 τρισεκατομμύρια ευρώ τα επόμενα 20 χρόνια, συν 52-84 δισ. ευρώ ετησίως σε δαπάνες υγειονομικής περίθαλψης.

Ισχυρά ρυθμιστικά μέτρα θα προσφέρουν έναν βιώσιμο και οικονομικό τρόπο για την αποτροπή επιπλέον μόλυνσης.

Έξι από τα 13 παντοτινά χημικά που εξετάστηκαν είναι ήδη ρυθμισμένα στην ΕΕ, σύμφωνα με τον Κανονισμό POPs της ΕΕ ή τον Κανονισμό REACH.

Η Επιτροπή είχε προηγουμένως ανακοινώσει ότι θα εισαγάγει ένα νέο πακέτο για τη χημική βιομηχανία που θα «απλοποιήσει» τους κανονισμούς REACH και θα «διευκρινίσει» τις πολιτικές για τις ουσίες PFAS.

Αυτή η στοχευμένη αναθεώρηση του REACH είναι προγραμματισμένη για το τελευταίο τρίμηνο του 2025, ως μέρος της ατζέντας του «Omnibus» της Επιτροπής.

Με πληροφορίες από Euobserver

Η Ευρώπη αντιμετώπιζε ήδη ένα εκρηκτικό κοκτέιλ εξελίξεων. Από τον πόλεμο του Βλαντιμίρ Πούτιν στην Ουκρανία και την επίθεση του Ντόναλντ Τραμπ στο παγκόσμιο εμπόριο μέχρι την άνοδο των ακροδεξιών λαϊκιστών σε όλη την ήπειρο.

Και μετά ήρθε η πτώση της γαλλικής κυβέρνησης. Ξανά. Αυτή τη φορά, μόλις 14 ώρες μετά την ανάληψη της εξουσίας, προκαλώντας πανικό στις αγορές με την προοπτική νέων εκλογών που θα μπορούσαν να φέρουν την ακροδεξιά στην εξουσία πιο κοντά από ποτέ.

Στις Βρυξέλλες και άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες, διπλωμάτες και αξιωματούχοι ανησυχούν πως η ηγεσία του Εμανουέλ Μακρόν, σε κρίσιμα διεθνή ζητήματα όπως η Ουκρανία και η Γάζα, ενδέχεται να πληγεί σοβαρά. Κάποιοι μάλιστα εκτιμούν πως η οικονομία της ευρωζώνης βρίσκεται σε κίνδυνο, εξαιτίας της πολιτικής αστάθειας στη Γαλλία.

“Η Γαλλία είναι υπερβολικά μεγάλη για να αποτύχει, και αυτή η ασταθής πολιτική κατάσταση θέτει σε κίνδυνο όλη την Ευρωζώνη”, δήλωσε στο Politico διπλωμάτης από χώρα της ΕΕ, ο οποίος μίλησε υπό το καθεστώς ανωνυμίας, για να σχολιάσει την εσωτερική κατάσταση άλλης χώρας. “Είναι το κύριο θέμα συζήτησης σε όλη την Ευρώπη αυτή τη στιγμή”.

Διάγγελμα του Εμανουέλ Μακρόν EPA/ΑΠΕ-ΜΠΕ

Η Γαλλία, άλλωστε, δεν είναι μια τυχαία χώρα. Είναι η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία στην ΕΕ, μέλος του G7, η μόνη πυρηνική δύναμη της ΕΕ και μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Εξίσου σημαντικό είναι πως, υπό την ηγεσία του Μακρόν, η Γαλλία είχε αναδειχθεί σε μια πολιτική δύναμη-κλειδί στην ΕΕ, με τη Γερμανία να είναι η  μόνη χώρα που την ανταγωνίζεται σε ισχύ.

Την ίδια ώρα, ο Μακρόν προσπαθεί να αναχαιτίσει την άνοδο της Λεπέν, η οποία σταθερά προηγείται στις δημοσκοπήσεις, ενώ καλείται να αντιμετωπίσει και το τεράστιο δημοσιονομικό έλλειμμα της Γαλλίας. Ωστόσο, οι κυβερνήσεις του δεν κατάφεραν να περάσουν από το κοινοβούλιο μέτρα για τον περιορισμό των δημόσιων δαπανών. Ένα παρατεταμένο πολιτικό αδιέξοδο που αυξάνει ολοένα και περισσότερο την πιθανότητα νέων βουλευτικών εκλογών πριν από το τέλος του έτους, φέρνοντας επιπλέον μήνες αβεβαιότητας.

Πολλοί θεωρούν μάλιστα πιθανό το σενάριο της πρόωρης παραίτησης Μακρόν, παρά το γεγονός ότι η θητεία του λήγει το 2027.

Πάντως, κάθε πιθανό σενάριο αποδυνάμωσης του Μακρόν, σύμφωνα με το Politico, φέρνει πιο κοντά την Εθνική Συσπείρωση της Μαρίν Λεπέν στην εξουσία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πολιτική σκηνή στην Ευρώπη. Γι’ αυτό και οι διπλωμάτες και οι αξιωματούχοι της ΕΕ φοβούνται πως αυτή η πολιτική αστάθεια θέτει σε κίνδυνο την ίδια την ευρωζώνη.

Αντιδρούν οι αγορές

Τη Δευτέρα, οι επενδυτές στις γαλλικές αγορές και αλλού αντέδρασαν με ανησυχία στην δραματική κατάρρευση της 14ωρης κυβέρνησης του Sébastien Lecornu. Οι γαλλικές μετοχές και τα κρατικά ομόλογα υποχώρησαν και το ευρώ αποδυναμώθηκε έναντι του δολαρίου. Ο δείκτης αναφοράς CAC 40 της Γαλλίας σημείωσε πτώση 1,4%.

“Υπάρχουν ήδη πολλές ανησυχίες γύρω από την οικονομία της Ευρωζώνης”, δήλωσε κυβερνητικός αξιωματούχος από χώρα της Ευρωζώνης. “Πραγματικά δεν χρειαζόμαστε καθόλου κάτι τέτοιο”, σημείωσε.

Εσωτερικά, οι Γάλλοι αξιωματούχοι προσπάθησαν να υποβαθμίσουν τους κινδύνους. Ένας από αυτούς δήλωσε στο Politico, ότι παρά την «πολυπλοκότητα» υπάρχει ακόμα «πιλότος στο πιλοτήριο» του υπουργείου Οικονομικών και ότι οι αγορές δεν πρέπει να αντιδρούν υπερβολικά. Αμφίβολο το αν κατάφερε να πείσει κάποιον η εν λόγω τοποθέτηση.

“Οι προσπάθειες του Προέδρου Μακρόν τα τελευταία οκτώ χρόνια ήταν να δείξει ότι η Γαλλία είναι ο πιο ελκυστικός τόπος στην Ευρώπη για επενδύσεις”, δήλωσε ο Grégoire Roos, διευθυντής προγραμμάτων για την Ευρώπη και τη Ρωσία στο think tank Chatham House στο Λονδίνο.

“Αυτή τη στιγμή, δεδομένης της απόλυτης έλλειψης πολιτικής σταθερότητας και φορολογικής διαφάνειας, δεν βλέπω κανέναν σημαντικό διεθνή επενδυτή να επιλέγει τη Γαλλία”, πρόσθεσε.

“Εξασθενεί” και ο Μακρόν

Στις Βρυξέλλες, ορισμένοι διπλωμάτες της ΕΕ ήδη γράφουν την πολιτική νεκρολογία του Μακρόν.

Αφού ανέβηκε στην εξουσία το 2017 και έσπασε τα κατεστημένα της γαλλικής πολιτικής, τώρα φαίνεται ένας αποδυναμωμένος ηγέτης, η επιρροή του οποίου στις Βρυξέλλες εξασθενεί γρήγορα, υποστηρίζουν.

Έτερος διπλωμάτης της ΕΕ μίλησε για την “κληρονομιά” του Μακρόν ως ισχυρού στοχαστή που έφερε πολλές ιδέες για την προώθηση της αλλαγής στην Ευρώπη και έπεισε άλλους ηγέτες να τις υιοθετήσουν.

Η έννοια της “στρατηγικής αυτονομίας”, που καθιστά την ΕΕ πιο αυτάρκη οικονομικά και σε αμυντικό επίπεδο, γεννήθηκε πριν από χρόνια στο Παρίσι, σημείωσε ο διπλωμάτης.

Με τον πρόεδρο Τραμπ να απομακρύνει πλέον τις ΗΠΑ από την Ευρώπη, αυτή η ιδέα έχει ωριμάσει στις Βρυξέλλες. “Δεν υπάρχουν πολλοί ηγέτες που είναι πρόθυμοι και ικανοί να σκέφτονται πέντε ή ακόμα και δύο χρόνια μπροστά”, πρόσθεσε. “Αυτός (σ.σ. ο Μακρόν ήταν πολύ καλός σε αυτό”.

Εμανουέλ Μακρόν AP PHOTO

Ο Μακρόν, φυσικά, εξελέγη για να παραμείνει στην εξουσία μέχρι το 2027 και, παρά τις εικασίες, δεν έχει δώσει ένδειξη ότι θα παραιτηθεί. Ωστόσο, αν παραμείνει ενδεχομένως η επιρροή της Γαλλίας στις συζητήσεις και την ανάπτυξη πολιτικής της ΕΕ να μειωθεί.

Οι συζητήσεις μεταξύ των υπουργών Οικονομικών για τον προϋπολογισμό της ΕΕ θα ήταν πολύ πιο εύκολο να διαμορφωθούν από τη Γαλλία, για παράδειγμα, εάν μπορούσε να στέλνει σταθερά τον ίδιο υπουργό στις συναντήσεις με τους ομολόγους του στις Βρυξέλλες, εξήγησε ο διπλωμάτης. Ωστόσο, οι επαναλαμβανόμενες αλλαγές προσωπικού στο Παρίσι καθιστούν πολύ πιο δύσκολο για τη γαλλική θέση να διατηρήσει την επιρροή της.

Από την άλλη πλευρά, οι πρόωρες εκλογές θα μπορούσαν να θέσουν σε κίνδυνο τον επόμενο μακροπρόθεσμο προϋπολογισμό της ΕΕ. Οι εθνικές κυβερνήσεις που συζητούν τον προϋπολογισμό, είχαν θέσει μια άτυπη προθεσμία για επίτευξη συμφωνίας πριν από τις γαλλικές εκλογές του 2027, δεδομένου του κινδύνου η Λεπέν να εκτροχιάσει τη συζήτηση, δήλωσε ο ανώτερος αξιωματούχος της ευρωζώνης που αναφέρθηκε παραπάνω.

Σημαντικό πλήγμα ενώ η ακροδεξιά καραδοκεί

Ο Μακρόν έχει διαδραματίσει κεντρικό ρόλο στις ευρωπαϊκές προσπάθειες για την υποστήριξη της Ουκρανίας και της ίδιας της ηπείρου έναντι της Ρωσίας, τόσο προτρέποντας τους ομολόγους του να κάνουν περισσότερα για να εξοπλίσουν την Ευρώπη, όσο και συντονίζοντας τους συμμάχους.

Η κοινή του πρωτοβουλία με τον Βρετανό Πρωθυπουργό, Κιρ Στάρμερ, για τη συγκρότηση μιας “συμμαχίας των προθυμών” παραμένει η μόνη επιλογή όταν πρόκειται για την υποστήριξη οποιασδήποτε ενδεχόμενης ειρηνικής συμφωνίας στην Ουκρανία. «Δεν είναι καλό για την ΕΕ να βρίσκεται σε αναταραχή ένα από τα μεγαλύτερα κράτη μέλη, ειδικά στην τρέχουσα κατάσταση ασφάλειας», δήλωσε ο ίδιος αξιωματούχος της ευρωζώνης.

Μια στιβαρή “γαλλο-γερμανική μηχανή” – με δυνατούς ηγέτες που συνεργάζονται στο Παρίσι και το Βερολίνο – θεωρείται παραδοσιακά απαραίτητη για να καταστεί η ΕΕ ισχυρή και αποτελεσματική. Οι δυσκολίες του Μακρόν καθιστούν αυτόν τον στόχο πολύ πιο δύσκολο, ακόμα και με έναν νέο ηγέτη στη Γερμανία, τον Φρίντριχ Μερτς, ο οποίος θεωρείται από τις Βρυξέλλες πολύ πιο δυναμικός από τον προκάτοχό του.

Γάλλος αξιωματούχος από το υπουργικό γραφείο ενός απερχόμενου υπουργού αναγνώρισε επίσης το πρόβλημα. “Οι εξελίξεις καθιστούν τη Γαλλία “απούσα” τη στιγμή που η Ρωσία εισβάλλει σε ευρωπαϊκά εδάφη, που η Κίνα έχει βιομηχανική πλεονάζουσα παραγωγική ικανότητα και που οι Ηνωμένες Πολιτείες του Τραμπ συνεχίζουν να κάνουν ανόητα πράγματα”, δήλωσε ο αξιωματούχος, ο οποίος επίσης διατήρησε την ανωνυμία του. “Νομίζω ότι η ηγεσία της Γαλλίας θα λείψει. Είναι αδύνατο για τη Γαλλία να δώσει αυτό που έχει να προσφέρει κάτω από αυτές τις συνθήκες”.

Και έπειτα τίθεται το ερώτημα του τι, ή ποιος θα ακολουθήσει. Εάν ο Μακρόν προκηρύξει νέες εκλογές, η γαλλική ακροδεξιά αναμένεται να κερδίσει, αν και το ποσοστό του RN στις δημοσκοπήσεις παρέμεινε σε γενικές γραμμές σταθερό, μεταξύ 30% και 32%, από τις βουλευτικές εκλογές του 2024.

Η ακροδεξιά στην Ευρώπη έχει ενισχυθεί από τις δυσκολίες του Μακρόν, ακόμα και πριν από την κατάρρευση της κυβέρνησης τη Δευτέρα. Η Λεπέν, η “νονά” της Εθνικής Συσπείρωσης, γιόρτασε τη νίκη του δεξιού-λαϊκιστή Αντρέι Μπάμπις στις εκλογές της περασμένης εβδομάδας στην Τσεχική Δημοκρατία και χρησιμοποίησε την κρίση της Δευτέρας για να επαναλάβει τις εκκλήσεις της για νέες εκλογές.

Ο Γκερτ Βίλντερς, ο παλιός ακροδεξιός Ολλανδός που κέρδισε τις περισσότερες έδρες στις τελευταίες εκλογές στην Ολλανδία, προειδοποίησε νωρίτερα φέτος “όλους τους παλιούς ηγέτες”, συμπεριλαμβανομένου του Μακρόν, πως “ο χρόνος σας τελείωσε”.

Η πάλη μεταξύ του «ηγέτη» και του «αλγόριθμου», θα γίνει ζύμωση που θα καταλήξει σε πρόταση. H αντίστροφη μέτρηση για την επιστροφή του Αλέξη Τσίπρα άρχισε κι επίσημα.

Πάει κι αυτό.

Με ένα βίντεο 198 δευτερολέπτων στα σόσιαλ, ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε από τη βουλευτική του ιδιότητα κι έθεσε σε λειτουργία την αντίστροφη μέτρηση για το νέο πολιτικό φορέα στον οποίο, αργά ή γρήγορα, θα ηγηθεί.

Από μια άποψη, ευτυχώς. Η φημολογία σερνόταν εδώ και καιρό κι ενώ είναι μάλλον σίγουρο ότι ελάχιστοι άνθρωποι έχουν γνώση του ακριβούς σχεδίου και των προθέσεων του πρώην Πρωθυπουργού, το «περιεχόμενο Τσίπρας» (πότε θα κάνει το κόμμα; πώς θα το λένε; ποιοι θα πάνε μαζί του;) προσφερόταν αφειδώς και καθημερινά. Περισσότερο ως σενάριο, μυστηρίου ή επιστημονικής φαντασίας, παρά ως ρεπορτάζ.

Κι επίσης, τώρα που ο Τσίπρας ξεκαθαρίζει σιγά σιγά τις προθέσεις του, μπορεί να ξεκολλήσει και η αντιπολίτευση από την κινούμενη άμμο που βρίσκεται ενώ, καλώς ή κακώς, τον περιμένει ως καταλύτη των εξελίξεων – ειδικά τα κόμματα που έχουν προκύψει από τις διασπάσεις του ΣΥΡΙΖΑ (πέντε τις μέτρησε χθες, όχι πετώντας την σκούφια του για τα νέα, ο Παύλος Πολάκης). Δεν το λέει μόνο η πολιτική λογική, το λένε και τα μαθηματικά της κάλπης ότι αν η πολύπαθη κεντροαριστερά θέλει να είναι αξιόμαχη αντίπαλος της ΝΔ, αυτό δεν μπορεί να γίνει και με ΣΥΡΙΖΑ, και με Νέα Αριστερά, και με κόμματα Στέφανου Κασσελάκη, Ζωής Κωνσταντοπούλου, Γιάνη Βαρουφάκη, πόσο μάλλον και με κόμμα Τσίπρα δίπλα στο ΠΑΣΟΚ.

Advertisement

Closes in 2 s
«Δεν είμαστε αντίπαλοι με τον Τσίπρα», είπε ο Σωκράτης Φάμελλος, «σεβαστή» χαρακτήρισε την απόφασή του ο Αλέξης Χαρίτσης συμφωνώντας μαζί του ότι η εποχή «δε χρειάζεται μεσσίες», στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ μίλησαν για «πράξη υπέρβασης» και «θετική εξέλιξη» απονέμοντάς του τον τίτλο του «ηγέτη της προοδευτικής παράταξης». Ο κυβερνητικός εκπρόσωπος, Παύλος Μαρινάκης, σήκωσε τους ώμους και χαρακτήρισε την παραίτηση Τσίπρα «κοινοβουλευτικά αδιάφορη», ενώ ο αρχηγός του ΠΑΣΟΚ, Νίκος Ανδρουλάκης, πέρασε αμέσως στην επίθεση κατηγορώντας τον Τσίπρα ότι «σχεδίασε και σκηνοθέτησε τη διάλυση του ΣΥΡΙΖΑ», η δε Άννα Διαμαντοπούλου είδε τις πέντε διασπάσεις του Πολάκη και τις ανέβασε σε επτά. Ίσως η πιο σκληρή αντίδραση ήρθε από τον Αλέκο Αλαβάνο («να γονατίσει και να ζητήσει συγγνώμη»), επιβεβαιώνοντας ότι τουλάχιστον στην πολιτική οι παλιές αγάπες σπάνια πάνε στον παράδεισο.

Ο Αλέξης Τσίπρας παραιτήθηκε σε μια στιγμή παρατεταμένης στασιμότητας για το πολιτικό σκηνικό. Μια στιγμή που, παραδόξως, όλοι μοιάζουν να χάνουν. Η ΝΔ, με τις εξαγγελίες της Θεσσαλονίκης να μην έχουν φανεί ακόμα στην καθημερινότητα, δεν μπορεί να ξεκολλήσει δημοσκοπικά προς τα πάνω, τα Τέμπη την πληγώνουν ξανά (μετά τον ΟΠΕΚΕΠΕ), ενώ έχει κάνει την εμφάνισή της κι εσωκομματική αμφισβήτηση προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη (από τις τελευταίες παρεμβάσεις Δένδια-Στυλιανίδη ως τα παραπολιτικά των κυριακάτικων εφημερίδων που είναι «γλυκά πονούσε το μαχαίρι» εδώ και κάποιον καιρό). Για την αντιπολίτευση, τα είπαμε και πριν: δεν τραβάει που δεν τραβάει, περίμενε έτσι κι αλλιώς τον Τσίπρα, ενώ η περίφημη «αντισυστημική ψήφος» είναι για όλους ο μεγάλος μπαλαντέρ/άγνωστος Χ.

Σε αυτό το κλίμα, ο Τσίπρας έχει πυκνώσει εδώ και καιρό τις δημόσιες παρεμβάσεις του. Μιλάει ψύχραιμα, γενικόλογα κι επιδιώκει με θεσμικό τρόπο να υπερασπιστεί το legacy της πρωτης πολιτικής περιόδου του, τονίζοντας όσα θεωρεί επιτυχίες (από τη Συμφωνία των Πρεσπών ως την έξοδο από τα Μνημόνια) κι επιχειρώντας να διορθώσει όσα θεωρεί ότι έχουν μείνει και τον αδικούν (κυρίως όσον αφορά τη διαπραγμάτευση του 2015). Το βιβλίο του, που αναμένεται με μεγάλο ενδιαφέρον τον Δεκέμβριο, θα είναι προφανώς το αποκορύφωμα του πολυσυζητημένου rebranding.

Οι μαμάδες της μεσαίας τάξης μάλλον τον αγαπάνε ακόμα, η «ΣΥΡΙΖΑ generation» θυμάται με ρομαντισμό την στιγμή της με τις διαδοχικές νίκες του 2015, κάποιοι προοδευτικοί (και όχι μόνο) ρεαλιστές, ακόμα κι αν δεν ταυτίζονται πλήρως μαζί του, αναγνωρίζουν μόνο στο δικό του πρόσωπο το ειδικό βάρος που μπορεί να απομακρύνει από την εξουσία μια κυβέρνηση που, μετά από διαδοχικά μεγάλσκάνδαλα, βρίσκεται πια σε ηθική αποδρομή αναγάγοντας σε πολιτικούς αντιπάλους τους γονείς των Τεμπών. Για όλους αυτούς είναι ακόμα ο «ηγέτης Αλέξης», η φλόγα της περιόδου 2010-2015 δεν μπορεί να επαναληφθεί, αλλά μετά από τη δεκαετία της επώδυνης ωρίμανσης που ακολούθησε για όλους (και για εκείνον) είναι έτοιμοι να τον ψηφίσουν ξανά με άλλους, ίσως πιο στέρεους, όρους.

Κι έπειτα είναι ο «αλγόριθμος Τσίπρας». Τον ακολουθεί και σε αυτά τα πρώτα βήματα της επιστροφής του, μοιάζει να κινείται με τη στρατηγική κάποιου που προηγείται. Δηλαδή, περισσότερο φροντίζει να μην κάνει λάθη, παρά να εμπνεύσει. Να αποφύγει αναφορές που ξυπνούν πάθη και να «απολογηθεί» τόσο όσο (χωρίς δηλαδή ακριβώς να απολογείται) για όσα του καταλογίζονται, εστιάζοντας στο «δεν είμαστε όλοι ίδιοι». Δε μιλάει για Αριστερά, επικρίθηκε για τη μη αναφορά στη Γάζα στο συνέδριο του Economist (αν και πολλαπλασίασε τις αναφορές του κατόπιν), προκαλεί αμηχανία στους παλιούς συντρόφους επιμένοντας σε αυτό το κόνσεπτ του «νέου πατριωτισμού».

Αυτή τη φορά φαίνεται να κατεβαίνει στον πολιτικό στίβο με πιο ισχυρές συμμαχίες, χωρίς να είναι όλο το σύστημα εξουσίας εναντίον του. Και να είναι πιο συνειδητοποιημένος ότι ένα πολύ κουρασμένο εκλογικό σώμα, παραδομένο στις χαμηλές προσδοκίες, τον βλέπει ως μια επιλογή εναλλαγής στην εξουσία παρά ως τον οραματιστή που θα τα αλλάξει όλα «με ένα νόμο κι ένα άρθρο».

Η πάλη μεταξύ του «ηγέτη» και του «αλγόριθμου», θα γίνει ζύμωση που θα καταλήξει σε πρόταση. Η επιτυχία της θα εξαρτηθεί από πολλούς παράγοντες: το timing, αν θα έχει αντίπαλο τον Κυριάκο Μητσοτάκη ή κάποιον άλλον, αν θα παραμείνει κατακερματισμένο το κεντροαριστερό τερέν. Ωστόσο. ακόμα κι αν δεν μπραντάρει το comeback του ως «ριζοσπαστικό», από την στιγμή που κι ο ίδιος λέει ότι «δε θέλει να καθοδηγήσει από τα πάνω» και προτάσσει την «κοινωνική δικαιοσύνη», υπάρχει μια απαίτηση που είναι ταυτόχρονα και πεδίον δόξης λαμπρό, όχι μόνο στην Ελλάδα αλλά λίγο πολύ παντού: ένα προοδευτικότερο φορολογικό σύστημα που επιτέλους θα φορολογήσει τον πλούτο και θα μειώσει στην πράξη τις ανισότητες, ανακόπτωντας την ξέφρενη πορεία της ακροδεξιάς.